www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
  แสดงกระทู้
หน้า: [1] 2
1  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / งานของคุณชาครีย์นรทิพย์ เมื่อ: เมษายน 15, 2012, 01:49:39 pm
เริ่มตามรอยคุณพ่อไปแล้วนะคะเนี่ย
ผลงานเรื่องสั้นลงนิตยสาร ทั้งขวัญเรือน สกุลไทย ไล่ๆกันเลย
2  มุมสนทนา / มุมนอกชาน - งานอดิเรก / ดอกไม้บานในทะเลทรายอตาคาม่า เมื่อ: พฤศจิกายน 24, 2011, 02:29:46 pm
ปกติทะเลทรายอตาคาม่าจะเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้ง  แต่เนื่องจากอิทธิพลของลานีญา พัดพาพายุฝนให้ตกหนักในทะเลทราย
ทำให้เหล่าดอกไม้พืชพันธุ์พากันบานไปทั่ว  เป็นภาพสวยๆที่นานๆจะได้เห็นกัน









3  มุมสนทนา / ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน / ร้อยกรอง เมื่อน้ำนอง เมื่อ: พฤศจิกายน 20, 2011, 02:52:15 pm
ในช่วงน้ำท่วมมีบทร้อยกรองเพราะๆมาฝากให้อ่านกันค่ะ  จาก facebook ชมรมวรรณศิลป์ ศิลปากร

วรรณศิลป์ปฏิญญา-ภุชงคประยาตฉันท์ ๑๒
อุทกท้นระคนทุกข์ จะหาสุขสถานไหน
พิมานเขตประเทศไทย สวรรค์แกล้งเพราะใดฤๅ
กระหน่ำโหมและโถมถั่ง ก็ภินท์พังจะยากยื้อ
วิเวกเวียงเพราะเสียงฮือ นทีเนตรก็ไหลนอง
จะก่อกั้นกระสอบใด ก็คลอนไหวและแบ่งช่อง
ทะลักล้ำลุลำคลอง มิอาจทนประเทศไทย!

ประสานมือประสานมิตร ประสานจิตประสานใจ
จะก้าวข้ามอุทกภัย เพราะน้ำใจจะเชื่อมกัน
นทีธารละหารจินต์ ระรินรินประโลมมั่น
กระชับแน่นประหนึ่งคัน- จะกันน้ำทะลักมา
เพราะว่าไทยมิทิ้งไทย มิทิ้งใคร ฤ ลืมค่า
"วรรณศิลป์ปฏิญญา" จะเคียงข้างประชาชน
  luvfl



 
ซู่ซู่สิท่วมท้น ชลพ้นตลิ่งธาร
ซู่ซู่สิรุกราน และก็เข้าถล่มพลัน
ฮือฮือสิเสียงครวญ นทิมวลทลายกั้น
ตึกตึกสิอกสั่น วรินั้นบ่เห็นใจ
ตึกตึกสิแดเต้น อุระเย็นวะหวาบไหว
ฮือฮือสิโหยไห้ สลิล์ไซร้ระรุกราน
ครืนครืนสิโศกเศร้า สริต์เข้าชระล้ำบ้าน
โอยโอยสิวายปราณ ดุจม้วยเสมือนตาย
โอยโอยสิพร่ำร้อง ชลนองละเลงสาย
ครืนครืนสิทำลาย มนมั่นก็หมดไป
เย่เย่สิเห่ร้อง ชนพร้องสิก้องไกล
สู้สู้สิส่งใจ และก็กายจะส่งแรง
สู้สู้สิอย่าหยุด ก็จะรุดจะเข้มแข็ง
เย่เย่สิกล้าแกร่ง บ่มิท้อมิถอดใจ
เฮเฮสิก้องกึก กลศึกประกาศชัย
เฮเฮชโยไทย ทกร้ายมลายพัง
4  มุมสนทนา / ชมรมรักการอ่าน - เขียนกับประภัสสร เสวิกุล / โหวต ผลงานชุดที่ 3 เมื่อ: เมษายน 24, 2011, 11:25:11 pm

โหวตให้
ลอตเตอร์รี่ใบสุดท้าย
ปัทมา

ดูมีลูกเล่น อ่านเพลิน เอาไปเปรียบกับชีวิตคู่แล้วก็ตบท้ายดี  อีกเรื่องที่ชอบรองลงไปหน่อยก็เรื่องที่กลายเป็นโดนแอบถ่าย  แต่น่าจะอธิบายหน่อย
แคนดิด คาเมร่า ตอนแรกไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ต้องเปิดหาเอา     ครั้งนี้เขียนออกมาแนวไม่ค่อยแผกออกจากกันเท่าไหร่
5  มุมสนทนา / มุมกาแฟ - จิบกาแฟคุยกันเรื่องงานเขียน / เรื่องดีๆของประตูสองบาน เมื่อ: มีนาคม 22, 2011, 05:41:09 pm







โดย :JaAey..Ja (ทีมงาน TeeNee.Com)


ถ้างั้นเราก็ต้องดึงประตูที่เป็นความสุขเข้าหาตัว  แล้วผลักประตูที่เป็นความทุกข์ออกไปใช่ไหมคะ


6  มุมสนทนา / ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน / ใส่ใจ เมื่อ: มีนาคม 03, 2011, 10:33:20 pm
กว่าความวุ่นวายจะสงบลง
ความอดทนก็คงเข้มแข็ง
 
 กว่าแสงแดดจะอ่อนแรง
ต้นไม้ก็คงแกร่งขึ้นมา
 
กว่าชีวิตจะลงตัว
หัวใจก็อาจด้านชา
 
กว่ารอยยิ้มจะเต็มหน้า
ต้องเสียน้ำตาไปกี่ครั้ง
 
 กว่าความรักจะยืนยง
ก็คงโดนหนามกุหลาบบ้าง
 
 กว่าความเจ็บปวดจะเจือจาง
คงต้องล้างด้วยเลือดในหัวใจ

กว่าความฝันจะเป็นจริง
ต้องสูญเสียกี่สิ่งจึงจะได้
 
 
กว่าพรุ่งนี้จะเริ่มใหม่
อย่าลืมใส่ใจในวันนี้
 
ใส่ใจไว้ในดวงตา
ใส่ใจไว้ในดวงใจ
ใส่ใจในสิ่งที่มอง
 
ใส่ใจในสิ่งที่ครอง.........
 
 


โดย คุณพรชัย  แสนยะมูล หรือ กุดจี่


7  มุมสนทนา / ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน / Re: รำพึงในป่าช้า เมื่อ: ธันวาคม 25, 2010, 06:34:44 pm
นิพพานคือจบ ต่างหาก
8  มุมสนทนา / 60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล / Re: เกมส์นี้ มีรางวัล! เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2010, 03:23:51 pm
อ่านเรื่องตราบสิ้นฟ้า สิ้นดิน จึงสิ้นเธอ จบแล้วค่ะ   ตอนแรกคิดว่าพระเอกพูดถึงนางเอก   แต่นี่กลับกัน  พระ-นางคู่นี้เขาไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเลยนะคะ   แต่เรื่องเข้มข้น มากค่ะ  ตอนแรกมึนนิดหน่อยกับชื่อแต่ละคน
พอตอนหลังเนื้อเรื่องงวดเข้ามาแล้ว   ทุกคนนี่เชื่อมโยงกันหมด     ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์ระเบิดโบสต์กับมัสยิดจะถึงขั้นเปลี่ยนประเทศไปได้   แต่นี่ก็เพราะการฉกฉวยผลประโยชน์ของนักการเมือง    และเราก็ต้องฝากความหวังไว้กับนางเอก
9  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / Re: ไทยพูดฝรั่ง ตอนพูดไทยปนฝรั่ง เมื่อ: มิถุนายน 25, 2010, 06:16:53 pm
smlhttp://www.youtube.com/watch?v=iO4o5Vimp8Y

เป็นอีกลิงค์หนึ่งที่ตลกดี   เล่นเอาคนแปลภาษามือรับไม่ไหวต้องเปลี่ยนบ่อยๆเลย

ส่วนอีกรายการหนึ่งที่ดูอยู่คือ English Breakfast ทางช่อง Thai PBS เป็นรายการสอนภาษาอังกฤษที่ดีค่ะ  น่าสนใจ มีสาระดี
10  มุมสนทนา / 60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล / Re: เกมส์ รางวัล! เมื่อ: มิถุนายน 25, 2010, 05:51:27 pm
ได้รับแล้วค่ะ ต้องขอบคุณคุณนิกับคุณประภัสสรที่เลือกของรางวัลให้ถูกใจ    จะค่อยๆอ่านนะคะ   ได้ผลอย่างไร จะได้มาคุยกันวันหลัง   rstar

อยากอ่านความคิดเห็นของคนอื่นบ้างจังเลย
11  มุมสนทนา / 60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล / Re: เกมส์ รางวัล! เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 08:54:04 pm
ส่งเสียงอีกคน ใบไผ่ค่ะ
งานเขียนจะส่งไปให้อ่านนะคะ



ไม่ต้องเสียใจ  ใบไผ่ เขียนบล็อกมาเป็นปีคนอ่านเป็นสิบ คนคอมเม้นท์ไม่เคยเกิน 3 คนเลย
 ตอนนี้ทำใจได้แล้ว  แต่คนที่เขียนให้เขาตั้งใจดีค่ะบางทีเขียนยาวๆ ให้ดาวด้วย  ไม่มีพวกคอมเม้นอะไรไม่รู้ 
คุณภาพสำคัญกว่าปริมาณค่ะ  ตอนนี้บอร์ดสกุลไทย ขวัญเรือนก็ไม่ค่อยคึกคักเหมือนกัน
12  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / ความหวังหลังฉากสูญเสีย เมื่อ: พฤษภาคม 30, 2010, 05:23:16 pm

อ่านพบในบล็อกของคุณอากาศกวีค่ะ
 


                    
          นอกเหนือจากสิ่งที่เห็น
          ซากตึกมอดเป็นเช่นถ่าน
          ความรักความเกลียดเผาผลาญ
          ดอกไม้เคยบาน, ร่วงโรย

          หัวใจใครๆ บอบช้ำ
          เหมือนถูกกระหน่ำซ้ำโบย
          แม่น้ำเคยเย็นกลับแห้งโหย
          เหือดแล้งลงโดยหัวใจ

          บาดเจ็บจากความบาดหมาง
          ความต่างบางอย่างโหมไหม้
          แผ่นดินเดียวกันสั่นไหว
          สุดท้าย, น้ำตาไหล พอกัน

          ยังร้อน ยังอุ่น ยังหนาว
          ดวงดาวยังพราวให้ฝัน
          แหงนหน้ายังเห็นดวงจันทร์
          กลางวันยังอยู่เหมือนเคย

          ดีงามตามความแตกต่าง
          ดอกไม้ ใบบางวางเฉย
          หลุดร่วงหล่นลงและงอกเงย
          สะพรั่ง, เฉลย-งดงาม

          ความจริงในใจไหม้ๆ นั้น
          หลงเหลือความฝันเป็นคำถาม
          ความจริงยังคงอยู่เป็นนิยาม
          ความหวังยังทาบทามกับหัวใจ

  
13  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / เงียบจังเลย เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2010, 05:06:25 pm
แวะมาทักทายค่ะ อ่านหนังสือเพลินอยู่หลือบไปเห็นว่าเรื่องสั้นของ ชาครีย์นรทิพย์เรื่อง หนาว ได้ลงในกุลสตรี  แถมเขายังมีกรอบบอกประวัติย่อๆด้วย    เคยอ่านเจอเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์ใน update ของเขาเหมือนกัน   สงสัยจะได้นิสัยรักการอ่านการเขียนมาจากคุณนิกับคุณประภัสสร    
14  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: บุตรธิดาแห่งดวงดาว เมื่อ: กุมภาพันธ์ 07, 2010, 06:03:45 pm
ซาบซึ้งมากเลยค่ะ ทั้งการใช้ภาษา การเล่นคำ ของคุณเสกสรรค์  ประเสริฐกุล อ่านแล้วคิดได้เยอะเลย
15  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / บุตรธิดาแห่งดวงดาว เมื่อ: กุมภาพันธ์ 07, 2010, 05:46:09 pm
บุตรธิดาแห่งดวงดาว rstar rstar

เราเดินทางมาแสนไกล
จากเปลวไฟแห่งมหาอัคนี
สู่มหาเมฆดำดำบรรพ์
แปรผันเป็นวงจักรแห่งดารา
อันคลี่คลายเป็นสมุทรพสุธา
ใต้ห่าฝนและแถบรุ้ง

ใช่...เธอเดินทางมาแสนนานกว่าจะเกิดเป็นเผ่าพันธุ์
เธอคือถ่านเถ้าระอุอุ่นจากปลายยอดแห่งขุนเขา
คลุกเคล้าด้วยเกล็ดหิมะในราตรี
และน้ำค้างแห่งรุ่งอรุณคือดินน้ำไฟลม
อันผสมกลมกลืน จากภูผา ทุ่งธาร และอากาศสกล

ย้อนย้ำที่สุดแล้วเธอคือส่วนเสี้ยวของดวงดาว
ที่มิได้เปลี่ยนรูปโดยอุบัติเหตุ    หากเป็นผลแห่งอุบัติการณ์
แท้จริงของเธอคือจิตวิญญาณ    อันเอกภพแสดงตน

หรือหลงลืมข้อนี้ไป     เธอจึงหลงใหลในสมมติ
หลับสนิทต่อสัจจะ แต่ตื่นเต้นต่อมายา
ปล่อยชีวิตแสนสั้นอยู่ในเวทนา วิตก วิวาท และวิจารณ์

บ้างคิดแต่ครองผิวพื้นของเปลือกโลก
แหล่งพิงพึ่งแห่งสรรพสัตว์
ดัดแปลงเทือกบรรพตและทุ่งหญ้าให้เป็นเพียงสนามมาร
ณ ที่นั้น.........
เธอขยับไล่ปัญญาญาณ เพื่อเปิดที่ให้อวิชชา
ธรรมชาติถูกลบล้างเพื่อเปิดทางให้ตัณหา
หนึ่งรุ่งโรจน์ร้อยล่วงลับ   และไม่อาจกู้กลับคืน

บ้างคิดครอบงำผู้คน
ชอบประกาศตนด้วยแรงริษยา ชอบชี้ผิดถูกตีราคา
ใครแตกต่างถูกตราหน้า ราวมติจากฟ้าดิน
ไม่ทราบเธอเลิกฟังผู้อื่นแต่เมื่อใด
หรือเคยถูกผลักไสโดยมารดา
ชีวิตจึงทำเป็นแค่แช่งด่าเพื่อแทนค่าที่ขาดแคลน

นอกจากนี้มีคนไม่น้อยคอยรัก
หวงแหนแตกหักทุกแห่งหน
ทุกสรรพสิ่งล้วนยึดถือเป็นของตน ไม่เว้นแม้แต่คนบูชา
เธอไม่รู้ว่าในโลกหาได้มีกรรมสิทธิ์
ความใกล้ชิดเป็นคลื่นใจ เป็นบางอย่างที่รู้สึกได้
แต่มิใช่ฐานันดร

ถามว่าทำไมจึงเป็นเช่นนี้
บางทีเธออาจทบทวน หวนนึกจากเบื้องลึก
"ทรงจำ"
ชีวิตไม่จำเป็นต้องบอบช้ำ เพียงเพราะความจำที่พร่าเลือน

ใช่หรือไม่ว่า...

ในวัยเยาว์ เธอไม่ได้นึกถึงวันวาน ไม่วิเคราะห์ตีความ
หากแตะโลกด้วยหัวใจ เธอมิโกรธเกินข้ามคืน
ไม่อยากเติบใหญ่เป็นผู้อื่น และยิ่งไม่ห่างปัจจุบัน

บางครั้งเธออาจสมมติตนเป็นสรรพสิ่ง เป็นทั้งลิงทั้งค่าง
กระทั่งอวดอ้างอภิญญา แต่เมื่อการละเล่นเลิกรา
เธอก็รู้ว่าสมมติกัน

ตรงกันข้ามกับยามนี้ เธออยากเป็นทุกอย่างที่ไม่ใช่ตัวเธอ
สุดท้ายจึงพลัดพรากกับตัวเอง
บนเส้นทางสายสมมติ
เธอกลายเป็นทุกอย่างเว้นเป็นจริง

ทั้งหมดเป็นเพราะลืมแหล่งที่มา...
ลืมไปว่าชีวิตแสนสั้นนั้นมาจากการเดินทางแสนนาน
เธอมิเพียงสืบทอดมวลธาตุแห่งจักรวาล
หากยังสืบต่อปรีชาญาณแห่งอภิจิตซึ่งสถิตอยู่ในองค์รวม


แน่ล่ะ เธอจักอยู่ในรูปนี้ชั่วพริบตา
ดังสายฟ้ากลางพายุ เจิดจ้าแล้วลับหาย
สู่เวิ้งฟ้ามารดาเดิม
เธอมาจากเปลวเพลิงดึกดำบรรพ์
และไม่ว่าสมมติตนเป็นสิ่งใด
วันหนึ่งเปลวไฟที่ไหม้ลามร่าง
จักพาเธอคืนสู่เหย้าแสงตะวัน

เช่นนั้นหนทางอิสรภาพของเธอดำรงอยู่ ณ แห่งใด
หากมิใช่ดวงตาที่เฝ้าดูนาฏกรรมแห่งตัวตน
เธอคือเธอแต่เธอมิใช่เธอ
เธอคือเธอเพื่อเธอจะได้เห็นธรรม
นี่คือรหัสไขความลับแห่งทิพยลีลา

ด้วยสายตาสงบนิ่งที่ไม่ตัดสินหรือตีความ
ไม่ผูกติดกับนิยามหรือนิยม
เธอจักใช้ดวงตานี้นำทาง    ดั่งสายฟ้าส่องสว่างตัดราตรี

แล้วเธอจักได้เรียนรู้ภาษาที่ไร้ถ้อยคำ
ได้ยินวิเวกอันกังวานซึ่งขับขานเพลงแห่งฟ้า
เธอจักได้ยินเสียงทักทายของนกกา
ยินคำเจรจาของพฤกษ์ไพร
เธออาจมีมิตรเป็นก้อนหิน
มีเนินดินเป็นเพื่อนบ้าน
ถือทะเลเป็นวิหาร
เห็นขุนเขาเป็นบรรพชน

เธอจักเป็นดั่งปุยเมฆเริงระบำ
แม้ยามเมฆเป็นสีดำ เธอจักลืมซึ่งหมอกสีขาว
เธอเป็นทุกอย่างแต่ไม่เป็นสักอย่าง
นอกจากเวิ้งฟ้ากว้างที่รองรับวาตกรรม

ไอแดดเผาใจเธอไม่ได้
ละอองฝนไม่อาจทำให้ใจของเธอเปียกชื้น
เพราะเธอคือแสงแดด
เพราะเธอคือสายฝน เธอคือเกลียวคลื่น เธอคือสายลม...
ด้วยเหตุฉะนั้น เธอจึงมีร่มเงาแห่งสวรรค์
ไว้คุ้มกันทุกผองภัย


เธอจักตื่นตระหนักในทิวา  และตื่นรู้ในราตรี
ผ่านความมืดและแสงสี   อย่างเงียบนิ่งดั่งเงาจันทร์
ในฤดูกาลแห่งชีวิต       เธอจะพิชิตร้อนหนาว
ในทุกข์เทวษรวดร้าว   เธอจักเห็นอนัตตา
ท่ามกลางโลกที่เศร้าสลด   เธอจะปรากฏด้วยกรุณา
แค่โลกที่ล้นด้วยปรารถนา เธอจากมาไม่อาลัย

ด้วยดวงจิตอัน แจ่มบรรเจิด
ดังผู้ให้กำเนิดเฝ้าดูการแสดงของบุตรธิดา
เธอจักอาศัยดวงจิตนี้ค้นหา...ซึ่งความจริงที่หายไป

ดั่งเสียงขลุ่ยคืนกลับเวฬุวนา
ดังฝูงปลาทวนกระแสสู่ต้นน้ำ
เธอจักกลับถึงบ้านเกิดที่จากมานาน
เพื่อสืบสานอโศกพิสัย
ดั่งเมล็ดพันธุ์แทงยอดและผลิใบปรากฏผ่านธุลีดิน
ดั่งบัวบานในหนองคล้ำ สลัดพ้นจากหล่มโคลน
เธอเติบใหญ่เหนือตัวตน...เธอเติบโตเหนือตัวเอง

ใช่...เธอเดินทางมาแสนไกล จากเปลวไฟแห่งมหาอัคนี
สู่มหาเมฆดำดำบรรพ์ แปรผันเป็นวงจักรแห่งดารา
อันคลี่คลายเป็นสมุทรพสุธาใต้ห่าฝนและแถบรุ้ง

เธอเดินทางมาแสนนานกว่าจะเกิดเป็นเผ่าพันธุ์
เธอคือถ่านเถ้าระอุอุ่นจากปลายยอดแห่งขุนเขา
คลุกเคล้าด้วยเกล็ดหิมะในราตรี
และน้ำค้างแห่งรุ่งอรุณคือดินน้ำไฟลม
อันผสมกลมกลืน จากภูผา ทุ่งธาร และอากาศสกล

เธอคือส่วนเสี้ยวของดวงดาว ที่มิได้เปลี่ยนรูปโดยอุบัติเหตุ
หากเป็นผลแห่งอุบัติการณ์...

แท้จริงเธอคือจิตวิญญาณอันเอกภพแสดงตน   
     
16  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / Re: ความรักทำให้คนหูหนวก เมื่อ: มกราคม 04, 2010, 11:02:59 pm
ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ   แต่ละคนอาจคิดต่างๆกันตามสภาพสิ่งแวดล้อม    บางทีผู้ชายก็น่าจะช่วยบ้างนะ ไม่ใช่กินอย่างเดียว rstar
17  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: ของขวัญแด่คนดี เมื่อ: มกราคม 04, 2010, 10:50:57 pm
ดอกไม้นี่เหมือนกระดุมทองบ้านเราเลยนะคะ
18  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / ของขวัญแด่คนดี เมื่อ: ธันวาคม 10, 2009, 05:21:55 pm
ชีวิตร้อนเหลือใจในวันนี้                       หลับตาหรี่ลืมทุกข์ที่รุกถม
ฝันถึงทุ่งดอกไม้เริงสายลม                          กรุ่นกลิ่นฉมชื่นฉ่ำด่ำทรวงใน
ฝันถึงท้องธารใสไหลเย็นชื่น                          ผ่านเงาร่มลมรื่นชื่นสดใส
ใต้พุ่มพฤกษ์ผลิผลัดระบัดใบ                          พิพคพร้องก้องไกลไพรพนม
ฝันถึงเนินหญ้านุ่มชุ่มน้ำค้าง                          หนุนตักพลางหนาวหนักเอารักห่ม
เพลินจังหรีดกรีดก้องร้องระงม                         พรูชีพพรมเพลงรักหักร้อนคลาย
เด็ดดอกไม้ในป่ามาแนบแก้ม                         ดอกหนึ่งแซมเกศีคลี่สยาย
ดอกหนึ่งวางกลางหัวใจไว้แนบกาย                 ไม่มีวายวันร้างห่างฤดี
ดอกไม้คือความงามอมตะ                             ซึ่งอาจจะหาได้ในทุกที่
ดอกไม้คือคุณธรรมความงามดี                        คือไมตรีที่ล้ำค่ากว่าสิ่งใด
ดอกไม้มีทั่วไปที่ในโลก                               จะสุขโศกขื่นขมชื่นชมได้
เป็นของขวัญธรรมชาติพิลาสพิไล                     ฝากให้ใครคนดีในชีวิต
19  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / Re: ลับแล แก่งคอย เมื่อ: ตุลาคม 23, 2009, 01:52:09 pm
อ่านจบแล้วรู้สึก อึ้ง ไปพักหนึ่ง   แต่ไม่แปลกใจ     แฮะๆ เพราะอ่านรีวิวของคุณชมัยภรเรื่องนี้ไปแล้ว

ปัญหาครอบครัวนี่ส่งผลอย่างแรงต่อสมาชิกทุกคนเลย  เรื่องนี้คิดว่าตัวเอกนี่คล้ายเวลาในขวดแก้ว    แต่เวลาของเขาไม่ค่อยน่าจดจำเท่าไหร่    ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่ได้นอกใจแม่      แต่การอยู่ร่วมกันกลับทำร้ายจิตใจกันเรื่อยๆ  จนวันหนึ่งก็มาถึงจุดปะทุ  และสร้ายรอยแผลในจิตใจให้อย่างไม่ลบเลือน     โดยที่เขาไประบายกับใครไม่ได้(ดูเหมือนจะระบายด้วยการเขียนเรื่องนี้)       ชอบที่ตัวละครแต่ละตัวรู้สึกได้ถึงความเป็นจริง  ต้องประสบกับสิ่งที่เรียกว่าชะตากรรม อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้       อย่างไรก็ดีตัวเอกยังพยายามเข้าใจ  เรียนรู้  ตกผลึก เข้าไปเผชิญหน้ากับความจริง  ตัดความเป็นตัวตนที่เขายึดไว้แน่นออกไป    คิดว่าเหมาะกับถ้อยคำในเรื่อง"ผีเสื้อกับหิ่งห้อย" ว่า  เขาเห็นความงามในความจริง  แล้วน่ะค่ะ


  แล้วความจริงก็เห็นความงามในตัวเขาด้วยค่ะ  ด้วยรางวัลซีไรต์     อ่านเรื่องนี้แล้วเข้าใจประโยคนี้ขึ้นมาทันทีเลย
20  มุมสนทนา / โต๊ะข้างหน้าต่าง / Re: งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติปีนี้ เมื่อ: ตุลาคม 23, 2009, 01:03:24 pm
 ไปมาแล้วค่ะ อย่างกะทันหันมาก  เลยไม่ได้บอกกล่าวกันก่อน       

ใบไผ่เลือกไปวันธรรมดาคนจะได้เดินสะดวกหน่อย   เลือกหนังสือมามากมายจนต้องส่งไปรษณีย์กลับเลยล่ะค่ะ 

เห็นส่วนจัดแสดงหน้างานมีต้นไม้สีขาวประดับที่ทางเข้าสวยมากเลยค่ะ       แต่เวทีคนที่ไปฟังมีค่อนข้างน้อย   คงเพราะจัดแยกส่วนออกมาเลย แต่ก็สงบดี


หน้า: [1] 2
Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF