www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คำงดงามที่สุดในโลก  (อ่าน 1497 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
รัน
Newbie
*
กระทู้: 0


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:38:21 pm »

“คำ” บางคำ นอกจากจะมีความแปลกประหลาดมหัศจรรย์ซุกซ่อนอยู่ในตัวเองแล้ว เช่น “เอสโปซา” (ESPOSA) ในภาษาสเปน ที่แปลว่า “ภรรยา” และยังแปลว่า “กุญแจมือ” อีกด้วย ส่วนคำยาวเหยียดอย่าง “ตุลเควนซาซามบีกุยซาซาเควนแซค” ในภาษาอินเดียนแดงเผ่าคูนาของประเทศปานามา กลับเขียนสั้นๆได้ ว่า “31” เป็นต้น
อีกทั้งคำบางคำยังคงมีความงามบางอย่างแฝงอยู่ อาจงดงามจากท่วงทำนองการเปล่งเสียง หรือจากความหมายอันชวนลุ่มหลง ทว่าท่ามกลางคำนับล้าน ๆ ที่ประกอบเป็นภาษาพูดและเขียนของคนทั่วโลก เบอร์ธา ฟอน ซัทเนอร์ (1843-1914) เจ้าของรางวัลโนเบิล ไพรซ์หญิงคนแรก เคยกล่าวเอาไว้ว่า ““รัก” และ “ช่วยเหลือ” คือ คำที่งดงามที่สุดในโลก”

แม้จะเคยได้ยินถ้อยคำนี้มาเนิ่นนาน แต่ผมเองกลับไม่เคยเข้าใจถึงความหมายของมันเลยสักนิด จวบจนกระทั่ง....เย็นวันหนึ่งของฤดูฝน “มุก” หรือ “นางฟ้า” เจ้าของฉายาที่เพื่อนๆตั้งให้ เมื่อครั้งเรียนอยู่ในมหา’ลัย - ให้บังเอิญที่ว่าหลังเรียนจบ เราทั้งสองได้เข้ามาทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกันย่านฝั่งธนบุรี ก็ได้เดินตรงเข้ามาหาผมที่โต๊ะทำงาน มุกถามกับผมว่า หลังเลิกงานแล้ว ผมติดธุระที่ไหนหรือเปล่า ผมสั่นหน้าเป็นคำตอบ จากนั้น มุกจึงขอแรงให้ผมช่วยขับรถไปเป็นเพื่อนเธอเพื่อทำธุระบางอย่างที่ท่าเรือด่วนพระอาทิตย์หน่อย เนื่องจากเธอทราบข่าวมาจากเว็บไซต์แห่งหนึ่งว่า มีคุณยายคนหนึ่งกำลังเดือดร้อนหนัก เพราะต้องทนแบกรับภาระเลี้ยงหมาแมวจรจัดไว้หลายสิบตัว ผมรับปากเธอ แต่ในใจกลับคิดไปว่า นี่ถ้าไม่ใช่มุก ผมคงไม่ยอมทำอะไรให้กับเจ้าหมาพวกนี้แหง๋ ๆ ค่าที่ออกจะเกลียดกลัวพวกมันอยู่เป็นทุนเดิม ยังจำได้ว่า ตอนที่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ ผมเคยถูกหมาข้างถนนตัวหนึ่ง งับเอาเข้าที่ต้นขา เป็นแผลยาวเหวอะแหวะ กลายเป็นแผลเป็นให้เห็นตราบเท่าทุกวันนี้

ค่ำแล้ว... ท้องฟ้าครึ้มไปด้วยเมฆฝน เมื่อเราทั้งสองไปถึงที่นั่น หาที่จอดรถได้ มุกจึงพาผมมุ่งตรงไปยังซอยเล็กๆ ข้างตึกองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ที่เหนือหัวขึ้นไป มีป้ายไม้ขนาดใหญ่ เขียนเอาไว้ว่า“ท่าเรือด่วนพระอาทิตย์ PHRA ARTHIT PIER EXPRESS BOAT SERVICE” เดินเข้าไปในซอยได้เล็กน้อย จึงแลเห็นบ้านเช่าซ่อมซอหลังหนึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาติดกับท่าเรือด่วน บ้านชั้นเดียวสีฟ้าหม่นหลังนั้นเป็นทั้งร้านขายของชำเล็กๆ และสถานที่รับติดต่อสำหรับนักท่องเที่ยวที่ประสงค์จะล่องเรือเที่ยวชมความงามของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ม้ายาวหน้าบ้านเช่า เราได้พบกับหญิงชราชื่อว่า คุณยายอุทิศ ณ นคร อายุ 75 ปี กับหมาแมวราว 30 ตัวของแกที่วิ่งเล่นกันให้วุ่นวายเต็มไปหมด
มุกบอกความประสงค์กับหญิงชราว่า จะมาขอรับลูกหมาไปช่วยเลี้ยงดูไว้ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของคุณยาย เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงชรามีสีหน้าดีใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเริ่มต้นพูดคุยให้เราฟังอย่างเป็นกันเองว่า สามีของแกตายจากไปนานแล้ว มีลูกด้วยกัน 2 คน แต่ทั้งสองออกเรือนไปหมด ตัวแกอยู่ที่นี้เพียงลำพัง แกเป็นคนรักหมาแมวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรมา บางตัวที่เห็นอยู่ก็เลี้ยงมานานนับสิบปี นับวันพวกมันก็ยิ่งเพิ่มจำนวนมากยิ่งขึ้นทุกที ตลอดเวลาที่ผ่านมา ก็พอเลี้ยงพวกมันไปได้ตามมีตามเกิด แต่ปัญหาเริ่มต้นขึ้น ก็เมื่อเร็วๆนี้ เมื่อหมาที่ชื่อ นางน้ำตาล และนางทองดำ ซึ่งเป็นลูกของนางน้ำตาลอีกที ได้คลอดลูกหมาออกมา คลอกละ 7 ตัว รวมแล้วมีชีวิตน้อยๆที่เกิดขึ้นมาใหม่ถึง 14 ชีวิต ด้วยความที่คุณยายอุทิศเคยเป็นนักร้องและนักแสดงละครเร่มาก่อน จึงตั้งชื่อให้ลูกหมาเหล่านี้เอาไว้อย่างไพเราะเพราะพริ้งว่า ดวงมาลย์ สราญจิต พิชิตชัย หทัยรัตน์ พูลสวัสดิ์ บารมี เป็นต้น
“ลำพังเงินรายได้ในแต่ละวัน จากการขายของเล็กๆน้อยๆ ให้กับผู้คนที่มารอขึ้นเรือด่วน กับการเป็นนายหน้ารับติดต่อฝรั่งนักท่องเที่ยวที่ต้องการนั่งเรือชมแม่น้ำเจ้าพระยา ก็แทบจะไม่พอกับค่าเช่าบ้านวันละ 500 บาท อยู่แล้ว ไหนจะค่ากินอยู่ของยายอีก” น้ำเสียงของคุณยายที่พูดกับเราตอนนี้ ฟังดูอ่อนล้าพิกล

“ซ้ำร้าย ยายยังได้ยินข่าวมาว่า เร็ว ๆนี้ เจ้าของบ้านเช่าหลังนี้ มีโครงการจะนำบ้านไปทำธุรกิจอย่างอื่นที่ให้ผลตอบแทนมากกว่า และทั้งทาง กทม. เองก็คอยแวะเวียนมาดูอยู่เรื่อยๆว่าหมาแมวของยายไปสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวบ้านแถวนี้หรือเปล่า เจ้าหน้าที่เขาก็บอกกับยายว่า หากมีคนร้องเรียนไป ทาง กทม.ก็คงจะต้องมาจับพวกมันไปตามระเบียบ”
คุณยายอุทิศเริ่มทำตาแดง ๆ พลางเรียกลูกหมาตัวหนึ่งมาอุ้มไว้ในอ้อมอก แล้วพูดต่อว่า
“เหตุการณ์มันประดังเข้า จนยายคิดว่าคงเอาพวกมันไว้ไม่ได้อีกแล้ว พอดี เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา มีคนมาเยี่ยมเยียนยาย ยายจึงฝากให้เขาช่วยกระจายข่าวว่า ขอคนใจบุญ มีเมตตามาช่วยนำพวกมันไปช่วยเลี้ยงดูด้วยทีเถิด ยายจะดีใจมาก ถ้าแต่ละตัวได้บ้านใหม่ที่ดีกว่านี้ และมีคนคอยดูแลเอาใจใส่มันเหมือนอย่างที่ยายรักและดูแลตลอดมา”
นับจากนั้นข่าวคราวของคุณยายอุทิศและหมาของแกจึงแพร่สะพัดไปในเวบไซต์แห่งหนึ่ง และนั่นเองที่ทำให้มุกที่ชอบท่องเที่ยวไปในโลกเสมือนจริงใบนี้ บังเอิญไปพบเห็นเข้าเมื่อกลางวันที่ผ่านมา
ก่อนจะลาจากคุณยายมา มุกได้เลือกเอาเจ้าหมาน้อยสีน้ำตาลแดงตัวหนึ่งไปเลี้ยง แต่คุณยายก็ต้องมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย เมื่อผมปฎิเสธคำขอร้องของแกที่จะให้ช่วยนำเอาลูกหมาตัวใดตัวหนึ่งไปเลี้ยงไว้เพื่อเอาบุญ

หลังขับรถไปส่งมุกที่ตึกแถวย่านตลาดบางรักเรียบร้อยแล้ว ระหว่างทางขับรถกลับบ้านที่
ย่านบางลำภู เรื่องราวของคุณยายอุทิศทำให้ผมหวนระลึกไปถึงเรื่องเล่าที่เคยได้ยินได้ฟังมาของนาย ฟรานซิส เฮนรี่ อีเกอร์ตัน หรือ วิสเคานท์แบรกด์เลย์ ผู้ที่รักหมาแมวไม่ต่างอะไรไปจากคุณยายอุทิศ นายอีเกอร์ตันผู้นี้เป็นมหาเศรษฐี มีรายได้ในแต่ละปีเฉลี่ยราว 7 ล้าน ดอลล่าห์ เขาพักอาศัยเป็นการถาวรอยู่ในโรงแรมที่ชื่อ “เดอนั่วส์” ในกรุงปารีส โดยมีเหล่าบรรดาหมาแมวจำนวนมากมายอาศัยร่วมอยู่ด้วย เขาจัดการแต่งตัวหมาแมวของเขาด้วยเครื่องแต่งกายหรูหราราวกับว่าพวกมันเป็นมนุษย์ และยังยินยอมให้พวกมันมานั่งกินอาหารเย็นบนโต๊ะอาหารของเขาใน ทุก ๆ วัน มีคนใช้มายืนคอยเสิร์ฟอาหารให้อย่างเพลิดเพลินใจ ในบางวันเขายังใช้รถม้าอันโอ่อ่าพาหมาแมวนั่งเที่ยว โดยมีคนใช้ที่แต่งตัวหรูหราเป็นสารถีขับรถตระเวนไปรอบๆ กรุงปารีส เมื่อถึงตรงนี้ ผมอดสะท้อนใจขึ้นมาไม่ได้ เมื่อนึกเปรียบเทียบเรื่องราวของคนสองคนที่รักหมาแมวสุดชีวิตเหมือนกัน แต่จะต่างกันก็ตรงที่ว่า คนหนึ่งแสนยากจน แต่อีกคนหนึ่งกลับรวยล้นฟ้า !

คิดอยู่เพลิน ๆ รถแล่นมาถึงบริเวณภูเขาทอง จู่ ๆ เมฆฝนที่ตั้งเค้ามาตั้งแต่เมื่อตอนเย็น เม็ดฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้ามืดอย่างไม่ลืมหูลืมตา ผมนึกห่วงใยคุณยายอุทิศและหมาแมวของแกขึ้นมาทันใด เพราะบ้านของคุณยายตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา. ฝนที่ตกหนักเช่นนี้ อาจทำให้น้ำในแม่น้ำเอ่อล้นท่วมเข้าไปในบ้านก็ได้ ฉับพลัน ผมจึงตัดสินใจขับรถมุ่งหน้าไปยังท่าเรือด่วนพระอาทิตย์ทันที แทนที่จะมุ่งตรงไปยังถนนบางลำภูเพื่อกลับบ้าน ชั่วอึดใจ ผมก็ไปถึงที่นั่น จอดรถได้ก็รีบคว้าร่มตรงเบาะหลัง เปิดประตูรถ เดินกางร่มตรงไปยังบ้านของคุณยาย ขณะไปถึงคุณยายกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดที่หลับที่นอนภายในบ้านให้กับหมาแมวที่ปกติแล้วจะนอนอยู่นอกบ้าน ท่ามกลางเสียงครางหงิงๆของพวกมันที่เนื้อตัวเปียกปอนไปด้วยเม็ดฝน ผมตรงเข้าไปช่วยเหลือหญิงชราเท่าที่จะทำได้ โชคดีที่ฝนหยุดตกในเวลาอีกไม่นาน และระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาก็ยังไม่สูงขึ้นจนท่วมทะลักเข้ามาภายในบ้าน

ฝนหยุดตกแล้ว...เมื่อผมขับรถออกมาจากท่าเรือด่วนแห่งนั้น บนเส้นทางกลับบ้าน... ขณะเหลียวมองไปยังเบาะนั่งข้างๆกายที่มีเจ้า “ดวงมาลย์” ลูกหมาขนสีขาวล้วน กำลังขดตัวนอนหลับอยู่อย่างสบาย พลันหัวใจของผมก็เกิดรู้สึกเป็นสุขขึ้นมาอย่างประหลาด แว่วได้ยินถ้อยคำของ ซัทเนอร์ ล่องลอยมากระซิบที่ข้างหูแผ่วเบา
““รัก” และ “ช่วยเหลือ” คือ คำที่งดงามที่สุดในโลก”
……………………………….
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:41:50 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 17, 2008, 11:40:19 pm »


นิค่ะ     
โพสต์เมื่อ: Jun 28 2007, 10:18 PM
   
ความรู้สึกของคนเขียนก็งดงามมากค่ะ ดีใจที่อย่างน้อยยังมีคนคอยเขียนเรื่องดีๆ ที่ให้ความรู้สึกที่ดีกับผู้คนออกมาให้อ่านกัน และหวังว่าจำนวนผู้เขียนเรื่องดี ๆ แบบนี้คงจะเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ นะคะ

ขอบคุณอีกครั้งค่ะที่นำเสนอเรื่องดี ๆ ให้ได้อ่านกัน

แต่มีตัวผิดตรงคำภาษาสเปนนิดหนึ่งค่ะ น่าจะเป็น ESPOSA นะคะ ที่แปลว่าภรรยา


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



รัน    
โพสต์เมื่อ: Jun 29 2007, 06:52 AM
   
ขอบคุณ คุณนินะครับ ได้แก้ไขแล้วนะครับ ข้อมูลตรงนี้ เอามาจากหนังสือเชื่อหรือไม่นะครับ ก็คัดมาจากเขาโดยตรง ต้องขอโทษทีครับ



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 9 2007, 11:33 PM
   
อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่น และเข้าใจความหมายที่คุณรันบอกเลยค่ะ รัก และ ช่วยเหลือ นั่นงดงามจริง ๆ ค่ะ Esposa แปลว่า ภรรยาในภาษา โปรตุเกส เหมือนกันค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย pimlapas เมื่อ Jul 10 2007, 12:31 PM


--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 30, 2008, 05:55:12 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF