www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: รักต้องรอ-ตอนที่ 1  (อ่าน 1388 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 12:24:21 am »

คำนำจากเพ็กกี้--เล่าเรื่องเพื่อนสนิท"หนุ่มเจมส์"ให้ฟังไปแล้ว เพ็กกี้อยากจะบอกว่า บางครั้งมีอารมณ์สนุก ก็เอาเพื่อนๆหรือคนรู้จักกันมาเป็นตัวละครในนิยายที่ตัวเองเขียน น้องๆบางคนมากระซิบบอกว่า "พี่ขาช่วยแต่งเรื่องให้หนูเป็นนางเอกหน่อยนะคะ" ได้เลย....เดี๋ยวพี่เพ็กกี้จัดให้

ตัวเอกในเรื่องมีตัวตนจริงๆ บางทีก็จับแพะมาชนแกะ พระเอกกับนางเอกเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่มีนางเอกในนิยายบางเรื่องของเพ็กกี้ เกิดอาการ"อิน"กับพระเอกมาก ถึงขนาดนัดพบเจอตัวกันก็มี ฮ่า ฮ่า

สำหรับนิยายเรื่องรักต้องรอ เพ็กกี้จับเอาเจมส์-เพื้อนรัก/เพื่อนสนิทมาเป็นพระเอก วาดภาพไอ้เจมส์ให้กลายเป็นหนุ่มเลิศเลอเพอร์เฝ็ค ไอ้เจมส์มันมีหน้าตาดีเป็นทุนอยู่แล้ว เพ็กกี้ก็เลยแต่งให้มันกลายเป็นหนุ่มหล่อร่ำรวย มีเงินเป็นร้อยล้าน

เชิญรับความสำราญและสนุกสนานจากนิยายเว่อร์ๆนี้ได้แล้วค่ะ

ผมJames Williamsonครับ วันนี้อยากจะมาคุยด้วย ผมอยากจะบอกคุณๆว่า ผมชอบเมืองไทย ชอบอาหารไทย ลูกชายของผมเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาคภาษาอังกฤษ ผมก็เลยถือโอกาสบินไปเยี่ยมลูกที่เมืองไทยบ่อยๆ

เมืองไทยมีที่เที่ยวมากมาย สถานที่เที่ยวกลางคืนกลับรุ่งเรืองกว่าที่อเมริกาเสียอีก ผมไปไนท์คลับแห่งหนึ่ง พอถึงตอนที่ไปเข้าห้องน้ำก็มีคนมีนวดหลังนวดไหล่ เอาผ้าเย็นให้ ผมบอกว่าไม่ต้อง ไม่ชอบ เขาก็ไม่ฟัง เขาคงไม่รู้หรอกว่าฝรั่งถือความเป็นส่วนตัวมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานที่ที่คนเขาทำธุรกิจส่วนตัวกัน แต่คนพวกนั้นไม่ว่าหญิงหรือชายที่คอยเฝ้าแขกของไนท์คลับอยู่ในห้องน้ำทั้งหญิงและชายนั้น นี่มันเป็นวิธีการทำมาหากินของพวกเขา และพวกเขาก็ไม่มีเงินเดือน เขาก็หวังทิปจากแขกนี่แหละ ผมค่อนข้างจะอึดอัดนะครับจะทำธุระส่วนตัวก็ไม่สะดวก แถมยังมีคนแสดงความหวังดีที่ผมไม่ต้องการคือ พอผมทำธุระเสร็จเขาก็เอื้อมมือมาช่วยกดชักโครกให้ โอ้ มายก็อด ผมไม่ต้องทำอะไรเองเลยหรือนี่ เท่านั้นยังไม่พอ เขายังถามผมอีกว่า มาจากไหน อย่างไรก็ดีผมก็ทิปเขาไปตามธรรมเนียม

คุณคงไม่นึกนะครับว่าคำถามว่าWhere are you from?นี่ ฝรั่งเขาจะไม่ถามกัน นอกเสียจากกรณีพิเศษ อย่างเช่นฝรั่งเคยไปต่างประเทศมา และคิดว่าคนต่างชาติคนนั้นอาจจะเป็นคนในประเทศที่เขาเคยไปมา

แม้กระทั่งมีคนมาทำงานใหม่ที่บริษัทของผม เขาเป็นคนต่างชาติ หน้าตาก็บอกชัดว่าเป็นคนเอเชีย แต่เพื่อนร่วมงานไม่มีใครสักคนถามว่ามาจากไหน เพราะเขาคิดกันอย่างนี้ หนึ่งมันเป็นเรื่องส่วนตัว นอกเสียจากเจ้าตัวจะเปิดเผยethnicityของตัวเอง สอง พวกเรา(อเมริกัน)ไม่แคร์หรอกว่าคุณจะมาจากไหน หน้าตาแปลกกว่าพวกเรา เราแคร์อย่างเดียวว่าคุณทำงานได้เท่าพวกเราหรือเปล่า ถ้าคุณมีความสามารถเท่ากันหรือบางทีอาจจะดีกว่า เราก็ยอมรับคุณได้เกินร้อยเปอร์เซ็นต์

อย่าลืมซิครับว่าประเทศอเมริกาเป็นดินแดนของผู้อพยพ บรรพบุรุษของพวกเราอเมริกันเองก็อพยพกันมาทั้งนั้น เราก็เลยไม่ใส่ใจ เพราะเมื่อมาอยู่รวมกันในประเทศใหม่ เราก็คืออเมริกัน เราไม่ชอบคนที่ทำตัวแปลกแยก เวลานี้มีคนต่างชาติอพยพมาอยู่อเมริกามากมาย คนต่างชาติไม่ใช่ของแปลกสำหรับอเมริกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามเมืองใหญ่ๆพวกเราเห็นกันจนชินแล้ว เรายอมรับวัฒนธรรมบางอย่างของเขา อย่างเรื่องอาหารการกิน

ผมเองยังชอบไปวัดไทยเลย เพราะมีอาหารอร่อย ได้ชมการแสดงที่ไม่เคยดูมาก่อน ได้คุยกับคนไทย เพราะชอบความโอบอ้อมอารีของคนไทย เวลาที่วัดไทยมีงานผมก็ไปช่วยตามแต่ที่เขาจะขอ เป็นเด็กคอยโบกรถในที่จอดรถ หรือขายน้ำให้ทางวัด ผมก็ทำมาแล้ว

ผมเริ่มเข้าใจคนไทยมากขึ้น อาจจะเป็นเพราะผมมีเพื่อนสนิทเป็นคนไทย เขาอยู่อเมริกามานานพอที่จะเข้าใจทั้งสองสังคม และสามารถอธิบายอะไรต่ออะไรให้ผมฟังได้

ผมไปวัดไทยเกือบทุกครั้งที่เขามีงาน งานครั้งหลังสุด สดสดร้อนร้อนก็คืองานลอยกระทง งานนี้เขาเชิญผมเป็นกรรมการตัดสินการประกวดนางนพมาศด้วย

ผมตาลายไปหมดเลย มีสาวสาวสวยสวยทั้งนั้น ตัดสินใจไม่ถูก ผู้หญิงไทยสวยที่สุดในบรรดาหญิงเอเชียทั้งหลายตามความรู้สึกของผม ในที่สุดคณะกรรมการก็ได้นางนพมาศประจำปีนี้ เธอชื่อว่าRena เป็นนักศึกษาไทย กำลังเรียนปริญญาโทอยู่ พอเห็นหน้าเธอผมก็ติดใจทันที

ผมจะต้องทำความรู้จักกับเธอให้ได้ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ผมนอนไม่หลับแน่ พอตัดสินแล้วบรรดาสาวงามทั้งที่เข้ารอบและตกรอบก็ไปลอยกระทงที่สระปลอมที่เขาทำไว้กลางสนาม ผมก็เดินตามบรรดาสาวงามไปที่สระด้วย อ้อ ลืมบอกไปครับว่า รีน่านอกจากจะเป็นนางนพมาศแล้ว เธอยังได้ตำแหน่งขวัญใจช่างภาพ ขวัญใจประชาชน และขวัญใจสื่อมวลชนอีกด้วย นี่แสดงว่าเธอสวยจริงๆนะครับ

แหมคนงามใครๆก็อยากถ่ายรูปด้วย ผมก็ยืนรอใกล้ๆอย่างอดทน กว่าคนที่ห้อมล้อมเธอจะหมดไปก็กินเวลาเกือบชั่วโมง หนาวครับ ผมอยากไปห้องน้ำ แต่ก็กลัวพลาดรีน่า จนกระทั่งเกือบสองยามผมจึงมีโอกาสเข้าไปแสดงความยินดีกับเธอ

เธอจำผมได้เพราะผมเป็นกรรมการตัดสิน คืนวันนั้นพระจันทร์ทรงกลด แสงนวลอร่ามตา แต่ว่าใบหน้าของรีน่าก็นวลผ่องสวยกว่าแสงจันทร์เสียอีก แหม บรรยากาศโรแมนติกจริงๆ

รีน่าน่ารักจริงๆ เธอช่างมีอารมณ์ขัน เธอบอกผมว่าเธอเป็นนางนพมาศไร้เวที แหมผู้หญิงแบบนี้ผมชอบจริงๆ เธอผิดกับหญิงไทยคนอื่นๆที่ผมรู้จัก ผมแทบจะสำลักความหวานของเธอตายต่อหน้าแสงจันทร์ซะแล้ว ผมคุยกับเธอหลายเรื่อง ถ่ายภาพเธอเอาไว้หลายรูป ผมไม่รีรอหรอกครับที่จะขอเบอร์บ้าน เบอร์มือถือ และอีเมล์ของเธอ ขอให้หมดเพื่อที่จะได้ติดต่อกับเธอได้หลายๆทาง นอกจากจะให้นามบัตรของผมไปกับเธอแล้ว ผมก็ยังอาสาอีกว่า ถ้าเธออยากให้ผมช่วยเรื่องการเรียนผมก็ยินดีช่วย ผมจบจากมหาวิทยาลัยเดียวกับที่เธอกำลังเรียนอยู่ เธอก็ตอบขอบคุณ

หลังจากวันลอยกระทงแล้วผมก็นึกถึงรีน่าตลอดเวลา เรียกว่ารีน่าฟีเว่อร์ นึกถึงเธอแล้วบางทีก็ยิ้มอยุ่คนเดียว จนเพื่อนๆหาว่าบ้า ผมมีอาการหนักมาก ทั้งๆที่ผมก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มๆแล้ว ผมเจอผู้หญิงมามาก แต่รายนี้ทำให้ผมหัวใจปั่นป่วนทั้งๆที่เห็นหน้าเป็นครั้งแรก ผมก็รอเธออยู่สองอาทิตย์หลังจากงานลอยกระทง แต่เธอก็ไม่โทรศัพท์มา ผมเคยโทรฯไป เธอก็ไม่อยู่บ้าน บางทีก็ปิดมือถือ ผมฝากข้อความไว้ก็ไม่เคยได้รับคำตอบ เฮ้อ ฝรั่งก็กินแห้วเป็นเหมือนกัน แต่ผมไม่ชอบกินแห้ว อยากกินชมพู่มากกว่า รีน่าบอกผมว่าชื่อเล่นของเธอชื่อชมพู่ครับ

(เอาละซิ หนุ่มใหญ่วัยดึกเกิดละเมอเพ้อพกถึงสาวที่เพิ่งจะเห็นหน้า ต้องติดตามต่อไปว่าเจมส์จะได้กินชมพู่ หรือว่ากินแห้ว)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 18, 2008, 12:27:27 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 12:26:39 am »


pimlapas     
โพสต์เมื่อ: Jul 15 2007, 07:57 PM
   
สนุกดีจังค่ะ พิมก็เข้ามาลุ้นและเอาใจช่วยหนุ่มเจมส์ ให้ได้กินชมพู หวาน ๆ
โชคดีนะจ๊ะ หนุ่มเจมส์


--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jul 17 2007, 02:35 PM
   
น้องเพ๊กกี้ มีเรื่องสนุก ๆ มาเล่าให้คนแก่สดชื่นได้เสมอ ๆ นะคะ อ่านแล้วกระชุ่มกระชวยค่ะ


--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 30, 2008, 06:17:17 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF