www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กะปอม  (อ่าน 2109 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
กะปอม
Newbie
*
กระทู้: 29



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 25, 2008, 10:43:47 pm »

โพสต์เมื่อ: Oct 16 2007, 10:11 AM

 จากกะปอม

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Dec 19 2007, 02:10 AM


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 19, 2008, 10:12:55 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 25, 2008, 10:58:25 pm »

กะปอม     
โพสต์เมื่อ: Dec 13 2007, 02:54 AM
   
จากกะปอม
กะปอมส่งเด็กชายวิสรุจณ์.....ซุกซนไปที่ห้องพักฟื้นแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้โพลส์เพราะต้องรอท่านประภัสสรตรวจเช็คก่อนค่ะ กะปอมจะรอๆๆ.....นะคะ
ขอบคุณค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Dec 13 2007, 02:58 AM



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Dec 13 2007, 04:55 AM
   
กระปอมคะ,

เด็กชายวิสรุจน์มาถึงแล้วค่ะ พี่ว่ากระปอมทำได้ดีทีเดียวละค่ะ
เลยรีบเข้ามาตอบให้ทราบก่อน

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Dec 18 2007, 09:38 AM
   
จากกะปอม
เรื่องสั้นของเด็กชายวิสรุจณ์.....ซุกซน ยังไม่จบแค่นี้ยังมีตอนต่อไปอีก เขียนเสร็จเมื่อหลายปีที่แล้วประมาณ4-5ตอน ช่วงนั้นยังเขียนมืออยู่เลย แต่ตอนนี้กะปอมว่างมาก หลังจากทำวรรณกรรมเยาวชน ส่งนายอินทร์ตั้งแต่ วันที่29 พ.ย ไปแล้ว ก็เลยพักสมองสักอาทิตย์หนึ่ง แล้วรีบแก้เด็กชายวิสรุจณ์.....ซุกซน ส่งไปห้องพักฟื้นเลย ตอนนี้กำลังเขียนตอนต่อไปอีก และสนุกเข็มข้นกว่าเดิมคะ แล้วพี่นิคอยอ่านก้แล้วกัน กะปอมจะส่งไปคลีนิกเรื่องสั้นคะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jan 7 2008, 05:19 AM
   
จากกะปอม
ดีใจจนหยุดไม่อยู่ พี่นิค่ะกะปอมได้ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการ (Work Shop) ในโครงการ “เขียนเป็นเล่ม นายอินทร์อะวอร์ดสู่นักเขียนมืออาชีพ” ครั้งที่ 3 (วรรณกรรมเยาวชน) ในวันที่19-20 ม.ค 51 นี้คะ รู้สึกกลัวๆ กลัวไม่ผ่านการอบรมด้วยคะ พี่นิ พี่อภิญญาและพี่ๆทุกๆคน มีอะไรแนะนำไหมค่ะ ขอบคุณคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Jan 7 2008, 05:21 AM



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: Jan 7 2008, 01:34 PM

ดีใจด้วยค่ะ น้องกะปอม...

อย่ากังวลมากนักค่ะ ทำตัวตามสบายถือว่าเข้าไปเก็บเกี่ยวความรู้ ดังนั้น ไม่มีอะไร
ต้องกลัวค่ะ พี่ ๆ ที่นั่นน่ารักทุกคน เข้าอบรมให้ครบตามจำนวนที่เขาจัด และทำงานตามที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด ส่วนผลออกมาจะเป็นอย่างไรก็ต้องยอมรับละค่ะ แต่เมื่อน้องกะปอมก้าวมาได้ถึงขั้นนี้แล้ว เก็บเกี่ยวความรู้ที่จะได้จากการอบรมครั้งนี้ไว้ใช้เป็นประโยชน์ต่อไปเป็นดีที่สุดค่ะ และถ้ามีเวลาก็ถ่ายทอดให้กับเพื่อน ๆ หรือผู้สนใจงานเขียนต่อไปก็จะยิ่งเป็นประโยชน์ค่ะ เป็นการสร้างและขยายเครือข่ายออกไป
เอาใจช่วยนะคะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jan 9 2008, 10:21 AM
   
จากกะปอม
พี่นิค่ะการเข้าร่วมกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการ (Work Shop)เราต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างค่ะ และเขาจะมีโจทย์ให้เราทำมั้ยค่ะ พี่นิช่วยแนะนำหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Jan 9 2008, 10:23 AM



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 11 2008, 02:23 PM

น้องกะปอมคะ,

สิ่งที่ต้องเตรียมก็คือ จิตใจค่ะ ทำจิตใจให้สบาย ๆ ไม่ต้องเครียด ไม่ต้องกังวล ไปถึงสถานที่ที่จัดอบรม ก็เข้าไปรายงานตัว พบผู้หลักผู้ใหญ่กว่าก็ไปทำความเคารพท่านซะ ถือท่านเป็นผู้มีวัยวุฒิกว่าเรา ก็จะเป็นมงคลแก่ตัวเองค่ะ หลังจากนั้นก็ทักทายเพื่อนฝูงผู้เข้าอบรมด้วยกัน แต่ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ค่ะ ค่อย ๆ ทำความรู้จักไปเรื่อย ๆ ที่แน่ ๆ ก็คือผู้ที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ เรา อย่างน้อยส่งยิ้มอย่างมีไมตรีให้กันและกันก่อน แต่บางคนอาจจะยังไม่ค่อยอยากจะสุงสิงกับใคร เราส่งยิ้มไปเขาอาจจะมีสีหน้างง ว่ามายิ้มกับเขาทำไม อันนี้ก็ต้องทำใจนะคะ เพราะเขาอาจจะคิดว่าไม่รู้จักเราสักหน่อย...

ต้องบอกไว้ก่อนจะได้ไม่เสียความรู้สึกค่ะ เพราะบางคนอารมณ์อ่อนบางมาก อย่างสวัสดีใครแล้วเขาคนนั้นไม่ทันมองว่าเราสวัสดี หรือ แม้ว่าเขาจะเห็นแต่ไม่ทันคิดว่าเราสวัสดีเขา เขาก็อาจจะไม่ได้รับไหว้เรา ถ้าเจอเหตุการณ์อย่างนี้ก็อย่าเพิ่งนึกโกรธนะคะ บางคนไม่โกรธเปล่าแต่เก็บมาแค้นใจ ทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวเลย อย่างนี้ก็มีค่ะ...

ดังนั้น บางครั้งการจะสวัสดีใครก็จะต้องรอให้ได้จังหวะเหมาะก่อนค่ะ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าสวัสดีใครแล้วเขาไม่เห็น ก็อย่าคิดอะไรมาก ไม่ต้องอาย ไม่ต้องคิดว่าแหมสวัสดีเก้อไปเลย... ไม่เป็นไรหรอกค่ะ การทักทายที่ดีงามของไทยเรา แม้จะเก้อแต่ก็เป็นการแสดงความเคารพผู้ใหญ่ ถึงอย่างไรก็เป็นมารยาทงามที่ผู้พบเห็นต้องนึกชมค่ะ ดีกว่าให้เขานึกในใจว่า ไม่มีสัมมาคารวะ...

อ้อ ก่อนจะลืม เมื่อไปถึง ถ้ายังไม่ถึงเวลาเข้ารับการอบรม ก็ลองหาโอกาศเดินไปด้านหลังทางริมแม่น้ำเจ้าพระยาดูนะคะ ที่นั่นจะมีอนุสาวรีย์ของคุณชูเกียรติ ท่านเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนับถือมาก แม้จะจากไปแล้วแต่สิ่งที่ท่านสร้างไว้ก็ส่งผลดีต่อมายังรุ่นหลัง ๆ ไม่ต้องดูอื่นไกล ก็อย่างการอบรมที่น้องกะปอม ได้เข้ามามีส่วนร่วมด้วยก็ถือเป็นหนึ่งในสิ่งที่ท่านได้เริ่มเอาไว้...ควรจะไปทำความเคารพรูปปั้นท่านค่ะ จะเป็นศิริมงคลอีกประการหนึ่งให้กับตัวเองและเป็นการระลึกถึงพระคุณท่านด้วย

ประการต่อไป เมื่อเข้าห้องอบรมแล้ว วิทยากรที่นั่นเก่ง ๆ ทุกคนและเป็นกันเองมาก และมีวิธีละลายน้ำแข็ง...เป็นการเปรียบเปรยน่ะค่ะ ว่า ทำให้ผู้เข้าอบรมทั้งหลายที่ก่อนหน้านี้เป็นคนแปลกหน้าต่อกัน ก็จะถูกหลอมละลายให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน... เขามีวิธีการต่าง ๆ ค่ะ ไม่ต้องกังวล

ทีนี่ที่ต้องเตรียมแน่ ๆ ก็คือ จะต้องมีการแนะนำตัวเอง น้องก็ลองเตรียม ๆ ดูซิคะว่า
เราอยากให้คนอื่นรู้จักเราว่าเราเป็นใครมาจากไหน อย่างไร บ้าง... หรือในมุมกลับกันก็ลองมานั่งนึกดูว่า ถ้าเป็นคนอื่นคิดล่ะ เขาอยากรู้จักอะไรเราบ้าง เขาอยากรู้ไหมว่าเด็กสาวคนที่กำลังลุกขึ้นมากล่าวแนะนำตัวนั้น เป็นใครกัน อยากรู้มั้ยว่าเคยเรียนอะไรมาหรือเปล่า อยากรู้มั้ยว่ามีความสามารถพิเศษทางด้านใดบ้าง อยากรู้ไหมว่ามีงานอดิเรกชนิดใด แล้วก็อะไรที่ทำให้เด็กคนนี้เข้ามาอยู่ตรงนี้ด้วยกันกับเขา...

น้องกะปอมก็ลองเตรียมคำพูดดูแล้วกันนะคะ ว่าน้องอยากบอกอะไรกับพวกเพื่อน ๆ ที่เข้าอบรมด้วยกัน หรือคิดว่าเพื่อน ๆ อยากรู้แค่ไหนว่าเราเป็นใคร

แต่คิดว่าตรงนี้คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอกค่ะ เพราะแต่ละคนกว่าจะได้ผ่านการพิจารณากลั่นกรองมาถึงจุดนี้แสดงว่าต้องมีทักษะ มีความคิด หรือเรียกง่าย ๆ ว่ามีกึ๋นพอสมควรแล้ว เพียงแต่ในเวลานั้นสิ่งที่จะต้องประสบกับตัวก็คือความตื่นเต้น อาจจะพูดไม่ออก หรือลืมสิ่งที่เตรียมว่าจะพูด ใจสั่น เสียงสั่น ยิ่งสำหรับคนไม่เคยพูดต่อหน้าที่ประชุมหรือกลุ่มคนฟังด้วยแล้วจะตื่นเต้นมาก... ขอฝากวิธีแก้ตามการฝึกของนักแสดงที่พี่นิก็ผ่านการฝึกเหล่านี้มาแล้วจาก โรงเรียนการแสดงของช่อง 3 ค่ะ... นั่นคือ ให้หายใจเข้าลึก ๆ แล้วกลั้นไว้สักสองอึดใจแล้วจึงค่อย ๆ ปล่อยลมหายใจที่กลั้นไว้นั้นออกมา ถ้าขยับแขนขยับขาได้ด้วยก็ลองทำพร้อมกันไปด้วย... ถ้าทำได้ก่อนที่จะมาถึงเราก็จะทำให้ช่วงเวลาที่ลุกขึ้นรายงานตัวนิ่งขึ้นได้บ้าง แต่ถ้าไม่ทันตั้งตัว พอลุกขึ้นแล้วก็ส่งยิ้มไปก่อน แล้วก็ค่อย ๆแอบหายใจลึก ๆ ไปพลาง ๆ ดึงเวลาที่จะปล่อยคำพูดแรกออกไปไปสักสองวินาที...หรือนับหนึ่งถึงเก้า พอสิบปุ๊ป ก็สวัสดีค่ะท่านวิทยากรและเพื่อน ๆ ผู้เข้าอบรมทั้งหลาย ชื่อเล่นหรือนามปากกาว่า กะปอมค่ะ... แล้วทีนี้ก็ร่ายยาวไปเลยค่ะ

แต่ระวังไว้นิดนะคะ เพราะถ้ายาวมากไปคนฟังก็จะเบื่อ ดังนั้นกะช่วงเวลาให้พอเหมาะ

หลังจากผ่านตรงนี้ไปแล้วก็อาจจะมีเกมสร้างความคุ้นเคยตามมา เพื่อให้คุ้นกันมากขึ้น อาจจะมีการจัดกลุ่ม แบ่งตามรูปแบบต่าง ๆ เพื่อไว้ทำกิจกรรมกลุ่ม หรืออะไรก็แล้วแต่ พอถึงขั้นนี้แล้ว น้ำแข็งก็ละลายกลายเป็นน้ำไหลลงแม่น้ำสายเดียวกันไปแล้วค่ะ ไม่มีอะไรต้องให้กังวลอีกต่อไป แต่ถ้ายังรู้สึกแปลกแยกหรือโดดเดี่ยว เปลี่ยวเหงา เดี๋ยวพวกพี่เลี้ยงทั้งหลายที่คอยสังเกตอยู่เขาก็จะหาวิธีช่วยให้ไม่โดดเดี่ยวเกินไปนักค่ะ...

ส่วนที่ว่าจะมีโจทย์ให้เราทำมั้ยคะ นั้น ...คงจะมีค่ะ แต่ตรงนั้นคงไม่ใช่ประเด็นใหญ่อีกต่อไปเพราะแต่ละคนที่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าอบรมคงจะต้องเป็นคนที่มีจินตนาการเหล่านี้มากพออยู่ในตัวเป็นที่ตั้งแล้ว และสิ่งนี้แหล่ะค่ะที่จะเป็นตัวช่วยอย่างดี

ขอให้น้องกะปอมโชคดี และอย่างที่พี่บอก คือ เก็บเกี่ยวความรู้ต่าง ๆ ที่วิทยากรทั้งหลายจะนำมาป้อนให้ให้เต็มที่ค่ะ จะใช้วิธีจำ ทำความเข้าใจ หรือจดลงสมุดโน๊ตไว้ก็ได้ทุกประการ...ข้อสำคัญ เป็นรวงข้าวที่อ่อนโน้มลงดินย่อมทั้งดีทั้งน่ารัก

พวกพี่ ๆ ทางนี้จะคอยเป็นกำลังใจค่ะ แล้วอย่าลืมนำประสบการณ์ครั้งนี้มาเล่าให้พวกพี่ ๆ ที่คอยนั่งลุ้นอยู่ฟังบ้างนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 12 2008, 03:39 PM
   
เป็นกำลังใจให้น้องกะปอมค่ะ พี่ก็เคยฝันจะสมัครเข้าโครงการนี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ มือเป็นระวิง ก็เลยเก็บฝันไว้ก่อนค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 12 2008, 04:12 PM

ดีใจที่เห็นคุณอภิญญาเข้ามาค่ะ ไม่เห็นนานเลยคิดถึงค่ะ แล้วเรื่องยายกับหลานไม่ต่อแล้วหรือคะ รออ่านอยู่นะคะ ของคุณเพ็กกี้ก็เหมือนกัน หายไปเลยยยยยย...
หวังว่าคงไม่ปล่อยให้รอนานนักนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 12 2008, 04:47 PM
   
สวัสดีค่ะคุณนิ

ขอโทษที่เงียบไป เพราะมีหลายเรื่องต้องทำ ตอนนี้พยายามเข้ามาคุยเหมือนเดิมแล้วค่ะ สำหรับเรื่อง ยายจ้า..หลานมาเยี่ยมนั้นก็จวนจะจบเต็มทีแล้วค่ะ กำลังปั่นอยู่ค่ะ คงได้อ่านเร็ว ๆ นี้ จบแล้วจะไปหาโรงพิมพ์รวมเล่มดู ดีไหมคะคุณนิ กรุณาแนะนำหน่อยค่ะ ถ้าพิมพ์เป็นเล่มก็จะมีภาพประกอบด้วยค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 12 2008, 04:56 PM

ดีค่ะ เห็นด้วยเลยละค่ะ เรื่องการรวมเล่ม เรื่องดี ๆ อย่างนี้ เป็นของหายากที่ควรจะต้องส่งเสริมให้เด็กรุ่นใหม่ ๆ ได้อ่านเพื่อซึมซับและเห็นถึงบรรยากาศในยุคต่าง ๆ ที่ผ่านมาค่ะ ยุคใหม่นี้เราอาจจะรีบเร่งกับชีวิตกันเกินไป จนตกหล่นที่จะเก็บความงดงามของบรรยากาศต่าง ๆ ในความเป็นไทยของแง่มุมต่าง ๆ ไว้... ถือเป็นเรื่องที่ดีค่ะ ที่พวกเราน่าจะต้องช่วยกันสะท้อนให้เด็กรุ่นใหม่ๆ ที่เป็นลูกหลานของเราได้รู้จักสิ่งดี ๆ ที่พวกเราเคยได้รับมาค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jan 12 2008, 05:30 PM
   
รับทราบค่ะ และจะวางแผนต่อไปค่ะ....ฮิ ๆ ดีใจจัง....

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jan 14 2008, 02:59 AM
   
จากกะปอม
ขอบคุณพี่นิและพี่อภิญญา รู้สึกโล่งใจที่ได้คำแนะนำที่ดี ต่อไปจะไม่กลัวและกังวลอีก และขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คอยให้กำลังใจเสมอมา ขอบคุณค่ะพี่นิและพี่อภิญญา คะ
ส่วนของพี่อภิญญากะปอมรออ่านยายจ้า..หลานมาเยี่ยมอยู่คะ รู้สึกนานแล้วที่ไม่ได้อ่าน ถ้ามีเป็นเล่มก็ดีสิคะ กะปอมจะไปหามาอ่าน รออ่านอยู่นะคะพี่อภิญญา
พี่นิกะปอมโพตส์ผิดให้ห้องมุมนอกชาน ชื่อกะปอมจะซ้ำกันสองชื่อช่วยพี่นิลบชื่อที่โพตส์ใหม่ล่าสุดออกให้กะปอมด้วยคะ รบกวนด้วยนะค่ะขอบคุณคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Jan 14 2008, 03:07 AM



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 14 2008, 03:05 AM

อ้าวเหรอคะ... พี่ได้รับเมล์ก็รีบเปิดเข้าไปดู แล้วก็ตอบไปแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ไว้จะลองแก้ไขดูนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jan 22 2008, 07:59 AM
   
จากฉวีวรรณ
กะปอมได้เข้าร่วมกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการ (Work Shop) ในโครงการ “เขียนเป็นเล่ม นายอินทร์อะวอร์ดสู่นักเขียนมืออาชีพ” ครั้งที่ 3 (วรรณกรรมเยาวชน)โดยมี อ.ผุสดี นาวาวิจิต ท่านใจดีมาก ท่านยกตัวอย่างวรรณกรรมเยาวชนญีปุ่นขึ้นมาพูด อย่างเช่นเด็กหญิงน็อนจัง เด็กหญิงอีดะ เป็นต้น ท่านให้อ่านและสังเกตประโยคของเรื่อง(กะปอมตามไม่ค่อยทันเท่าไหร่มองดูเพื่อนๆต่างก็มีเวทีผ่านการประกวดมาแล้ว บางคนได้รางวัลด้วยคะ บางคนก็ได้พิมพิ์เล่มแล้ว ส่วนกะปอมเป็นครั้งแรกที่ไปเยี่ยมเวทีนายอินทร์อะวอร์ด)ส่วนเวทีอื่นก็ไม่เคยไปเลย ท่านให้อ่านและสังเกตประโยคของเรื่อง และชี้ให้เห็นพื้นฐานของงานวรรณกรรมเยาวชนว่า
- เนื้อเรื่องผู้อ่านต้องสนุก
-ไม่ได้เน้นเรื่องการสอนเกินไปจนทำให้คนอ่านเบื่อ
-ใช้ภาษาสละสลวยเหมาะสมกับวัย
-การดำเนินเรื่องน่าติดตามอ่าน
-การเล่าเรื่องต้องกระชับเหมือนกับตัดต่อภาพยนตร์
หลังจากนั้นท่านก็ให้พวกเราปฏิบัติการ Work Shop จริงๆตามหัวข้อพื้นฐานนี้ ก่อนจะทำท่านยังบอกเทคนิคการเขียนวรรณกรรมให้น่าอ่านอีกด้วยว่า
1เล่าเรื่องจากระดับสายตาของเด็ก มองอย่างเด็กๆเพราะมีมุมมองที่ต่างจากผู้ใหญ่
2แก่นของเรื่องน่าสนใจหรือไม่ มีการนำเสนอเรื่องอะไร
3พล็อตเรื่องผูกไว้อย่างน่าติดตามหรือไม่
4การดำเนินเรื่องกระชับหรือไม่ ถ้าเป็นหนังสำหรับเด็กเล็ก สิ่งที่ไม่ควรมีคือการใช้เทคนิค FLASH BACK ซึ้งจะทำให้คนอ่านสับสนเรื่องเวลาที่เกิดเหตุการณ์ต่างๆ
5จงใจสอนมากเกินไปหรือไม่ เพราะงานวรรณกรรมเยาวชนที่ดีควรอ่านสนุกและมีเรื่องที่สอนเพียงเรื่องเดี่ยว
เมื่อท่านชี้ให้พวกเราเห็นเทคนิคแล้วก็สั้งให้พวกเราปฏิบัติการ Work Shop ทันที่(เกี่ยงกับเด็กๆ) แต่ให้นำเสนอในวันต่อมา กะปอมถามถึงสองครั้งว่าใช่เรื่องเก่าที่เคยพล๊อตใว้แล้วได้ไหมค่ะ ท่านบอก "ได้ "
วันสุดท้ายต่างคนก็นำเอาผลงานเก่ามาเสนอ ส่วนกะปอมเอาเรื่องเด็กชายวิสรุจณ์ซุกซนตอนดาวเนจูปสีน้ำเงินท่องระบบสุริยะเพื่อตามหาดาวพูลโต ตอนนั้นที่ท่านอ่าน กะปอมก็ใจไม่ดีจนกระทั้งท่านอ่านทั้งหมดและอ่านออกเสียงด้วย แล้วท่านก็ชมว่าแบบนี้ที่คิดเหมือนเด็กเป็นคำพูดของเด็กๆจริงๆและมองหน้ากะปอม ทำให้กะปอม มีกำลังขึ้น ของคนอื่นท่านอ่านเหมือนกัน แต่ของกะปอมเน้นมากกว่าใคร แล้วคุณนฤมล และคุณอริยาที่ช่วยกันอบรมก็เอาไปอ่านอีก ก็เห็นด้วยกับท่านอาจารย์ผุสดี นาวาวิจิตค่ะ
หลังจากจบการอบรมแล้วพวกเราแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันกับ เพื่อนอบรมนวนิยาย สารคดี เรื่องสั้น กะปอมว่ากะปอมมีความฝันเหมือนกับเขานะ แต่ได้พูดคุยกับพวกเขาแล้ว พวกเขามีความฝันมากกว่ากะปอมหลายเท่า หัวใจของเพื่อนๆต่างก็บรรจุฝันไว้อย่างเติมเปี่ยม แต่ถึงอย่างไงกะปอมก็จะพยายามต่อไปค่ะพี่นิ พี่อภิญญาด้วยค่ะ ขอบคุณคะ

และขอบคุณโครงการ “เขียนเป็นเล่ม ของนายอินทร์อะวอรด์ผ่านมาทางเว็บไซด์ของท่านประภัสสร ด้วยค่ะขอบคุณคะ ที่ทำให้กะปอม:มากมายถึงขณะนี้

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Jan 22 2008, 08:31 AM



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jan 22 2008, 01:01 PM
   
ดีใจด้วยค่ะ น้องกะปอม...

น้องโชคดีมากที่ได้เข้าอบรมกับอาจารย์ผุสดี นาวาวิจิตร ท่านเป็นอาจารย์ที่น่ารักมากจริง ๆ ค่ะ

ทุกคนต่างก็มีความฝันใช่เลยค่ะ ดังนั้น ความฝันของเราก็ขอให้เป็นของเรา ไม่ต้องไปฝันตามอย่างใคร เป็นตัวของตัวเอง ยืนหยัดในความเป็นเรา ไม่ต้องตื่นเต้นตกใจหากเห็นใครฝันสวยงาม หรูหรา หรือยิ่งใหญ่กว่าเรา...เพราะนั่นคือฝันของเขา

สร้างฝันของเราให้เต็มที่ตามที่เราอยากจะฝัน เท่านั้นพอค่ะ ทำให้ดีที่สุด เท่านั้นพอค่ะ เราจะไม่มีวันได้พากพูมใจอย่างแท้จริงถ้าเราคิดแต่อยากจะเป็นอย่างคนอื่น เพราะนั่นคือคนอื่น ไม่ใช่ตัวเรา...ดังนั้น เมื่อคิดว่าทำดีที่สุดแล้ว สมบูรณ์ที่สุดแล้วก็ขอให้อย่ากังวลต่อสิ่งใดอีก ส่วนเรื่องที่จะตามมาทีหลัง เป็นสิ่งนอกเหนือจากตัวเราแล้วค่ะ เช่น หนังสือจะมีคนนิยมหรือไม่ จะได้รางวัลหรือไม่ จะขายได้ไหม...เหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่เราจะต้องครุ่นกังวล เพราะไม่ใช่หน้าที่ของเราแล้วละค่ะ

หน้าที่ของเราคือทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ก่อนจะปล่อยผลงานออกไป

พี่ถึงคอยเตือนขอให้น้องช่วยคอยดูแลเรื่องการใช้คำพูด ใช้ภาษาที่สะอาดไงคะ ถ้าทั้งเรื่องดีหมดแต่มีคำไม่น่ารักโผล่มาแม้แค่คำเดียว ก็ทำให้อารมณ์คนอ่านหม่นได้...
(ขอแอบบอกว่า ในเด็กชายวิสรุจน์ ตอนดาวเนปจูนฯ มีอยู่คำหนึ่ง...ฮือ พี่เสียดายมาก ๆ เลยไม่อยากให้มีเลย ลองไปหาดูนะคะ)

น้องกะปอมได้ก้าวขึ้นบันไดไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว พวกพี่ ๆ ทางนี้ก็คงจะยิ้มหน้าบานปลื้มใจแทนน้องกันเป็นแถว

แต่บันไดมันเริ่มสูงขึ้นไปแล้วนะคะ ถ้าไม่ระวังอาจจะพลาดเจ็บตัวได้ ดังนั้น...ไปเรื่อย ๆ อย่างระมัดระวัง และคอยสำรวจตัวเอง ไม่ต้องกังวลมาก เป็นตัวของตัวเอง คิดอย่างที่เป็นอยู่ ไม่ต้องพยายามไปเปลี่ยนตัวเองอย่างที่เห็นคนอื่นเขาเป็น เท่านี้ก็จะเป็นอะไรที่ดีงามแล้วค่ะ

หวังว่าคงจะได้อ่านเรื่องเยาวชนที่ภาษาสะอาดงดงาม และด้วยแนวเรื่องการเดินเรืองที่น่าติดตามมากยิ่งขึ้นนะคะ

โชคดีค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Feb 11 2008, 03:18 AM
   
จากแม่น้ำปายล่องเรื่อไปหมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาว

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Sep 12 2008, 03:52 AM



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Feb 11 2008, 05:29 AM

รูปสวยจังค่ะ หวังว่าคงจะได้อ่านเรื่องที่ไปเที่ยวมาบ้างนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Feb 11 2008, 03:10 PM
   
สาวสวยในภาพคือน้องกะปอมใช่ไหมคะ น่ารักที่ซู๊ด...เลยค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Feb 28 2008, 01:46 AM
   
กะปอมเข้าหน้าแรกของเว็บไม่ได้ทำไงดีพี่นิคะ



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 4 2008, 03:31 PM
   
หวังว่าตอนนี้คงไม่มีปัญหาแล้วนะคะ เสียดายที่เข้ากท.เที่ยวนี้ยังไม่ได้พบกัน
ไว้คราวหน้า ถ้ามีโอกาสคงจะได้พบคุยกันบ้างนะคะ




กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 7 2008, 12:45 AM
   
ไชโยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆพี่นิหนูเข้ารอบสุดท้ายของการประกวดนายอินทร์อะวอร์ด ครั้งที่ ๙ ประจำ 2551
ประเภทวรรณกรรมเยาวชน มีผลงานเข้ารอบ ๘ ผลงาน ดังนี้
๑. น้ำพุกับวันไม่หยุดฝัน
๒. บันทึกลักนักสืบน้อย
๓. เจ้าช่อมะกอก
๔. สายลมกับทุ่งหญ้า
๕. ชัยชนะไม่ได้มาง่ายๆแต่เราต้องชนะด้วยหัวใจ (ของหนูคะ)
๖.โยคีน้อย
๗. ทำไมไม่ให้หนูขึ้นเวที
๘. เด็กหนวดหมึก แมวหางปลา และหมาหลังเต่า
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆอีกหลายอย่างร่วมทั่งกำลังใจของพี่นิด้วยนะคะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ May 7 2008, 05:13 AM



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 7 2008, 03:31 PM
   
น้องกะปอม

พี่ดีใจด้วยจริง ๆ ตื่นเต้นยิ่งกว่าเจ้าของเรื่องเสียอีก ขอให้โชคดีนะ น้องกะปอมคนเก่ง

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 7 2008, 05:55 PM
   
ดีใจด้วยอย่างมากเลยค่ะน้องกะปอม เอาใจช่วยเต็มที่เลยนะคะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Jul 21 2008, 02:41 AM
   
พี่นิคะ กะปอมอยากคุยกับพี่คะ



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 21 2008, 03:01 AM
   
น้องกะปอมขา,

ส่งอีเมล์เข้ามาได้เลยค่ะ ที่ chutimasevikul@gmail.com

พี่จะรอนะคะ

............................

พี่ตอบอีเมล์กลับไปแล้วนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Sep 12 2008, 03:55 AM
   
พี่นิคะหนูอยากอ่านเด็กชายมะลิวัลย์ไม่ทราบจะหาอ่านได้ที่ไหนคะพี่นิ
จากกะปอมคะ



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Sep 12 2008, 04:06 AM
   
ไว้พี่จะลองหาให้นะคะ

พอดีคืนนี้กำลังเตรียมเรื่องของว่างที่จะทำไปเลี้ยงตอนงานเปิดตัวหนังสือ
เรือกระดาษ ภาษาสเปน ของคุณภัสสร อยู่ เช็คเมล์แล้วเห็นของกระปอมเข้ามา
เลยรีบมาตอบให้ทราบ ส่วนจม.ทางอีเมล์ก็ได้รับแล้วค่ะ แต่เพราะมีงานเข้ามา
ตลอด ก็เลยยังไม่ได้ตอบไปค่ะ

ไว้พี่จะแจ้งให้ทราบอีกทีนะคะ

อ้อ นึกขึ้นได้ว่า ทางแพรวสำนักพิมพ์นำไปพิมพ์ใหม่แล้วค่ะ น่าจะลองถามที่ร้านนายอินทร์ ดูนะคะ คิดว่าคงจะมีแน่ ๆ เพราะเพิ่งพิมพ์ออกมาเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Sep 12 2008, 05:03 AM
   
ขอบคุณคะพี่นิเอาไว้หนูจะลองไปถ้าร้านนายอินทร์ดูก่อนคะ ขอบคุณคะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 19, 2008, 10:19:33 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF