www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คิดถึงทุกท่านมากเลยค่ะ  (อ่าน 1657 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ชุติมา
Global Moderator
Newbie
*****
กระทู้: 10



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 04:29:33 am »

โพสต์เมื่อ: May 26 2007, 05:58 PM

 โอ๊ย...ไม่นึกไม่ฝันว่าจะเกิดขึ้นอีก อยู่ ๆ เมื่อเย็นวันพุธที่ 23 ที่ผ่านมา พอกลับจากส่งหนุ่มทะเลก้บสาวลั่นทมไปเมืองเมนโดซ่าที่อาร์เจนติน่า เพราะหมดอายุวีซ่า ต้องออกนอกชิลีไปก่อน แล้วพอกลับมาแล้วจึงจะอยู่ต่อได้อีกสามเดือน...

เย็นวันนั้นพอกลับมาถึงหน้าบ้าน ปรากฏมีรถฉุกเฉินของทางเขตจอดเปิดไฟแวบ ๆ อยู่สองคัน และสายไฟต่าง ๆ ห้อยรุ่งริ่ง เสาที่ติดอยู่กับต้นเฟื่อฟ้าถูกดึงโย้ออกมานอกบ้าน เท่านั้นแหล่ะค่ะ แทบร้องไห้เลย เพราะนี่มันเป็นตรงบ้านของเราด้วย นึกกังวลทันที อย่างนี้อินเตอร์เนท และทีวีก็ไปหมดแน่ ๆ แล้วก็จริง ๆ ด้วยค่ะ ที่ยิ่งกว่านั้นก็คือไฟฟ้าก็ไม่มีด้วย ตอนนั้นเกือบหกโมงเย็นแล้ว ทางเขตดีมากเลยรีบเรียกการไฟฟ้ามาต่อสายให้ก่อน ก็ใช้เวลานานเหมือนกัน ไม่งั้นคืนนั้นเราต้องหนาวตายในความมืดแน่ ๆ ...วันนั้นอากาศเย็นด้วยซิคะ...

ตกลงคืนวันพุธ พฤ หมดสิทธิ์ที่จะติดต่อใครได้อีก ตอนค่ำทาง วีทีอาร์ บ.ที่ให้บริการเคเบิล โทรศัพท์ และอินเตอร์เนท บอกจะมาซ่อมสายให้ และคืนนั้นเรามีงานเลี้ยงต้องออกไปตอนทุ่มหนึ่ง เขาบอกต่อสายข้างนอกบ้านไม่ต้องเข้ามาข้างใน เราก็ดูเขามาซ่อมตอนที่ออกไปงานเลี้ยง แต่พอกลับมาทุกอย่างก็ยังเลวร้ายเหมือนเดิม คือโทรศัพท์ยังเป็นเบื้อ ทีวีไม่มีให้ดู และที่สำคัญอินเตอร์เนท ก็ยังไม่ได้...โอ๊ย...อะไรจะแย่ขนาดนี้ สำหรับยุคนี้ พอไม่มีอินเตอร์เนทสักอย่างรู้สึกเซ็งมาก ๆ เลยค่ะ ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่ทราบท่านอื่นรู้สึกอย่างนี้บ้างหรือเปล่าคะ...

ตกลงเลยต้องตาม ทางวีทีอาร์ มาช่วยต่อสายให้อีกครั้ง ซึ่งเขาบอกวันศุกร์งานเต็มมากแต่จะมาให้วันเสาร์ช่วง 10-12 น. เราก็ใจไม่ค่อยดีนัก เพราะไป ๆ มา ๆ ก็ ไม่หนี 4-5 วันอยู่ดี เกิดไม่ยอมมาก็ต้องรอไปถึงวันจันทร์ ตายแน่ ๆ เลย...

พอมาถึงจริง ๆ เมื่อเช้าก็ทำท่าจะต่อให้ไม่ได้อีก เพราะบอกเสามันโย้มากแล้ว เรื่องเสานี้ทางการไฟฟ้ากะว่าจะต้องมาเปลี่ยนให้ แต่ก็ต้องรอประมาณ 15 วัน ซึ่งสำหรับอินเตอร์เนทนี่เรารอไม่ได้อย่างแน่นอน ก็ร้อนถึงเจนอีกตามเคย เจนเป็นพี่สาวเจ้าของบ้านเราค่ะ คราวนี้ยังเช้าอยู่ โรแบร์โต้ สามีเจนกำลังจะออกไปวิ่งจ๊อกกิ้ง ก็เลยออกมาเจรจาให้ และบอกให้เจ้าหน้าที่ที่บอกยังต่อไม่ได้นั้นหาทางติดต่อกับเจ้าหน้าชั้นสูงว่าต้องต่อสายอินเตอร์เนทให้เราด่วนให้ได้ ผลสุดท้ายทางบริษัทเลยยอมต่อให้เราก่อน และพอการไฟฟ้ามาเปลี่ยนเสาให้ใหม่ก็ค่อยมาต่อกันใหม่อีกที...ทุกอย่างถึงเรียบร้อยเมื่อตอนเที่ยงนี้เองค่ะ...

โอ๊ยคิดถึงจริง ๆ เลยนะคะ เนี่ย...

ครั้งแรกที่เคยเกิดก็ตอนที่คุณภัสสรต้องไปผ่าตัดทำบายพาส ที่เป็นไปแบบกระทันหัน เราไม่ได้แจ้งข่าวใครเลย พอกลับจาก รพ.มาถึงบ้านวันแรกก็เกิดเรื่อง คือรถคอนเทนเนอร์ มาชนเอาสายขาดไปเลย วันนั้นเห็นเหตุการณ์ด้วยนะคะ.... พวกเราคือชาวบ้านบนถนนนี้ เดือดร้อนกันไปหมด ขนาดเร่งให้ทาง วีทีอาร์ มาช่วยต่อให้
แต่กว่าจะยอมมาต่อให้เรา ก็ตั้ง 5 วัน ช่วงนั้นแย่มาก ๆ เลยค่ะ เพราะติดต่อกับโลกภายนอกไม่ได้เลย ทางบ้านที่เมืองไทยเป็นห่วงกันมากที่อยู่ ๆ เราก็หายต๋อมไปเลย ในที่สุดต้องโทรตามทางสถานทูตกว่าจะรู้เรื่องกัน

สำหรับครั้งนี้เกิดจาก รถบันทุกขนเครื่องมือก่อสร้างที่สูงกว่ามาตรฐาน คราวนี้เราไม่เห็นเหตุการณ์แต่เพื่อนบ้านที่น่ารักบอก เขากำลังเดินกลับจากบ้านแม่ที่อยู่ถัดบ้านเราไปแล้วก็ใกล้จะถึงบ้านเขาแล้วด้วย ปรากฏรถคันนั้นทำสายไฟ้ที่ต่อจากฝั่งตรงข้ามบ้านเรามายังกลุ่มทางบ้านเราขาดทันที สายไฟเส้นหนึ่งวิ่งลงมาเฉียดขาเขาไปเลย เจนก็เลยวิ่งตามรถคันนั้น จดเบอร์ทะเบียนรถ และโทรแจ้งเขต แจ้งไฟฟ้า และวีทีอาร์
เพราะเราสองบ้านนี้โดนเต็ม ๆ ทางเขตก็รีบมา และช่วยกันเก็บสายไฟและสายต่าง ๆ ม้วน ๆ ให้พ้นอันตรายกับผู้คน ซึ่งเราก็กลับมาถึงบ้านพอดี...

ค่ะ...เฮ้อ ตอนนี้โล่งอกไปเปลาะที่ได้อินเตอร์เนทกลับคืนมาเลยรีบมาเล่าให้ฟังค่ะว่าทำไมถึงได้หายเงียบไป...

โพสได้แก้ไขโดย ชุติมา เมื่อ May 26 2007, 06:14 PM
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 28, 2008, 04:31:38 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 04:31:20 am »

เทาแดง    
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 03:30 AM
   
ถือเป็นโชคดีที่คุณพี่ไม่อยู่ตรงนั้นนะครับ

อุบัติเหตุมักเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

อกสั่นขวัญหายกันไปตาม ๆ กัน ขวัญเอ้ย ขวัญมา
ขอให้พี่ทั้งสองมีพลานามัยที่แข็งแรงตลอดไปนะครับ
จะได้นำเรื่องสนุก ๆ มาเล่าให้พวกได้ฟังกันต่อ



ปลิวลม
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 05:05 AM
   
คิดถึงเช่นกันค่ะ หวังว่าทุกอย่างคงจบด้วยดีนะคะ คุณพระคุ้มครอง

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 12:41 PM
   
คุณชุติมาและคุณประภัสสรคะ

ดีใจด้วยนะคะที่ทุกอย่างเรียบร้อยดี อ่านแล้วก็ตกใจเหมือนกันค่ะ ไม่คิดว่าเมืองนอกเมืองนาที่เจริญแล้วจะมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น และก็รู้สึกอยู่เหมือนกันว่า เอ..ทำไมเงียบ ๆ ไปนะพักนี้

แต่ก็ดีที่ทุกอย่างผ่านไปอย่างเรียบร้อยดีค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อินทีวร    
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 01:36 PM
   
สวัสดีค่าพี่ชุติมา และพี่ๆทุกท่าน

ตั๊ดก็คิดถึงพี่ชุติมาคะ ..คุณอาประภัสสรด้วย .....ถึงว่าหายเงียบไปเลย .... ^^!

พรุ่งนี่ตั๊ดก็เปิดเทอมแล้ว ขึ้นปี 3 เรียนหนักสุดๆเลยละคะ (เรียกร้องความเห็นใจ..)
ไม่ได้เข้ามาทักทายพี่ๆบ่อยๆ คิดถึงตั๊ดด้วยนะคะ .....

รักษาสุขภาพกาย และใจ นะคะีพี่ๆทุกท่าน ..... อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (เกินไปละ - - ")



สุวดี
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 02:00 PM
   
โจ๊ก(คนน่ารัก) นึกว่างานของพี่ยุ่งๆๆๆๆๆๆๆมาก ที่ไหนได้ accident
(เอ้อ...ที่จริงเขาน่าจะฝังสายไปทุกอย่างลงใต้ดินแบบฮอลแลนด์นะคะ)

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 02:07:48 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF