www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: แม่ยก  (อ่าน 1593 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:07:23 pm »

คำว่าแม่ยกก็มาจากพวกแฟนลิเก แล้วก็มักจะเป็นหญิงมีอายุที่ติดใจพระเอกลิเก คอยเอาพวงมาลัยไปให้พระเอกลิเก ส่วนใหญ่ก็จะเป็นมาลัยแซมด้วยธนบัตรราคาต่างๆ

แม่ยกรายนี้เธอไม่ชอบดูลิเก แต่เป็นเรื่องอัปยศของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอไม่ปิดบังอยากจะให้เล่าเป็นอุทาหรณ์สอนน้องๆผู้หญิง เธอมีธุรกิจเล็กๆขายส่งดอกกล้วยไม้ที่นำเข้าจากเมืองไทย อ้อ ลืมบอกไป แม่ยกรายนี้อยู่ที่อเมริกาค่ะ

เธอทำงานหนักมาก และพยายามจะหาตลาดมากๆ เธอออกไปพบลูกค้าที่ร้านดอกไม้ต่างๆ ความเอาใจใส่ลูกค้า ทำให้แม่ยกเป็นที่รู้จักของคนในวงการ ไม่รู้ว่าจะเป็นเวรกรรมอะไรที่อยู่มาวันหนึ่งแม่ยกออกไปหาลูกค้ารายใหม่ๆในแถบที่ไม่เคยไป แม่ยกไปเจอลูกค้ารายหนึ่ง แหม หน้าตาถูกสเป็คจริง จริ๊ง แม่ยกแกเป็นโรคภูมิแพ้ค่ะ แพ้ผู้ชายหน้าตาดีๆ ยิ่งมีหนวดด้วยแล้ว อื้อฮือ เซ็กซี่มากในสายตาของแม่ยก

เห็นครั้งแรกก็ปิ๊งเลยหละ แม่ยกก็เลยให้สินค้าตัวอย่างเป็นกล้วยไม้แสนสวยกับลูกค้าหนุ่ม ลูกค้ารายนี้มีนามว่าแพท เขาให้นามบัตรมาด้วย ระบุด้วยว่าจบการศึกษาขั้นด็อกเตอร์สาขาHorticulture มันก็เกี่ยวกับพวกต้นหมากรากไม้ แหม ด็อกเตอร์ประกอบอาชีพอิสระ มีกิจการเป็นของตัวเอง ดูฝีไม้ลายมือการจัดดอกไม้ของด็อกเตอร์แล้วไม่เบาเลยค่ะ วันนั้นนอกจากจะได้รับความอิ่มอกอิ่มใจที่ได้เห็นคนรูปหล่อแล้ว แม่ยกยังได้ออเดอร์จากลูกค้ากลับไปด้วย

ทีนี้ก็เลยมีเหตุให้ต้องติดต่อธุรกิจกันเป็นประจำ แม่ยกทั้งลดทั้งแถม จะขาดทุนนิดหน่อยก็ช่างมัน ชอบลูกค้าซะอย่าง เท่านั้นยังไม่พอนะคะ บางทีแม่ยกยังแวะไปที่ร้านดอกไม้ตอนเย็นๆเอาปิ่นโตไปส่งให้คุณแพทนี้ด้วย เป็นอย่างนี้อยู่หลายเดือนความสัมพันธ์ส่วนตัวไม่คืบหน้าไปเลย

แทนที่แม่ยกจะเฉลียวใจเธอกลับทุ่มเทหนักเข้าไปอีก หวังจะเรียกร้องความสนใจจากคุณแพท คุณแพทก็ยังคงสั่งดอกไม้ตามปรกติ เดิมทีเดียวแม่ยกคิดว่าร้านนี้เป็นของคุณแพท ปรากฏว่ามีเจ้าของอีกคนที่คุณแพทบอกว่าเป็นหุ้นส่วนด้วย ท่าทางเธอเป็นหญิงห้าว มีลักษณะคล้ายพวกทอม ซึ่งแม่ยกมารู้ทีหลังว่าเขาเคยเป็นทหารอยู่ในกองทัพอากาศสหรัฐ แต่ออกจากประจำการแล้ว เขาไม่ค่อยมาที่ร้านปล่อยให้คุณแพทดูแลร้านคนเดียว

แม่ยกสังเกตได้เหมือนกันว่าคุณแพทไม่มีอำนาจในการเขียนเช็คจ่ายเงิน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับแม่ยก แม่ยกยังคงไปมาหาสู่คุณแพทเมื่อมีโอกาส บางครั้งก็อาสาไปส่งดอกไม้ให้คุณแพท มีอยู่วันหนึ่งร้านดอกไม้แห่งนี้ยุ่งมาก คนส่งดอกไม้ไม่พอ แม่ยกเลยอาสาไปส่งดอกไม่ให้ที่สถานฌาปนกิจแห่งหนึ่ง ความที่ไม่เคยแม่ยกเดินหลงเข้าไปในห้องหนึ่งที่มีศพตั้งอยู่ ศพได้รับการแต่งเรียบร้อย กำลังนอนรอเวลาที่จะทำพิธีอยู่ แม่ยกไม่กลัว แต่ก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย กว่าจะเสร็จธุระและออกจากสถานที่แห่งนั้นได้ก็กินเวลาพอควร

แม่ยกค้าขายกับคุณแพทอยู่เกือบปี ทั้งๆที่ความสัมพันธ์ส่วนตัวไม่คืบหน้าเลย แต่แม่ยกก็ไม่ละความพยายาม อยู่มาวันหนึ่งคุณแพทโทรศัพท์ถึงแม่ยก ซึ่งปรกติเขาไม่ค่อยทำ บอกแม่ยกว่าเขาถูกเนลด้าที่เป็นหุ้นส่วนไล่ออก เนลด้ากล่าวหาว่าคุณแพทโกงเงิน ตอนนี้แกกำลังลำบาก ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป

แม่ยกก็ไปที่ร้านดอกไม้เพื่อถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็ได้พบเนลด้าจึงได้รู้ความจริงว่า แพทริคหลอกทุกคนรวมทั้งเนลด้าว่าเขาจบปริญญาเอก และเที่ยวบอกใครๆว่าเขาเป็นหุ้นส่วนกับเนลด้า เขายักยอกเงินของร้านไปบ่อยๆจนเนลด้าจับได้จึงให้ออก นอกจากนี้เนลด้ายังบอกอีกว่าคุณแพทเนี่ยเขาชอบไม้ป่าเดียวกัน ที่รู้เพราะคู่ขาของคุณแพทเป็นลูกน้องของเนลด้าที่ทำงานอยู่อีกร้านหนึ่ง

ความจริงเรื่องแพทริคเป็นเกย์นี่เคยมีคนบอกให้แม่ยกรู้ แต่ด้วยความหน้ามืดตามัว แม่ยกก็ไม่สนใจคำเตือน มิน่าล่ะเจ้าเจอรี่คู่ขาของคุณแพทถึงไม่ชอบหน้าแม่ยกเลย แม่ยกทุ่มกับผู้ชายคนนี้หมดไปหลายพันเหรียญ พอเกิดเรื่องแกบอกว่าเข็ดแล้ว ทีหลังเจอผู้ชายหล่อๆถูกสเป็คก็ระแวงไปหมดว่าเขาจะเป็นผู้ชายกลายพันธุ์ ตั้งแต่นั้นมาเธอก็เลยอยู่เป็นโสดอยู่บนคาน แหมเธอทั้งอายทั้งเสียหน้า แถมเสียเงิน อ้อ
ขาดอย่างเดียวค่ะ ไม่ได้เสียตัวไปด้วย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:12:55 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:09:50 pm »

lantom     
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 11:12 AM

   
ฮ่า ๆ
เรื่องจริงหรือแต่งขึ้นครับ
อ่านง่ายดีครับ ไม่เยิ่นเย้อ
ชอบวิธีเขียนแบบนี้มากกว่าแบบพรรณนา

หมายเหตุ
ไม่เห็นต้องเข็ดขยาดนะ
ทีหลังเจอหนุ่มถูกใจ
ลองเอาไฟจี้ ถ้าร้อง "ว้าย" แทน "โอ้ย"
ก็ ฮ่า ๆ...
ปล่อยเค้าไปที่ชอบ ๆ เหอะครับ erkss.....


--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



PeggySueGuerra      
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 01:27 PM

   
ขอบคุณค่ะคุณลั่นทม เรื่องจริงแอบเอามาอิงนิยายค่ะ ถ้าจะบอกว่าเพ็กกี้คือยัยแม่ยกคนนั้น จะเชื่อไหมครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 05:01 PM

   
ตามมาอ่านค่ะ สนุกดีนะ....


--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jun 19 2007, 04:48 PM

   


ซื้อหวยไม่ถูกำเพ้กกี่คือ แม่ยก


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 30, 2008, 05:47:16 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF