www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ฝรั่งใจบุญ  (อ่าน 1480 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:23:25 pm »

เรื่องของคุณผียังไม่จบค่ะ คราวนี้มาฟังเรื่องคุณผีสอนภาษาอังกฤษบ้าง เรื่องมีอยู่ว่า คุณผีเตรียมตัวจะย้ายไปทำมาหากินที่เมืองไทย เขาคิดว่างานสอนภาษาอังกฤษคงจะเป็นงานที่ง่ายสำหรับฝรั่งอย่างเขา แต่เขาไม่มีประสบการณ์ในการสอนเลย ดังนั้นเขาจึงขอไปสังเกตการณ์ชั้นเรียนที่เขาสอนนักเรียนต่างชาติ เรียกว่า English as a Second language

อาจารย์คนที่สอนวิชานี้ก็เป็นคนไทย เป็นเพื่อนของพวกเราเอง เขาเลยยอมให้คุณผีกับเพ็กกี้เขาไปนั่งสังเกตการสอน นักเรียนในห้องมองเราสองคนใหญ่ สงสัยว่าไอ้ฝรั่งคนนี้มานั่งในห้องทำไม คุณครูเลยแนะนำว่า มิสเตอร์เอ็ดดี้มาสังเกตการสอน ส่วนอีกคนเขาเคยเป็นอาจารย์พิเศษที่นี่

เรื่องความใจบุญของคุณผีพิเศษกว่าคนอื่นตรงที่เขาอาสาสมัครสอนภาษาอังกฤษให้พระ คุณผีพูดภาษาไทยได้บ้าง พระท่านก็ชอบที่มีครูฝรั่งพูดไทยได้มาช่วยสอนภาษาอังกฤษให้ถึงวัด แต่พระท่านมักจะติดกิจนิมนต์ไปนอกวัด ทำให้ท่านเรียนได้ไม่สม่ำเสมอ คุณฝรั่งจึงเปิดรับสอนประชาชนทั่วไปด้วย มีคุณป้าสองคนมาเรียนด้วย ป้าแก่แล้วหกสิบกว่า อีกท่านหนึ่งก็เจ็ดสิบเอ็ดแล้ว แต่ยังสนใจการเรียนอยู่ นอกจากนี้คุณป้ายังมีอารมณ์ขันอีกด้วย ดังนั้นชั้นเรียนภาษาอังกฤษนี้จึงสนุกสนานมาก ครูฝรั่งอยากแสดงภูมิภาษาไทยของตัวเอง จึงพยายามอธิบายคำศัพท์เป็นภาษาไทย แต่บางคำแกก็พูดไม่ชัดคุณป้าทั้งสองและพระจึงไม่เข้าใจ

วันหนึ่งแกสอนคำศัพท์เกี่ยวกับครอบครัว แกสอนคำว่า mother-in-law แต่แกบอกว่าคำนี้แปลเป็นไทยว่า แม่ใหญ่ คุณป้าทั้งสองงุนงงมาก ป้าคนหนึ่งบอกว่า ถ้าครูบอกว่าแม่ใหญ่ มันก็ต้องเป็น mother bigซิ แล้วหันไปถามเพื่อน “จริงไหมจ๊ะ แม่เฉลาศรี”
ป้าเฉลาศรีสนับสนุนว่า “จริงจ้ะ” ส่วนคุณครูผีบอกว่า คำว่าmother bigในภาษาอังกฤษไม่มี ป้าแกก็บอกว่าแม่ใหญ่ก็ไม่มีคำใช้ในภาษาไทยเหมือนกัน เอาละซิ ต้องเรียกเพ็กกี้มาตัดสิน เพ็กกี้บอกว่า mother-in-law แปลว่าแม่ยายค่ะ ครั้งนี้ครูฝรั่งหน้าแตก แต่ป้าทั้งสองก็อภัยให้ด้วยความเอ็นดู

วันต่อมาครูฝรั่งเอาพจนานุกรมไทยมาไล่คำง่ายๆ อย่าง กา แก้ว เก่ง อะไรทำนองนี้ แล้วบอกให้ป้าสองคนแปลเป็นภาษาอังกฤษ ครูฝรั่งถามว่า กา ภาษาอังกฤษว่าอะไร ป้าแฉล้มบอกว่า crow
“ ถูกต้องครับ คุณฉลาดมาก” (นี่เป็นคำชมที่ครูฝรั่งชอบใช้)
“แล้วกาน้ำล่ะ” ครูฝรั่งถามต่อ
“crow water” คนตอบก็คือป้าเฉลาศรี คราวนี้ครูฝรั่งเป็นฝ่ายงงบ้าง

พวกเราหลายคนเวลาอ่านคำที่ขึ้นต้นด้วยตัวเอส อย่างsmileว่า sa-mile (สะมาย) มักจะออกเสียงตัวเอเพิ่มเข้าไปด้วย เรื่องมีอยู่ว่าครูฝรั่งคนนี้แกเอาช้อนมาประกอบการสอน แล้วถามพระว่าช้อนเรียกภาษาอังกฤษว่าอย่างไร พระท่านตอบว่า sa-poon ครูบอกว่าต้องอ่านว่า spoonไม่ต้องเติมเสียงตัวเอเข้าไปด้วย หลังจากพยายามหลายครั้งท่านแล้วก็ยังออกเสียงเป็นสะปูนทุกที ท่านก็เลยหมดกำลังใจ คุณผีก็พยายามให้กำลังใจ บอกว่าไม่เป็นไรครับ ค่อยๆฝึกไป “Take your time.”

“ท่านตอบคำถามของผมนะครับ” คุณผีเริ่มคำถามใหม่ “When is Songkran Day?”
หลวงพี่บอกว่า “ไอ ด๊อนท์ โน”
คุณผีเลยตอบให้ว่า “Songkran Day is in April.”
คราวนี้หลวงพี่งงเล็กน้อย ท่านหันมาถามคุณป้าทั้งสองว่า “เขาว่าอะไรนะโยม”
ป้าแฉล้มตอบว่า “ครูเขาว่าวันสงกรานต์อยู่ในเดือนเมษายนค่ะ”
หลวงพี่บอก “อ้อ เขาออกเสียงชัดเกินไป คนไทยเขาเรียกเดือนเมษายนว่าเดือนเอพิ่ว” (ฮ่า ฮ่า)

ขออภัยเถอะค่ะ ไม่มีเจตนาจะล้อเลียนหลวงพี่ แต่ถ้าได้เห็นท่าทางของทั้งคนสอนและคนเรียนแล้วก็จะอดหัวเราะไม่ได้ เพราะท่าทางทั้งสองฝ่ายดูซีเรียสมากๆเลย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:28:32 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:28:11 pm »

lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 27 2007, 06:13 PM

อ่านแล้วครับ
55...


--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jun 28 2007, 02:50 PM
   
นิก็อ่านแล้วค่ะ คุณแพ็กกี้มีเพื่อนน่ารัก ๆ แยะเลยนะคะ แล้วมีใครมีร้านขายเครื่องปรุงอาหารไทยบ้างไหมคะ... สงสัยคุณแพ็กกี้ยังมีเรื่องสนุก ๆ อยู่ในคลังเรื่องสั้นเพียบ ดีจังค่ะ นิเป็นคนชอบอ่าน รับรองตามอ่านทุกเรื่องค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Jul 2 2007, 08:32 AM
   
ขอบคุณค่ะคุณนิและคุณลั่นทมที่มาเป็นกำลังใจให้ ที่คุณนิถามว่ามีใครเป็นเจ้าของร้านเครื่องปรุงอาหารไทยไหม มีค่ะ มีรุ่นน้องคนไทยคนหนึ่งเขาเป็นเจ้าของร้านชำ มีเครื่องปรุงแบบไทยๆสารพัด แถมร้านนี้ยังมีอาหารตามสั่งอย่างส้มตำ ลาบ น้ำตกขายด้วย

ในเมืองที่เพ็กกี้อยุ่มีตลาดของคนจีนใหญ่มาก มีของจากเมืองไทยสารพัดอย่าง ทุเรียนยังมีทานเลยค่ะ เงาะสดก็มีทาน แต่ส่งมาจากฮาวาย ขนดำปี๊ดปี๋ ดูแล้วตลกชะมัดเลย ไม่น่ากินเลย กินเงาะกระป๋องต่อไปดีกว่า ตอนนี้มีลิ้นจี่ด้วยค่ะ เดือนหน้าก็จะมีลำไยออกมาให้ทาน

เพื่อนๆของเพ็กกี้ส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง แล้วก็เป็นผู้ชายเสียส่วนมาก คบผู้ชายก็คล่องตัวไปอีกแบบ ที่สำคัญเขาดูแลเราดีมาก มีเรื่องของเพื่อนๆที่เขียนไว้เยอะ เอาเพื่อนมาขายกิน พอเขาเห็นภาพของเขาตีพิมพ์ประกอบเรื่องสั้น เขาก็ดีใจมาก ขอนิตยสารเล่มนั้นไว้ ทั้งๆที่อ่านภาษาไทยไม่ออก



ประภัสสร    
โพสต์เมื่อ: Jul 3 2007, 01:13 PM
   
คุณ Peggy Sue ครับ

ติดตามเรื่องราวของนายเอ๊ดดี้ "ผีน่ารัก" อยู่ สนุกและเติมรอยยิ้มได้มาก ทำให้นึกถึงเรื่องชุดชาวเขื่อน ของพี่มนันยา ขึ้นมาบาง ๆ เพราะมีวิธีการเล่นกับภาษาและคนต่างประเทศคล้ายกัน ทุกวันนี้ผมยังอมยิ้มกับตัวละครของพี่มนันยาที่ชื่อ "โตมิโต กูโชว์ดะ" และ "มิโต มิกล้าโชว์" อยู่เลยครับ และคิดว่าคงจะต้องเพิ่มพื้นที่รอยยิ้มให้กับ "คุณผี" ของคุณ Peggy Sue อีกคน



--------------------
http://psevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra    โพสต์เมื่อ: Jul 4 2007, 11:19 AM
   
ขอบคุณค่ะคุณประภัสสร

    

pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 7 2007, 11:29 PM
   
อ่านไปก็ยิ้มไปค่ะ นำมาให้อ่านอีกนะค่ะ จะติดตามผลงาน


--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 30, 2008, 05:51:02 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF