www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สุนทรภู่....ครูกวี...ศรีแผ่นดิน(26มิ.ย.วันสุนทรภู่)  (อ่าน 6968 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ปลิวลม
Newbie
*
กระทู้: 0



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 27, 2008, 02:15:10 am »



 user posted image

สุนทรภู่ครูกวีทีลับล่วง

เราทั้งปวงต่างบูชาภาษาศิลป์

ยกท่านเป็นเอกกวีศรีแผ่นดิน

แม้ท่านสิ้นนานเนาเรายังจำ

ขอบูชาท่านภู่ครูของศิษย์

ด้วยดวงจิตสุดปลื้มแสนดื่มด่ำ

มือพนมยอกรวอนด้วยคำ

ครูช่วยนำทางเขียนเรียนกวี

ชีวิตครูใครก็รู้กันอยู่ทั่ว

น้ำเมามั่วตัวมักหมดศักดิ์ศรี

ตกระกำลำบากยากสิ้นดี

เพราแรงที่ฤทธิ์สุราชักพาไป

แต่ท่านภู่คือครูในดวงใจศิษย์

ครูคือมิตรเคียงคู่ไม่ห่างหาย

ครูคือครูผู้สร้างอยู่ไม่วาย

สร้างกวีคนใหม่ในแผ่นดิน

นับแต่วันนั้นตราบวันนี้

เกือบสามสิบปีที่โผผิน

เที่ยวเกาะกิ่งโน้นนี้เป็นอาจิน

เพียงโบยบินเกาะผ่านลานกวี

คงเป็นบุญหนุนกรรมที่นำสร้าง

ให้หลงทางมรรคาอยู่อย่างนี้

สร้างอักษรสร้างงานสู่เวที

เพียงเพราะมีใจรักวรรณกรรม

นับแต่นี้ ขอเพียงได้จารึก

ติดผนึกไว้ในหล้าน่าชื่นฉ่ำ

ขอเพียงเขียนวรรณศิลป์รินถ้อยคำ

โลกดื่มด่ำลิ้มรสบทกวี




--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 27, 2008, 02:19:06 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 27, 2008, 02:18:17 am »

อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 26 2007, 11:59 AM
   
ชื่นใจได้อ่านบทกวีเพราะ ๆ ของคุณปลิวลมอีกครั้ง หายไปนานทำให้คิดถึงมาก ๆ รวมทั้งน้องแจมด้วย หมู่นี้ชอบมาแว๊บ ๆ แล้วก็หายไป... HappyDance2.gif

ได้เห็นสารเหมือนพบประสบพักตร์
แสนปลื้มนักเพื่อนรักยังคิดถึง
ต่างอ่านไปยิ้มไปแสนซาบซึ้ง
ความคิดถึงนั้นค่อยคลายมลายไป

อย่าปล่อยให้พวกเราเหงานานนัก
หากยังรักโปรดส่งมาอย่าหนีหาย
ให้ได้เห็นได้อ่านพอผ่อนคลาย
อย่าให้ห้องเดียวดายไม่มีกลอน (บทกลอนค่ะ ไม่ใช่กลอนประตู ฮิ ๆ biggrin.gif )


--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ปลิวลม
โพสต์เมื่อ: Jun 26 2007, 04:36 PM
   
ยังรำลึกนึกถึงอยู่เสมอ
ไม่ลืมเธอผู้ให้เรือเพื่อไปถ่อ
อภิญญายังตรึงรำลึกรอ
ยังคิดต่อติมมั่นคำสัญญา
แต่ช่วงนี้มีแต่เรื่องให้หนักอก
เรื่องรกรกของทักษิณมิสิ้นหนอ
เขียนแต่กลอนหนักหนักเฝ้าถักทอ
คนเนชั่นชอบพอหัวร่อกัน
เลยติดบ่วงแฟนกลอนถอนไม่ออก
แต่ขอบอกว่ารักยังคงมั่น
ยังรำลึกนึกถึงอยู่ทุกวัน
มาเยือนกันอยู่เสมอมิเคยลืม PSMblush1.gif PSmheart.gif PSmheart.gif PSBFL.gif


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ชบาแก้ว    
โพสต์เมื่อ: Jun 28 2007, 08:36 AM
   
คารวะ คารวะ คารวะ
cb_bow.gif cb_bow.gif cb_bow.gif

033102flo_1_prv.gif



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jun 30 2007, 05:11 PM
   
คุณปลิวน่ารักจังค่ะ ท่านสุนทรภู่ได้รับการยกย่องไปทั่วโลกแล้วค่ะ น่าภูมิใจมากทีเดียวสำหรับคนไทยเรา ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่วรรณกรรมวรรณศิลปของไทยได้รับการเผยแพร่ไปยังต่างประเทศมากขึ้น ได้รับการยอมรับมากขึ้น ขอมองในด้านดีว่า อีกหน่อยวรรณกรรมวรรณศิลปของไทยเราน่าจะมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่ติดอกติดใจชาวต่างประเทศเฉกเช่นเดียวกับที่อาหารไทยกำลังเป็นที่ติดใจของชาวต่างชาติอยู่ในเวลานีก็ได้นะคะ

เรามีนักคิด นักเขียน นักปราชญ์ที่ทรงคุณค่าอยู่มาก แต่ขาดการยอมรับและการยกย่องกันเองอย่างน่าเสียดาย

เวลาไปต่างเมืองต่างประเทศและเห็นความใส่ใจให้คุณค่าของผู้ที่สร้างงานศิลปต่างๆ ในประเทศของพวกเขาแล้ว มองย้อนกลับมาดูในประเทศของเราแล้วอดน้อยใจและสะท้อนใจไม่ได้ เราขาดตรงจุดนี้มากเลยนะคะ คนดีของเราถึงได้ไม่กระจายไปในวงกว้าง น่าเสียดายมาก ๆ เลยค่ะ เด็กรุ่นใหม่ของเราแทบจะไม่รู้จักผู้คนที่เคยทำประโยชน์ในด้านต่าง ๆ ให้ประเทศชาติในอดีตกันเลย

เสียดายที่ช่วงต่อจากเราลงมากลายเป็นช่วงที่ถูกปล่อยปละละเลย ไม่ได้เรียนรู้ในคุณค่าและคุณธรรมที่คนรุ่นเก่าถือเป็นสรณะของชีวิต

คุณรุ่นก่อนไล่มาถึงรุ่นเรา ๆ และต่อมาอีกไม่กี่รุ่น ถือเกียรติยศสำคัญยิ่งชีพ

เด็กหนุ่มสมัยนั้น มีความเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว ปกป้องเกียรติยศของตนเองของวงศ์ตระกูล และของผู้หญิง ไม่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า เวลามีเรื่องก็ตัดสินกันด้วยกำลังแต่พองาม ตัวต่อตัว แพ้ชนะกันแค่ให้รู้ว่าแพ้ชนะ แล้วก็จับมือเป็นมิตรกัน

ส่วนผู้หญิงก็รักนวลสงวนตัว คงความเป็นกุลสตรี ที่ดี เหมาะงาม ทั้งการวางตัว การพูดการจา การแสวงหาความรู้

แต่ปัจจุบันสิ่งเหล่านี้แทบจะไม่เหลือให้เห็นเลย น่าเสียดายมาก ๆ เลยนะคะ

แน่นอนที่โลกเปลี่ยน อะไร ต่อมิอะไรก็ต้องเปลี่ยนด้วย

แต่สิ่งดี ๆ เหล่านี้บางอย่างและหลาย ๆ อย่างที่ดี ๆ ของไทยเรา น่าจะต้องหันกลับมาฟื้นฟูกันขึ้นบ้างแล้วละค่ะ อย่างน้อย ถ้าเรายึดมั่นในคุณธรรมความดีงามได้มากเท่าไหร่ ก็ย่อมเป็นผลดีต่อสังคมมากขึ้นเท่านั้น...

บทอาขยานที่สอนใจของท่านสุนทรภู่น่าจะได้รับการนำมาให้เด็กรุ่นใหม่ท่องจำเพื่อเป็นการเตือนใจตนเองและอย่างน้อยก็จะได้เป็นเกาะปกป้องภัยพาลที่มีอยู่รอบตัวในโลกยุคไฮเทคนี้

สนับสนุนคุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์เรื่องขอให้เด็กรุ่นใหม่ได้เรียนท่องบทอาขยานทุกวันเฉกเช่นรุ่นเราค่ะ อย่างน้อยนี่คือความหวังดีที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่คนรุ่นเราจะให้แก่เยาวชนของเรา ก่อนที่จะสายเกินไปกว่านี้ ...แม้ว่าจะสายมาแล้วถึงกว่ายี่สิบหรือสามสิบแล้วปีก็ตาม

สนับสนุนพี่เนาว์เต็มที่เลยค่ะ ขอบทอาขยานดี ๆ ให้เด็กปัจจุบันได้ท่องจำไว้เพื่อสอนและเตือนตัวเองด้วยเถอะค่ะ อย่างน้อย ๆ ให้เขามีความคิดดี ๆ ติดตัวติดใจไว้บ้าง ดีกว่าไม่มีอะไรเลย จริงไหมคะ

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Jun 30 2007, 05:19 PM


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF