www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอฝากตัวในฐานะน้องใหม่ค่ะ  (อ่าน 1801 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
khunong
บุคคลทั่วไป


อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 02:45:34 am »

[ 15 ก.พ. 2550 18:56:34 ]


เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกไม่กี่วัน ได้แต่อ่านค่ะ วันนี้ขอแนะนำตัวนะคะ

และก็ฝากงานไว้ให้อ่านด้วยค่ะ เรื่องของหลานชายตัวเล็ก ๆ ที่บ้านค่ะ

www.มีทองแท้.net

chapter 1. แมวกินแมงมุม

…………………………..

กลับจากไปกินข้าวที่ซีคอนกันมา ก็เจอแมงมุมตัวใหญ่ประมาณฝ่ามือมีทองแท้ คงจะเป็นแมงมุมที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาในชีวิต 2 ขวบกับอีก 5 เดือน ไม่นับในจอทีวีนะครับ

มีทองแท้ก็เลยต้องตื่นเต้น เฝ้ามองดูด้วยความสนใจเป็นล้นพ้น ดูเฉย ๆ ไม่พอ ยังกระโดดโลดเต้นร้องเพลงแมงมุมขยุ้มหลังคา แมวกินปลา หมากัดกระพุ้งก้นอีกด้วย

ป้าเห็นท่าทางรื่นเริงเกินพอดีแล้วแสนจะหมั่นไส้ เลยตั้งกล้องกะจะถ่ายวีดิโอเก็บไว้ให้มีทองแท้ดูความแก่แดดของตัวเอง กำลังตั้งขากล้องอยู่ เจ้ามีทองแท้ก็กำลังเต้นไป หัวเราะไป

ไอ้แมวเถื่อนขึ้นมาดูว่ามีงานมหรสพอะไร เผื่อจะขอสนุกดูด้วยคน..เอ๊ย..ตัว อ้าว เอ๊ะ อะไรอยู่บนพื้นนั่นหว่า? ไหนเข้าไปดูใกล้ ๆ ซิ

“อ๊ะ ๆ”

มีทองแท้ตกใจเมื่อเห็นเจ้าแมวเหมียวถลาเข้าไปใกล้

“อ๊าย...”

ไอ้เหมียวเอาตีนตะปบแมงมุมเคราะห์ร้าย

“อ๊ากส์ส์ส์ส์...”

พอแมงมุมขยับจะวิ่งหนี ไอ้มาตกรก็..ก็กัดแล้วกินเข้าไปทันที ท่ามกลางดวงตาเบิกโพลงเพราะความช็อคของมีทองแท้ผู้เต้นเร่า ๆ

“อ๊ายยยยย....แง๊งงงงงงง…..”

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว ป้าเองก็ตะลึงกับภาพที่เห็นเหมือนกัน สงสารแมงมุมแล้วก็มีทองแท้ซึ่งร้องไห้ลั่น น้ำตาไหลพราก ๆ ทั้ง ๆ ที่เมื่อนาทีที่แล้วยังหัวเราะร่าเริงอยู่เลย

ทั้งบ้านวิ่งมาดู นึกว่าป้าตี กะจะมาช่วย พอรู้เรื่องก็หัวเราะขำมีทองแท้กันใหญ่ ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ทำไมผู้ใหญ่ถึงได้ใจร้ายนัก? แมงมุมมันเพิ่งสูญเสียชีวิตไปนะ

“แง๊งงงงงงงงงง.............”

“โอ๋...โอ๋.....”

เมื่อเห็นว่ามีทองแท้เศร้าจริง ๆ ทั้งป้า ลุงอู๋ ปะป๊าโอ๋ ย่า ๆ ตี้ ๆ ถึงได้ผลัดกันเข้ามาปลอบ แต่โศกนาฏกรรมที่เห็นต่อหน้าต่อตา คงจะสะเทือนหัวใจเล็ก ๆ ของมีทองแท้มาก จึงไม่สามารถหักห้ามความทุกข์ได้ง่าย ๆ

ถึงแม้จะเวียนเทียนกันมาปลอบโยนมีทองแท้กันเกือบหมดบ้านแล้ว มีทองแท้ก็นิ่งไปพัก ๆ เท่านั้น พอจิตประหวัดไปถึงภาพสยองขวัญ ก็ร้องไห้ออกมาอีก

ลุงอู๋เลยพามีทองแท้ลงไปที่สวน ไปหาแมงมุมตัวใหม่ ไปเจอแมงมุมน้ำในบ่อ ป้าบอกว่าแมงมุมพวกนี้น่ะป้ายกให้มีทองแท้นะ

มีทองแท้ก็เลยเงียบ นั่งดูแมงมุมน้ำที่ถึงจะหน้าตาไม่เหมือนตัวตะกี้นี้ก็ตาม เพราะมันคนละสายพันธุ์ แต่มันก็เป็นแมงมุมอ่ะนะ

ไอ้แมวมาตกรเดินตามมาอีก

“ไป ไป๊..” มีทองแท้ไล่ สีหน้าหวาดหวั่นแทนแมงมุมน้ำ

“ไม่เป็นไรหรอก บ่อน้ำมันสูง แมวมันปีนไม่ไหว มีทองแท้เลี้ยงแมงมุมไว้ในนี้นะ ป้ารับรองแมวมันไม่ขึ้นมาจับไปกินหรอก”

มีทองแท้พยักหน้าหงึกหงัก จับตามองแมวไม่ยอมให้คลาดสายตาไปได้ เจ้าแมวก็บิดตัวเกลือกกลิ้งกับสนามหญ้าอยู่ตรงนั้น

“แมวมันขึ้นมาไม่ได้นะ”

มีทองแท้ขอความมั่นใจจากป้าอีกครั้ง ป้าต้องยืนยัน แต่หัวเราะขำมีทองแท้ไป แล้วอย่างนี้จะให้มีทองแท้สบายใจได้ไงเนี่ยะ?

ป้ารู้สึกร้อน อยากจะขึ้นบ้านเลยออกอุบายว่า

“ถ้าเราเฝ้าอยู่อย่างนี้ แมวมันก็จะรู้ว่ามีทองแท้มีแมงมุมอีกหลายตัวอยู่ในบ่อ ป้าว่าขึ้นบ้านเหอะ อย่าให้มันสงสัย เดี๋ยวจะลำบาก”

มีทองแท้เลยจำยอมผละจากบ่อน้ำอย่างเสียไม่ได้ เดิน ๆ ไปก็หันไปดูว่าแมวมันจะปีนบ่อลงไปเจี๊ยะแมงมุมน้ำหรือเปล่า? เดินมาได้ไม่เท่าไร ก็ตาไวไปเห็นลูกแมงมุมตัวกระจี๊ดบนสนามหญ้า ห่างจากแมวนอนหวดแค่ 2-3 เมตรเท่านั้น

มีทองแท้เลยเอาใบไม้มาบัง ๆ ไว้ จริง ๆ แล้วก็อยากจะอุ้มมันขึ้นไปบนบ้านด้วยนะ แต่มีทองแท้กลัวแมงมุม ไม่กล้าจับอ่ะ และก็รู้ด้วยว่าป้าเขาก็ไม่กล้าเหมือนกันแหละ

เอาใบไม้บังแล้ว ก็ยังไม่วางใจ เลยนั่งยอง ๆ เฝ้าแมงมุมอยู่ตรงนั้น มองหน้าป้าเหมือนจะขอคำปรึกษาว่าจะวางระบบรักษาความปลอดภัยยังไงดี

ไอ้แมวก็ดันนั่งชันหู กระดิกหางไปมาช้า ๆ ตามองมาทางเราเหมือนจะสงสัยว่าเรามองมันทำไม มีทองแท้มีอาการวิตกจริตทันที ป้ากลัวว่าชาตินี้จะไม่ได้ขึ้นบ้าน ต้องนั่งเฝ้าแมงมุมตัวนี้จนกว่ามันจะสิ้นอายุขัย ก็เลยต้องออกอุบายใหม่

“ชู่วส์..อย่าพูดดังไป เดี๋ยวแมวมันรู้ว่าตรงนี้มีแมงมุม”

“ทำไงดี” มีทองแท้กระซิบตอบ แววตากังวลเต็มเปี่ยม

ความจริงสถานการณ์ตอนนี้เครียดจัดสำหรับมีทองแท้ แต่ป้าก็อดขำไม่ได้ ต้องกัดฟันไม่หัวเราะออกมา แต่ตางี้เยิ้มไปด้วยเสียงหัวเราะเชียวล่ะ รู้จักไหม..หัวเราะทางตาน่ะ

“ก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ เดินขึ้นบ้านไป อย่าให้มันสงสัยน่ะสิ”

มีทองแท้ก็ยังตัดใจลุกไม่ได้ เปิดใบไม้ดูว่าแมงมุมยังอยู่รึเปล่า กะจะสั่งสอนให้มันแอบแมวดี ๆ ก็หาแมงมุมไม่เจอแล้ว

“มันไปแอบแล้วล่ะ มีทองแท้ไม่ต้องห่วงหรอก”

ในที่สุด มีทองแท้ก็ยอมเดินขึ้นบ้าน

พอมีทองแท้เลิกร้องไห้อาลัยแมงมุมแล้ว ป้าก็บอกมีทองแท้ว่าต้องเปลี่ยนคำร้องแล้วนะ จากแมวกินปลา เป็นแมวกินแมงมุมแทน

โห..ป้า ใจคอจะตอกย้ำโศกนาฏกรรมครั้งนี้จังนะ มีทองแท้เลยงอน ไม่พูดด้วยซะอย่างนั้น ไปอาบน้ำ แล้วนอนกลางวันดีกว่า

ทิ้งให้ป้ายืนอมยิ้มอยู่คนเดียว ป้ามานั่งสังเกตุดู ก็พบว่ามีทองแท้ยิ่งโตก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงจิตใจอ่อนโยน เพราะเมื่อก่อนมีทองแท้จะนั่งดูแดนสนธยาด้วยกันทุกเย็น แต่ตอนหลัง ตั้งแต่ที่มีภาพสัตว์ตัวหนึ่งไล่ล่าสัตว์อีกตัวเป็นอาหาร

มันเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ออกจะโหดร้ายเกินไปหน่อย มีทองแท้รับไม่ไหว เลยไม่ดูนับแต่นั้นมา ไม่ใช่ว่ามีทองแท้จะพิศวาสแมงมุม มีทองแท้กลัวน่ะไม่ว่า แต่การที่เห็นแมวซึ่งตัวใหญ่กว่า แข็งแรงกว่ากระโดดเข้ามารังแกโดยที่แมงมุมสู้ไม่ได้ จะเรียกว่าไม่มีโอกาสสู้น่าจะถูกต้องกว่า มีทองแท้ก็เลยสงสารแมงมุมอย่างจับใจ

ไม่เพียงแค่นั้น แม่เลยให้ป้าฟังว่า ตอนไปที่บ้านตายาย มีทองแท้ก็ร้องไห้ไม่หยุด เพราะเห็นไก่จิกแมลงสาปไปกิน ทั้ง ๆ ที่ปกติแล้วก็กลัวแมลงสาปเหมือนกัน

หัวใจเป็นทองเชียวนะพ่อมีทองแท้.




มีดวงจันทร์อันเฉิดฉายในสายตา ไม่ปรารถนาดาราอื่นแม้นหมื่นแสน
บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 02:48:15 am »

ชุติมา  
15 ก.พ. 2550 22:09:12

ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ



อภิญญา
16 ก.พ. 2550 06:28:23

มาเลยค่ะ ที่นี่อบอุ่น ยินดีต้อนรับค่ะ



ปลิวลม
16 ก.พ. 2550 07:43:24

สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับเช่นกัน

ทำไมคุณอ่องไม่เอาเรื่อง มีทองแท้ เข้าคลีนิคเรื่องสั้นให้อาจารย์วิจารณ์ละคะ เพื่อจะได้ไอเดีย ดีๆกลับไป เป็เพียงคำแนะนำจากคนคุ้นเคย



สีน้ำฟ้า
16 ก.พ. 2550 21:23:18

ยินดีที่รู้จักค่ะ คุณ Khunong


--------------------
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF