www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
  แสดงกระทู้
หน้า: [1] 2 3 4
1  มุมสนทนา / มุมกาแฟ - จิบกาแฟคุยกันเรื่องงานเขียน / วันนี้ 22 เมษายน เป็นวันคล้ายวันเกิดคุณประภัสสรค่ะ เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 06:31:06 pm
โพสต์เมื่อ: Apr 22 2007, 09:44 PM

 วันนี้ 22 เมษายน เป็นวันคล้ายวันเกิดคุณประภัสสรค่ะ เพื่อนๆสมาชิกท่านใดอยากจะร่วมอวยพรวันเกิด ก็เชิญได้ที่กระทู้นี้เลยนะคะ

สำหรับเรา เวบมาสเตอร์ทั้งสองคน ขออวยพรให้คุณประภัสสร สุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆ พรใดที่ปรารถนา ขอให้ได้มาทุกประการนะคะ/ครับ

--------------------
เวบมาสเตอร์ Psevikul.com
มนตราแห่งทะเล&ลั่นทมริมทะเล

"Though we travel the world over to find the beautiful, we must carry it with us or we find it not."
Ralph Waldo Emerson
2  มุมสนทนา / มุมกาแฟ - จิบกาแฟคุยกันเรื่องงานเขียน / ยินดีต้อนรับสมาชิกผู้น่ารักสู่บ้านใหม่ของเราค่ะ เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 06:22:32 pm
โพสต์เมื่อ: Apr 20 2007, 04:48 AM

  ยินดีต้อนรับสมาชิกผู้น่ารักทุกท่านสู่บ้านใหม่ของเราค่ะ

Psevikul.com ย้ายบอร์ดใหม่ครั้งนี้อาจจะกระทันหัน เซอร์ไพรส์สมาชิกทุกท่านไปเล็กน้อย ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้นะคะ แต่เพื่อความสะดวกในการใช้งานของสมาชิกทุกท่าน ตามที่หลายท่านต้องการให้มีการพรีวิวข้อความหรือแก้ไขข้อความที่ส่งมาแล้วนั้น บ้านใหม่ของเราตรงนี้สามารถทำได้แล้วค่ะ

แต่เมื่อมีความสะดวก ก็ย่อมจะต้องมีความลำบากในความไม่คุ้นเคยตามมาด้วยเล็กน้อยค่ะ ซึ่งคาดว่าความเปลี่ยนแปลงที่ไม่คุ้นเคยนี้ ไม่นานทุกท่านก็คงจะทำความเข้าใจได้ด้วยดีค่ะ

เนื่องจากเวบบอร์ดหลักที่เราเลือกใช้นี้ ต้องปรับเปลี่ยนลักษณะในการพิมพ์ข้อความไปจากเดิมเล็กน้อย จึงขออนุญาตเล่าแจ้งแถลงไขเบื้องต้นไว้เล็กน้อยสำหรับผู้ที่ยังหันซ้าย...หันขวา ไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดีไว้ ณ ที่นี้นะคะ สำหรับผู้ที่เชี่ยวชาญในการตอบกระทู้ในหลายๆแห่ง คงคุ้นกับ Feature ที่ต่างกันไปในแต่ละบอร์ดแล้ว ก็อ่านผ่านตรงนี้ไปได้เลยค่ะ

การเปลี่ยนสี-รูปแบบ-ขนาด-ฟอนต์ของข้อความ ที่ต้องการเน้น กรุณาพิมพ์ข้อความที่ต้องการทั้งหมดก่อน จากนั้นจึงไฮไลต์เลือกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนสี -รูปแบบ-ขนาด-ฟอนต์ ที่ต้องการค่ะ และลองกด "ดูตัวอย่าง" เพื่อตรวจดูข้อความของคุณก่อนจะกดส่งขึ้นบอร์ดค่ะ หรือหากส่งขึ้นบอร์ดมาเรียบร้อยแล้ว หากคุณต้องการแก้ไขในจุดใด ก็สามารถกดตรงปุ่มแก้ไขได้ด้วยตัวคุณเองค่ะ

หากสมาชิกท่านใดมีข้อสงสัยเพิ่มเติมหรือมีข้อแนะนำประการใดก็เชิญได้เลยนะคะ

เวบมาสเตอร์ Psevikul.com - มนตราแห่งทะเล-ลั่นทมริมทะเล



--------------------
เวบมาสเตอร์ Psevikul.com
มนตราแห่งทะเล&ลั่นทมริมทะเล

"Though we travel the world over to find the beautiful, we must carry it with us or we find it not."
Ralph Waldo Emerson
3  มุมสนทนา / มุมกาแฟ - จิบกาแฟคุยกันเรื่องงานเขียน / นิยายเรื่องไหนของประภัสสรที่คุณๆอยากให้นำมาสร้าง เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 02:06:43 am
31 ม.ค. 2550 08:07:01 ]

เพื่อนๆนักอ่านคะ

มีนวนิยายเรื่องไหนของคุณประภัสสรที่เพื่อนๆอยากให้หยิบมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มากที่สุดเอ่ย ด้วยเหตุผลอะไรคะ


--------------------
เวบมาสเตอร์ Psevikul.com
มนตราแห่งทะเล&ลั่นทมริมทะเล

"Though we travel the world over to find the beautiful, we must carry it with us or we find it not."
Ralph Waldo Emerson
4  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: นิทานดอกลั่นทม(ลีลาวดี) เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 10:20:15 pm

ลั่นทมริมทะเล
25 ม.ค. 2550 05:55:10


ขอบคุณคุณยูงทองมากๆค่ะ สำหรับนิทานดอกลั่นทม คลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นนิทานเรื่องหนึ่งในหนังสือชื่อ "นิทานดอกไม้ " กระมังคะ เพราะที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ก็เพราะมี นิทานดอกลั่นทม นี่แหละ

แต่อย่างไรก็ตามต้องขอบคุณนะคะที่เอามาเล่าให้ฟังกันตรงนี้อีกครั้ง ทำให้ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้อ่านกลับคืนมาอีก
แล้วแวะมาคุยกันอีกนะคะ จะรอค่ะ
5  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: จากความห่วงใย ถึงบางใครอีกฝั่งฟ้า เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 10:01:59 pm

สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 09:28:07



อ้างอิงความเห็นเดิมค่ะ

..



สีน้ำฟ้า
 24 ม.ค. 2550 09:29:17




อ้างอิง

..



 
สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 09:30:57


พี่อภิญญา


ดีจังค่ะ ที่พี่อภิญญาแต่งกลอนเป็นเพลง แจมพยายามมานานเหมือนกัน แต่ดูเหมือนจะเป็นเส้นทางที่มืดบอด เพราะแจมไม่มีความถนัดในด้านดนตรีเลย สมัยเรียนก็เลี่ยง ๆ การเรียนดนตรี หรือไม่ก็ขอแค่ผ่าน.. แต่พอจนมา..และจนถึงบัดนี้ก็ไม่เชิงเสียดายหอเสียใจอะไร เพราะเข้าใจในขีดความสามารถของตัวเอง เอางี้ดีกว่า.. หากมิตรภาพยังยืดยาวต่อไป และพี่ไม่เบื่อเสียก่อน แจมจะลองเขียนกลอน พี่ถูกใจตรงไหนก็เอาไปใส่ทำนอง ร้องกันเล่น ๆ น่าจะสนุกนะคะ


ขอบคุณค่ะสำหรับคำชมในเรื่องกลอนในกระทู้ และจะพยายามขัดเกลาภาษาให้สละสลวย หากลอนมาฝากอีกค่ะ เพราะชอบมานานเหมือนกัน แจมเขียนกลอนมาตั้งแต่สมัยอายุประมาณสิบสอง สิบสาม ค่ะ.. ก็ประมาณ ช่วงประถมหก ถึงมอต้น ร้างห่างไปบ้าง แต่ไม่ทิ้งเสียทีเดียว ถ้าตัดเวลาช่วงที่หยุดเขียนออกไป น่าจะเหลือสักประมาณหก-เจ็ดปีเอง แต่ไม่เก่ง เพราะขาดพรแสวง เพิ่งจะมาตั้งใจเอาเมื่อปลายปีที่แล้วนี่เอง


งานของพี่บทนี้.. สมบูรณ์อยู่ในตัวแล้ว .. แจมไม่ต่อกลอนด้วยนะคะ.. แต่ขอชักชวนด้วยบทนี้ให้ค่ะ


หนทางข้างหน้า
ทอดยาวแค่การเวลายังดุ่มเดิน
อย่าให้ชีวิตระหกระเหิน
มา..จูงมือกันเดินก้าวไป

เมื่อความผูกพันเดินทาง
โลกรอบข้างก็สว่างไสว
มีฉัน..เธอโปรดมั่นใจ
เพื่อนจะไม่เลือนหายไปจากเธอ

เดินล่วงหน้าบ้าง พักบ้าง
แต่ในระหว่างทางจะมีฉันเสมอ
เหลียวมองทางไหนรับรองเจอ
มา... กล้า กล้า ส่งมือของเธอมา



เรียกชื่อเล่นก็ได้ค่ะ แจม ค่ะ ยินดีที่ได้สนทนากันอีกครั้ง

ปล. ปีนี้แจมก็ส่งนายอินทร์ฯ เป็นเรื่องสั้นเหมือนกันค่ะ ดีใจที่ได้ส่ง
เพราะเหมือนกับว่า..ตัวเองพัฒนาไปอีกขั้นหนึ่ง
..



สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 09:35:30


คุณปลิวลม.. สั้น ๆ แต่ได้ใจความดีจัง ขอบคุณนะคะที่ร่วมสนทนากันในกระทู้เสมอมา

^__^



มีคำถามมากระซิบ..กระซิบค่ะ เขยิบเข้ามาสิคะ



มองขึ้นไป ไกลห่าง ลางลางลิบ

ดาวกระพริบ พร่างพราว กลางหาวหน

สูงเกินเอื้อม คว้าครอง เป็นของคน

ลอยลมบน เคียงฟ้า ทุกคราคืน



ณ แดนสรวง ห้วงแห่ง ตำแหน่งไหน

ระยิบไฟ ระยับวน จนดึกดื่น

โลกส่ายหมุน ผ่านโมงยาม ข้ามพ้นคืน

ค่อยค่อยตื่น เปิดหล้า พร้อมตาวัน



ตะแบกสี ม่วงอ่อน บานต้อนรับ

หมอกพยับ ฟ้ารำไร เสียงไก่ขัน

ปลุกกายตื่น เต็มตา เพื่อฝ่าฟัน

ตามหาฝัน ติดปีก อีกสักคราว



มองออกไป รางราง อยู่ข้างหน้า

เอื้อมมือคว้า เจ้าถอยห่าง กลางเหินหาว

ใยล้อหลอก หยอกเล่น เป็นดุจดาว

ฝันไม่หนาว อ้างว้าง บ้างหรือไง


เสียงร่ำลือ ฟากฝั่ง ที่เธออยู่

งามเลิศหรู ดินแดน แสนกว้างใหญ่

กระซิบซิ.. สัญญา ไม่บอกใคร

ซอกซอยไหน ที่ซ่อน เส้นทางลัด


..



สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 09:37:52



อ้างอิง

..



สีน้ำฟ้า
 24 ม.ค. 2550 09:39:26



อ้างอิง

..



สีน้ำฟ้า
 24 ม.ค. 2550 09:40:21



อ้างอิง

..



สีน้ำฟ้า24 ม.ค. 2550 09:42:24


อ้างอิง

..



สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 09:59:53


พอแก้ไขไป แก้ไขมาหายหมด

แจ้งข่าวก่อนอันดับแรกนะคะ .. ปุ่มแก้ไขที่อยู่ด้านล่างชื่อสมาชิกหากคุณใช้บริการล่ะก็ ความเห็นของผู้ตอบกระทู้จะหายไปด้วยค่ะ

อิช้าน..โดน! ไปเต็ม ๆ แล้ว


ปล.
..




สีน้ำฟ้า
24 ม.ค. 2550 10:33:52

พี่อภิญญา, คุณปลิวลม, คุณชุติมา

เฮ้อ..ได้เหงื่อกันแต่เช้าค่ะ กับการไล่ต้อนจัดระเบียบของกระทู้ ข้อดีของการพิมพ์สด ๆ ในกรอบนี้ก็คือตัวหนังสือสวย แต่ข้อเสียก็คือถ้าหากเน็ตล่มล่ะก็..ข้อความของคุณหายหมดแน่ ๆ หมดกันล่ะกับความในใจที่พิมพ์ตั้งเยอะตั้งแยะ และแจมไปเจอเคล็ดไม่ลับมาอีกค่ะ.. ถ้าเรานำข้อความมาจาก MS Word ให้ใช้ Cordai New ขนาด 14 นะคะ จะได้รูปแบบที่สวยงามใช้ได้เลยล่ะ

การใส่ใจเรื่องเล็ก ๆ ของแจมจะกลายเป็นน่าเบื่อหรือเปล่าไม่ทราบนะคะ.. แบบว่ากังวลน่ะค่ะ เราอยากเป็นนักเขียน ถ้าไม่ใส่ใจเรื่องการจัดหน้าให้สวย ๆ ให้คนได้อ่านสบาย ๆ ก็ออกจะน่าอายอยู่ไม่ใช่น้อยทีเดียว (สำหรับแจม)

** คุยกับพี่อภิญญาอีกครั้งค่ะ

คำว่า ตาวัน..ตะวัน คำเดียวกันค่ะ แจมเคยได้รับฟังมาว่าใช้แทนกันได้ในการเขียนกลอนค่ะ แต่หากว่าแจมจำมาผิด น้อมรับและแก้ไขนะคะพี่

เรื่องฟร้อนท์ ในการตอบกระทู้ ตอนนี้ก็กำลังศึกษาไปพร้อม ๆ กับพี่ ๆ และทีมงานฯ อยู่ค่ะ วันนี้ก็เล่นเอาปั่นป่วนแต่เช้าเหมือนกัน

ค่ะ..แจมเป็นคนนอนดึก ถ้าวันไหนงานยุ่งก็จะตื่นเช้าหน่อย อยากทำงานที่คั่งค้างให้เรียบร้อยค่ะ อย่างที่แจ้งไปแล้ว แจมทำหนังสือทำมือ ตอนนี้กำลังจะทำเป็นแพ็คเกจ หาห่อสวย ๆ มาแพ็ค 3 เล่มสำหรับคนที่ชอบใจสีน้ำฟ้าและอยากอุดหนุน แพ็ค 2 เล่มสำหรับคนที่มีเล่มแรกแล้ว และแยกขายเดี่ยวเผื่อคนไหนชอบกลอน หรือชอบเรื่องสั้น เป็นอย่าง ๆ ไป (แต่แจมไม่ใช่คนฝีมือดีนักนะ แจมทำหนังสือออกขาย เพื่อช่วยกู้สถานการณ์ทางการเงินที่ร้านค่ะ แจมเป็นผู้ประสบภัยสึนามิ ที่ตอนนี้..ย่อบแย่บเต็มทีค่ะ)

** คุณปลิวลม

เรื่องหน้าตา ท่าทาง นั้นพูดยาก
สีน้ำฟ้า ลำบากกว่า เป็นไหนไหน
ออกกลมกลิ้ง กลมกลืน น้องหมูไง
เฮ้อ..กลุ้มใจ... อย่าพูดเลย เรื่องหน้าตา



** คุณอภิญญา

เป็นเรื่องเหมือนกันนะคะ ไม่รู้ทีมงานจะเวียนศรีษะกับแจมด้วยไหม เรื่องแจ้งลบกระทู้ แล้วก็ขอคืน .. กลายเป็นมาป่วนกันแต่เช้าเลย

ขอบคุณนะคะ ที่เปิดห้องเพิ่ม.. ดีใจค่ะ เดี๋ยวได้ไปใช้บริการแน่ ๆ ค่ะ และขอบคุณ คุณชุติมาด้วยค่ะ ปลื้มค่ะ ที่ให้กำลังใจและการต้อนรับอย่างอบอุ่น อย่างนี้นะคะ อีกไม่นาน ใครแวะเวียนเข้ามาเป็นได้ติดหนึบ เหมือนเรา ๆ ตอนนี้แน่นอนเลย

ด้วยความศรัทธาและชื่นชมค่ะ


..



อภิญญา
24 ม.ค. 2550 12:17:42

นั่นน่ะสิ น้องแจน วันนี้เปิดกระทู้นี้มาดี เอ๊ะทำไมดูแปลกๆ อ๋อ...เรื่องเป็นมาอย่างนี้นี่เอง แต่พี่ชอบใช้ Font Tahoma คือสวยดี อ่านง่าย เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองดี

วันนี้ต้องรีบจบก่อนค่ะเพราะมีนัดสำคัญ เดี๋ยวไปไม่ทัน แล้วจะกลับมาต่อกลอนใหม่นะ



ทิวลิปสีน้ำเงิน
24 ม.ค. 2550 15:24:18

พี่แจม

ชวนน้อง ๆ มาดีนัก ตามมาแล้วนะคะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับ Web นี้ ยกให้พี่แจมรับไปคนเดียวนะจ๊ะ

พูดซะน่ากลัวเลย ทุกท่านอย่าตกใจนะคะ เป็นเพียงคำบอกรักภาษาแก็งค์ป่วนน่ะค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านนะคะ แล้วทิวลิปจะแวะมาบ่อย ๆ ค่ะ



อภิญญา
24 ม.ค. 2550 22:54:53

ยินดีต้อนรับน้องทิวลิปสี่น้ำเงินค่ะ

ถึงคุณปลิวลมและน้องแจม..

จะเดือดร้อน ไปใย ในความอ้วน
ทุกอย่างล้วน รูปกาย อยู่ภายนอก
น้ำใจสิ สำคัญ พี่อยากบอก
อย่ามัวชอก ชำใน รูปกายเลย

อันตัวพี่ ก็อ้วนพี มิใช่ย่อย
อย่างน้อยน้อย เจ็ดสิบ ขอเฉลย
ยังส่งรูป ให้น้องน้อง ได้ชมเชย
ส่งมาเลย จะเฝ้ารอ พี่ขอมา

ฮิฮิ ยังไงก็จะดู ไม่ต้องอาย ....ส่งมาเลย


 
สีน้ำฟ้า
25 ม.ค. 2550 01:11:11

พี่อภิญญา .. น้องทิวลิป

พี่คะ วันนี้ตามมาหลายคนแล้วล่ะ แต่ลงชื่อไว้เฉพาะ ทิวลิปสีน้ำเงินและสัมผัสรักในใจเรา ..

พี่คะขอแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันนะคะ.. ทิวลิปเป็นน้องสาวที่น่ารักค่ะพี่.. น่ารักมาก ๆ เป็นนักจิตวิทยาชั้นเลิศของแจมค่ะ

พี่อภิญญาจ้ะ น้องทิวลิปฯ เป็นพี่สาวคนใหม่ พี่เราพบกันที่เว็บนี้ นี่เอง.. พี่เค้าใจดี น่ารัก และเอื้ออาทรกับพี่แจม ชวนคุยอย่างไม่ถือสาในการพิมพ์ผิดบ้าง เขียนผิดบ้างของพี่แจมค่ะ

เมื่อพี่ใหญ่ กับน้องตัวเล็ก รู้จักกันแล้ว.. ก็เชิญสนทนากันตามสะดวกนะจ้ะ.. แจมขอเป็นกามเทพ .. เอ๊ย เป็นสื่อนำมิตรภาพออนไลน์ (ถนัดนัก) สำหรับพี่ ๆ น้อง ๆ ค่ะ


..



ปลิวลม
25 ม.ค. 2550 01:44:50


ธรรมชาติมีปรัชญา อยู่ในตัวของมันเองแล้ว อยู่ที่ เราจะรู้เท่าทันมันหรือไม่เท่านั้น



อภิญญา
25 ม.ค. 2550 11:02:36
 
สวัสดีจ้ะ น้องทัวลิปฯ - พี่ใส่ (ฯ) ไว้อย่างนี้ถูกไหมคะ

ส่งมาเลยค่ะถ้ามีอะไรดีๆ แต่พี่ขอแนะนำเรื่องหลักการของกลอนสุภาพสักนี๊ด..ด..ด ได้ไหมคะ

เป็นดอกบัวสีขาบอ่อนหวาน
แบ่งบานอยู่ในสระอักษร
แรกแย้มที่สนามนามกร
ขวัญเรือน ให้พาเพื่อนเที่ยวแดนไกล


- พี่ขอเปลี่ยนเป็น "แบ่งบาน" เป็น "เบ่งบาน" ได้ไหมคะ
- "ขวัญเรือน ให้พาเพื่อนเที่ยวแดนไกล" นั้น ไม่มีคำใดสัมผัสกับคำว่า "กร" ซึ่งเป็นสัมผัสนอกบังคับ ซึ่งตามแบบแผนคำที่สามต้องสัมผัสกับ "กร"ค่ะ

ยังมีคู่มือก่อนเข้าครัว
กับหลากหลายหมายเพื่อความรู้
ด้านมารยาท ความงาม การแต่งตัว
การแสดงไปทั่วสนุกใหญ่


สัมผัสนอกอีกค่ะ
- ประโยค "กับหลากหลายหมายเพื่อความรู้" นั้น
๑. คำสุดท้ายของประโยค ต้องสัมผัสกับคำว่า "กร" ค่ะ
๒. คำที่สาม ต้องสัมผัสกับคำว่า "ครัว" ค่ะ
- ประโยค "ด้านมารยาท ความงาม การแต่งตัว"
๑. คำสุดท้ายต้องสัมผัสกับ "รู้" ค่ะ
ฯลฯ

หลักการแต่งกลอนสุภาพนั้น พี่คัดจากหนังสือ"คำร้อยกรอง" ของคุณเครือรัตน์ เรืองแก้ว มาให้ค่ะเผื่อจะเป็นประโยชน์กับน้องๆที่สนใจ

๑. จำนวนคำ ต้องบังคับจำนวนคำตามกฏเกณฑ์ เช่นกลอน ๑ วรรค มี ๗-๘ คำ (ถ้าเป็นอื่นที่ไม่ใช่กลอนสุภาพบางครั้งก็มี ๗-๙ คำ)
๒. สัมผัส หมายถึง คำคล้องจองของเสียงสระหรือพยัญชนะเดียวกัน มี ๒ ชนิดใหญ่ๆ คือ
๒.๑ สัมผัสนอก
๒.๒ สัมผัสใน
สัมผัสนอก ได้แก่ การกำหนดคำคล้องจองในต่างวรรคกัน เรียกสัมผัสนอกวรรค ซึ่งจำเป็นต้องมีสัมผัสนอก กำหนดให้ต้องใช้เสียงสระเดียวกัน หรือคล้ายกัน เช่น สระอำ-อัม หรือสระไอ-อัย-ไอย
สัมผัสใน ได้แก่คำที่คล้องจองกันภายในวรรค ซึ่งสัมผัสได้ทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร คำสัมผัสในไม่บังคับว่าจะต้องมีในการแต่งคำประพันธ์ทุกชนิด

สัมผัสระ คือคำที่คล้องจองกันด้วยเสียงสระ เช่น ใจ-ใส่ หรือตาย-ขาย หรือ รัก-ชัก
สัมผัสอักษร คือคำคล้องจองด้วยเสียงพยัญชนะอย่างเดียวกัน เช่น เศร้า-ซึ้ง หรือ ใส-สุข หรือ โรงเรียนรกรุงรั หรือ ตาตี๋ได้ต้นตาล

แผนผังกลอนสุภาพ จำนวน ๒ บท
(สีแดงสัมผัสกับสีแดง/สีเขียวสัมผัสกับสีเขียว/สีน้ำเงินสัมผัสกับสีน้ำเงิน)

๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐
๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐
๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐
๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐

ตัวอย่าง
ในพรรษานาไร่มากได้ฝน เม็ดพืชผลเพาะงอกออกหน่อต้น
สิ่งสำคัญธัญญาอาหารคน ขึ้นโสภณพรึบมากทุกภาคไทย
จากเม็ดพันธุ์ข้าวเปลือกเลือกดีเพาะ ถึงคราวเหมาะเจาะมาเป็นกล้าได้
ชื่นใจชมรมณีย์สีเขียวใบ ต้นแน่นในหนึ่งแปลงแพ่งพึงตา

อย่าเพิ่งท้อนะคะ หนูมีไฟแล้วค่ะ ฝึกฝนอีกนิดเดียวค่ะ



อภิญญา
25 ม.ค. 2550 11:21:47

ขอแก้นิดหน่อยค่ะ

สัมผัสนอกอีกค่ะ
- ประโยค "กับหลากหลายหมายเพื่อความรู้" นั้น
๑. คำสุดท้ายของประโยค ต้องสัมผัสกับคำว่า "ไกล" ค่ะ ไม่ใช่ "กร" ตามที่บอกแต่แรก เฮ้องง อย่าถือสาคนแก่นะ
รักยกกำลังสามเลยจ้ะ


อภิญญา
25 ม.ค. 2550 11:41:18


ต๊าย..ตาเถรตกกระได

เขียนจนจบ ถึงได้รู้ว่าแนะนำผิดคน คือแบบว่า จะทักทายน้องทิวลิปฯ และแนะนำหลักการเขียนกลอนสุภาพให้กับคุณ "นิค่ะ" แต่ไพล่ไปเขียนรวมกัน ต้องขอโทษน้องทิวลิปฯนะ เอาเป็นว่า อ่านได้ทั้งสองคนก็แล้วกัน

บทกลอนแนะนำที่มาของชื่อจากน้องทิวลิปฯนั้นเพราะอยู่แล้วค่ะ ไม่มีอะไรจะแนะนำ

รักทั้งสองคนค่ะ



สีน้ำฟ้า
25 ม.ค. 2550 14:25:04

พี่อภิญญาเจ้าขา

... นอกจากผิดคน ยังผิดกระทู้ด้วยค่ะพี่
คุณนิ เธอเขียนกลอนตอบ เรา ๆ พี่ - น้อง ไว้ที่ ห้องใหม่ ไว้ใส่กลอน
-- ชื่อนั้นไซร้ ท่านได้แต่ใดมา

ขอโทษค่ะ ที่ออกมาเตือนช้า เพราะคิดว่าระบบผิดพลาด
และพี่คงจะไปโพสที่ห้องโน้น เว็บมาสเตอร์คงจัดการให้เอง

แหะ แหะ .. สงสัยคลิกหลายหน้าต่างแน่เลยค่ะ

แต่..

กลายเป็นข้อดีให้แจมได้อ่านหลายรอบเลย... เย้.. พี่ใจดีจังค่ะ
ขอให้น่ารักแบบนี้นาน ๆ น๊า... (อยู่กรุงเทพฯ ไหมคะ..ถ้ายังไงอาจจะไปขอนัดเจอกันบ้าง)

^^



อภิญญา
25 ม.ค. 2550 17:28:21

ได้เลยค่ะน้องแจม พี่อยู่ที่ สุขุมวิท 101/1 นี่เอง อยากนัดเจอเหมือนกัน แต่ขอชมว่าน้องแจมเขียนกลอนเก่งจริง พี่ยังโต้กลับไม่ค่อยทันเลย คุณปลิวด้วย น้องทิวลิปฯด้วย อ้อ.. แต่สำหรับครูของเรา คุณประภัสสรนั้น ต้องยกให้ท่าน พวกเรายังห่างไกล จริงไหมคะ อ้อเกือบลืม.. น้อง "นิค่ะ" ด้วยนะ



สีน้ำฟ้า
25 ม.ค. 2550 18:02:24

รับทราบค่ะ พี่อภิญญา
ข้อเสียของการเล่นกลอนสดของแจมก็คือบางทีอ่านไม่ไพเราะค่ะ
เพราะแจมมีคำในคลัง(สมอง) น้อยมาก ถึงได้พยายามเขียนให้บ่อยขึ้นไงค่ะ


..


ทิวลิปสีน้ำเงิน
26 ม.ค. 2550 09:18:35

พี่อภิญญา พี่แจม เจ้าคะ

ไม่เป็นไรเลย ดีซะอีก ทิวลิปได้ทวนความรู้เก่าไปด้วย เพราะบางทีแต่งไปแต่งมากลายเป็นแต่งตามใจตัวเองไปจนลืมกฎ กติกา มารยาท ถ้าไม่มีการทวน นาน ๆ ไปคงกลายเป็นความเคยชินล่ะค่ะ

ยังไงทิวลิปขอฝากตัวเป็นน้องสาวพี่อภิญญาด้วยคนนะคะ ชื่อทิวลิปเขียนไม่ต้องมี ฯ ก็ได้ค่ะ ทิวลิปแค่เขียนไว้ในกลอนให้เก๋ ๆ เท่านั้นเอง

ยังไงได้โอกาสแล้วมาชวนให้ไปเที่ยวบล็อกกระป๋องของทิวลิปค่ะ ตามลิงค์นี้นะคะ

www.tuliptheblue.bloggang.com

เชิญชวนทุกท่านค่ะ




อภิญญา
26 ม.ค. 2550 09:56:08

น้องทิวลิป

พี่เข้าไปเยี่ยมชมตามที่แนะนำแล้วค่ะ หวานแหวดี ได้อ่านบทกวีที่ไพเราะและแสนเศร้าของหนูด้วย ดีมากๆค่ะ จะหมั่นแวะไปดูค่ะ



นิค่ะ
27 ม.ค. 2550 11:04:33

สวัสดีค่ะ พี่อภิญญา ในนามของน้องนิ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ
ที่กรุณาชี้แนะ

แฮะ ๆ วันนั้นเปิดเข้าไปเห็นคุณแจมรำพึงว่าห้องนิ่งแล้ว ก็เลยตัดใจ ลืมอาย ร่ายสดส่งเข้าไปให้เป็นกำลังใจคุณแจมน่ะค่ะ เพราะมีแต่ของคุณแจมกับคุณทิวลิปสีน้ำเงินเท่านั้น ก็เลยใจกล้า แต่งเดี๋ยวนั้นแล้วก็ส่งไปเลย ยังงง ๆ อยู่เหมือนกันว่า นึกอะไรขึ้นมา 5 5 5 ยังมีกระโดดหยองแหยง ๆ คุณภัสสรมาอ่านตอนกลับมาจากที่ทำงานแล้ว หัวเราะเลย แล้วก็แห่ยว่า สัมผัสหายไปไหน ไม่มีใครเขียนกันอย่างนี้ แต่ทำไงได้คะ ใจกล้าส่งไปแล้ว นี่ ไว้มีโอกาสจะขอแก้ตัวใหม่นะคะ แต่ต้องขอบคุณพี่อภิญญามากเลยค่ะ ที่กรุณาชี้แนะและบอกหลักมาให้ จะลองใหม่ดูนะคะ แต่ง แบ่งบานน่ะ พิมพ์ผิดค่ะ ตั้งใจให้เป็น เบ่งบาน
แต่กลายเป็น แบ่งไป...ขอบคุณค่ะที่ชี้แนะและปรับใหม่ให้น่ะค่ะ
จะแต่งกลอนเก่งกับเขาบ้างก็คงตอนนี้แหล่ะค่ะ ได้กำลังใจและคำแนะนำที่ดี

แล้วจะแวะไปเยือนบล๊อคของคุณทิวลิปค่ะ



สีน้ำฟ้า
27 ม.ค. 2550 11:56:15
 
อ่ะ ๆ น้อยใจ ๆ

ไปบล็อคทิวลิปแล้วไม่ไปบล็อคแจมบ้างหรือ

ฮี่ฮี่..ไปปัดกวาดเช็ดถูบ้านไว้แล้วค่ะ มีหลายห้องแนะนำเหมือนกัน อาทิห้องเรื่องสั้น เรื่องยาว
ห้องไดอารี่ขี้โม้.. เอ๊ย..ขี้โกง และอีกหลากหลายค่ะ

http://phiphionline.bloggang.com





อภิญญา
27 ม.ค. 2550 17:43:33

น้องแจม

พี่เข้าบล็อคสีน้ำฟ้าก่อนแล้วค่ะ แต่ไปตอบที่กระทู้อื่นว่าถ้าวันที่ 3 ว่างจะหาโอกาสไปงานที่ TBT แต่ไม่รู้ว่าคนไหนคือน้องแจมไง..จากนั้นจึงได้ link ไปที่บล็อคน้องทิวลิป พี่อ่านเกือบทุกห้องแล้วค่ะ นึกดีใจว่าเด็กๆสมัยนี้เก่งกันมากเลย (ป้า) ตามเกือบไม่ทัน มีดอกไม้โปรยปรายให้ตลอดเวลา

มุมกล้องท่องเที่ยวก็เหล่หาภาพน้องแจมบ้างแต่คาดว่าไม่มีเลย วันนี้เสร็จธุระช้าเลยไปสวนสันติชัยปราการไม่ทัน และ..อีกมากมายบรรยายไม่หมด อย่าน้อยใจไปเลย รักน้อยกว่าเวปนี้ นี้ด..ด..ด..เดียวจ้ะ

ถึงน้อง "นิค่ะ"

ดีใจที่น้องไม่ถือโกรธคนแก่ที่เอาแต่สอน ความจริงพี่ตามน้องๆไม่ทันเพราะเล่นกลอนสดกันเหมือนติดจรวด ดีใจค่ะที่เด็กไทยหันมาสนใจเรื่องนี้ เป็นกำลังใจให้ค่ะ



นิค่ะ
30 ม.ค. 2550 20:15:12

พี่อภิญญาคะ พี่น่ารักออกอย่างนี้ ไม่มีใครโกรธลงหรอกค่ะ
เป็นความกรุณาด้วยซ้ำไป ที่ช่วยชี้แนะ และให้หลักการแต่งกลอนสุภาพ ไว้น่ะค่ะ คงไม่ใช่นิคนเดียวที่จะได้ประโยชน์อย่างน้อย ถ้าใครที่ไม่ใช่นักกลอนผ่านมาอ่านก็คงจะได้รับประโยชน์ตรงนี้ด้วย

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ และถ้ามีจังหวะจะลองใจกล้าแต่งดูอีกทีแล้วจะส่งไปให้อ่านกันนะคะ

คุณแจม คุณปลิวลม คุณทิวลิปสีน้ำเงิน แต่งกันเก่ง ๆ ทุกคนเลย




อินทีวร
30 ม.ค. 2550 23:54:03

น่านซี ... แต่งเก่งๆกันทั้งนั้นเลยค่ะ.....ตั๊ดเลยได้แต่อ่าน ..... เพราะฝีมือก็พอแต่งได้แต่...สัมผัสไม่มี .......

สวัสดีนะคะ คุณแจม คุณปลิวลม คุณทิวลิปสีน้ำเงิน พี่อภิญญา คุณนิค่ะ ด้วยนะคะ.........เดี๋ยวตั๊ดจะตามไปอ่านต่อที่กระทู้ใหม่คะ...
ไม่ว่าจะด้วยอะไร .... แต่ด้วยใจ....ดีที่สุด.....



อภิญญา
31 ม.ค. 2550 00:15:54

น้องนิคะ

พี่จะคอยอ่านกลอนของน้องค่ะ น้องนิคนดี คืนนี้อ่านกลอนจากพี่ก่อนนะ

งามเอย งามพิศ งามผ่องพรรณ
งามดั่งจันทร์ สุกสกาว ส่องหล้า
นอ้งนิงาม เพรียบพร้อม กิริยา
ทั้งวาจา รื่นหู ดูชื่นใจ

แต่งามที่ กล่าวมา เช่นว่านี้
ล้วนยังมี เปลี่ยนตาม อายุขัย
แต่งามหนึ่ง นั้นคือ งามที่ใจ
งามนี้ไซร้ น้องนิมี พี่รับรอง





สีน้ำฟ้า
31 ม.ค. 2550 00:38:28


งามใจใช่ใบหน้า
งามตาใช่ตาหวาน
งามนี้คงอยู่นาน
งามคิดอ่านไงคนดี

นักฝันช่วยกันคิด
น้ำใจมิตรชวนสุขศรี
ยิ้มได้ทุกนาที
ยามเมื่อมีเธอมาเคียง


สวัสดีค่ะทุกท่าน ง่วง ๆ ค่ะ เห็นทีคืนนี้คงต้องนอนเร็วล่ะ
ฝันดีนะคะ
6  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: มะพร้าวกะทิชาวเกาะ เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:35:44 pm

ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 01:40:11


ขุดหอยเสียบ

 
เรื่องมีอยู่ว่าช่วงที่ แม่ไปอยู่กรุงเทพนะ เด็กๆค่อนข้างเกเร ไม่ค่อยอยากไปโรงเรียนนะคะ แม่ก็เลยประกาศกร้าวว่า ยังไง ก็ต้องเรียนจนกว่าจะหาหนทางทำมาหากินได้ ตามประสาคนคิดว่า วิชาคือ อาวุธนะคะ ปรากฎว่าอีกไม่กี่วันต่อมามะพร้าวโทรกลับไปเลยคะ ว่า

        "แม่ครับ ผมค้นพบตัวเองแล้ว"

        "ในเงาน้ำหรือลูก"

        "ผมอยากเป็นนักขุดหอยเสียบ"

        "อือ"

        "แต่ลูกไม่ยอม นะ แม่" เสียงกะทิแว่วมาตามสาย

        "ทำไมละ"

        "พี่ให้น้องน้อยมาก ลูกจะเอา 20 นะ พีไม่ให้"

        "เหรอ คะ"

       "20 บาทนะครึ่งหนึ่งโน้น แค่เก็บหอยไม่ได้ออกแรง"

      "แต่ถ้าน้องไม่เก็บ พี่ก็ทำไม่ได้ มันช้านะ

      "ก็ได้ เอาให้ 15 บาท ก็ได้" มะพร้าวบอก

     " โอเคเป็นอันว่าตกลงกันแล้วนะ"

     "ถ้าไม่เอา 15 บาท ทีหลังก็ไม่ต้องไป แล้ว เลนะ อยู่กับย่าแล้วกัน"

     "ก็ได้ ไม่อยาก อยู่บ้าน



ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 01:46:02


มะพร้าวเลี้ยงปลา

 

วันนี้ผมกับกะทิทุบกระปุก ได้เงินมา 1020 บาท แม่อนุญาตให้เอาไปซื้อปลาได้ 500 บาท ผม กะทิ แม่ พ่อ ไปที่ร้านปลา

 

โอ้โฮ มีปลาสวยๆทั้งนั้นเลย ทีแรก แม่บอกให้เอาปลานกแก้วครับ เพราะมันหลากสีสวยดี แต่ปรากฏว่า เจ้าปลาตัวเล็ก มันจะกัดปลาทองครับ ถ้าจะเลี้ยงต้องแยกออกจากกัน เลยต้องเอารักเล่ห์ มาแทน ซื้ออาหาร ปลาอ๊อกซเย่น แหละอื่นๆ หมดไป เกือบ 500 ครับ ผมกับกะทิช่วยกันขัดตู้ปลาหาหินมาใส่ แล้วก็ลูกแก้ว และดอกไม้ เสร็จแล้ว โอ้โฮสวยจังเลย อยากเลี้ยงปลาอื่นๆ อีกจังแต่ตู้มันเล็กครับ สงสัยต้องเปลี่ยนตู้ใหญ่



ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 01:50:38




วันนี้ ผมทำอะไรสนุกๆหลายอย่าง ตอนเย็นผม พ่อ แม่ และน้องไป นวดและกินอาหารเวียดนาม แหนมเนือง เมี้ยงสด แล้วไปงานชักพระ เป็นประเพณีของเกาะสมุย คือการทำบุญ หลังวันส่งตายาย ที่งานชักพระ จะมี การตกแต่งเรือจากวัดต่างๆบนเกาะอย่างสวยงามมาให้ชม มีเป็น 10 วัดเลยครับ เรือจะตั้งบนรถและจอดที่ท่าเรือหน้าทอน แล้วก้มีพระนั่งอยู่บนเรือ เพื่อ พรมน้ำมนต์

เมื่อก่อนย่าบอกว่า เค้าลากเรือไปตามน้ำ และมีพระพุทธอยู่ข้างใน คนก็มายืนริมเล เพื่อคอยโยนเงินใส่ ครับ เดี๋ยวนี้จะเอาเรือใส่รถแห่ไปตามถนนแทน ในงานมีของเอร็ดอร่อย เช่น ปลาหมึก แห้ง-สด ย่าง อาหารตามสั่ง และริมฟุตปาต จะมี ร้านอาหารตั้งเรียงรายจนสุดถนน ยาวประมาณ 1 กม.ผม กับ น้องกะทิ ซื้อสร้อยเส้นละ 59 บาทมาคนละเส้นเพื่อแขวนพระ ก่อนกลับบ้าน ผมแอบไปฉี่ ที่หลังกำแพงเล็ก ผมปวดมากทนไม่ไหว และ ไม่มีห้องน้ำ แม่ผมซื้อ ช้อน ที่เช็ดหู และจุกหม้อหุงข้าว พ่อซื้อน้ำอัดลมให้คนละแก้ว กะทิร้องจะเอาปืน แต่พ่อไม่ซื้อให้เพราะว่ากะทิมีปืนเยอะแล้ว อ้อ!ผมมีอีกเรื่อง คือ หน่อมแหน๊ม ปลาทองตัวโปรดของผม ตายเสียแล้ว เลยถูก ตาโต กิน ผมรู้ เพราะ พุงตาโตป่องมาก และตอนนี้ยุบแล้วเพราะย่อยปลาทองของผม สงสารจังเลย



ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 01:56:01


เมื่อกะทิสงสารรถน้ำ

 
วันนี้ วันอาทิตย์อากาศสดชื่น กะทิยืนบิดขี้เกียจอยู่หน้าบ้าน กี่โมงแล้วหว่า สงสัยน่าจะ สัก 7 โมงได้แล้ว  ปกติ กะทิไม่ตื่นเช้าแบบนี้เห็นแม่นอนไม่ยอมลุกนะ ก็เลยลุกมาเดินเล่น เสียหน่อย พี่มะพร้าวก็ปิดห้องเงียบเลยนะ เคาะก็ไม่ยอมเปิด พ่อก็ออกไปทำงานแต่เช้า รถน้ำไม่มีแล้ว............อ้าว!!!!!!นั้นรถน้ำยังอยู่ แล้วพ่อไปไหนนี้  สงสัยยังไม่ตื่นกะทิเดินตรงไปที่รถน้ำ โอโฮ้มันน่าสงสารมากเลย นะเจ้ารถคันนี้นะ ถลอกปอกเปิก หมดเลย  สกปรกด้วยพอไม่สนใจเลย ว่าแล้วกะทิไม่รอช้าฉวยผ้าชุบน้ำเช็ดรถ อย่างอาทร

"ว้า ทำไม่ยิ่งเช็ดยิ่งเลอะ เป็นคราบโคลนทั้งรถเลย"

"เอ พ่อมีสีพ่นสีแดง เอามาพ่นใส่รอยถลอกดีกว่า จะได้สีสวย"

"ใครมาทำอะไรรถนี้ เฮ้ย แดงทั้งคันเลย" เสียงพ่อตะโกนลั่น

มะพร้าวกับแม่รีบวิ่งออกไปดู ส่วนกะทินอนสบายใจเฉิบ รู้ดีว่าผลงานใคร

"กะทิลูกไปทำอะไร กับรถพ่อ ฮึ" พ่อตรงรี่ไปถามลูกสาว

"ลูกเช็ดรถ แล้วก็เอาสีพ่นให้มัน แล้วก็จะเรียกว่า เจ้าแก้มแดง มันน่าสงสารออกนะ ทำงานทั้งวัน ไม่ได้พัก ไม่มีใครสนใจเลย ลูกจะเป็นคนดูแลมันเอง" กะทิเงยหน้ามองพ่อ

พ่อทรุดตัวลงนั่งข้างกะทิ เข้าใจกับจินตนาการของลูกสาว แต่สีทีพ่นด่างทั้งคันเนี่ยไม่รู้จะแก้ยังไง คงต้องปล่อยไปตามเรื่อง

"น้องเดี๋ยวพี่เอารถคันใหม่ไปล้างนะ" พ่อรีบบอกแม่

สงสัยคงกลัวว่ากะทิจะสงสารรถคันใหม่อีกคัน

 
ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 19:12:55
 

พระนเรศวรไม่มา

เรื่องนี้มะพร้าวกับกะทิไม่ได้เป็นตัวเอกแต่เป็นญาติผู้น้องที่ชื่อโฟกัส

"เสร็จกันหรือยัง"เสียงโฟกัสดังอยู่หน้าบ้าน

"เสร็จล้วไปไป"กะทิตอบ

อีก 20นาที ต่อมาทั้งหมดก็มายืนพร้อมหน้าพร้อมตาที่หน้าโรงหนัง เสียงคนข้างหลังบอกว่ามากันทั้งบ้าน แต่อีกไม่ถึง20นาที เสียงโฟกัสก็ร้องจ้าขึ้นมา

"ไม่เอาไม่ไปไม่กลับ"

"ทำไมล่ะหนังมาไม่ทัน"ลุงถามหลาน

"ไม่ยอม ไม่ยอม ทำไมเขาไม่ขึ้นเครื่องมา คนอุตส่าห์รอ นัดแล้วไม่มา"

นั้นซินะทำไมพระเณรศวรไม่ขึ้นเครื่องมา คนมารอกันเยอะแยะ 5555555555555555555555555



ปลิวลม
23 ม.ค. 2550 12:46:45

แม่ต้องทำตามที่ลูกสั่ง



"แม่จ๋ามาเล่นหมากฮอร์สกัน"กะทิบอก

"ไม่เอาแม่จะเขียนนิยายเรื่องใหม่"แม่บอก

"แม่ตอบคำถามลูกมาก่อน แล้วลูกจะปล่อยให้เขียนนิยาย"กะทิเอื้อมมือมาทำท่าจะปิดเครื่องคอม

"อะอะ....อ้า อย่านะลูกรัก อย่าทำแบบนั้น"แม่จับมือกะทิไว้

"แม่รักลูกมั้ย"กะทิถาม

"รักซิลูก"แม่ดึงลูกสาวตัวน้อยเข้ามา

กอด

"เวลาลูกรักแม่ ลูกทำตามที่แม่สั่งใช่มั้ย" กะทิถาม

"ค่ะ"แม่ตอบรับ

"งั้นเวลา แม่รักลูก แม่ก็ต้องทำตามที่ลูกสั่งถูกต้องมั้ย"กะทิยิงคำถาม

แม่พยักหน้ารับ ดูเป็นตรรกะดี แม่นึกในใจ

"งั้นลูกขอสั่งให้แม่เล่นหมากฮอร์สกับลูกเดี๋ยวนี้"กะทิทำเสียง แข็งพร้อมทำท่าจะปิดเครื่องคอม



ปลิวลม
23 ม.ค. 2550 19:07:20


ตุ๊กแกเมากาแฟ

"พ่อจ๋ามานี้หน่อย" กะทิเรียกพ่อเสียงดัง

พ่อรีบวิ่งมาเพราะเกรงลูกสาวจะเป็นอันตรายแล้วพ่อก็เห็นลูกสาวกำลังยืนมองตุ๊กแกตัวเขื่อง กำลังคลานวนไปมาอยู่บนพื้น แปลกจริงพ่อไม่เคยเห็นตุ๊กแกบนพื้นปรกติจะอยู่บนเพดานสูงนึกยังไงวันนี้ลงมาข้างล่าง มันวิ่งวนไปมา แม่มาสมทบอีกคน

"มันเป็นอะไรนะพี่"แม่ถามพ่อ

"ไม่รู้ซิ"พ่อตอบ

พ่อเดินไปรอบๆมัน

"ทำไมปากดำปี้เลย"พ่อรำพึง

"ดูนั้นซิพ่อ"กะทิชี้ไปที่สิ่งหนึ่งกองบนพื้น

พ่อเก็บขึ้นมาดูเป็นสองกาแฟรสเข้มชนิด ทรีอินวัน

พ่อกับแม่มองหน้ากันแล้วหันไปมองตุ๊กแกที่หล่นลงมาอยู่ที่พื้น แล้วก็หัวเราะพร้อมกัน

"สงสัยคงเมากาแฟ"พ่อหัวเราะเสียงดัง


ธรรมชาติมีปรัชญา อยู่ในตัวของมันเองแล้ว อยู่ที่ เราจะรู้เท่าทันมันหรือไม่เท่านั้น



ปลิวลม
24 ม.ค. 2550 00:46:55
 
แก้คำผิด

มานี้=มานี่

สอง=ซอง

ธรรมชาติมีปรัชญา อยู่ในตัวของมันเองแล้ว อยู่ที่ เราจะรู้เท่าทันมันหรือไม่เท่านั้น



ปลิวลม
25 ม.ค. 2550 01:38:59

วันนี้แม่ปลิว ไปส่งน้องกะทิที่โรงเรียนตามประสาแม่ลูกรักกัน มีเรื่องขำขัน จะเล่าให้ป้าๆๆน้าฟัง แม่ปลิวใส่ชุดสีส้ม มีเสื้อทับข้างนอก เป็นที่สะดุดตาของทุกคน เด็กๆ หันมามอง เป็นแถว บางคน ก็ยกมือไหว้นะ เพราะเคยสอน มีสองคน ตัวเล็ก นั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนใต้ร่มชายหาด พอแม่ปลิวเดินผ่าน

"ทำไมครูพุงใหญ่จังอะ" คนหนึ่งกล่าวขึ้น

"สงสัยแกท้องมัง" อีกคนตอบ

"หือ ลูกแกใหญ่แล้ว"

"งั้นสงสัย แกกิน ลูกบอลเข้าไปหลายลูกนะ"

"อย่างนี้ สงสัย ต้องเป็นลูกบาส มากกว่าลูกบอล"

แม่ปลิว คิดไม่ออกว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี จินตนาการบรรเจิดจริงนะหนูน้อย ฮึมๆๆๆๆๆๆๆ
ธรรมชาติมีปรัชญา อยู่ในตัวของมันเองแล้ว อยู่ที่ เราจะรู้เท่าทันมันหรือไม่เท่านั้น



ชุติมา
25 ม.ค. 2550 09:29:27
 
มาตามอ่านค่ะ น่ารักดี



ปลิวลม
27 ม.ค. 2550 21:31:46

ทำยังไงให้เท่าชาย

"แม่จ๋า ทำไมผู้หญิงทำอะไรไม่ได้เท่าผู้ชาย" กะทิถามแม่

"ทำไมล่ะ เราก็ทำได้เท่าเขาทุกเรื่องแหละบางเรื่องก็ทำได้ดีกว่า" แม่ตอบลูกสาวจริงจัง

"มีที่ทำไม่ได้"กะทิไม่ลดละ

"อะไรว่ามา"แม่ว่า

"ก็ ฉี่ให้พุ่งไปไกลไง ลูกแพ้ทุกทีเลย" กะทิทำเสียงเสียงเศร้า


อ้าวไงงั้นล่ะ กะทิ แม่รำพึง
ธรรมชาติมีปรัชญา อยู่ในตัวของมันเองแล้ว อยู่ที่ เราจะรู้เท่าทันมันหรือไม่เท่านั้น
7  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: เรื่องราวของ "ขาว กับ ดำ" เพราะโลกนี้ไม่ได้มีเพียง เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:27:09 pm
SA
20 ม.ค. 2550 22:41:57

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่่า ต้องต่าไวๆ อย่าเผลอ



สายลมแสงเงา
20 ม.ค. 2550 23:34:43

เศรษฐีเจ้าเล่ห์ไม่ปล่อยให้สองพ่อลูกเดินกลับออกไปง่ายๆหร็อก จริงอยู่ปัญหาต่างๆล้วนมีทางออก และในทุกๆทางออกก็มีปัญหารออยู่



Chanintorn
21 ม.ค. 2550 21:26:30

เหนือฟ้ายังมีฟ้า 5555555555555 สมน้ำหน้าคนขี้โกง



อินทีวร
22 ม.ค. 2550 15:02:28

ให้มันได้อย่างนี้ซี่.........อ่านตอนแรก..นึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำอย่างไรดี.... :-->
ฉลาดจริงๆ ลูกสาวชาวนาคนนี้......

.ในสถานการณ์ ปัจจุบัน เห็นด้วยอย่างยิ่งว่า แทบจะไม่มีแล้ว สิ่งที่มีแต่สีขาวหรือสีดำ...... มันคลุมเคลือไปหมด.....
ไม่ว่าจะด้วยอะไร .... แต่ด้วยใจ....ดีที่สุด.....



อภิญญา
22 ม.ค. 2550 22:12:58

ลูกสาวชาวนามีไหวพริบในการแก้สถานการณ์ได้ดีมาก แบบบัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น เป็นตัวอย่างของคนรุ่นใหม่ที่เวลาจะแก้ปัญหาอะไรต้องมีสติ คิดให้ดี แล้วจึงทำ มองทั้งผลดีผลเสียแล้วชั่งตวงวัดให้มั่นใจ ขอบคุณที่หาสิ่งดีๆมาให้อ่านค่ะ

8  มุมสนทนา / ชิงช้าหน้าบ้าน – ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ / Re: มุมชิงช้าหน้าบ้าน ไว้รับเรื่องราวดีๆที่ได้ยินมา เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:06:49 pm

SA
1 20 ม.ค. 2550 22:51:22

สวัสดีค่ะ คุณประภัสสร คุณลั่นทม



ปลิวลม
22 ม.ค. 2550 01:25:12

งั้นขอเอาเรื่องเล่าของมะพร้าวกับกะทิมาไว้มุมนี้นะคะ



อภิญญา
22 ม.ค. 2550 22:28:14

มีข้อความดีๆ ที่ถ่ายทอดมาจากคำสอนของอาจารย์แม่ชีหวานใจ ชูกร สำนักปฏิบัติธรรมสวนแก้ว ราชบุรี ชอบมากค่ะ เป็นคำสอนที่เรียบง่ายแต่ทันสมัย อยากนำมาฝากทุกๆคนค่ะ

"เกิดเป็นมนุษย์ต้องมีหลักมีที่พึ่งเพื่อยึดเป็นหลักปฏิบัติในชีวิต “ที่พึ่ง” นั้นมีความหมายที่แตกต่างกันเป็นสองนัย คือ “ที่พึ่งในทางวิทยาสตร์” นั้น หมายถึง ต้องมีความสามารถ ประดิษฐ์คิดค้นสิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลาเพื่อทำให้โลกเจริญขึ้น ซึ่งเป็น ที่พึ่งทางวัตถุ แต่ “ที่พึ่งในทางพุทธศาสนา” นั้น หมายถึง ต้องมีคุณธรรม มีคุณความดีที่แสดงออกอย่างเป็นรูปธรรม ทั้งทางกาย วาจา และใจ เป็นผู้มีความกตัญญูกตเวที มีใจเป็นบุญเป็นกุศล ไม่เบียดเบียนใคร รู้จักเหตุรู้จักผล รู้ดีรู้ชั่ว ซึ่งเป็นที่พึ่งทางใจ นั่นคือต้องมี พระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งที่ถูกต้อง เป็นเป้าหมายแห่งชีวิตว่าเราจะเลือกเป็นอย่างไร จะเป็นฝ่ายพระ (คนดี) หรือฝ่ายมาร (คนชั่ว) แล้วมี อริยมรรค เป็นแผนที่ คอยชี้นำว่าควรจะเดินไปทางไหน จะเดินไปอย่างไร จึงจะไปถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างปลอดภัย"

เหตุการณ์บ้านเมืองในปัจจุบันนี้ เราควรมี "ที่พึ่ง" ที่ถูกต้องเพื่อความสมัครสมานสามัคคิ ทำความดีถวายในหลวงค่ะ




ปลิวลม
23 ม.ค. 2550 00:16:39



ฝ่ายมารอย่างไรก็ไม่ไปไม่ขอร่วมทาง



อภิญญา
31 ม.ค. 2550 23:39:23

จากบทความเรื่อง "ก่อนแม่จะสิ้นลมหายใจ" ของคุณสุรสิทธิ์ ค่ะ อ่านแล้วกินใจมากๆเลย

“แม่จำลูกได้ทุกอย่างตั้งแต่เกิดจนโต จะทุกข์จะสุขก็คือลูกของแม่

แม่ให้โดยไม่เคยวาดหวังจะได้จากลูกทุกคนเป็นการตอบแทน

ลูกเอ๋ย..เมื่อลูกยังเป็นทารกทุกครั้งที่แนบอกดูดดื่มน้ำนมจากเต้า

สองมือน้อยๆ ของเจ้าไขว่คว้าอยู่ไหวๆ

วันนี้แม่สิ้นแรงแทบสิ้นใจจะมีมือของลูกคนไหน

เอื้อมมาปิดตาให้แม่ก่อนสิ้นลม....”




อภิญญา
31 ม.ค. 2550 23:46:50
 
อีกหนึ่งข้อความที่ไพเราะจับใจ จากเรื่อง "คนสามคน" จำไม่ได้ว่าใครเขียน(ขอโทษด้วย) แต่ชอบเลยเก็บไว้อ่านเตือนใจตัวเองค่ะ

“เจ้าต้องทำความเข้าใจจิตใจมนุษย์ เรียนรู้ว่าความเข้าใจผิดเกิดขึ้นได้ เราห้ามใจใครไม่ได้ สิ่งใดที่เราไม่ได้ทำ ไม่ได้คิด ไม่ได้เป็น แต่คนอื่นคอยยัดเยียดให้เรา เราก็ไม่ควรให้ความสำคัญ เพราะเราสัมผัสได้ว่าสิ่งนั้นไม่มีอยู่จริง ใจเราควรสงบนิ่ง ยังไม่ต้องชำระ ใจคนอื่นต่างหากที่ควรซักฟอกให้ขาวสะอาดกว่าที่เป็นอยู่ เขาเหล่านั้นเป็นบุคคลที่น่าสงสารมีเวลามองคนอื่น แต่ไม่มีเวลามองตัวเอง จงแผ่เมตตาให้เขาไป เข้าใจใช่ไหม”


 
หนู
11 ก.พ. 2550 06:51:15

วิญญาณวางไว้คู่ เคียงโฉม แม่เอย

รักพี่คงคู่โพยม ยิ่งหล้า

ลอยลมล่องแลโลม เลอลักษณ์

หนึ่งพิภพหนึ่งฟากฟ้า หนึ่งน้องนางเดียว


เรียนคุณประภัสสร หนูคัดลอกของดีมาฝากทุกคนค่ะ จากปกหลังของ "บทกวีแห่งรักแท้" แต่งโดยคุณก้องภพ รื่นศิริ มีเพราะๆอีกเยอะ หนูอ่านโคลงนิราศแม่เมาะของท่านวิศวกรผู้นี้ด้วย มีภาคผนวกเหมือนตำราเลย ได้ประโยชน์สุดๆ ไม่น่าเชื่อค่ะว่าเป็นฝีมือวิศวกรแท้ๆ

รู้สึกจะมีนิยายอิงพงศาวดารอีกเล่มหนึ่งด้วย


 
อภิญญา
11 ก.พ. 2550 11:37:31

น้องหนู

ขอบคุณที่นำของดี ๆ เพราะ ๆ มาฝากพวกเราค่ะ



อภิญญา
21 มี.ค. 2550 09:27:04

สงสัยชิงช้าหน้าบ้านคงนั่งไม่สบายกระมังคะ หมู่นี้เลยค่อนข้างเงียบเหงามานาน ไม่ค่อยคึกคักเหมือนมุมอื่น ๆ คุณทีมงานแสนเท่ห์เจ้าขา ช่วยคิดหน่อยค่ะว่าจะปรับเปลี่ยน มุม หรือตกแต่งชิงช้าให้น่านั่งอย่างไรบ้างคะ อะฮั้นเป็นห่วงสงสารชิงช้าคงมองค้อนมุมอื่น ๆ ไปหลายขวับแล้วสิ



จุรีแสด
21 มี.ค. 2550 11:15:29

ชอบใจคุณพี่จัง ลองมานั่งโล้ชิงช้าเล่นซิค่ะเพื่อจะมีคนมาช่วยไกว ฮิฮิ



อภิญญา
21 มี.ค. 2550 22:13:58

คุณจุรีแสด

นั่นสิคะอยากจะชวนมานั่งชิงช้ากัน ก็กลัวว่าจะรับน้ำหนักไม่ไหว แหะ ๆ ล้อเล่นนะ อย่าโกรธไปเลย....เอ้าแกว่ง ๆ ๆ



น้อง
28 มี.ค. 2550 05:42:33

ขอนั่งชิงช้าด้วยคน มีหนังสือดีๆอ่านไหมคะ



อภิญญา
28 มี.ค. 2550 11:17:05
 
สวัสดีค่ะคุณ น้อง ขา

หนังสือดี ๆ น่ะมีเยอะมากค่ะ แต่ก่อนอื่น อย่าลืมไปหาซื้อ ผีเสื้อกับหิ่งห้อย และ เรื่อง จดหมายจากชายชราตาบอด ของคุณครูประภัสสร ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติโดยด่วนค่ะ

แต่ถ้าแบบอ่านฟรี ก็มีหลายเรื่อง ใน คลีนิคเรื่องสั้น และห้องพักฟื้นค่ะ ...แหะ ๆ ก็อยากให้เข้ามาอ่านกันเยอะ ๆ ค่ะ มีของแถมคือคำวิจารณ์ แนะนำ จากคุณครูด้วยล่ะ แบบว่า ทู อิน วัน คิก ๆ ๆ.... เอ้า แกว่ง ๆ ๆ ๆ ๆ
9  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: Broken Fin : ครีบหัก ของประภัสสร เสวิกุล, Thai Short Story: Prabhassorn Sevikul เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 06:13:17 am
นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Jul 30 2008, 01:26 PM
   
เข้ามาแจ้งความเคลื่อนไหวซึ่งเป็นข่าวที่น่ายินดีสำหรับวงการวรรณกรรมไทยและชิลีค่ะ

ตอนนี้สำนักพิมพ เลอูตุน Leutun ของชิลีได้เซ็นสัญญาที่จะจัดพิมพ์รวมเรื่องสั้นของคุณประภัสสรที่แปลเป็นภาษาสเปน ในชื่อ BARCOS DE PAPEL cuentos tailandeses en espanol หรือชื่อภาษาไทยก็คือ "เรือกระดาษ รวมเรื่องสั้นจากประเทศไทยในภาษาสเปน" ซึ่งคาดว่าจะเสร็จประมาณปลายเดือนสิงหาคมนี้ และจะมีการเปิดตัวหนังสือเรื่องนี้ที่ชิลี ก่อนที่เราจะกลับกรุงเทพฯ ในปลายเดือนกันยายนนี้ด้วยค่ะ

รวมเรื่องสั้นเล่มนี้ถือได้ว่าเป็นรวมเรื่องสั้นของนักเขียนไทยคนแรกที่ได้ตีพิมพ์เป็นภาษาสเปน และน่าจะเป็นนักเขียนไทยคนแรกเช่นกันที่รวมเรื่องสั้นเล่มนี้เป็นผลงานของนักเขียนจากประเทศไทยที่ได้รับการจัดพิมพ์และจำหน่ายในประเทศชิลีรวมทั้งในทวีปอเมริกาใต้ค่ะ

หวังว่าเพื่อน ๆ คงร่วมยินดีที่ "ประภัสสร เสวิกุล" นักเขียนไทยและวรรณกรรมไทยของเราได้รับการพิมพ์เผยแพร่ในชิลีและอเมริกาใต้นะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jul 30 2008, 02:42 PM
   
ขอแสดงความยินดีอีกครั้งค่ะ

ขอให้ประเทศอื่น ๆ นำไปแปลอีกเยอะ ๆ นะคะ

แต่ของเรายังเศร้าอยู่เลย แหะ ๆ...

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Aug 12 2008, 09:49 AM
   
ขอบคุณค่ะคุณนิ เพ็กกี้ไม่ได้เข้ามาในนี้เสียนาน ดีใจที่เห็นเรื่องของคุณประภัสสรได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ และขอแสดงความยินดีที่สนพ.พิมพ์ที่ประเทศชิลีจะพิมพ์เรื่องของคุณประภัสสรด้วยค่ะ



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Aug 13 2008, 09:54 AM
   
ขอรบกวนอีกครั้งนะคะ เพื่อนฝรั่งที่กำลังเรียนภาษาไทยอยากอ่านครีบหักภาคภาษาไทยด้วยค่ะ เขาอยากได้เอามาเทียบกับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ ถ้าไม่เป็นการรบกวนคุณนิมากเกินไปนะคะ

ตอนนี้กำลังซุ่มเขียนนิยายเรื่องใหม่ ให้ชื่อว่ารักที่ไม่สมประกอบ อันที่จริงชื่อภาคอังกฤษมีชื่อว่า Unrequited Love หมายถึงรักที่ไม่มีทางสมหวัง แต่เพ็กกี้เห็นว่ารักแบบนี้เป็นรักที่ไม่ค่อยจะสมประกอบเท่าไหร่นัก เรื่องนี้ได้มาจากประสบการณ์ในชีวิตจริง (Based on true story)

ขออนุญาตแจ้งข่าวอีกครั้งนะคะ เพ็กกี้จองตั๋วไปเมืองไทยแล้วนะคะ จะไปถึงเมืองไทยช่วงงานสัปดาห์หนังสือพอดี หวังว่าคงจะได้มีโอกาสพบพี่ๆเพื่อนๆและน้องๆทุกคนนะคะ เพ็กกี้จะเดินทางพร้อมพระเอกค่ะ แต่ไม่ใช่พระเอกในชีวิตจริงนะคะ แต่เป็นพระเอกในนิยายของเรื่องที่กล่าวข้างต้นค่ะ

เอาตัวอย่างมาให้อ่านกันเล่นๆไปก่อนนะคะ.....................

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนหน้าตาหล่อเหลา แต่หน้าตาของเขาสะอาดสะอ้าน เขามีรูปร่างสูงโปร่ง ท่อนแขนเต็มไปด้วยมัดกล้าม เนื่องจากเขาเคยเป็นนักกีฬาเทนนิสมืออาชีพ (ฮ่า ฮ่า ทำให้นึกถึงคุณภราดร ศรีชาพันธุ์) นอกจากนี้เขายังเล่นกีฬาฮอกกี้บนน้ำแข็งอีกด้วย

บิดาของเขาเคยเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองเล็กๆแห่งหนึ่งของรัฐนิวยอร์ค ชายหนุ่มมีรสนิยมเลิศหรูวิไล เห็นได้จากรถสปอร์ตคันงามที่ขับเฉิดฉายอยู่ที่ลองไอร์แลนด์ รัฐนิวยอร์ค เขาเป็นคนอ่อนโยนและโรแมนติก เขาพร้อมเสมอที่จะตามใจคนที่เขารักอย่างไม่มีเงื่อนไข

พระเอกไฮโซ....ฮ่า ฮ่า



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Aug 14 2008, 02:58 PM
   
คุณเพ็กกี้

ขอต้อนรับกลับเมืองไทยค่ะ หวังว่าคงได้พบกันนะคะ จะคอยอ่านเรื่องใหม่ของคุณค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Sep 9 2008, 07:13 PM
   
กลับจากลิม่าแล้วก็ยังไม่ค่อยได้มีเวลาเข้ามาโพสต์ เรื่อง ครีบหัก ภาษาไทยให้เลยค่ะ
พอดีวันนี้ได้รับโพสเตอร์เชิญร่วมงานเปิดตัวหนังสือรวมเรื่องสั้น เรือกระดาษ ของคุณภัสสร เป็นภาษาสเปน Barco de Papel : Prabhassorn Sevikul ก็เลยขอนำมาเชิญชวนเพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งหลายที่ห้องนี้ด้วยนะคะ




--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Sep 9 2008, 07:18 PM

คุณอภิญญา คุณเพ็กกี้ คุณพิม และ อีกหลาย ๆ ท่าน คิดว่าคงจะได้มีโอกาสพบกันที่ กรุงเทพฯ นะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Oct 24 2008, 01:14 PM
   
เข้ามาสวัสดีพี่นิค่ะ นุชพึ่งมีอินเทอร์เน็ตใช้ จากการย้ายบ้าน นานมากเลยค่ะ ที่ไม่ได้เข้ามาแต่ไม่ลืมนะค่ะ
เข้ามาเจอข่าวดีเลย ภูมิใจด้วยจริงๆค่ะ



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: Oct 27 2008, 06:37 PM
   
ขอบคุณคุณนุชมากค่ะ และยินดีมากที่คุณนุชแวะเข้ามานะคะ พวกพี่ ๆ ทางนี้ก็ไม่ลืมคุณนุชเช่นกันค่ะ มีเรื่องใหม่ ๆ มาให้พวกเราอ่านกันหรือยังคะ

ขอให้มีความสุขและอบอุ่นในบ้านใหม่นะคะ

ตอบช้าไปนิดเพราะคุณภัสสรไปเป็นวิทยากร พูดเรื่องวรรณกรรมไทย-ลาว ที่ขอนแก่นค่ะ เพิ่งกลับมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อวานนี้เองค่ะ
10  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: เด็กชายวิสรุจณ์ซุกซนตอนTHE TOILET, กะปอม เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 06:05:46 am
นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Jul 11 2008, 02:36 PM
   
ไม่ได้เข้ามาเสียนาน...

อ่านแล้วค่ะ แต่ติดใจตอนดาวเนปจูนมากที่สุด เป็นความน่ารักและสร้างรอยยิ้มได้ทุกทีที่อ่าน พี่ว่าเป็นตอนที่กะปอมเขียนได้อย่างมีจินตนาการและเสน่ห์มาก ๆ เลย
จนรู้สึกว่าชอบตอนดาวเนปจูนมากเป็นพิเศษ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jul 16 2008, 06:27 AM
   
พี่นิคะ! มีแต่คนชอบตอนดาวเนปจูน กะปอมพยายามจะเขียนให้ได้เหมือนตอนนั้น กะปอมก็ยังหาไอเดียไม่ได้คะ ขอบคุณพี่นิมากที่เป็นกำลังใจให้คะ

11  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: ยายจ๋า...หลานมาเยี่ยม (ตอน ๙) เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 06:02:24 am
กะปอม     
โพสต์เมื่อ: Apr 8 2008, 01:04 AM
   
จากกะปอม
อ่านตอน 9 เหมือนได้ไปเที่ยวงานย่าโมในสมัยสามสาว หนูไม่เคยไปแต่ได้ยินเกี่ยวงานย่าโมมานาน เพิ่งจะได้ไปเที่ยวก็ครั้งนี้เอง ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆค่ะเขียนต่อไปนะคะ หนูจะคอยอ่านคะ



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Apr 16 2008, 11:56 AM
   
เรื่องเล่าของพี่ปิ๋มสนุกมากๆๆๆๆค่ะ เพ็กกี้ไม่ค่อยได้มีโอกาสเที่ยวงานแบบนี้ตอนเป็นเด็ก คุณยายหวงไม่ค่อยยอมให้ไปไหน ขนาดไปบางแสนกับคุณพ่อและแม่เลี้ยงคุณยายยังไม่เต็มใจให้ไปเลย



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Apr 30 2008, 12:23 PM
   
สวัสดีค่ะ

ก็ยิ้มหน้าบานไปเลย ดีใจที่เป็นที่ถูกใจค่ะ แต่ แหะ ๆ Rating ไม่ขึ้นเลยค่ะ ตอนต่อไปเลยเข็นไม่ออก

เจ้าข้าเอ๊ย....ช่วยกันเข้ามาอ่านหน่อย ...เอิ๊ก...เป็นลมค่ะ ยาดมอยู่ไหน..

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 02:12 AM
   
ตอนเด็กๆหนูเคยไปเทียวงานวัดพระแท่นศิลาอาสน์ หนูไปทุกปี ระยะหลังไม่ได้ไปเพราะย้ายมาอยู่กรุงเทพ ในงานจะมีร้านยิงปืนด้วย หนูชอบเป็นพิเศษและมีอีกอย่างหนึ่งที่หนูชอบก็คือ ละครลิง ตอนนั้นหนูยังเด็กยังจำได้ดี ซึ้งต่อมาหนูรู้มาว่าละครลิงมีอยู่คณะเดียวในประเทศไทย เพราะมีรายการโทรทัศนเอาละครลิงมาออกรายการ ซึ้งเล่นแบบเดียวกันที่หนูเคยดู และผู้กำจัดละครลิงก็แก่มากแล้ว ทำให้งานวัดในปัจจุบัน ละครลิงเริ่มแค่ๆนานไปกับการเวลา หนูรู้สึ้กเสียดาย

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ May 6 2008, 02:17 AM



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 12:55 PM
   
เรตติ้งกำลังขึ้นค่ะ อ่านสนุกเห็นภาพเหมือนเดิมค่ะ คุณอภิญญาเล่าเรื่องนี้ได้มีชีวิตชีวามากทีเดียว

ตอนนี้เพิ่งเริ่มจะหายมึนจากการเดินทาง เลยค่อย ๆ ได้ตามอ่านตามตอบค่ะ
จริง ๆ ไล่อ่านอยู่เสมอ แต่บางทีไม่มีอารมณ์หรือจังหวะที่จะได้ตอบ ตอนนี้นิมาเพิ่มเรตติ้งให้แล้วนะคะ จริง ๆ แล้วเชื่อว่ามีคนอ่านแยะนะคะ แต่เป็นแบบเดียวกันคืออ่านอย่างเดียว ไม่ค่อยได้ตอบน่ะค่ะ ดีใจอย่างหนึ่งที่ของเราเปิดให้อ่านกันอย่างเต็มที่ หลาย ๆ คนบอกมาว่าเข้ามาอ่าน มีบางท่านบอกอ่านแล้วติด อันนี้พวกเรายิ้มหน้าบานเลยค่ะ เพราะสมาชิกน่ารักเก่ง ๆ ของเราทั้งหลายนั่นเองที่ช่วยกันมอบสิ่งดี ๆ ให้กับเพื่อนฝูงในโลกไซเบอร์แบบนี้ ขอได้รับการปรบมือด้วยค่ะ...

นิเองบางช่วงก็ได้แต่อ่านอย่างเดียวอย่างที่บอกแล้ว ช่วงไหนพอมีเวลา มีอารมณ์ก็ถึงจะได้กดตอบแล้วนั่งร่ายยาวคุยกัน อย่างในขณะนี้แหล่ะค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย ชุติมา เมื่อ May 6 2008, 01:01 PM



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 02:03 PM
   
สวัสดีค่ะ คุณนิ น้องกะปอม คุณเพ็กกี้ และทุก ๆ ท่านค่ะ

ดีใจที่เห็นคุณนิกลับเข้าบ้าน พีเสวิกุลเรียบร้อยแล้ว ปล่อยใหนั่งเหงาอยู่นาน เพราะคนอื่นเขามัวแต่ปัดกวาดบ้านของตัวเองเลยลืมบ้านนี้ไปแล้ว นั่นไง...อดไม่ได้ต้องเหน็บแนมนิดหน่อยแต่พองาม ในฐานะที่หายหน้าหายตากันไปหมดค่ะ....

อยากบอกน้องกะปอมว่า พี่ชอบนั่งชิงช้าสวรรค์เป็นที่สุด ทุกวันนี้เห็นทีไรก็ยังอยากนั่งเพราะเวลาขึ้นไปสูง ๆ แล้วมองเห็นได้ไกล ๆ เหมือนโลกนี้เป็นของเรา ลมเย็นสบายดีด้วย แต่ตอนเป็นเด็กกลัวความสูง แต่ก็อยากนั่ง ละครลิงก็ชอบดู แต่ตอนนี้หาดูยากเหมือนน้องกะปอมว่านั่นแหละค่ะ แล้วคุณนิล่ะคะ เคยไปเที่ยวงานวัดบ้างไหมคะ

คุณเพ็กกี้ตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยได้เที่ยวเพราะคุณยายหวง ก็คงเพราะห่วงแหล่ะค่ะ ส่วนยายของสามทะโมนทั้งหวงทั้งห่วง แต่ก็อุตส่าห์ให้พี่บัวผันคุมทัพลิงไป ก็เลยได้ไปไหน ๆ เสมอค่ะ แต่ตอนนี้คุณเพ็กกี้ก็ได้เที่ยวสมใจแล้วนะ ไปไกลเสียด้วยค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 7 2008, 06:27 PM
   
ขอบคุณค่ะคุณอภิญญา ตอนนี้กลับเข้าบ้านแล้ว ส่วนคนอื่น ๆ คงจะตามกลับมาในเร็ววันนี้นะคะ คิดถึงมากเลยค่ะ

งานวัดเหรอคะ เคยค่ะ นิเคยเที่ยวแล้วก็ชอบด้วย ไม่ได้เที่ยวแต่ในเมืองไทยเท่านั้นนะคะ เวลาอยู่ประเทศอื่นก็ตามไปเที่ยวกับเขาด้วย ทั้งวัดไทย วัดฝรั่ง บรรยากาศไม่ค่อยผิดกันนักหรอกค่ะ น่าจะเคยได้ของรางวัลจากการเล่นพวกโยนห่วงไปคล้องคอขวดมาบ้างเหมือนกันนะคะ แต่ไม่ได้มากมายหรือน่าตื่นเต้นอะไร แต่พวกมอเตอร์ไซลด์ไต่ถังเคยดูค่ะ ยังหวาดเสียวแทนไม่หาย และคุณภัสสรก็นำบรรยากาศงานวัดไปเขียนถึงไว้ในเรื่องเพื่อน มีฉากมอเตอร์ไซลด์ไต่ถังที่น่าเร้าใจด้วยค่ะ ตอนหลัง ๆ พอออกไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองก็เลยเที่ยวงานวัดของฝรั่งแทน

ตอนนี้ขอร่วมแสดงความยินดีต่อน้องกะปอม สมาชิกที่น่ารักของเรา ที่ผ่านเข้ารอบนายอินทร์อวอร์ด ปีนี้อีกครั้งนะคะ พวกพี่ ๆ ทางนี้จะช่วยกันรอลุ้นผลการประกวดค่ะ ขอให้น้องกะปอมโชคดีค่ะ

และนอกจากนี้ก็รอลุ้นคุณอภิญญาให้ได้มีโอกาสรวมเล่ม ยายจ้า...หลานมาเยี่ยม กับ สารคดีท่องเที่ยว โดยเร็วนะคะ

ใครมีข่าวดีอะไรอีกโพสต์มาบอกกันบ้างนะคะ จะได้ช่วยกันไชโย ๆ ๆ ค่ะ



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 8 2008, 04:18 AM
   
สาธุ....เจ้าข้า...ขอให้พรของคุณนิเป็นจริงเถิดค่ะ...

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 13 2008, 02:30 AM
   
จากกะปอม
เป็นผลงานเข้ารอบสุดท้ายของนายอินทร์อะวอร์ด โดยผลงานรอบสุดท้ายจะมีการประเมินค่าตัดสินจากคณะกรรมผู้ทรงคุณวุฒิแล้วรางวัลยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด , รองชนะเลิศนายอินทร์อะวอร์ด จะประกาศให้ทราบด้วยการแถลงข่าวพร้อมจัดงานเลี้ยงและจัดพิมพ์หนังสือเป็นเล่มแล้วเสร็จ ภายในเดือนกรกฎาคม ๒๕๕๑
ส่วนตัวหนู หนูอยากได้พิมพ์มากกว่า เพราะนายอินทร์บอกว่า"มากกว่ารางวัลคือโอกาส " ทำให้หนูหวังจะได้พิมพ์มากกว่ารางวัลก็ 50-50%ส่วนรางวัลก็หวังแต่ไม่เท่าไหร่คือหวังน้อยมาก (ได้ทั้งสองอย่างก็ดีคะ) แต่ถ้าไม่ได้เลยหนูก็ต้องนำมาปรับปรุงใหม่แล้วส่งไปประกวดใหม่อีกคะพี่นิ พี่อภิญญา ขอบคุณคะ



[b]อภิญญา [/b]
   
โพสต์เมื่อ: May 13 2008, 11:30 AM
   
สวัสดีค่ะ คุณนิ และน้องกะปอม (ท่านอื่น ๆ ด้วยค่ะ)

น้องกะปอมมีสิ่งที่ต้องลุ้น พี่ก็มีเหมือนกันค่ะ คือเมื่อวานนี้ได้นำต้นฉบับ สารคดี "พาลูกไปไหว้พระ" (สำหรับภาพประกอบจะเป็น CD) และ "ยายจ๋าหลานมาเยี่ยม" ไปมอบให้อาจารย์ องอาจ จิระอร ที่อัมรินทร์ เรียบร้อยแล้วค่ะ สำหรับสารคดี อาจารย์ขอเวลาอ่าน 1 เดือน ส่วนเรื่อง "ยายจ๋า...." อาจารย์จะส่งให้ บก.เขาอ่านดู

คุณนิ ตอนนี้ก็ต้องรอกันไปอีกหนึ่งเดือนนับแต่วันนี้ ได้แต่ภาวนา ว่า ขอให้ฝันเป็นจริง ด้วยเถิด...สำธุ ขอแรงใจจากเพื่อน ๆ ทุกคนด้วยค่ะ โดยเฉพาะจากคุณครูประภัสสรค่ะ ......

น้องกะปอมส่งข่าวมาเรื่อย ๆ นะคะ ขอให้สมหวังเช่นกันค่ะ อย่างน้อยก็ได้พิมพ์เป้นเล่มแน่นอน แต่ของพี่ต้องลุ้น ๆ ๆ ๆ อย่างเดียวจ้า.....

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 14 2008, 01:52 PM
   
รอลุ้นด้วยคนค่ะ คุณอภิญญา ตอนนี้สมาชิกของเราอีกหนึ่งท่านก็มีหนังสือรวมเรื่องสั้นออกมาแล้ว ขอแสดงความยินดีกับคุณรุ่งฤทธิ์ ทรงคัชชะ นะคะ ที่เรื่องสั้นรวมเล่มแล้ว ใครพบเห็นอย่าลืมช่วยอุดหนุนกันบ้างนะคะ

ตอนนี้ ชาวพีเสวิกุล กำลังมีข่าวดีกันเป็นแถว ๆ คุณเพ็กกี้ติดต่อทางนานมีหรือยังคะ ถ้ายังไงจะได้ช่วยกันลุ้น ช่วยกันเอาใจช่วยค่ะ และอีกหลาย ๆ ท่านที่กำลังบ่มเพาะผลงานอยู่ คิดถึงคุณปลิวลมจัง คุณพิม ด้วย คิดจะรวมเล่มผลงานกันบ้างหรือยังคะ คุณสีน้ำฟ้าก็ผลงานหนังสือทำมือเข้าขั้นมากแถมใจดีให้ข้อมูลชัดแจ๋วทุกขั้นตอน ทำให้คนรักหนังสือ อยากเขียนหนังสือสุขใจกันเป็นแถว

ขอเอาใจช่วยทุก ๆ ท่านเลยนะคะ อย่าลืมส่งข่าวดีกันมาอีกนะคะ หนูตั๊ดก็มีผลงานอยู่หลายเรื่องเหมือนกันไม่ใช่หรือคะ การเรียนป่านนี้คงใกล้บรรลุจุดหมายแล้วนะคะ ส่งเสียงมาบ้างนะคะ พี่ ๆ คิดถึงค่ะ

สรุปแล้วคิดถึงทุก ๆ ท่านที่เคยเข้ามาพูดคุยกันน่ะค่ะ ถ้าพอมีเวลาว่างส่งข่าวกันบ้างนะคะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 15 2008, 02:12 AM
   
กะปอมคะ
หนูเป็นกำลังใจให้พี่อภิญญาเสมอ ตอนนี้เหมือนพวกเรากำลังเดินเทียวงานย่าโมอยู่ เดินกันไปคุยกันไปมีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ แลกเปลียนความคิดเห็นกัน นั้นแน่ได้ยินไหมค่ะ! เสียงใครเอย! หัวเราะออกมา พี่อภิญญาสาวน้อยคนสุดท้องของเรื่องนั้นไงค่ะ ไม่ต้องกลัวนะค่ะผลงานดีๆของพี่จะได้ออกสู้สายตาแน่นอน
ส่วนเรื่องสั้นของคุณรุ่งฤทธิ์ ทรงคัชชะ หนูจะหามาอ่านค่ะ อย่าได้หนังสือทำมือของคุณสีน้ำฟ้าด้วยค่ะ
ส่วนพี่นิของหนูยังมีการประกวดวรรณกรรมเยาวชน รางวัล แว่นแก้ว ครั้งที่ 5 อีกรางวัลที่รอลุ้นอยู่ภาคในเดือนพ.คนี้ เป็นแนวนวนิยายสำหรับเยาวชน รางวัลนี้หนูไม่ค่อยหวังคะ หนูรู้ตัวว่าเขียนไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะเวลาเหลือน้อยไม่ถึง 2 เดือนก็ประมาณเกือบ 90 แผ่นA4 คะ พอเขียนเสร็จก็รู้สึ้กโล่งอก จบซะที แค่นี้ก็ดีใจแล้วค่ะ ส่วนเรื่องนี้หนูจะส่งข่าวมาอีกทีค่ะ พี่นิ ปล.รักทุกคนนะค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ May 15 2008, 02:20 AM [/size]
12  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: หนุ่มกีวีจากนิวซีแลนด์ เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:56:02 am

นิค่ะ      
โพสต์เมื่อ: Feb 25 2008, 12:36 PM
   
คุณเพ็กกี้คะ ดีใจที่เห็นเรื่องใหม่ เคยลองส่งข้อความไปทางอีเมล์แต่ไม่ได้ ก็เลยวันนี้ขอตรงนี้แล้วกันนะคะ

คืออยากได้ข้อเขียนจากคุณเพ็กกี้ และ เพื่อน ๆ ในเวบเรา เขียนถึงคุณประภัสสรหรือผลงานของคุณภัสสรที่คุณชอบก็ได้ค่ะ นิจะรวบรวมทำเป็นของขวัญวันเกิดในวาระ60 ปีที่จะถึงในเมษานี้ซึ่งทาง สนพ.นานมี ที่กท.จะจัดงานเปิดตัวหนังสือ เสวนาและนิทรรศการชีวิตและงานให้ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ในวันที่ 3เมษายนนี้ค่ะ

เลยอยากได้ข้อเขียนจากทุก ๆ ท่านที่เป็นแฟนหนังสือคุณภัสสรร่วมในนิทรรศการด้วย

ซึ่งข้อเขียนดังกล่าวนี้ ไม่จำกัดทั้งหัวข้อ และความยาวค่ะ พร้อมภาพถ่ายสวย ๆ หล่อ ๆ ของผู้เขียนแนบมาด้วยนะคะ จะส่งทางนี้โดยตั้งเป็นกระทู้ใหม่ หรือส่งทางอีเมล์ที่ chutimasevikul@gmail.com ก็ได้ค่ะ

แต่รบกวนขอด่วน ภายในวันที่ 5 มีนาคม นี้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ ต้องขอโทษที่ไม่สามารถขอโดยตรงจากทุกท่านได้ทันเพราะระยะเวลาค่อนข้างกระทันหันไปนิดนะคะ เพราะทีแรกไม่ได้คิดจะทำอะไรค่ะ

และขอเชิญแฟน ๆ ที่อยู่ที่กท.ในวันที่ 3 เมษานี้พบกับเราได้ในงาน ที่ศูนย์สิริกิติ์ค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Feb 25 2008, 02:40 PM
   
อ้างถึง
(นิค่ะ @ Feb 25 2008, 07:36 PM)
คุณเพ็กกี้คะ ดีใจที่เห็นเรื่องใหม่ เคยลองส่งข้อความไปทางอีเมล์แต่ไม่ได้ ก็เลยวันนี้ขอตรงนี้แล้วกันนะคะ

คืออยากได้ข้อเขียนจากคุณเพ็กกี้ และ เพื่อน ๆ ในเวบเรา เขียนถึงคุณประภัสสรหรือผลงานของคุณภัสสรที่คุณชอบก็ได้ค่ะ นิจะรวบรวมทำเป็นของขวัญวันเกิดในวาระ60 ปีที่จะถึงในเมษานี้ซึ่งทาง สนพ.นานมี ที่กท.จะจัดงานเปิดตัวหนังสือ เสวนาและนิทรรศการชีวิตและงานให้ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ในวันที่ 3เมษายนนี้ค่ะ

เลยอยากได้ข้อเขียนจากทุก ๆ ท่านที่เป็นแฟนหนังสือคุณภัสสรร่วมในนิทรรศการด้วย

ซึ่งข้อเขียนดังกล่าวนี้ ไม่จำกัดทั้งหัวข้อ และความยาวค่ะ พร้อมภาพถ่ายสวย ๆ หล่อ ๆ ของผู้เขียนแนบมาด้วยนะคะ จะส่งทางนี้โดยตั้งเป็นกระทู้ใหม่ หรือส่งทางอีเมล์ที่ chutimasevikul@gmail.com ก็ได้ค่ะ

แต่รบกวนขอด่วน ภายในวันที่ 5 มีนาคม นี้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ ต้องขอโทษที่ไม่สามารถขอโดยตรงจากทุกท่านได้ทันเพราะระยะเวลาค่อนข้างกระทันหันไปนิดนะคะ เพราะทีแรกไม่ได้คิดจะทำอะไรค่ะ

และขอเชิญแฟน ๆ ที่อยู่ที่กท.ในวันที่ 3 เมษานี้พบกับเราได้ในงาน ที่ศูนย์สิริกิติ์ค่ะ

รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูงค่ะ ที่คุณนิไว้ใจให้ร่วมเขียนบทความ ยินดีค่ะ จะรีบส่งมาก่อนวันที่ห้านี้แน่นอนค่ะ เสียดายที่ไปร่วมงานด้วยไม่ได้ วันหยุดประจำปีก็ได้วางแผนไว้หมดแล้ว เดือนมีนาคมจะไปอังกฤษค่ะ และจะไปเมืองไทยตอนเดือนตุลาคม หวังว่าคงจะได้พบพี่ๆน้องๆในงานสัปดาห์หนังสือนะคะ

อย่างไรก็ดีขออวยพรล่วงหน้าให้คุณประภ้สสรประสบความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไป คุณประภัสสรแก่กว่าเพ็กกี้หนึ่งปี ปี2009นี้เพ็กกี้ก็จะฉลองแซยิดเหมือนกันค่ะ

คุณนิคะ มีอะรให้รับใช้ติดต่อมาได้ที่ suzieguerra@hotmail.com



ประภัสสร    
โพสต์เมื่อ: Feb 26 2008, 02:29 AM
   
คุณเพ็กกี้คะ ได้รับข้อเขียนแล้วด้วยความขอบคุณค่ะ

เสียดายจังหวะเข้ากท.คราวนี้ไม่พร้อมกัน แต่ช่วงปลายปีอาจจะได้พบกันค่ะ

--------------------
http://psevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Feb 27 2008, 10:54 AM
   
คุณ ramoe พระเอกของเรื่องนี้บอกว่า จะมาเที่ยวงานสัปดาห์หนังสือตอนเดือนตุลาคมด้วยค่ะ



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Mar 15 2008, 11:57 PM
   
สวัสดึค่ะ พี่เพ็กกี้ หวังว่าพี่คงสบายดีเช่นเคยนะค่ะ เข้ามาอ่านอีกแล้ว ก็ชอบอีกแล้วค่ะ ขอบคุณนะค่ะ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Mar 16 2008, 12:07 PM
   
ตอนนี้ทำลิ้งค์กับสำนักพิมพ์นานมีให้แล้วนะคะ เพื่อนๆ ที่สนใจเรื่องงานเขียนและหนังสือต่าง ๆ คงจะได้เข้าไปติดต่อแวะเวียนเยี่ยมชมกันได้อีกแห่งหนึ่งค่ะ และเรากำลังจะขอแลกลิ้งคกับอีกหลาย ๆ แห่งค่ะ และหนึ่งในนั้นที่มาให้เพื่อน ๆ นักอ่านและแฟน ๆ ของเราได้ยลโฉมแล้วก็คือ ร้านนายอินทร์ ของ อมรินทร์ และเราคงจะมีลิงค์แลกเปลี่ยนเพิ่มมากขึ้นตามมาค่ะ ทั้งนี้ก็เพื่อที่แฟน ๆ หนังสือจากหลาย ๆ ที่และของเราจะได้ทักทายทำความรู้จักกันได้มากขึ้นค่ะ หวังว่าคงจะถูกใจกันนะคะ

คุณเพ็กกี้คะ ต้องขอโทษด้วยที่หายต๋อมไปเลย แต่ตอนนี้มีลิ้งค์ของสำนักพิมพ์นานมีแล้ว หวังว่าคงถูกใจนะคะ

คุณพิมคะ ดีใจที่เห็นคุณพิมเข้ามาค่ะ

สวัสดีเพื่อน ๆ และนักอ่านทุกท่านในห้องสมุดเรื่องสั้นด้วยค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Apr 16 2008, 11:51 AM
   
พักนี้คุณRamoeออนไลน์เกือบทุกวัน เวลาเช้ามืดแกจะแวะมาคุยกับเพ็กกี้แทบทุกวัน สงกรานต์เพิ่งจะผ่านไปหยกๆ คุณRamoeซื้อเครื่องดื่มให้ทางวัดไทยขายในงานสงกรานต์ เวลาคุณRamoeทำบุญแกก็ทำมากทีเดียวตามประสาชาวพุทธที่ดี

แต่บางทีคุณRamoeก็เจอน้องสาวผู้หิวโหย ที่เวลาแชทกันออนไลน์น้องหนูมักจะชอบขอเงิน เพ็กกี้ฟังแล้วอายแทน แต่ผู้หญิงประเภทนี้มีเยอะ ชอบหาประโยชน์จากฝรั่งเวลาคุยกันทางอินเทอร์เน็ท แล้วก็มีฝรั่งหลายคนยอมให้เงินกับคนที่ยังไม่เคยเห็นหน้า แปลกจริงๆ แต่คุณRamoeคงจะไม่โง่ทำบุญกับน้องๆผู้หิวโหยเหล่านี้

Ramoeเป็นคนน่ารักคุยได้ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ พวกเราที่เมืองไทยคงจะมีโอกาสได้เจอแกที่งานหนังสือในเดือนตุลาคมนี้



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Apr 30 2008, 12:32 PM
   
สวัสดีค่ะน้องเพ๊กกี่
เข้ามารายงานตัวว่าตามอ่านแล้วค่ะ ข้อแก้ตัวของคุณ Ramoe ดูจะไปข้าง ๆ คู ๆ นะคะ ฮิ ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: May 4 2008, 07:35 AM
   
ขอบคุณค่ะคุณพี่อภิญญา เพ็กกี้ก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน ฮิ ฮิ

เล่าเรื่องคุณramoeต่อนะคะ ตอนนี้เราเจอกันออนไลน์แทบทุกวัน แต่ละครั้งก็คุยกันได้ไม่นาน ทั้งนี้เพราะเราอยู่คนละซีกโลก เวลาที่นิวซีแลนด์เร็วกว่าที่อเมริกาถึง17ชั่วโมง เวลาที่เพ็กกี้ทำงาน ก็เป็นเวลาที่คุณramoeนอน เราจึงต้องกะเวลาให้ดี

วันศุกร์เย็นที่บ้านเพ็กกี้ก็จะเป็นเวลาเช้าวันเสาร์ที่นิวซีแลนด์ แต่จะเป็นเวลาสะดวกของเราทั้งคู่ ที่สามารถจะคุยกันได้นานๆ บางทีเราก็คุยผ่านไมโครโฟนด้วย เวลาที่เพ็กกี้ขี้เกียจพิมพ์

เพ็กกี้บอกว่า เวลาแชทออนไลน์คนเราจะพูดอะไรก็ได้ให้ตัวเองดูดี แต่ตัวตนที่แท้จริงเป็นอย่างไรนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพ็กกี้ยินดีเป็นเพื่อนกับทุกคน เพราะในความเป็นเพื่อนเราไม่คาดหวังอะไรจากกัน ผิดกับคนที่เป็นแฟนกันก็มักจะเรียกร้องความสนใจและความเอาใจใส่จากฝ่ายตรงข้าม

เพ็กกี้กับRamoeแหย่กันเล่น แต่เราก็ไม่เคยล้ำเส้น Ramoeเป็นคนปากหวาน หวานมาเพ็กกี้ก็หวานตอบ แต่เราสองคนรู้ว่าไม่ถือเป็นจริงจัง เพ็กกี้บอกว่าแฟนฉันไม่เคยหึงที่ฉันจะมีเพื่อนต่างเพศ เขาขอเพียงอย่างเดียวว่าอย่านอกใจเขา จะพูดเล่นเจรจากับใครเขาไม่ว่า

ส่วนคุณRamoeแกก็บอกว่า แกเป็นคนที่มีคุณธรรมสูงตามประสาชาวพุทธที่ดี แกถือปฏิบัติศีลข้อสามอย่างเคร่งครัด แกจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับหญิงที่เป็นภรรยาของคนอื่น เพ็กกี้ยังเสียดายที่คนดีๆอย่างคุณRamoeผิดหวังกับความรัก เท่าที่สังเกตแกเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีเกินไป จึงถูกผู้หญิงหลอกเอาบ่อยๆ

แล้วจะมาเล่าเรื่องของramoeต่อนะคะ ตอนนี้หนุ่มกำลังเรียกหาค่ะ ฮิ ฮิ



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 4 2008, 03:08 PM

ตามอ่านอยู่ค่ะ ตอนนี้กลับมาถึงชิลีแล้ว หนึ่งอาทิตย์พอดีแต่เพิ่งจะหายเหนื่อยและ
อ่อนเพลียจากการเดินทางที่ยาวไกลกันค่ะ

กำลังไล่ตามอ่านตามกระทู้ต่าง ๆ อยู่แต่บางทีได้แต่อ่าน ยังไม่มีจังหวะตอบ วันนี้วันอาทิตย์ที่ชิลี ตอนนี้ 12.08น. จังหวะว่าง อ่านเสร็จก็เลยรีบตอบเสียเลย

คุณเพ็กกี้สบายดีนะคะ ถ้าเดือนตุลาเข้า กท.จริง บางทีอาจนัดเจอกันบ้างก็ได้นะคะ รวมพลแฟนๆ เวบ พี เสวิกุล ซะเลย สมาชิกทางกท. และ ตจว. ในเมืองไทยเตรียมตัวด้วยนะคะ และสมาชิกจาก ตปท.ถ้าเข้า กท.ช่วงนี้เรานัดเวลาเจอกันสักวันไหมคะ...



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: May 5 2008, 02:18 PM
   
ด้วยความยินดีค่ะคุณชุ เพ็กกี้ไปเมืองไทยตอนเดือนตุลาคมนี้แน่ค่ะ ถ้าจะให้สะดวกก็นัดรวมพลที่งานหนังสือก่อน แล้วค่อยโยกย้ายไปหาที่คุยต่อก็ยังได้

ขอแนะนำว่าเป็นบ่ายแก่ๆวันศุกร์คงจะดี เพราะวันเสาร์-อาทิตย์คนแน่นมาก เรียกว่าแทบไม่ต้องเดินเลย ไหลไปตามฝูงชน ศูนย์การประชมแห่งชาติสิริกิติ์รู้สึกว่าจะเล็กเกินไปสำหรับงานสัปดาห์หนังสือ ถ้าไปจัดที่อื่นอย่างที่เมืองทอง การไปมาก็คงจะไม่สะดวกเท่าที่ศูนย์ฯ

เอาไว้สักประมาณเดือนกันยายนค่อยเริ่มวางแผนนัดพบกันนะคะ
13  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: นักสืบสาวหมายเลข 1, บางบทบางตอน เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:46:55 am

นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Mar 18 2008, 03:32 AM
   
น้องกะปอมคะ เรื่องนี้ท่าทางจะสนุกดี แต่พี่ว่าน้องเขียนแบบรวบรัดเกินไปนะคะ ไม่ได้บรรยายลักษณะตัวละคร หรือสถานที่ หรือเหตุการ์ณเท่าที่ควร น้องลองใจเย็น ๆ ดีไหมคะ ก่อนจะพูดถึงตัวละคร ลองเปิดฉากที่ไปที่มาสักนิด อาจจะช่วยให้อ่านและจินตนาการตามได้มากยิ่งขึ้นค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com
14  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: เด็กชายวิสรุจณ์......ซุกซนตอน ใจหาย, กะปอม เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:44:02 am

นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Feb 27 2008, 02:00 PM
   
เข้ามาอ่านตั้งแต่วันแรก ๆ แล้วค่ะ แต่ต้องรีบออกไปข้างนอกเลยไม่ได้ทักทาย
เด็กชายวิสรุจนณ์ซุกซนตอนนี้ไป

ป่านนี้คงกินขนมอร่อยเพลินไปแล้วนะคะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 28 2008, 03:33 PM
   
น้องกะปอม

พี่ก็อ่านวันแรกที่โพสเลยค่ะแต่ยังไม่มีเวลาตอบ เพราะงานยุ่งมากตอนนี้ เรื่องนี้พี่ชอบค่ะ อ่านแล้วต้องอมยิ้ม (จริง ๆ นะ) เป็นเรื่องใส ๆ ไม่มีพิษไม่มีภัยดี เสียอยู่นิดเดียว คำผิดเยอะมากค่ะ (คงไม่โกรธกันนะคะ)

พี่ว่าวิธีแก้คือ เมื่อพิมพ์แล้วให้น้องอ่านทบทวนหลาย ๆ ครั้ง ค่อย ๆ อ่านค่ะ เช่นในขณะที่พิมพ์ข้อความเพื่อโพส ก็อย่าเพิ่งไปกดปุ่ม "ตอบ" ให้เลือกปุ่ม "ดูตัวอย่าง" แล้วอ่านทบทวนอีกครั้ง (อ่านช้า ๆ ค่ะ) เมื่อพบคำผิด ก็ให้กลับมาแก้ไขที่ตรงข้อความที่เราพิมพ์ค้างในเวปนี้เอาไว้ แล้วกดปุ่ม "ดูตัวอย่าง" อีกครั้ง จนแน่ใจว่าไม่มีคำผิดแล้วจึงกดปุ่ม "ตอบ"

ถ้ากดปุ่ม "ตอบ" ไปแล้ว ก็ลองอ่านอีกที ถ้ายังพบคำผิดอีก ก็ กดปุ่ม "แก้ไข" แล้วแก้ไขใหม่ให้ถูกต้อง จากนั้นก็ค่อย ๆ กดปุ่ม "Submit" .....เอพี่ก็จำไม่ได้ เพราะนาน ๆ ใช้ที ก็เอาเป็นว่าลองทำอย่างนี้ดูนะคะ

คือผลงานของน้องกะปอมดีอยู่แล้ว แต่เมื่ออ่านพบคำผิดมาก ๆ ก็ทำให้อารมณ์สะดุดบ่อย ๆ ค่ะ ลองดูนะคะ แต่ขอย้ำว่า หลงรักเด็กชาย วิสรุจนณ์ เข้าแล้วค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Mar 10 2008, 09:44 AM
   
จากกะปอม
ขอบคุณพี่นิและพี่อภิญญาคะที่ให้คำแนะนำที่ดี หนูจะพยายามอีกคะขอบคุณคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Mar 10 2008, 09:44 AM
15  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: มะพร้าวกะทิชาวเกาะ เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:40:28 am

กะปอม     
โพสต์เมื่อ: Jan 29 2008, 03:10 AM
   
ชอบค่ะเรียบง่ายแต่กระชับให้ผู้อ่านสามารถนึกคิดตามตัวละครไปด้วย จะรออ่านที่ยาวกว่านี้นะคะ จากกะปอม



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jan 29 2008, 07:02 PM
   
ขอบคุณกะปอม ค่ะ มะพร้าวกะทิชาวเกาะเขียนมาแล้วหลายตอนลองหาอ่านในชิงช้าหน้าบ้านนะค่ะ

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jan 29 2008, 07:03 PM
   
ตอน รำพัดชาติไหนดี

มะพร้าวจบ ป6 แล้วต้องย้ายโรงเรียน ไปเรียนที่โรงเรียนอีกแห่งหนึ่งบนเกาะ ใกล้บ้านอีกเช่นเคย ตามอุดมคติของพ่อแม่ที่ไม่ต้องการให้ลูกลำบากกับการเดินทาง โรงเรียนมีงานจัดเลี้ยงอำลา นักเรียนและคุณครู ช่วยกันจัดงาน มีการแสดงบนเวที

"ห้องมะพร้าวแสดงอะไรลูก" แม่ถาม

"รำพัดครับ แต่ยังเลือกไม่ถูกว่า จะรำจีน หรือฝรั่ง"

"เหรอ มะพร้าวรำมั้ย"พ่อมองหน้ามะพร้าว

"ไม่ได้รำหรอก เขาเอาแต่ผู้หญิง เพื่อนบางคนอย่างรำเกาหลี"

"หลายชาติดีนะ ปนๆกันก็ดี"แม่พูดพร้อมหัวเราะ

"ลูกว่ารำแบบไทยก็ได้นะ ลูกเห็นเข้ารำ กันบ่อยๆ"

ย่าเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา

"ใครจะรำอะไร"ย่าเอ่ยถาม

"พร้าวจะมีงานโรงเรียน ซ้อมรำพัดแต่ยังไม่รู้จะเอาชาติไหนดี"แม่ตอบย่า

"ถ้าพร้าวเล่นต้อง แต่งแป๊ะยิ้ม รำหน้าสิงโตดีที่สุด"ย่าว่า

ทุกคนเงียบเสียงไปพร้อมกันหมด แม่หันไปมองหน้ามะพร้าวเห็นหน้างอเป็นม้าหมากรุก แฮะ แฮะ ปีนี้มะพร้าวก็อ้วนขึ้นจริงด้วย

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 30 2008, 03:37 AM
   
ดีใจเห็นคุณปลิวลมเข้ามาเล่าเรื่องมะพร้าว กับกะทิให้ฟังอีก คิดถึงมานานแล้วค่ะ เข้ามาเล่าบ่อย ๆ นะคะ ดีใจด้วยที่มะพร้าวเรียนจบป 6 แล้ว ก้าวต่อไปย่อมไม่เหมือนเดิม มะพร้าวจะโตเป็นผู้ใหญ่ คงมีอะไรไหม่มาให้แม่ปลิวลมเล่าให้พวกเราฟังอีกเยอะ ใช่ใหมคะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jan 30 2008, 06:49 AM
   
ค่ะ คุณพี่ มะพร้าว โตขึ้นและมีอะไรใหม่ๆมากมายลองอ่านเรื่องต่อไปนี้ซิค่ะ

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jan 30 2008, 06:52 AM
   
ตอน หนอนนก
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ มะพร้าวได้ นกกรด มาเลี้ยง ก่อนอื่นขออธิบายว่า นกกรด เป็นนกตัวเล็กๆ มีขนที่หัวคล้ายจุก แก้มออกสีแดงปีกน้ำตาล อกขาว ร้องเสียงไพเราะ เป็นที่นิยมเลี้ยงพอๆกับนกหงส์หยกทีเดียว

"ว้าย....ทำไมหนอนในตู้เย็นเยอะเลย"แม่ตะโกนเสียงดัง

"ปล่อยอะไรเน่าไว้หละ"พ่อถาม

"ไม่มี ไม่มีกลิ่นเลย แต่ทำไมหนอนเต็มเลย"แม่บ่นพร้อมเอาอาหารที่หนอนขึ้นโยนทิ้งขยะ "ในน้ำก็มี" แม่สำทับ

"ไร....แม่ นั้นหนอนนกผม ผมซื้อมาให้นก เมื่อเช้า สงสัยปิดไม่สนิทมันเลยไต่ ออกมา มันสะอาด ไม่สกปรกหรอก"มะพร้าวมองหน้าแม่

แม่อ้าปากค้าง เออ เอาหนอนนกมาไว้ในตู้เย็นเนี่ยะนะ แถมยัวะเยี่ยในอาหาร



--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 30 2008, 07:30 AM
   
ต๊าย..!! อกอีแป้นแตก....ถ้าเป็นพี่คงร้องบ้านแตกแล้วค้า เพราะเกลียดหนอนมากค่ะโดยเฉพาะหนอนตัวใหญ่ ๆ ถ้าเป็นหนอนข้าวสาร หรือหนอนตัวเล็ก ๆ เท่าเส้นด้ายที่ขึ้นอยู่ตามดอกเข็มไม่กลัวค่ะ หนอนที่ขึ้นอยู่บนอาหารหรือของเน่านี่กลัวมากค่ะ

ครั้งหนึ่งเคยซื้อปลาสสิดจากกรุงเทพห่อกระดาษหนังสือพิมพ์ใส่ถุงพลาสติกขึ้นรถไฟไปเชียงราย ไปขึ้นดอยแม่สลอง อากาศบนดอยหนาวมาก แต่พอแกะห่อปลาสลิดออกมาแทบเป็นลม หนอนตัวอ้วนปี๋สีขาวจั๋วะ ไต่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด คงเป็นแมลงวันมาไข่ไว้ตอนแม้ค้าเขาตากปลาไว้กลางแดด เฮ้อ...เล่นเอาวงแตกเลยค่ะ

ดูท่ามะพร้าวจะชอบเลี้ยงสัตว์นะคะ เออ..แต่คงไม่ขอแม่เลี้ยงงูเหลือมนะ....

โพสได้แก้ไขโดย อภิญญา เมื่อ Jan 30 2008, 07:34 AM

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Feb 1 2008, 05:41 PM
   
ได้แต่ตามอ่านค่ะ ดีใจด้วยที่มะพร้าวเรียนจบ ป.6 แล้ว แล้วยังทำครัวอยู่หรือเปล่าคะ แล้วกะทิละค่ะ เป็นอย่างไรบ้าง คิดถึงทั้งคู่เลยค่ะ แต่แหมแต่ละเรื่องนี่อึ้ง ๆ เหมือนกันนะคะ เผลอ ๆ ได้นึกอยากเลี้ยงงูจริง ๆ หรือเปล่าเอ่ย ป้าอภิญญาปูทางไว้ให้กลาย ๆ แล้ว มะพร้าวอาจจะนึกอยากเลี้ยงงูบ้างก็ได้...แต่ป้าชุไม่สนุกด้วยเช่นกันค่ะ แต่นกนี่ชอบค่ะ น่ารักดี ว่าง ๆ ขอดูรูปบ้างนะคะ

วันนี้ค่อยพอจะมีเวลาหน่อย เลยรีบเข้ามาทักทายค่ะ

คุณปลิวลมสบายดีนะคะ ฝากความคิดถึงไปยังคุณหนุ่มหล่อข้างกายคุณปลิวลมด้วยค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 2 2008, 08:12 AM
   
ขอบคุณ คุณป้านิค่ะ รูปกำลังจะตามมา ทั้ง 3 คน สบายดี หนุ่มหล่อข้างกายฝากขอบคุณ ป้านิด้วยค่ะ ช่วงนี้ คงว่างงานสักนิด หละค่ะ กระทู้การเมืองเขียนไม่ใคร่ได้ดังใจ ฝืด.......ค่ะฝืด

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 2 2008, 08:14 AM
   
รูปกะทิกับมะพร้าวค่ะ

http://www.oknation.net/blog/home/album_da...umbs/158177.jpg

โพสได้แก้ไขโดย ปลิวลม เมื่อ Feb 2 2008, 03:29 PM

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 2 2008, 08:21 AM
   
ทำไมรูปไม่ขึ้นค่ะ


โพสได้แก้ไขโดย ปลิวลม เมื่อ Feb 2 2008, 08:23 AM

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 2 2008, 04:15 PM
   
ตอน คนดีของพ่อ
งานโรงเรียน ปีนี้กะทิร่วมแสดง เหมือนปีก่อน แต่ทว่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"กะทิจ๋า ตกลงลูกรำเพลงอะไรค่ะ รำให้แม่ดูหน่อย"

"ไม่รู้ เหมือนกัน จำเนื้อเพลงไม่ได้ รู้แต่ว่าต้องนั่งลง แล้วก็ทำมือประกบกันแล้วก็จ้องตาเพื่อนด้วย"

"อ๋อ......ใส่ชุดสีอะไรค่ะ"

"สีแดงมัง หรือขาวหว่า ไม่รู้ค่ะ"

สองวันก่อนวันงานแม่ถามกะทิอีก ด้วยความเป็นห่วง

"ไง เต้นได้ไหม เพลงอะไรตกลง ชุดสีอะไรค่ะ"

"จำไม่ได้ ชุดสีขาว มีมงกุฎ มีตุ้มหู ด้วย"

"บัวขาวแน่เลย" แม่ร้องเพลงบัวขาวให้ลูกสาวฟัง

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่" กะทิส่ายหัว

เพลงอะไร อ้าวแล้วทำไงหละจะเต้นได้เหรอ ถึงวันจริง กะทิเต้นได้สวย ถูกต้องเพลงนะชื่อ "คนดีของพ่อ" แม่เองก็ยังร้องไม่ถูกเลย


__________________
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/ blog/pliewlom



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 3 2008, 02:22 PM
   
คุณปลิวลม

ถึงรูปไม่ขึ้น แต่ก็รีบคลิกเข้าไปดูแล้วล่ะค่ะ แต่รูปเล็กไปนิด.. กะทิยังสวยน่ารักเหมือนเดิม แต่มะพร้าวโตขึ้น อ้วนขึ้นด้วยจริง ๆ ค่ะ แต่ก็น่ารักดี

ชอบฟังเรื่องของมะพร้าวกับกะทิมากค่ะ สนุกทุกตอน มีอะไรแปลก ๆ มาให้ป้าอึ้งทุกทีอ่านแล้วต้องอมยิ้มเสมอค่ะ ฮิ ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Feb 9 2008, 09:01 PM
   
คุณปลิวลมค่ะ คิดถึงเหมือนกันค่ะ พิมเข้าไปใน บล๊อคเนชั่น หาที่เขียนไม่ได้ เลยตามมาอ่านต่อที่นี่ค่ะ น่ารักจัง งานเขียนของพี่ดีจังค่ะง่าย และอ่านเพลินดี




--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 12 2008, 07:55 AM
   
ตอน พ่อผู้แสนดี

กะทิตื่นขึ้นมาของกลางดึกคืนหนึ่ง เด็กหญิงรู้สึกปวดและมึนหัว นอนพลิกไปมา ทนไม่ไหว ต้องตะโกนเรียกพ่อ

"พ่อ พ่อจ๋า ลูกปวดหัว"กะทิส่งเสียงดัง และเริ่มร้องไห้

เสียงพ่อเปิดประตูห้องเข้ามา

"ปวดตรงไหน ลูก"พ่อถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

"ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้"กะทิจิ้มไปทั่วทั้งหัว

"ไม่มีปวดตรงไหนเป็นพิเศษหรือลูก"พ่อถามย้ำ

"ไม่มี"กะทิตอบ

พ่อเอามือนวดไปทั่วหัวลูกสาว พร้อมกับเหลือบตามองนาฬิกา ใกล้จะตี 3 แล้ว เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ก็ยังหลับหูหลับตานวด ต่อไป กะทิเงียบเสียงไปแล้ว พ่อเหนื่อยเกินกว่าจะลุกขึ้นกลับไปนอนที่ตัวเอง ก็เลยนอนเสียตรงนั้นน่าจะพากะทิไปหหมอเสียที ปวดหัวอยู่บ่อยๆ ไม่รู้เป็นอะไร

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Feb 12 2008, 07:56 AM
   
ขอบคุณคุณพิมค่ะ หัวใจสวยน่ารักจังค่ะ

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Feb 12 2008, 11:18 AM
   
ขอให้กะทิหายปวดหัวเร็ว ๆ นะคะ แต่ถ้าปวดหัวบ่อย ๆ ก็น่าจะพาไปหาหมออย่างที่คุณปลิวลมบอก จะได้รู้สาเหตุและรักษาได้ตรงจุดแต่เนิ่น ๆ ค่ะ ตอนนี้การแพทย์ก้าวหน้าไปมาก และหมอทางเลือกก็มีมากขึ้นด้วย

ตามเข้าไปดูรูปมาตั้งแต่ตอนที่นำลงใหม่ ๆ แล้วค่ะ แต่รูปเล็กไปนิดหนึ่ง มะพร้าวกับกะทิท่าทางสุขสดชื่นอารมณ์ดีเหมือนเดิมเลยค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com
16  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: ยายจ๋า...หลานมาเยี่ยม (ตอน ๘) เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:16:59 am

กะปอม     
โพสต์เมื่อ: Jan 23 2008, 02:28 AM
   
จากกะปอม
กะปอมเคยถามตัวเองคะว่าทำไมถึงชอบอ่านของพี่ มีหลายอย่างที่ชอบ แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่หนูต้องเอามาเป็นแบบอย่างคือพี่ใช้ภาษาที่สวยงาม และกินใจ เห็นภาพ ยิ่งตอน 8 ยิ่งอ่านเจ้าบี๋ ยิ่งทำให้น้ำตาซึมออกมา บ้างครั้งหนูเขียนแล้วยังมาอ่านของพี่ก่อนแล้วสังเกตประโยคของพี่ ถ้ารวมเล่มเมื่อไหร่หนูจะซื้อหนังสือของพี่มาเก็บเอาไว้ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งค่ะ แล้วหนูจะติดตามอ่านของพี่ต่อๆไปคะ



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Jan 23 2008, 03:55 PM
   
คุณพี่อภิญญาขา---คุณพี่หายไปนานจัง

เรื่องของคุณพี่อ่านแล้วกินใจเสมอค่ะ สงสารเจ้าบี๋



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 23 2008, 04:44 PM
   
สวัสดีค่ะน้องกะปอม

ขอบคุณที่เข้ามาคุยถึงตอน ๘ เป็นคนแรก ดีใจค่ะที่น้องกะปอมชอบ พี่ก็เขียนอย่างที่ใจสั่งให้เขียนค่ะ แบบสบาย ๆ ภาพในอดีตมันเรียงกันออกมาอย่างเป็นระเบียบค่ะ รู้สึกเขินมากที่มีคนเอางานของเราเป็นแบบอย่าง ต้องขออนุญาตคุณครูภัสสรท่านสักนิดนะคะ ว่าขอปลื้มใจสักนิดค่ะ ขอผ่านคุณนินะคะ (หมู่นี้คุณนิหายไปนาน...น...น แล้วพวกเราเหงาอีกแล้วค่ะ)

ถ้ามีโอกาศพิมพ์รวมเล่มเมื่อไรจะประกาศให้ทั่วเลยค่ะไม่ต้องห่วงค่ะ ฮิ ๆ

โพสได้แก้ไขโดย อภิญญา เมื่อ Jan 23 2008, 04:45 PM

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 23 2008, 04:54 PM
   
น้องเพ็กกี้ขา

งานมันยุ่งค่ะ แกะไม่ออกเลยค่ะ จำเป้นต้องห่างหายไปพักหนึ่ง แต่ตอนนี้ก็เข้ามาจ๊ะจ๋าตามประสาคน (แก่) ช่างคุยเหมือนเดิมแล้วค่ะ

เรื่องของเจ้าบี๋ คนเขียนก็เขียนไปน้ำตาซึมไปเหมือนกันค่ะ ยังคิดถึงดวงตาใสแป๋วคู่นั้นได้ดีเสมอ เพราะเจ้าบี๋นั้นแสดงออกทางสายตาได้เหมือนคนค่ะ ว่าแล้วก็คิดถึงเจ้าปุยหมาแสนรักของพี่อีกตัว ตายไปเมือ่อายุได้ 13 ปีค่ะ รักมากเมื่อตายก็เลยไม่อยากเลียงตัวอื่นอีก..มันเศร้าค่ะ...

โพสได้แก้ไขโดย อภิญญา เมื่อ Feb 1 2008, 02:12 PM

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 23 2008, 07:37 PM

คุณอภิญญาขา...

จริง ๆ แล้วนิอ่านตอน8 นี้เป็นคนแรก เมื่อเช้ามืดนี้ลุกขึ้นมาตอนตีสี่ ธรรมดาจะนอนดึกมาก แต่เมื่อคืนแค่หกทุ่มก็บอกคุณภัสสรว่านอนก่อนละ แล้วก็ไปนอนเลย ส่วนใหญ่นิจะนอนทีหลังนะคะ จะนั่งอยู่หน้าคอมพ์คนเดียว บางทีก็เป็นเพื่อนคนส่งหนังสือพิมพ์ที่จะมาส่งตอนประมาณตีสามครึ่ง บางทีก็คอยฟังเสียงน้ำรดสนามหญ้าที่เปิดแบบอัตโนมัติช่วงตีสามนี่ เสียงมันฟู่ซ่าใหญ่ ๆ อยู่เป็นระยะ ๆ ไม่ค่อยแน่ใจว่าเป็นของบ้านเราเองหรือของคอนโดฝั่งตรงข้าม ครั้นจะลงไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเองก็ไม่ค่อยกล้า เพราะนั่งอยู่คนเดียวแล้วมีเซญ่าเป็นเพื่อน ตอนตีสามอย่างนี้ไม่กล้าปลุกคุณภัสสรเกรงใจเพราะเขากำลังหลับสบาย... คือเรามักจะสลับกันน่ะค่ะ บางทีขณะที่เราเพิ่งเข้านอนเขาก็จะลุกขึ้นมาแต่เช้ามืด ตามธรรมดาเขาจะตื่นเช้าตรู่เป็นประจำค่ะ... ก็เลยเหมือนมียามเฝ้าบ้านตลอด24 ชม. ฮ่าฮ่าฮ่า... ก็เลยยังไม่ได้พิสูจน์สักทีว่าน้ำที่รดสนามหญ้านั้นของบ้านใครกันแน่ คือทางนี้จะมีระบบเปิดน้ำอัตโนมัติกันทุกบ้านน่ะค่ะ แล้วน้ำจากภูเขา เขาก็ส่งผ่านท่อเล็ก ๆ คล้ายคลองส่งน้ำ แต่ละบ้านก็จะมีแท้งค์เก็บน้ำอยู่ใต้ดิน แล้วก็ตั้งเวลาเปิดเครื่องเอาไว้...

เมื่อคืนพอนอนหัวค่ำ ก็เลยตื่นแต่เช้ามืด มานั่งฟังเสียงนกร้องกันจิ๊บจั๊บ ๆ เพราะดีค่ะ
แล้วก็เปิดเข้ามาดูเข้ามาอ่าน ยังจำตอนสุดท้ายเห็นภาพเจ้าบี๋ไปนอนที่เท้าของยายก่อนที่ลมหายใจจะค่อย ๆ หายไป แล้วก็ซึมตาม...

แต่ไม่ได้ตอบไปเป็นคนแรก ใจกะอยู่แล้วว่าน้องกะปอมคงจะเข้ามาแน่ ก็เลยเว้นว่างไว้ แล้วพอตอนเช้าก็ต้องออกไปข้างนอก นี่กลับมาช่วงบ่าย ตอนนี้ 16.36น.ค่ะ เดี๋ยวเย็นนี้มีงานที่สถานทูตออสเตรเลียอีก...

นึกถึงที่คุณอภิญญาพูดถึงเจ้าปุย...ที่คล้ายเจ้าเซญ่าเลย...
และเพราะเจ้าปุยนี่แหล่ะค่ะที่ทำให้เราได้สานสัมพันธ์ที่แนบแน่นต่อกันมาจนบัดนี้...

ไว้รวมเล่มเมื่อไหร่คงจะเป็นหนังสือที่ให้อารมณ์คนอ่านได้ดีเล่มหนึ่งทีเดียวค่ะ

ดีใจที่เห็นคุณเพ็กกี้เข้ามานะคะ เรื่องของคุณเพ็กกี้ก็หายไปนานแล้วนะคะ ตามหารักแท้เจอหรือยังคะ

ส่วนน้องกะปอม ลงมือเขียนเรื่องใหม่หรือยังเอ่ย

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 24 2008, 02:44 PM
   
คุณนิขา..

ดีใจเหลื่อเกินที่คุณนิตอบมาให้หายข้องใจว่าไม่ได้หายไปไหน..ยังอยู่ใก้ล ๆ พวกเรา
พี่เองก็นอนดึกเป็นนิสัยแล้วค่ะ เมื่อสองวันนี้ก็นอน ตีสี่ ตื่น แปดโมงเช้า เพราะติดพันการหาข้อมูลบางอย่างเพลินไปหน่อย... ความจริงนอนหัวค่ำตื่นแต่เช้าแบบคุณภัสสรนั้นถูกต้องที่สุดค่ะ แต่มันทำไม่ได้ เพราะกลางคืนเงียบดี หัวสมองแล่น และทำงานแล้วได้งานค่ะ
ที่บ้านก็เคยคิดจะติดตั้งวาวล์รดน้ำอัตโนมัติเหมือนกัน แต่มีแม่บ้านอยู่แล้วซึ่งทำหน้าที่รดน้ำต้นไม้เป็นเวลาเหมือนอัตโนมัติอยู่แล้ว ก็เลยไม่ทราบว่าจะติดไปทำไม เรื่องก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะ ก็เลยไม่ติดดีกว่า

ตอนนี้ต้องช่วยกันประกาศหา เพื่อน ๆ ที่หายไปหลายคนให้เข้ามาจิ๊จ๊ะกันบ้างนะคะ เช่น
คุณปลิวลม น้องพิมพ์ น้องหวาน น้องโจ๊ก น้องตั๊ด น้องลั่นทม น้อง....เอ คนแก่ความจำสั้นนึกไม่ออกค่ะ

สำหรับน้องกะปอม น้องเพ็กกี้ น้องแจม ก็เห็นโผล่ ๆ มาทักทายอยู่บ้าง ท่านทั้งหลายอ่านเจอแล้วช่วยกันกะพือข่าวไปด้วยนะเจ้าคะ อิฉันคิดถึงเจ้าค่ะ ฮิ ๆ ....

ขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาอ่านยายจ๋า....และให้กำลังใจกับงานเขียนของคน ๆ หนึ่งที่มีฝันอันงดงาม และพยายามตามหาฝันนั้นอย่างอดทน...ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย อภิญญา เมื่อ Feb 1 2008, 02:09 PM

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Feb 1 2008, 05:26 AM
   
จากกะปอม
อ่านกี่เที่ยวก็รู้สึ้กดี งานเขียนของพี่อภิญญาหนูจะอ่านไม่ต่ำกว่า3เที่ยวยิ่งตอน8 ยิ่งให้ความรู้สึกเข็มข้นมากขึ้น ขอบคุณคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Feb 1 2008, 05:29 AM



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 1 2008, 02:08 PM
   
น้องกะปอมจ๋า

ทุกตัวอักษรของน้องที่พูดถึงเรื่อง "ยายจ๋า...หลานมาเยี่ยม" ของพี่ เป็นยาชูกำลังขนานเอกเลยค่ะ ก็ขอรับไว้เต็ม ๆ อย่างอาย ๆ จ้ะ ...ฮิ ๆ ตอนต่อไปกำลังจะตามมาค่ะ...

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Feb 4 2008, 02:26 AM
   
จากกะปอม
หนูจะรออ่านคะ ส่วนหนูยังไม่มีโพลล์เข้ามาคงต้องรออีก2-3เดือนเพราะตอนนี้กำลังรีบเขียนส่งประกวดแว่นแก้วกลัวเสร็จไม่ทัน ไม่เป็นไรหนูจะคอยอ่านของพี่ก็แล้วกันคงไม่เอาเปรียบคุณพี่นะคะ ยังคอย.....ยังคอย....ยังคอยเธออยู่....ทุกลม...หายใจ



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Feb 9 2008, 08:56 PM
   
ตามมาอ่านตั้งนานแล้วค่ะ แต่ว่าเพิ่งจะโพสได้ก็วันนี้เองค่ะ ดีใจจังเลย เป็นเพราะ หนูลืม ล๊อคอินนั่นเองค่ะ ตอนนี้แปดอ่านเพลินค่ะ ซึ้ง ๆ ดีจัง แล้วตอนเก้า มาเมื่อไหร่ค่ะ




--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 10 2008, 02:51 AM
   
น้องพิม

หายไปนาน อดใจอีกนิดค่ะ ตอน ๙ กำลังปั่นอยู่ค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Feb 12 2008, 02:21 AM
   
จากกะปอม
อย่าลืมกะปอมก็ยังคอยตอน ๙ อยู่นะค่ะคุณพี่ขา.....ยังคอย....ยังคอย....ยังคอยเธออยู่........ทุกลมหายใจ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Feb 12 2008, 02:22 AM
17  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: ดาวเนปจูนสีน้ำเงินพาท่องระบบสุริยะจักรวาลเพื่อต, เด็กชายวิสรุจณ์ซุกซนตอน เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:07:44 am

กะปอม      
โพสเมื่อ Dec 20 2007, 09:40 AM
   
จากกะปอม
ช่วยติชมกันหน่อยนะคะ ขอบคุณคะ



นิค่ะ    
โพสเมื่อ Dec 22 2007, 02:33 AM
   
น่ารักดีค่ะ อ่านแล้วนึกถึงน้องกะทิ ซึ่งก็ไม่ยอมให้ดาวพลูโตถูกตัดออกจากระบบสุริยะเหมือนกัน...

ดีค่ะเขียนเรื่องสร้างสรรค์อย่างนี้ดีค่ะ ไอเดียดีค่ะ เพียงแต่อย่าเผลอ หรืออย่าให้มีคำไม่น่ารักผสมเข้ามาเลยค่ะ แม้แต่น้อยนิดก็ตาม พี่เสียดายไม่อยากให้เรื่องดี ๆ ต้องหมองไปเพราะคำเหล่านั้น...


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสเมื่อ Dec 25 2007, 02:09 AM
   
จากกะปอม
หนูไม่เคยอ่านน้องกะทิที่มีดวาพลูโตคะ กะปอมไม่คิดที่จะลอกเรียนแบบใคร หลายคนทั้งโลกยังมีความรู้สึ้กที่ดีต่อดาวพลูโต จีงให้เด็กชายวิสรุณ์ถ่ายทอดความรู้สึ้กของตังเองหรืออีกหลายคนที่ยังเสียใจที่ดาวพลูโตถูกตัดออกจากระบบสุริยะ แต่ดีใจที่พี่นิเข้ามาชมและให้คำแนะนำที่ดีค่ะ ขอบคุณคะ


โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Dec 25 2007, 02:19 AM



นิค่ะ    
โพสเมื่อ Dec 25 2007, 03:43 AM
   
สวัสดีค่ะน้องกะปอม... ที่พี่คิดถึงน้องกะทิเพราะน้องกะทิก็เป็นคนหนึ่งที่รักดาวพลูโตค่ะ ความรักในดวงดาวเหล่านี้ถือว่าเป็นความรักในเรื่องเดียวกัน ไม่ถือเป็นการลอกเลียนใครหรอกค่ะ สิ่งที่น้องนำเสนอเป็นเรื่องที่ดี ไม่อยากให้น้องด่วนสรุปว่า ถ้าพูดถึงเรื่องเดียวกันแล้วจะต้องเหมือนกันหรือเป็นแนวทางเดียวกัน...

พี่มักจะบอกน้อง ๆ ที่สนใจการเขียนสารคดี โดยเฉพาะสารคดีท่องเที่ยวว่า สถานที่ต่าง ๆ นั้นผู้คนผ่านไปมาเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสนคน และมีคนไม่น้อยที่เขียนถึงสถานที่เดียวกันนั้น ยกตัวอย่างง่าย ๆ อย่างกรุงเก่าอยุธยาของเรา หรืออย่างพระที่นั่งบางปะอิน ความงดงาม ความน่าประทับใจ ทำให้คนไปเที่ยวเขียนมาแล้วมากมาย แต่ก็น่าแปลกที่ถึงแม้จะมีคนเขียนถึงมากมายแต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่ความรู้สึกนึกคิดถึงการถ่ายทอดสิ่งที่เห็นออกมาจะเหมือนกันทุกตัวอักษร ทั้งนี้เพราะอะไรหรือคะ...

เพราะช่วงเวลาที่แต่ละคนได้สัมผัสนั้น ต่างกันไงคะ หรือถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาเดียวกัน อย่างไปกับเพื่อนสองคน แล้วเพื่อนสองคนนั้นก็เขียนถึงพระที่นั่งบางปะอินออกมาเหมือนกัน... อย่างไรก็ตามพี่เชื่อว่าถึงอย่างไร การเขียนของแต่ละคนย่อมมีมุมมองไม่เหมือนกัน คนหนึ่งอาจจะติดใจตัวพระราชวัง ในขณะที่อีกคนอาจจะติดรูปปั้นสวยงามอ่อนช้อยที่อยู่รายรอบก็ได้ ดังนั้น ไม่ต้องกังวลว่าจะเป็นการไปลอกเลียนค่ะ ไม่อยากให้น้องกะปอมคิดทำนองนี้ เพราะตราบใดที่เราสร้างงานขึ้นมาด้วยมุมมองของเราเองบรรยายบรรยากาศในเรื่องด้วยถ้อยคำของเราเอง ใส่จินตนาการของเราเอง ให้ภาพเรื่องราวจากสิ่งที่เราจินตนาการไว้ด้วยลีลาของเราเองแล้ว จงมั่นใจในผลงานนั้นค่ะ

เขาบอกกันว่า ไม่มีอะไรใหม่หลงเหลือให้เราได้พูดได้ว่าเราเป็นคนแรกที่ทำอย่างนั้น เพราะอายุของโลกยืนยาวมาเป็นหลายร้อยหลายพันปี สิ่งต่าง ๆ ล้วนน่าจะเคยผ่านการทำต่าง ๆ มาแล้ว...

พี่ชอบความช่างคิดของน้องกะปอม สังเกตมาตลอด แต่ที่ยังอยากขอให้น้องให้ความสนใจเป็นพิเศษคือเรื่องภาษาที่ใช้ในเรื่องค่ะ ถ้าปัดเป่าภาษาให้มีแต่คำสุภาพได้ ก็จะทำให้เด็ก ๆ อ่านแล้วได้รับภาษาที่เรียกว่าอย่างไรดีละค่ะ เอาเป็นว่าภาษาสะอาดดีไหมคะ อารมณ์ความรู้สึกของน้องสามารถสื่อถึงสิ่งที่เด็กต้องการได้ เรียกว่าต่อกันติด แต่ตอนนี้สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือการใช้ภาษาไทยของเด็กปัจจุบัน นอกจากจะไม่สนใจเขียนให้ถูกต้องแล้ว ยังจงใจเขียนทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ถูกต้องก็แยะ แล้วถ้าปล่อยไปเรื่อย ๆ อีกหน่อยเราจะเอาภาษาไทยที่ไหนมาภูมิใจละคะ... พี่ถึงอยากให้น้องช่วยกันรักษาภาษาไทยของเราไว้ให้อยู่ได้นาน ๆ แล้วก็เสนอแต่สิ่งที่เป็นภาษาสะอาด แม้พวกเราจะเป็นเพียงส่วนน้อยนิดก็ตามค่ะ

ฝากน้องไว้นะคะ แล้วอยากขอให้อย่านำความรู้สึกทำนองนั้นมาคำนึงอีกเลยนะคะ... คนที่มีความรู้สึกนึกที่ดี เป็นตัวของตัวเองจะรู้ดีว่า ศักดิ์ศรีของการเป็นนักเขียนนั้น สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใดค่ะ ถ้าจะมีการลอกเลียนกันหรือไม่นั้น คนที่ลอกเลียนย่อมรู้อยู่แก่ใจดีว่าสิ่งที่เขียนไปนั้นไปลอกเลียนใครมาหรือเปล่า หลอกคนอื่นหลอกได้ แต่หลอกตัวเองไม่ได้หรอกค่ะ ดังนั้น ตราบใดที่เรายังมีปณิธานในการสร้างงานที่ดีอย่างแน่วแน่อยู่ก็ทำในสิ่งที่ดีที่สุดของเราแล้วกันนะคะ พี่เอาใจช่วยเสมอค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสเมื่อ Dec 25 2007, 07:35 AM
   
จากกะปอม
หนูยอมรับค่ะว่ากลัวไปลอกเลียนแบบใคร ก็เพราะหนูไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องนี้มาก่อน คำแนะนำขอพี่นิดีมากทำให้มีกำลังใจขึ้นและเข้าใจมากขึ้น สบายใจมากขึ้นด้วยคะ ตอนนึ้หนูไม่กลัวแล้วคะ ส่วนเรื่องภาษาไทยหนูจะพยายามให้มากคะ เพราะหนูเป็นคนอ่อนภาษาไทยมาตั้งแต่เด็ก ขอบคุณสำคัญคำแนะนำอีกครั้งและหนูจะพยายามไปให้ถึงดาวพลูโตให้ได้ พี่นิเป็นกำลังใจให้หนูด้วยนะคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Dec 25 2007, 07:35 AM



pimlapas    
โพสเมื่อ Feb 9 2008, 09:05 PM
   
น้องกะปอมจ๋า พี่พิมเข้ามาอ่านเรื่องราวของน้อง และคำแนะนำที่พี่นิ มอบให้ นั่นดีมาก ๆ เลยค่ะ น้องเขียนได้ดี ตามความรู้สึกของพี่นะ พี่ยังเขียนไม่ได้เท่าน้องเลยล่ะค่ะ และเรื่องการใช้ภาษา ที่พี่นิแนะนำมา เป็นประโยชน์ได้กับ คนที่เริ่มเขียน อย่างน้อง และพี่พิมค่ะ หอบกำลังใจให้อีกกระบุงเลยนะค่ะ



--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com
18  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: ตามหารักแท้ - ตอนที่สาม เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:00:41 am

นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Feb 4 2008, 05:54 PM

ขอบคุณคุณเพ็กกี้ค่ะ ที่เข้ามาเล่าต่อนะคะ นี่นิก็ตามอ่านจบตอนนี้แล้วค่ะ

แต่คงต้องไปเตรียมผ้าเช็ดหน้าก่อนตามคำเตือนค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 5 2008, 01:27 PM
   
น้องเพ็กกี้คะ

ดีใจที่เห็นผลงานของน้องอีกครั้ง สนุกค่ะ อยากฝากบอกคุณแอนดี้ว่า นั่งสมาธิน่ะดีแน่อย่ารีรอให้รีบทำ....ว่าแล้วก็ต้องรีบไปเตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้สักครึ่งโหลเหมือนกันค่ะ น้องเพ็กกี้ เพราะพี่เป็นคนขี้แยค่ะ ฮิ ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com


19  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: ตามหารักแท้ เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 04:53:43 am

ชุติมา      
โพสต์เมื่อ: Nov 19 2007, 01:41 PM
   
ได้เข้ามาตามอ่านเป็นคนแรกอีกเช่นเคย ดีจังค่ะ เป็นอีกมุมมองที่น่าสนใจค่ะ



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Nov 25 2007, 02:40 AM
   
เพ็กกี้กลับมาจากแคนาดาได้สองวันแล้วค่ะ ที่นั่นหนาวมาก ได้ไปเที่ยวที่น้ำตกไนแอการ่าด้วย ไปแคนาดาคราวนี้ก็ไปเยี่ยมลูกสาวและลูกเขย ลูกสาวทำด็อกอยู่ที่มหาวิทยาลัยโทรอนโท ลูกเขยเป็นแคเนเดี้ยนเชื้อชาติเวียตนาม ครอบครัวของเรานี่Internationalจริงๆ เวลามาพบปะกันก็ต้องใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร

เชิญอ่านนิยายต่อนะคะ ขอเกริ่นก่อนว่า นิยายเรื่องนี้เพ็กกี้เขียนไปร้องไห้ไป ถ้าอยากทราบว่าทำไมก็ต้องติดตามต่อค่ะ

ตามหารักแท้ (In Search of Excellence)
ตอนโชคชะตาฟ้าลิขิต

หลายปีต่อมาผมได้รู้จักผู้หญิงไทยคนหนึ่ง เธอทำให้ชีวิตของผมมีความหมายขึ้น เธอเติมความขาดบางอย่างในชีวิตของผม ถึงแม้ว่าเธอจะไม่สามารถเติมความขาดในชีวิตให้ผมได้ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่การที่ได้รู้จักกับเธอ ทำให้ผมมองโลกผิดไปจากเดิม เธอชี้ให้เห็นมุมมองผิดไปจากที่ผมเคยมอง อาจจะเป็นเพราะว่าเธอเป็นชาวพุทธ ชาวพุทธจะรักสงบและมองสิ่งต่างๆเป็นอนัตตา คือความไม่เที่ยงแท้แน่นอน ชาวพุทธจะเป็นคนมีเมตตา กรุณาต่อคนที่ตกทุกข์ได้ยาก ผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงไทยที่ไม่เหมือนผู้หญิงไทยคนอื่นที่ผมได้รู้จัก มันก็คงจะเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตอย่างที่ผมได้กล่าวข้างต้น ที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน

นึกถึงวันที่ผมพบกับซูซี่เป็นครั้งแรก ผมจำได้ว่าเป็นเดือนเมษายนปี2004 ในเดือนเมษายนของทุกปี ทางเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลในเมืองที่ผมอยู่ เขาจะจัดเทศกาลนานาชาติหรือ International Festival ต้องขอบอกว่าเมืองที่ผมอยู่เป็นเมืองใหญ่อันดับที่สี่ของอเมริกา แต่คนที่เมืองไทยกลับไม่ค่อยรู้จัก เพราะมันไม่ใช่เมืองท่าอย่างแอลเอหรือนิวยอร์ค มันหลบเข้ามาอยู่ในทวีปค่อนไปทางใต้ อันที่จริงเมืองนี้มีอะไรน่าสนใจมากมาย ค่าครองชีพก็ค่อนข้างถูกถ้าเทียบกับเมืองใหญ่อื่นๆในอเมริกา แน่นอนละ ในเมืองใหญ่ก็มีผู้คนอพยพมาอยู่มากมาย หลายชาติหลายภาษาเมืองนี้จึงไม่ใช่เป็นแค่Metropolitan แต่เป็นCosmopolitan มีคนร้อยพ่อพันแม่จริงๆ ดังนั้นมันจึงเกิดมีงานInternational Festivalขึ้น

แต่ละปีเขาจะเน้นการแสดงไม่ว่าจะเป็นวัฒนธรรม ประเพณี หรือแม้แต่การแสดงบนเวทีของชาติใดชาติหนึ่ง (Highlight)ให้เด่นกว่าชาติอื่น หมุนเวียนสลับกันไป ผมเป็นคนที่สนใจวัฒนธรรมของชาติต่างๆ ผมเดินทางรอบโลกมาแล้ว แต่ที่ผมติดใจมากที่สุดก็คือประเพณีและวัฒนธรรมของชาติไทย และในปีนั้นเขาhighlightประเทศไทย

งานนี้มีคนมาเที่ยวเป็นแสน คนมาเที่ยวก็หลายเชื้อชาติจริงๆ เขาลงทุนโฆษณาทางสื่อมวลชนต่างๆ มากกว่าสามล้านดอลล่าร์ คนที่มาเที่ยวงานนี้มีกำลังซื้อสูงเพราะประมาณสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของคนที่มาเที่ยวมีรายได้ตั้งแต่ห้าหมื่นเหรียญต่อปีขึ้นไป อันนี้จริงคนจนคงไม่กล้ามาเที่ยว เพราะค่าผ่านประตูราคาสิบสองดอลล่าร์ และยังต้องเสียค่าจอดรถอีกแปดดอลล่าร์

ในปีนั้นซูซี่ได้ไปออกร้านในบริเวณที่เรียกว่า ไทยมาร์เก็ต ที่ร้านของซูซี่มีสินค้าจากเมืองไทย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นของที่เพื่อนของเธอนำมาร่วมขายด้วย สำหรับตัวซูซี่เองเธอมีอาชีพเสริมเป็นครูสอนภาษาไทยให้ฝรั่ง ดังนั้นซูซี่จึงมีทั้งหนังสือแบบเรียนภาษาไทย รวมทั้งเทปและซีดีที่เธอผลิตเองด้วย ผมมองดูหนังสือและเทปต่างๆด้วยความสนใจ ผมเคยคิดที่จะเรียนภาษาไทย แต่หาครูที่เหมาะ ที่เขาจะอธิบายเนื้อหาให้ผมฟังอย่างกระจ่างได้ยาก บรรดาครูที่สอนภาษาไทยที่ผมเคยรู้จัก ก็จะเป็นพวกอาสาสมัครมาสอนให้ที่วัดไทยเสียมากกว่า ไม่เคยพบครูสอนภาษาไทยมืออาชีพเลยสักคน

ผมสังเกตว่าซูซี่พูดภาษาอังกฤษสำเนียงต่างกับคนไทยที่ผมรู้จัก เธออาจจะพูดไม่ชัดร้อยเปอร์เซ็นต์เหมือนเจ้าของภาษา แต่สำเนียงของเธอฟังดูเหมือนสำเนียงคนตะวันตกมากกว่าคนเอเซีย ที่สำคัญการออกเสียงคำแต่ละคำ ซูซี่ออกเสียงได้ชัดเจนมาก อย่างไรก็ดีซูซี่ขอที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ รวมทั้งอีเมล์ของผมด้วย เธอบอกว่าบางครั้งเธอจัดสัมมนาสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนภาษาไทยฟรี เธอขอที่อยู่จากคนที่สนใจเพื่อที่เธอจะได้แจ้งวันให้ทราบ ผมบอว่าเธอว่าผมสนใจ ถ้าไม่ติดว่าเป็นช่วงที่ผมต้องเดินทาง ผมก็อยากจะไปร่วมด้วย

หลังจากวันงานแล้วประมาณหนึ่งเดือน ซูซี่ก็โทรศัพท์มาหาผมที่บ้าน เธอบอกว่าตอนนี้เธอกำลังลดราคาเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนภาษาไทย ถ้าผมสนใจ ผมบอกว่าผมสนใจจึงขอนัดคุยกับซูซี่ในตอนบ่ายวันรุ่งขึ้น เมื่อพบกับซูซี่ผมก็คุยกับเธอหลายเรื่อง ผมบอกเธอว่า ด้วยอาชีพการงานของผมทำให้ผมต้องเดินทางบ่อย อย่างไรก็ดีผมสนใจที่จะเรียนภาษาไทยกับเธอ และอยากจะเริ่มสัปดาห์หน้าเลย วันเวลาที่สะดวกของทั้งสองฝ่ายก็คือบ่ายวันเสาร์และอาทิตย์ หลังจากนั้นผมก็คุยกับเธออีกหลายเรื่อง ผมก็แปลกใจว่ามีเรื่องคุยกับเธอได้มากมายเหลือเกิน ผมสังเกตว่าซูซี่นั่งอมยิ้มตลอดเวลาที่ฟังผมพูด ซึ่งผมมาทราบภายหลังจากซูซี่ว่า เธอกลั้นหัวเราะสำเนียงพูดของผม เธอชินกับภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน คนอเมริกันทั่วไปจะบอกว่า ภาษาอังกฤษสำเนียงอังกฤษแท้แบบของผมฟังดูแล้วตลกดี ซูซี่ก็รู้สึกเช่นนั้น ผมถามซูซี่ในวันนั้นว่า ผมดูท่าทางซูซี่แล้ว เธอค่อนข้างจะเป็นฝรั่งมากกว่าไทย เธอมีปัญหาเรื่องเข้ากับคนชาติเดียวกันไหม เธอตอบว่ามี

เราก็แลกเปลี่ยนข้อมูลส่วนตัวกัน ผมบอกเธอว่าผมมาอยู่อเมริกาตั้งแต่ปี1986 เธอก็บอกว่าเธออยู่อเมริกามายี่สิบเจ็ดปีแล้ว โอ้ นานกว่าผมเสียอีก ผมก็ถามต่อไปว่า ถ้าอย่างนั้นเธอคงอยู่ในประเทศนี้นานกว่าเวลาที่อยู่เมืองไทย ซูซี่ตอบว่าเวลาเท่าๆกัน อ้า ผมไม่ได้หลอกถามอายุเธอนะครับ แต่จากข้อมูลที่เธอให้ ทำให้ผมทราบทันทีว่าซูซี่อายุเท่าไร เห็นตอนแรกผมคิดว่าเธอรุ่นราวคราวเดียวกับผม ไม่น่าเชื่อว่าเธออายุมากกว่าผมถึงสิบสามปี ถามเรื่องอายุนี่ฝรั่งถือนะครับ เป็นคำถามที่เขาไม่ถามกัน แต่ผมก็ไม่ปิดบังที่จะบอกซูซี่ว่าผมอายุเท่าไร

ผมชอบเรียนภาษาไทยกับซูซี่ เธออธิบายได้แจ่มแจ้งดีมากทั้งๆที่เธอไม่ได้เรียนทางภาษาโดยตรง อาศัยที่ว่าเธอเป็นคนชอบทางภาษา เธอจึงพัฒนาทักษะทางภาษาทั้งไทยและอังกฤษ เธอเล่าว่าเธอเริ่มสอนภาษาไทยจากการเป็นอาสาสมัครที่วัดไทย ต่อมาเมื่อเธอทำเป็นอาชีพเธอจึงเลิกสอนฟรี อีกประการหนึ่งเธอมีปัญหาเรื่องการเข้ากับคนไทย ซูซี่อยู่อเมริกามานาน เธอเสวนากับเพื่อนฝรั่งมากกว่า ดังนั้นความคิดความอ่านของเธอและการใช้ชีวิตจึงต่างจากคนไทยทั่วไป

ซูซี่เป็นคนมีอารมณ์ขัน อารมณ์ขันของเธอทำให้บทเรียนง่ายขึ้น เพราะเราจะจำมุกตลกที่เกี่ยวเนื่องกับบทเรียนได้ อย่างเช่นเธอพูดถึงตัวอักษรไทย ก. ไก่ กับ ข.ไข่ ซูซี่บอกว่าคนไทยก็รู้สึกกังขามากว่า ไก่เกิดก่อนไข่ หรือว่าไข่เกิดก่อนไก่ ผมชอบมุกอันนี้จริงๆ และจำได้แม่นยำทีเดียว ถึงผมจะเป็นคนความจำดี สายตาของผมก็ยังไม่ยาวเหมือนคนที่อายุเกินสี่สิบปีทั่วไป แต่การเรียนภาษาอื่นโดยเฉพาะภาษาที่ไม่ได้ใช้อักษรโรมันนี่ยากสำหรับผม ความจำของผมก็ไม่แม่นยำเหมือนสมัยที่ยังเรียนอยู่ ทั้งๆที่เราเรียนแค่บทสนทนา เราไม่ได้เรียนเขียนอ่านภาษาไทยเลย บทสนทนาก็ใช้คำไทยที่สะกดด้วยภาษาอังกฤษเพื่อช่วยการออกเสียง ศัพท์ภาษาอังกฤษเขาเรียกว่า Transliteration คนไทยบางคนเรียกมันว่าภาษาคาราโอเกะ เพราะเวลาร้องเพลงคาราโอเกะ จะเห็นมีคำไทยที่สะกดคำอ่านเป็นภาษาอังกฤษด้วย อีกอย่างหนึ่งผมต้องเดินทางเกี่ยวกับธุรกิจของผมเกือบทุกอาทิตย์ ทำให้แทบจะไม่มีเวลาทบทวนบทเรียนภาษาไทยเลย

หลังจากเรียนภาษาไทยไปได้สามอาทิตย์ ผมก็ถามซูซี่ว่า ผมสังเกตว่าลูกค้าที่มาเรียนภาษาไทยกับซูซี่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย พวกเขามาเรียนภาษาไทยด้วยเหตุผลอะไร ซูซี่ยิ้มแล้วย้อนถามผมว่า ผมมาเรียนด้วยเหตุผลอะไร ผมก็ตอบว่า ผมสนใจขนบธรรมเนียมไทย ตอนนี้ผมมีบ้านอยู่ที่อเมริกาและที่อังกฤษผมอยากจะมีบ้านอีกแห่งอยู่ที่เมืองไทย เมื่อเวลาที่ผมเกษียณแล้วผมอยากจะเดินทางระหว่างสามประเทศนี้ เมื่อถึงเวลานั้นผมหวังว่าคงจะพบผู้หญิงไทยที่ถูกใจสักคน ซูซี่ยิ้มอีก เธอบอกว่าพวกผู้ชายฝรั่งที่มาเรียนภาษาไทยกับเธอก็เพราะต้องการสื่อสารกับคู่สมรส เพราะลูกค้าของเธอมักจะได้ภรรยาที่ความรู้น้อย ไม่อยากเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติม ทั้งๆที่มีโปรแกรมสอนภาษาอังกฤษให้คนต่างชาติโดยไม่ต้องเสียเงิน ถึงแม้ว่าสามีจะสนับสนุนแต่ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่อยากเรียน จึงกลายเป็นหน้าที่ที่สามีจะต้องหาทางสื่อสารกับคู่สมรสให้ได้

“สำหรับผมคงไม่เป็นแบบนั้นนะครับ เพราะผมคงจะเลือกผู้หญิงที่มีการศึกษาดี” ผมบอกกับซูซี่เช่นนั้น

ถึงแม้จะเดินทางบ่อย แต่ผมก็กลับมาทันวันสุดสัปดาห์ เพื่อเรียนภาษาไทยกับซูซี่ นอกจากจะเรียนภาษาไทยแล้ว ซูซี่ยังเล่าถึงขนบธรรมเนียมไทยต่างๆให้ผมได้ทราบ ทั้งๆที่บุคลิกความเป็นไทยของเธอเหลือน้อยเต็มที แต่ซูซี่ยังจำอะไรต่างๆเกี่ยวกับเมืองไทยได้ดี เราคุยกันถึงดอกไม้ไทย ผมหลงใหลกลิ่นของดอกมะลิมาก อยากได้เอามาปลูกที่บ้าน ซูซี่บอกว่าที่ตลาดของคนจีนใกล้ๆนี่มีต้นมะลิขาย พอเลิกเรียนภาษาไทยผมก็ชวนซูซี่ไปซื้อต้นมะลิ ผมเรียนภาษาไทยกับซูซี่อยู่ห้าครั้ง ผมก็มีเหตุต้องเดินทางไปประเทศจีน ผมมีโปรเจคใหญ่ที่ต้องทำที่นั่น โครงการคือผมจะต้องทำงานที่นั่นนานถึงสามเดือน ความมีน้ำใจของซูซี่ เธอเสนอว่าให้ผมเอาต้นมะลิมาฝากไว้กับเธอ เธอจะดูแลให้เป็นอย่างดี ผมรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของเธอมาก ทั้งๆที่เราเพิ่งจะรู้จักกัน

ผมบอกกับซูซี่ว่า ผมเองก็ไม่แน่ใจกับโปรเจคที่เมืองจีน ผมไม่ถูกชะตากับคนจีน คนพวกนี้ค่อนข้างเห็นแก่ตัว ผมเองดูสถานการณ์ในการที่จะทำงานที่นั่นแล้ว คงจะไม่ง่ายนัก อย่างไรก็ดีผมตัดสินใจรับงานแล้ว และผมก็ได้เริ่มงานไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้รับค่าตอบแทนในส่วนที่ควรจะได้ ผมจำเป็นต้องไป เพื่อทำโปรเจคให้เสร็จแล้วจะได้เรียกเงินทั้งหมด ครั้งหลังสุดผมเดินทางไปประเทศจีนในปลายเดือนกันยายนปี2004

ระหว่างที่อยู่ประเทศจีนผมบอกตรงๆว่าเครียดมาก เมื่อถึงเวลาพักผมก็ท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆ เพราะผมเป็นคนชอบท่องเที่ยวอยู่แล้ว บางครั้งผมเห็นซูซี่ออนไลน์ เธอก็ทักทายผม ถ้าผมอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ผมก็คุยกับเธอ บางครั้งผมออนไลน์แต่ตัวไม่อยู่ เห็นซูซี่ส่งข้อความมาถึงหลายครั้ง แต่ผมก็ไม่ได้ตอบกลับไป เธอส่งอีเมล์มาถึงผมบ้าง แต่ผมก็ไม่เคยตอบกลับ เราเคยคุยกันทาง Skype Telephony System ซึ่งได้ยินถนัดชัดเจนกว่าคุยโทรศัพท์และไม่เสียเงินค่าโทรทางไกลด้วย เราคุยกันแบบนี้ประมาณ 2-3ครั้ง เธอบอกผมว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง เพื่อนต้องพาเธอส่งห้องฉุกเฉิน เพราะความดันโลหิตของเธอขึ้นสูงถึง190/100 แต่ตอนที่เราคุยกันความดันของเธอลดลงเป็นปรกติแล้ว ซูซี่เคยเส้นเลือดในสมองแตก แต่คงจะไม่ใช่เส้นสำคัญ เธอฟื้นตัวได้เร็วมาก ถ้าเธอไม่บอกผมจะไม่รู้เลยว่าเธอเคยผ่านวิกฤติของชีวิตมาแล้ว

(ยังมีต่อค่ะ)



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: Dec 30 2007, 03:08 AM
   
รออ่านต่ออยู่นะคะคุณเพ็กกี้ หวังว่าคุณแพ็กกี้กับครอบครัวคงสนุกสนานกับเทศกาลคริสต์มาสที่ผ่านมาและปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมง โชคดีปีใหม่ค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย ชุติมา เมื่อ Dec 30 2007, 03:08 AM
20  มุมสนทนา / ห้องสมุดเรื่องสั้น / Re: หญิงโผกผ้า เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 04:50:03 am

อภิญญา      
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 05:09 PM

เอาใจช่วยมายา ค่ะ .....

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jun 30 2007, 05:32 PM
   
เอาใจช่วยมายาด้วยคนค่ะ และก็สงสารมุรินด้วย

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 8 2007, 02:06 PM
   
ติดตามเรื่องสั้นของคุณปลิวลม เข้ามาลุ้นกับมายาด้วยคนค่ะ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jul 12 2007, 08:13 PM
   
แล้วจะไปเยียมคุณ พิมพระภัส นะคะ

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 25 2007, 05:26 AM
   
คุณปลิวลมไม่มีเรื่องใหม่ ๆ ของมายามาให้อ่านบ้างหรือคะ กำลังรอคอยอยู่นะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jul 25 2007, 04:55 PM
   
ค่ะ ตอนนีมีเรื่อง กุ๊กกิ๊ก ของสิดลกับน้ำอิงเรื่องกระเป๋าสลับรัก ไมทราบจะสนใจไหมค่ะ

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 26 2007, 01:45 AM
   
สนใจซิคะคุณปลิวลม รอตามอ่านอยู่ค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Jul 31 2007, 03:11 PM
   
มาลุ้นอีกคน...ตั้งหน้า ตั้งตาอ่านค่ะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Oct 9 2007, 09:41 AM
   
จากฉวีวรรณค่ะ
อ่านแล้วรู้สึ้กเศร้า เหมือนดิฉันเป็นหญิงโพกผ้าคนนั้นเลย ผู้เขียนถ่ายทอดได้ดี



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Dec 27 2007, 05:53 PM
   
ขอบคุณค่ะคุณกะปอม

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: Dec 28 2007, 03:54 AM

คิดถึงคุณปลิวลมจังค่ะ ดีใจที่ลมพาพัดกลับคืนมาที่นี่อีกครั้ง แม้จะเขียนแค่สั้น ๆ แต่ก็ทำให้หายคิดถึงไปได้บ้าง ไม่มีเรื่องใหม่ ๆ มาให้อ่านกันอีกหรือคะ...

ข่าวของเบเนซีร์ บุตโต วันนี้เล่นเอาช๊อคความรู้สึกมากเลยค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย ชุติมา เมื่อ Dec 28 2007, 09:38 PM

หน้า: [1] 2 3 4
Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF