www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: การนำนิยายที่ชอบใจมา กล่าวถึง....., ขออนุญาตสอบถามอย่างเป็นทางการค่ะ  (อ่าน 2155 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 06:06:05 am »

โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 03:08 PM

สวัสดีคะ คุณอาประภัสสร พี่ชุติมา พี่อภิญญา พี่ปลิว พี่แจม พี่เทาแดง พี่โจ๊ก ... พี่ๆท่านอื่นๆที่ไม่ได้กล่าวนาม และพี่ๆ ทีมงานทุกท่าน ................ แหะ ๆ ตั้งกระทู้ครั้งแรก ขอทักทายทุกท่านเลยนะคะ

ตั๋ดมีคำถามที่อยากจะถามคุณอาประภัสสร หรือ พี่ ๆ ท่านใดก็ได้ ที่พอทราบ.... รบกวนให้ความรู้เพื่อเป็นแนวทางด้วยค่ะ

เรื่องของเรื่องก็คือ เวลาตั๊ดอ่านหนังสือเนี่ย ... พออ่านจบ ก็มักจะเขียนความรุ้สึกหลังจากอ่านเรื่องนั้นๆ ลงในสมุดไว้ ..... ที่นี้ อยากทราบว่า ถ้าหากตั๊ดจะเอามาโพสขึ้นเว็บ ..... ให้เพื่อนๆ พี่ๆ ได้อ่าน ...... จะทำได้ไหมคะ ?
ถ้าได้ ..... แล้วเราอยากเกิดอยากขัดเกลาให้เป็นประมาณว่าเรา (อยาก) วิจารณ์ จะมีปัญหาไหมคะ? (เพราะเราไม่ได้เป็นนักวิจารณ์) หรือว่าไม่ว่าในกรณีไหนๆ ต้องขออนุญาติเจ้าของผลงานนั้นๆ ก่อน?

ไม่รู้ว่าอ่านกันแล้ว จะงงรึเปล่า ยังไง ตั๊ดขอคำชี้แนะด้วยนะคะ

ขอบคุณมากคะ

...ฮิฮิ ท้ายนี้อยากบอก วันนี้ตั๊ดได้หนังสือ "จดหมายจากชายชราตาบอด" ของคุณอาประภัสสร มาครอบครองแล้ว เย้ ...... (เหมือนว่าเพิ่งวางขายเลย อะค่ะ ^^!)


## ความรักนี้หนอ ขอ...ก็ใช่ว่าจะได้ ให้ .... ก็ใช่ว่าจะรัก ##
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 03:39:10 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 06:10:25 am »

ปลิวลม     
โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 03:58 PM
   

ได้ซิจ๊ะ ตั๊ดจ๋ารออ่านอยู่ค่ะ ดีนะไอเดียดี

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 05:12 PM
   
วิจารณ์ไม่เก่ง ขอเป็นคนอ่านก็แล้วกัน

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 06:23 PM
   
หลานตั๊ด

การนำบางตอนของหนังสือที่ชอบมาบอกเล่า หรือกล่าวถึง รวมทั้งความเห็นเชิงวิจารณ์ ไม่น่าจะเป็นปัญหาอันใด แต่อย่าลืมบอกชื่อเรื่อง ชื่อคนเขียนด้วยนะครับ ช่วงที่ผ่านมางานยุ่งมากเลยไม่มีเวลาเข้ามาคุย แต่ก้ตามอ่านกระทู้ต่าง ๆ อยู่ตลอด ตอนนี้ค่อยว่างขึ้น คงจะเข้ามาคุยด้วยบ่อย ๆ

ประภัสสร

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ May 31 2007, 02:44 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



lantom
โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 06:24 PM
   
คิดว่าน่าจะดีนะ
เจ้าของผลงานก็จะได้รับทราบมุมมอง, ข้อดี, ข้อบกพร่อง ไว้สำหรับงานต่อไป
ยิ่งถ้าเจ้าของผลงานมาตอบคำถามที่คาใจด้วยยิ่งดีใหญ่
Post ถาม Dan Brown ไปตั้งนานแล้ว
เค้ายังไม่ตามมาตอบเลย ฮุ้ย !

ปล.
- วิจารณ์อย่างมีเหตุผล และเจตนาที่ดี เจ้าของผลงานคงดีใจ
แต่ที่กลัวคือถ้าเค้าไม่เปิดใจรับฟังความเห็น ก็แป่วววว......
โต่ไผโต่มั๊น..... he' he'

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



สุวดี
โพสต์เมื่อ: May 23 2007, 08:50 PM
   
น้องตั๊ด (สาวเท่)จ๋า...
วิจารณ์ได้ค่ะ แต่นักเขียนเขียนด้วยจรรยาบรรณ นักวิจารณ์ก็ควรวิจารณ์ด้วยจรรยาบรรณด้วย หมายถึงวิจารณ์ด้วยเหตุและผล ที่สำคัญที่สุด ไม่ควรเอาเรื่อง นิสัยส่วนตัวของนักเขียนมาเกี๋ยวข้องกับงานเขียน

เอ้อ...อะแอ้ม ถ้าพูดถึงพี่โจ๊กช่วยวงเล็บท้ายชื่อทุกครั้งว่า (คนน่ารัก) แบบนี้ แบบว่าพี่โจ๊กเป็นคนบ้ายอ อะแอ้มๆ แหะ แหะ

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



อินทีวร    
โพสต์เมื่อ: May 24 2007, 06:32 AM
   
สวัสดีค่ะ ... ดีใจที่พีๆ และคุณอาแวะเข้ามาตอบให้หายข้องใจคะ ...

พี่โจ๊ก (คนน่ารัก) ... แบบนี้ใช่ไหมคะ พี่โจ๊ก อาคิ อาคิ ......กี๊ดๆๆ ตั๊ดก็บ้ายอเหมือนกันนะคะพี่ โฮ่ๆๆ น้องตั๊ด (สาวเท่)จ๋า... <--- อันนี้ชอบ ๆๆๆ ค่ะ ... ขอบคุณด้วยนะคะสำหรับคำแนะนำ สำหรับนัก (อยาก) วิจารณ์ตัวใหญ่ๆ

คุณlantom .... ถามแดน บราว เลยหรือคะ? โอ้ ...ถามเรื่องไรคะนี่ ตั๊ดเป็นแฟนงานเขียนเขาเช่นกันคะ ฮี่ๆๆๆ ...เรื่องที่ตั๊ดอยากจะทำสนองความอยากของตัวเอง เขาเขียนไว้นานมากกกแล้วคะ ..^^! สำหรับตั๊ด ถ้าผู้เขียน มาคุยดัวย (อย่างคุณอาอย่างเนียะ) ...ดีใจสุดๆ แหละคะ
ปล. ปัญหาน่าจะไม่มี ถ้าเราบริสุทธิ์ใจ ใช่ไหมคะ ...โฮ่ๆ แต่ก็จะพยายามระวังภาษาของตัวเองไว้คะ .... ขอบคุณสำหรับความเห็นค่า...

คุณอา...สวัสดีคะ คิดถึงและเป็นห่วงคุณอาเสมอนะคะ (ฮิฮิ ขอหลานอ้อนหน่อยคะ) ขอบพระคุณที่กรุณาแวะมาตอบค่ะ ... ตั๊ดกะว่าจะสแกนปกใส่มาด้วยเลยละคะ คุณอา ^^! เดี๋ยวตั๊ดขออนุญาต ลงบทความที่ตั๊ดเขียนไว้จากเรื่องที่อ่านล่าสุดเลยนะคะ ขอรบกวนคุณอา และพี่ๆ ทั้งหลายอีกรอบ ที่นี่นะคะ .....

พี่อภิญญา ...งั้นตั๊ดขอคำแนะนำหรือความเห็น เมื่อตอนเอาบทความมาลงแล้วกันนะคะ ขอคุณค่า ..

พี่ปลิว ... ขอบคุณคะ .... (อ่านนิตยสาร เอ็นเตอร์เทนอยู่คะ) ก็เลยอยากจะลองบ้าง นี่ตั๊ดก็เล่นกับหนังไว้เยอะเหมือนกัน ^^!

ขอบคุณมากๆคะ ....



เทาแดง    
โพสต์เมื่อ: May 24 2007, 07:43 AM
   
สวัสดีคุณพี่ทุก ๆ ท่านนะค๊าบ

จริง ๆ แล้วหลายเล่มหนังสือที่เราหยิบขึ้นมาอ่านมักจะมีอะไรหลายอย่างให้น่าจดจำเสมอ หลายเล่มอ่านแทบจะไม่รู้เรื่องเลยก็ว่าได้ในตอนแรก แต่พอได้มาอ่านซ้ำ ๆ หลาย ๆ ครั้งเข้ากลับกลายเป็นบทกวีชั้นเยี่ยมเลยก็ว่าได้ แต่นั่นแหละอาจเป็นเพราะยังไม่ถึงอารมณ์กวีก็ว่าได้ เช่นของคุณประกาย ปรัชญา เป็นต้น ฮ่า ฮ่า ที่พาดพิงถึงคุณประกายก็เพราะว่าเทาแดงยังเข้าไม่ถึงอารณ์กวีนะครับ

แต่ถ้าเป็นเรื่องสั้นจะหักมุมหักป้านก็แล้วแต่หรือจะเป็นจำพวกนิยายขนาดสั้นหรือไม่สั้นก็ตามทีมักจะมีสิ่งดี ๆ ให้เราได้จดจำเสมอ อาทิเช่น ปกหนังสือเป็นต้น อิ อิ
คนละเรื่องเดียวกันอีกแล้ว แต่คราใดที่ได้อ่านผลงานของคุณพี่ประภัสสร ทำให้เทาแดงจดจำทุกครั้งเลยว่า "ชีวิตคนเราจะต่างอะไรกับเม็ดทรายในท้องทะเลทราย...." แต่นั่นแหละทรายม็ดเล็กอาจทำให้เจ็บตาได้เหมือนกัน ฮ่า ฮ่า ออกนอกเรื่องอีกแระ..

เอาเป็นว่าพี่อี๊ด ชมัยภร เป็นแบบอย่างของนักวิจารย์วรรณกรรมที่ดีคนหนึ่งของวงการครับ และเป็นคุณป้าที่น่ารักของเหล่าน้อง ๆ เป็นครูที่ควรได้รับการคารวะจากเหล่าศิษย์ และเป็นเจ้าของทานของเหล่ามะหมาสี่ขาในบ้านด้วย ...



อินทีวร    
โพสต์เมื่อ: May 24 2007, 10:47 AM
   
สวัสดีคะ พี่เทาแดง .....

ตั๊ดคงมิบังอาจ เทียบตัวเองได้อย่าง พี่อี๊ด ชมัยภร บุคคลที่พี่เทาแดงเอ่ยนามมาหรอกคะ ...แต่ก็จะนำวิธีการของท่านมาเป็นแนวทางในการหัด ... ของตั๊ดนะคะ

แล้วก็ขออนุญาติ ให้พี่ๆ ... อ่านบท อยากวิจารณ์ของตัดด้วยเลยนะคะ



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: May 24 2007, 11:26 AM
   
ขอความรักบ้างได้ไหม…....
พิบูลศักดิ์ ละครพล
ฉบับพิมพ์ ครั้งที่ 8
นิยายที่ถูกจัดพิมพ์ขึ้นในชุดรักวรรณกรรมไทย จากแพรวสำนักพิมพ์

*********************************************
ฉันรักเธอไม่ได้ต้องการสิ่งใด
ฉันรู้ได้ในยามเขาหยุด ปรารถนา...
ไม่เคยสูญเสียเดือนฉายความหมายศรัทธา…
แสงเดือนรู้ว่า ฉันรักเธออย่างไร...
ฉันรักเธอไม่เคยรักใครเทียบเธอ...
ถึงแม้จะเก้อมีเธอเพียงความฝันใฝ่
ไม่เคยเรียกร้องขอเป็นเจ้าของหัวใจ...
ฉันรู้ได้ยามเธอมีคนอื่นปอง
เดือนรู้ดีฉันนี้ขาดสิ่งใดบ้าง...
ทุกสิ่งทุกอย่างใครๆก็เป็นเจ้าของ...
รู้ตัวดีชีวิตนี้เปื้อนละออง...
หนึ่งคำขอร้องไม่เคยรักเธอตอบมา
แสงเดือนเอย แสงเดือนนี้แจ้งประจักษ์
รักบริสุทธิ์ ถึงแม้หยุดปรารถนา
ไม่เคยสูญเสียเดือนฉาย ความหมายศรัทธา...
แสงเดือนรู้ว่า ฉันรักเธออย่างไร
*************************************************

เนื้อเพลงแสนอ้างว้าง ของมาช หนึ่งในตัวละครหลักสามตัว
ที่ปรากฏในนิยายเรื่องดังกล่าว เล่าเรื่องราวความรู้สึกของตัวเองต่อ ณู
หญิงสาวที่บังเอิญผ่านเข้ามาและร่วมเดินในทางชีวิตของเขาและแบงค์
ได้อย่างลึกซึ้งถึงแก่น แม้ว่าสุดท้ายแล้ว คนที่บอกตัวเองอยู่ทุกวัน
ว่าไม่ได้ต้องการ ไม่อยากได้ ... ทั้งๆ ที่โหยหาอยู่ตลอด ก็ต้องแพ้ตัวเอง
แต่ก็ทำให้ข้าพเจ้าอดไม่ได้ที่จะหยิบยกนิยายอายุ 31 ปี เรื่องนี้ มาเล่า
และแนะนำ....ด้วยความอยาก

ความรู้สึกเจ็บปวดจากสิ่งที่เรียกว่าครอบครัว คือจุดเริ่มต้นของการ
ใช้ชีวิตในป่าเขา ห่างไกลผู้คน และการทำงานที่เสี่ยงอันตราย ท้าทายความ
รู้สึกสะใจลึก ๆ ของมาชและแบงค์ และด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน ที่นำพาหญิงสาว
ผู้หนึ่ง เข้ามาในหนทางเดินของผูชายสองคนที่บทสุดท้าย เรื่องราวที่ไม่มีใคร
อยากให้เกิดหรือคาดคิด ก็เกิดขึ้น
เหตุการณ์ต่างๆ ผู้เขียนเล่าได้กระชับ จับความเท่าที่อยากเล่า
ทำให้ข้าพเจ้าต้องสานต่อจิตนาการเอาเองระหว่างทางไม่น้อย รวมถึงนึกแปลกใจ
กับความคิดของตัวละครของ ณู หญิงสาวที่ดูเหมือนมุ่งมั่น ตั้งใจ แต่กลับตัดสินใจ
ไม่ได้ในภาวะที่ควร ขณะเดียวกัน มิตรภาพระหว่างเพื่อนที่ผูกพันสานต่อกันมายาวนานของมาช และแบงค์ กลับกลายเป็นการซ้อนเร้น ปิดบังความคิดอ่านระหว่างเพื่อน
ต่อเพื่อนไปได้อย่างน่าผิดหวัง (ในความเป็นเพื่อนของตัวละครนะ)
“ขอความรักบ้างได้ไหม” เรื่องราวที่ยาวนานกว่า 31 ปีในวันนี้ข้าพเจ้าคิดว่ามันยังสะท้อนความเป็นจริงของผู้คนที่ยังมีลมหายใจ ที่ต่างก็โหยหาความรักกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันได้มาตลอด และอีกต่อๆไป ไม่ว่าจะกับครอบครัว หรือกับเพื่อนร่วมโลก ....

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่านิยายละเอียดอ่อนเรื่องนี้ เป็นต้นแบบของนิยาย
รักสามเศร้าที่ตัวละครใช้ความรู้สึกของตัวเองเป็นตัวตัดสิน โดยการการลาจาก
ชั่วนิรันดร์ ให้กับนิยายที่ตามหลังกันมาหรือไม่ แต่หลังจากอ่านเรื่องนี้ ข้าพเจ้า
ได้ข้อคิด อย่างหนึ่งว่า ... “ ความรักนี้หนอ ขอก็ใช่ว่าจะได้ ให้ก็ใช่ว่าจะรัก”
...ตามผู้ที่เขียนคำนำสำนักพิมพ์ว่าเอาไว้ ไม่ผิดเพี้ยนเลยทีเดียว ... และอีกหนึ่ง
ความรู้สึกคือ ...นิยายเรื่องนี้ มันผ่านมาแล้ว 31 ปีแน่หรือ? ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือน
เพื่อนเพิ่งจะมาเล่าเรื่องราวส่วนตัวให้ฟังกับเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อเดือนสองเดือน
ที่ผ่านมานี่เอง .......

ด้วยความเคารพ
อินทีวร ...

ขออนุญาตอ่านความเห็น บทความนี้ จากพี่ๆ และคุณอาด้วยนะคะ ....





สีน้ำฟ้า    
โพสต์เมื่อ: May 25 2007, 05:11 AM
   
น้องตั๊ด, พี่อภิญญา, พี่นิ, พี่สุวดี, พี่เทาแดง, คุณลั่นทม

สวัสดีงาม ๆ ค่ะ (มิได้เรียงตามอายุนะคะ..จริง..จริ๊ง )
ก็ดีนะคะ ที่จะนำนวนิยาย หรือเรื่องที่เราอ่านมาสนทนากันเอง
คอเดียวกันอยู่แล้วนี่นา
-----------------------------------------------------------

ขอความรักบ้างได้ไหม..

ไม่ได้อ่านตั้งนานแน่ะค่ะ ขออนุญาตฟังความเห็นจากพี่ ๆ ก่อนก็แล้วกันค่ะ
(ระหว่างนั้นก็จะได้ไปหามาอ่าน )

แล้วจะมาติดตามอีกค่ะ



----------------------
คิดถึง..ไปหาได้ทุกเมื่อนะคะ...
-----------------------------------------------------------
ลานอักษร สีน้ำฟ้า ณ โอเคเนชั่น



สุวดี
โพสต์เมื่อ: May 25 2007, 02:58 PM
   
พี่โจ๊กเป็นนักเขียนค่ะ ไม่ใช่นักวิจารณ์ (ขอโทษที่ไม่ตอบ)
คือนักเขียนจะวิจารณ์ก็ได้ แต่เป็นการวิจารณ์แบบ มองในมุมของนักเขียน
พี่โจ๊กเป็นนักเขียนที่อ่านนิยายต่างจากนักอ่านอ่านนิยาย คือเผลอๆ ในขณะอ่านจะช่วยเขียนไปด้วย

เลยขอโบ้ยนะคะ

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



lantom
โพสต์เมื่อ: May 26 2007, 10:00 AM
   
- ใช่ครับ ถ้าผู้เขียนมาคุยด้วย ตอบข้อสงสัยเรา ยิ่งชื่นใจ เพราะได้เข้าใจเนื้อเรื่องครบถ้วนขึ้น แต่รู้ไม๊ครับ แค่ได้มา website นี้ก็รู้สึกอบอุ่นว่าได้ใกล้ชิดกับคุณประภัสสรแล้ว แต่ไม่มีคำถามครับ "ชี้ค" ชัดเจน ประทับใจ หมดจด ว่าแล้วเดี๋ยวจะไปค้นเอามาอ่านใหม่
- ปกสวยจัง
- บทความสนุกดีครับ สั้น ๆ แต่ครอบคลุม ทั้งชง ทั้งตบ .. ไม่ใช๊ ทั้งปู ทั้งเล่า ทั้งถาม และสรุป ครบสมบูรณ์ในบทความสั้น ๆ (เหมาะสำหรับคนสมาธิสั้นที่กำลังเขียนตอบนี่อย่างยิ่ง)
- เหมือนที่พี่อภิญญาเล่าไว้ใน "เขียนได้เขียนดี เขียนให้มีชีวิต" บุคลิกของตัวละครแต่ละตัวต้องชัดเจนในใจ ไม่งั้นการแสดงออกจะสับสน
- ใน Angels and Demons ของ Dan Brown ได้อ่านฉบับแปล เลยไม่รู้ว่าแปลแล้วความหมายเปลี่ยน หรือ Dan Brown เองที่เขียนไม่ clear หรือเราเองอ่านไม่เอาเรื่อง ต้นเรื่องความเชื่อของ Dr.John Langdon ขัดแย้งกับการแสดงออก และตอนท้าย ๆ จู่ ๆ ทำไมตำรวจอารักขา Pope อนุญาตให้ผู้ต้องสงสัย (Dr.Kohler) เข้าพบ Pope ไม่แน่ใจว่าอ่านไม่เอาเรื่อง หรือเนื้อเรื่องตกหล่นเหมือนกัน (http://www.invisionplus.net/forums/index.php?mforum=psevikul&showtopic=149 Post ไว้แล้ว Dan Brown ไม่มาตอบ he' he'... )



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: May 26 2007, 12:53 PM
   
สวัสดีคะ พีปลิว พี่โจ๊ก(คนน่ารัก) และพี่lantom

พี่ปลิว..เรียงตามอายุน้อยไปมากใช่ไหมคะ ฮี่ๆๆๆ คริๆๆๆ หา่อ่านได้ตามร้านหนังสือทั่วไปค่า...

พี่โจ๊ก(คนน่ารัก)...รับทราบคะ ....

พี่ lantom ขอบคุณคะ .. สั้นๆ และหวังว่าคงได้ใจความบ้าง ... ตั๊ดก็ความจำสั้นเหมือนกัน เขียนยาวมากไม่ได้ เดี๋ยวมึน .....
- เทวากับซาตาน ตั๊ดอ่านปกอ่อน ก่อนซื้อปกแข็งมาครอบรอง โฮ่ๆๆๆ ชอบมากๆๆ เพราะเป็นเรื่องแรกในบรรดานิยายที่แปลเป็นไทย ของ แดน บราวน์คะ ส่วนฉากท้าย ๆ ที่พี่ว่า ตั๊ดว่าตอนอ่าน เคลียร์นะคะ ^^! เดี๋ยวต้องกลับไปอ่านอีกซักรอบ แหะๆ

ขอบคุณพี่ๆ ทุกท่านมากๆนะคะ ... ตั๊ดจะเขียนอีกละคะ แหะๆ



lantom    
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 03:36 PM
   
ได้ข้อคิด อย่างหนึ่งว่า ... “ ความรักนี้หนอ ขอก็ใช่ว่าจะได้ ให้ก็ใช่ว่าจะรัก”

- รักต้องตอบด้วยรัก ด้วยรักมีสุขด้วยรัก หล่อชีวันให้เปี่ยมแห่งรัก รักที่เอ่อล้นใจ

- ชักงง Dr.Robert Langdon หรือ Dr.John Langdon ? สับสนกับ The Davinci Code แล้ว (ได้ดูแต่หนัง)
- Dr.Langdon ตอนที่ได้รับ FAX ภาพศพที่ถูกสลักชื่อ แสดงออกด้วยอาการตื่นตระหนกมาก ขัดแย้งกับความเชื่อพื้นฐานที่เชื่อว่าลัทธินี้สูญไปแล้ว
- รบกวนหน่อยละกัน ช่วยหาเหตุผลว่าทำไมตำรวจอารักขา Pope ไม่กีดกัน Dr.Kohler ซึ่งเป็นผู้ต้องสงสัยไว้ อ่านได้ความแล้วเอามาบอกซะด้วยนะ ... จะขอบคุณมั่ก ! เพราะหนังสือคืนเจ้าของเค้าไปแล้ว (ไร้สิทธิครอบครองอันชอบธรรมทั้งหนังสือทั้งเจ้าของหนังสือ)

หมายเหตุ
- ชูสองนิ้วคว่ำลงนั่นน่ะ = ยอมแพ้แล้วค่าาา... สู้ตายค่ะเค้าชูขึ้นนะน้องนะ erkss ..

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 27 2007, 11:11 PM
   
ยังไม่ได้ชมเลยว่าหลานสาวคุณลั่นทมน่ารักดีจัง น้องชินใช่ไหมคะ อดขำไม่ได้ที่คุณลั่นทมบอกน้องตั๊ดเรื่องชูสองนิ้ว... น้องตั๊ดต้องชูนิ้วใหม่แล้วละค่ะ สู้ตายค่ะสู้ตาย

ขอโทษทีค่ะ ของแดน บราวน์ ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ ได้แต่ดูหนังแล้วก็เก็บหนังสือที่เป็นบทหนังแต่เป็นภาษาสเปนค่ะ เลยขอผ่านไปให้น้องตั๊ดหรือท่านอื่นที่เป็นแฟนแดน บราวน์ค่ะ



สีน้ำฟ้า
โพสต์เมื่อ: May 28 2007, 04:51 AM
   
มาตามติด..เอ๊ย..มาติดตามค่ะ



ด้วยความซน.. เลยได้บล็อกนี้มาฝากน้องตั๊ดค่ะ

http://masharee.bloggang.com



โพสได้แก้ไขโดย สีน้ำฟ้า เมื่อ May 28 2007, 05:41 AM

----------------------
คิดถึง..ไปหาได้ทุกเมื่อนะคะ...
-----------------------------------------------------------
ลานอักษร สีน้ำฟ้า ณ โอเคเนชั่น



lantom
โพสต์เมื่อ: May 29 2007, 04:24 AM
   
- ขอบคุณครับ น้องชินน่ารัก และ "ขำ" ด้วยครับ ขำได้ทุกวัน... คนอื่นเลี้ยงหมาแมว เค้าก็รักของเค้า แต่ผมเลือกเลี้ยงเด็ก ๆ เพราะพอสองขวบเค้าก็พูดได้ แต่หมาแมวยังเห่าบ๊อก ๆ เหมียว ๆ กันอยู่เลยน่ะ eieieie.....
- ตลกจัง พูดถึงเรื่องอะไร เรื่องนั้นก็มาทุกที เมื่อคืน (local) Cable TV จัดแจงเอา The Davinci Code มาให้ดูอีกแล้วครับ ฮ่ะ ๆ .. ดูหลายรอบแล้ว (รอบละหน่อย) มาจับความได้มากขึ้นรอบนี้เอง
- จริง ๆ ผมก็ไม่ได้ติดตามงานของ Dan Brown อย่างตั้งใจนัก ที่ผมอ่าน Angels and Demons ก็เป็น fight บังคับน่ะครับ (คนให้อ่านน่ารัก )

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



lantom
โพสต์เมื่อ: May 30 2007, 05:12 PM
   
Angels and Demons
ศัทธา และ ปัญญา
ศาสนา และวิทยาศาสตร์
...ความหวังที่เลือนลาง

. Angels and Demons ให้ข้อคิดประเด็นความขัดแย้งระหว่างวิทยาศาสตร์กับศาสนา ศาสนาเกรงว่าวิทยาศาสตร์จะลบ "ศัทธา" ที่คนมีต่อศาสนา เพราะวิทยาศาสตร์มีคำอธิบายสำหรับที่มาของทุกสิ่งและความจริงต่าง ๆ ของโลก
. ภาพยนต์เรื่อง "Contact" Judy Foster เล่นและเป็นผู้อำนวยการสร้าง (คนสวย ที่คนยิง JFK อ้างว่าเป็นแรงบันดาลใจ) นางเอกไม่เชื่อในพระเจ้า จนถูกปฏิเสธไม่ให้เดินทางไปกับยานอวกาศที่คาดว่าจะไปพบมนุษย์ต่างดาว กล่าวกับพระเอกว่า... "เราจะเชื่อได้อย่างไรว่าพระเจ้ามีอยู่จริง และท่านเป็นผู้สร้างสรรพสิ่งในโลก มีอะไรเป็นข้อพิสูจน์"
เค้านิ่งสักครู่แล้วถามกลับว่า "คุณรักพ่อมากใช่ไม๊ ?"
"ใช่"....
"พิสูจน์สิ"....
. ในศาสนาคริสต์ และอิสลามสอนให้เราเริ่มต้นเรียนรู้คำสอนด้วย "ศรัทธา" ให้มีความเชื่อเป็นเบื้องต้น ไม่ต้องนึกถึงเหตุผลหรือข้อพิสูจน์ ในขณะที่พุทธศาสนามีคำสอนในกาลมสูตรว่า "อย่าปลงใจเชื่อด้วยเพราะนับถือว่าท่านสมณะนี้เป็นครูของเรา, ด้วยการอ้างตำราหรือคัมภีร์, ด้วยเพราะมองเห็นรูปลัษณะน่าเชื่อ" เป็นต้น
พุทธศาสนาสอนให้มนุษย์เชื่อในสิ่งที่พิสูจน์ได้ ค้นหาความจริงด้วยสติ และปัญญา
คนไทยเป็นพุทธศาสนิกชนมากกว่าร้อยละ 90 วันนี้กลับอ่อนแอทั้งสติปัญญา และจิตใจ ลุ่มหลงไปกับความเชื่อ แล้วล่วงเลยมาจนไม่สามารถใช้สติปัญญาแบ่งแยกถูกผิด ชั่วดี ลุ่มหลงอบายมุข การพนันหวยเบอร์ ดื่มเหล้าติดอันดับโลก ฝักใฝ่ในกามารมณ์แม้แต่เด็กวัยมัธยม รู้จักการฆ่า และฆ่าด้วยความสนุก ปล้นจี้ไม่เกรงความผิด
. ผมว่าถ้าความศรัทธาทำให้มนุษย์อยู่ในศีลธรรมอันดี เป็นปึกแผ่นเหมือนคริสต์ศาสนา และอิสลาม ก็น่าจะเอาอย่างไม๊ ความจริงก็มีแล้วบางวัดสร้างเครือข่ายใหญ่โตมโหฬาร แต่น่าเสียดาย หลักธรรมคำสอนดูจะถูกตีความต่างไปจากที่ถูกที่ควร ความหวังจึงเลือนลางเต็มที
. สังคมไทยอ่อนแอทั้งจิตใจ สติ และปัญญา คนชักพาไปทางไหนก็ไหลไปทางนั้น แห่กันแขวนจตุคามรามเทพ พระสงฆ์ที่ควรนำทางฆราวาสสู่ความสงบสุขด้วยธรรมของพระพุทธองค์ ยังไปนั่งปลุกเสกเครื่องราง นัยว่าก็เพื่อหาปัจจัยมาบำรุงพระศาสนา ! โอ้ พระเจ้าช่วยกล้วยทอด...
. พระสงฆ์ที่บวชเรียน ควรมีหลักคิดจากหลักธรรมที่สูงส่งกว่าปุถุชนที่ยังมีกิเลสยังทำในสิ่งที่เหลวไหล ไม่น่าแปลกใจที่ทำไมคนไทยจึงขาดแคลนคุณธรรม พุทธศาสนาก็เสื่อมถอย มัวแต่จะไปเรียกร้องสิทธิ ขอบัญญัติเป็นศาสนาประจำชาติ แต่บกพร่อง ละเลยไม่ทำหน้าที่เผยแผ่พระธรรมคำสอน นำทางผู้คนสู่ความสงบ บัญญัติไว้แล้วได้อะไร ?
. ถ้าวันนี้คนไทยได้ปลูกฝัง เรียนรู้ว่าทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ทุกขํ อนัตตา ไม่มีอะไรเป็นของเรา ไม่มีอะไรยั่งยืน ก็ไม่ต้องหิวกระหาย ไม่ต้องอยากได้ในสิ่งที่เกินจำเป็น แล้วก็ไม่ต้องตกอยู่ในกระแสบริโภคนิยม ไม่ต้องฮุบเหยื่อ ตกเป็นเครื่องมือของคนที่คิดร้ายต่อแผ่นดิน
. เมื่อคืนฟังสัมภาษณ์คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย และคุณแป้ง ซอโสถิกุล แล้วรู้สึกยังมีไฟดวงเล็ก ๆ ที่ยังติดสู้ลมแรง... ยังมีแก่นธรรมที่ทั้งสองพยายามปลูกลงในสังคมไทยด้วยรูปแบบที่น่าสนใจ เป็นความหวังครับ หวังว่าเราจะไม่ต้องใช้เพียงศรัทธา แต่ให้ปัญญาเพื่อรักษาสังคมไว้ไม่ให้เสื่อมเร็วเกินไปในห้วงหลังของกึ่งพุทธกาล
....ลมแรงเหลือเกินครับ

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

รบกวนพื้นที่หน่อยนะ ...ร่วมวงที่นี่เลยแล้วกัน ไม่อยากเปิดกระทู้ใหม่ ขี้เกียจตามเก็บ

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 03:47:43 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 06:18:21 am »

นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: May 31 2007, 02:43 AM
   
คุณลั่นทมคะ...น่าดีใจที่อย่างน้อย ๆ ก็ยังมีดวงไฟดวงเล็ก ๆ ที่ยังติดอยู่และสู้กับลมแรงในเมืองเราอีกหลายดวงค่ะ แต่อาจจะกระจัดกระจายกันอยู่ และเราก็คงจะอยู่กันอย่างมีสติมากขึ้นนะคะ ตราบใดที่ดวงไฟเล็ก ๆ เหล่านี้มีเพิ่มมากขึ้นค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ May 31 2007, 02:46 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: May 31 2007, 03:22 PM
   
สวัสดีค่า...... พี่ๆ ทุกท่าน

แก้ไขคะ ตั๊ดสู้ๆ (อย่างที่พี่ชุติมาว่าไว้เลยละคะ) สู้ๆ

พี่แจม ... ขอบคุณนะคะ สำหรับ บล็อก ...แวะไปแจมมาแล้วคะ ....

พี่ลั่นทม .. อย่างนี้แล้ว ที่พี่ให้ตั๊ดหาเหตผลนั้นไหมคะ? ... ไปหยิบมาอ่านแล้ว แต่หาตอนนี้ยากจริงๆ....เอิ๊กๆ อีกอย่าง...ฟ้าผ่าห้องสมุดอีก ยืมหนังสือไม่ได้ .... (ของตัวเอง ลืมไปคะว่าให้อาจารย์ยืมไป ^^!) ... ส่วนโพสที่ 9 ของพี่ ...ตั๊ดอ่านแล้วประทับใจมาก จริงๆ (พี่จำบทสนทนาเรื่อง คอนแทก ได้ไง? ตั้งนานมาแล้วนะคะเรื่องนี้?) ส่วนเรื่องที่พี่เล่าอิง จาก Angels and Demons ถือว่าเป็นมุมมองใหม่เลยละคะ ...เพราะตอนอ่านเรื่องนี้ คิดไม่ลึกซึ้งได้อย่างนี้ (รบกวนได้เรื่อยๆคะ ตั๊ดชอบอ่าน ฮิๆ)

ขอบคุณคะ



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 31 2007, 05:53 PM
   
สวัสดีคุณนิ น้องตั๊ด น้องลั่นทม น้องแจม คุณโจ๊ก เอ๊ะ คุณปลิวลมหายไปไหนคะ ส่งเสียงมาหน่อยค่ะ รวมทั้งท่านอื่น ๆ ด้วยค่ะ
ตามมาอ่านค่ะ เห็นด้วยเรื่องของ "ศรัทธา" ค่ะ
น้องตั๊ดเก่งนะวิจารณ์ได้ดี

"ในขณะที่พุทธศาสนามีคำสอนในกาลมสูตรว่า "อย่าปลงใจเชื่อด้วยเพราะนับถือว่าท่านสมณะนี้เป็นครูของเรา, ด้วยการอ้างตำราหรือคัมภีร์, ด้วยเพราะมองเห็นรูปลัษณะน่าเชื่อ" เป็นต้น

ชอบประโยคนี้ของน้องลั่นทมจังเลย เพราะวันนี้พระท่านก็บรรยายธรรมและพูดถึงประโยคนี้พอดี เมื่อก่อนเที่ยงนีเอง พอบ่ายสองโมงก็ขับรถกลับกุรงเทพ กลับบ้านมาเปิดเวปเจอประโยคนี้อีก ประทับใจค่ะ

ประกาศคนหายค่ะ ใครเห็นคุณเทาแดงบ้างคะ?

แหย่คนอื่นแล้ว ขอสารภาพนะคะ ว่าวันนี้แว่บมารับประกาศนียบัตรเท่านั้นค่ะ พรุ่งนี้เช้าต้องกลับไปราชบุรีอีกหลายวันเพราะไปบวชวันวิสาขะเจ้าค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 1 2007, 05:16 PM
   
- เอ๋อ ! .. ฮ่า ๆ เหมือนจะเข้าใจ local cable TV เอา The Davinci Code มาให้ดูซ้ำอีกแล้ว... คงรู้ว่ายังดูไม่รู้เรื่อง !
- น้องตั๊ดที่รัก ผมไม่ใช่แค่สมาธิสั้น ความจำก็สั้นเหมือนกันนะ ฮ่ะ ๆ .. ขอบคุณ Cable TV เค้าเอามาฉายให้ชมอีกเป็นพัก ๆ ดูที่นี่นะ http://video.mthai.com/player.php?id=14M1180715054M0 ใน Angels and Demons, The Davinci Code, Contact ปมของเรื่องเหมือนกันหมด เป็นความขัดแย้งของศาสนากับวิทยาศาสตร์ ความศัทธากับปัญญา เหตุผล และความจริง เป็นประเด็นที่เกิดขึ้นแต่ไหนแต่ไร นักวิทยาศาสตร์ หรือประชาชนที่มีความเห็นขัดแย้งกับ "ความเชื่อ" ที่บัญญัติไว้ในไบเบิล ก็จะถูกลงโทษ Sir Isaac Newton เสนอเรื่องโลกมีแรงดึงดูด, Galileo พิสูจน์ทฤษฎีแรงโน้มถ่วง แม้แต่ Joan of Arc (เขียนถูกป่ะเนี่ย) ก็ถูกเผาทั้งเป็น ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดหลังจากนำทัพรบเพื่อกษัตริย์ สุดท้ายต้องตายเพราะไม่ยอมถูกบังคับให้ยอมรับพระเจ้าในแนวทางที่สังคมกำหนด
- สารภาพครับว่าไม่ค่อยได้เข้าวัดเลยครับ เพราะขาด "ศรัทธา" ได้เพียงรับฟังท่านปยุตฺปยุโต, ท่าน ว.วชิรเมธี ทางทีวีเป็นครั้งคราว ท่านให้ทั้งสติ และปัญญา... คงต้องรอสักพัก "ศรัทธา" คงกลับมาหลังได้รับ "สติและปัญญา" จนอิ่มเอมแล้ว
- ยังประท้วงกันไม่เลิก ยังไม่ยอมแพ้... สุดท้ายประเทศก็แพ้ !
- นํถิปัญญา สมา อาภา.. แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา..ไม่มี.... (ยกเว้นเงิน ?!!!)



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 1 2007, 06:56 PM
   
ตั๊ดครับ

ถ้าสามารถ... ได้โปรดหาเหตุผลที่ตำรวจอารักขา Pope ปล่อยให้ Dr.Kohler เข้าพบ Pope ทั้งที่ Dr.Kohler เป็นผู้ต้องสงสัย ให้ด้วยก็จะเป็นพระคุณ เพราะ Dan Brown คงไม่มาคุยกับพวกเราแหง๋เลย... พึ่งกันเองนี่หล่ะนะ

หมายเหตุ
ยืนยัน !... ชูสองนิ้วแอบ ๆ นั่นไม่ใช่สู้ตายหร๊อก !.... กล้า ๆ กลัว ๆ ตะหาก
สู้แบบกล้า ๆ กลัว ๆ ก็... haha... แพ้แหง๋ม !



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อินทีวร    
โพสต์เมื่อ: Jun 3 2007, 07:32 PM
   
สวัสดีคะ พี่อภิญญา พี่ลั่นทม และพี่ปลิว โย่วๆ (คาถาเรียกพี่ปลิว^^!)

*ขอบคุณคะพี่อภิญญา รู้เรื่องใช่ไหมคะ กลับจากราชบุรียังคะนี่?

** โหย พี่ลั่นทม..ถ้าพี่ความจำสั้น แต่เล่นเล่าเรื่องเก่าๆได้อย่างนี้ ตั๊ดจะเหลืออะไรละคะนี่ dry.gif เหอๆ
-- สารภาพเหมือนกันคะ ว่าช่วง สองปีหลังที่มาเรียนนี่ เข้าวัดบ่อยมากว่าโตมากว่ายี่สิบกว่าปีอีกคะ ^^! ยังไงก็ขอให้พี่กลับมาศัทธา วัดเร็วๆนะคะ .... (เจอเรื่องไม่ดีมาเหมือนกัน แต่อย่าเอามันมาทำให้เราจิตแตกเลยค่ะ เนอะ ฮี่ๆๆ)
-- เห็นด้วยกับ ไอ้เรื่องประท้วงคะ .....
-- เชื่อหัวตั๊ดเหอะพี่ ตั๊ดสามารถแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวจะเอามาพรรณนาให้ฟังนะคะ แต่ตอนนี้ ตั๊ดอ่านเรื่อง THE STREET LAWYER (ทนายข้างถนน) อยู่ ชอบอีกแล้ว กี๊ดดด ๆ ๆ เดี๋ยวจบแล้วจัดให้นะคะ

คิดถึงพี่ๆทุกท่านนะคะ ....... ฝนตกอีกแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^O^

หุหุ ฮ่าฮ่า ฮี่ฮี่ ฮิฮิ .....กล้า ๆ กลัว ๆ ดีกว่า กลัวๆ กล้าๆ นะคะ กี๊ดดดดดด
ไงก็สู้ตายค่า ....... ลุยๆๆๆ



สุวดี
โพสต์เมื่อ: Jun 4 2007, 07:56 PM
   
คุณลั่นทมคะ
โจ๊กจำได้ว่า พระสงฆ์นั้น ห้ามยุ่งกับการเมืองไม่ใช่หรือคะ เขาถึงกำหนดไว้ว่า การเลือกตั้ง ภิกษุ ห้ามไปลงคะแนน

อันนี้ไม่ทราบว่าตอนนี้เปลี่ยนไปหรือยัง เพราะโจ๊กไม่ได้อยู่เมืองไทย พอมาทราบข่าวว่าพระเดินขบวนหรืออะไรทำนองนี้ โจ๊กก็งงอยู่นะคะ

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 5 2007, 08:39 AM
   
เรียนคุณโจ๊ก และน้องตั๊ด "ตัดเลยตัดเลย ตัด ฉั๊บ ฉั๊บ ฉั๊บ" laugh.gif
- เห็นจะยากเต็มทีแล้วจ้ะ สติไม่เต็ม ปัญญาไม่ครบ ศรัทธาไม่เกิด
- ในพุทธศาสนาคำสอนใดที่เริ่มด้วยศรัทธา จะจบด้วยปัญญาเสมอ
- ประท้วงที่กล่าวถึง กล่าวถึงประท้วง คมช. น่ะครับ ไม่เห็นด้วยกับพระท่านที่มาประท้วงเพราะเห็นว่าไม่น่าจะเป็นกิจของสงฆ์ แต่ท่านก็มาประท้วงกันโดยสงบสันติ... แต่ม๊อบขับ คมช. นั่น โฮ่ !... เค้าไม่แบ่งแยกถูกผิดชั่วดีแล้วครับ (พูดแล้วมวนท้องเลย มีอาการจริง ๆ นะครับนี่)

หมายเหตุ...
- "พรรคการเมือง" (Party) เป็นที่รวมของคนที่มี "อุดมการณ์" เหมือนกันมาร่วมกันเสนอตัวเข้ามาทำหน้าที่แทน"ประชาชน" ในสภาผู้แทนราษฎร
- "พรรคพวก" (Gangster) เป็นที่รวมของคนที่ "กระหายอำนาจและผลประโยชน์" ที่รวมตัวกันเข้ามาจัดสรรทรัพยากรของประเทศเพื่อตนเอง พี่น้อง และเพื่อนฝูง
- ไปฟังเพลงกัน อุ่นไอรัก



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Jun 9 2007, 11:13 AM
   
สงสัยน้องลั่นทมชอบภาพนีเลยลงให้พวกเราดูสองกระทู้เลย...

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 10 2007, 06:35 PM
   
จ๊ะอุ๋ย ! จริงด้วย !

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 04:08 PM
   
สวัสดียามดึกคะพี่ ๆ ทุกคน ....ฮือๆๆๆ คิดถึงจังเลยค่า......

เปิดเทอมได้สามอาทิตย์ เหมือนผ่านมาเป็นเดือนๆ ...... เหนื่อยมากเลย (เรียกร้องความเห็นใจจากพี่ๆทั้งหลายเต็มที่เลย)....... ใครลืมตั๊ดแล้วบ้างค๊ะ ..... อ้อ ...ยังไม่มีใครลืม

แวะเข้ามาทักทายพี่ๆ ที่กระทู้เก่าๆ กระทู้เดียวของตัวเอง ...... คิดถึงคุณอาประภัสสรกับพี่นิค่ะ ด้วยนะคะ ....

พี่ลั่นทม ตั๊ดยังไม่ลืมนะคะ ...แต่รอสักนี๊ดดดด ขอเตรียมการรับน้องซะให้เรียบร้อยก่อน เหอๆๆ .......


ฝากรูปน่ารักๆ ชวนอมยิ้มมาให้ชมด้วย ......





lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 27 2007, 08:24 AM
   
- ลืมอีหยังก่ ?
....
ดูนี่... ขำกว่าป๊ะ ?



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: Jul 2 2007, 05:55 PM
   
อ้าว พี่ลั่นทม ลืมซะแระ ...ฮี่ๆๆ ก็เรื่องนี้ไง .....

ตั๊ดครับ

ถ้าสามารถ... ได้โปรดหาเหตุผลที่ตำรวจอารักขา Pope ปล่อยให้ Dr.Kohler เข้าพบ Pope ทั้งที่ Dr.Kohler เป็นผู้ต้องสงสัย ให้ด้วยก็จะเป็นพระคุณ เพราะ Dan Brown คงไม่มาคุยกับพวกเราแหง๋เลย... พึ่งกันเองนี่หล่ะนะ

.....โฮ่ๆๆๆ ตั๊ดไปหาข้อมูลมาให้พี่แล้วละ ..... เรื่องมันก็มี ประมาณว่า ...ก่อนหน้าที่ Pope จะเข้าไปอยู่ในห้องที่มีตำรวจอารักขาไว้ ได้มีเหตุการณ์ที่ แลงดอนไปช่วยชีวิต พระคาดินัลที่ถูกลักพาตัวไปไง แล้วก็มีข่าวการขู่อะไรซักอย่าง ที่นี้คุณDr.Kohler คนนี้ เขาส่งข่าวมาว่า เขามีข้อมูลเกี่ยวกับการข่มขู่ที่ว่า แล้วขอคุญโทรศัพท์กับ หัวหน้าตำรวจอารักขา (ที่ดูเหมือนจะแอบๆเป็นพวกไม่ดี แหะๆ) ตานี่ก็เลยอนุญาติให้ Dr.Kohler เข้าพบ Pope ไงคะ ดูเหมื่อนว่า ตั้งแต่ต้น พวกตำรวจอารักขาจะไม่มีใครรู้หรือสงสัยเบื้องหลัง ของ Dr.Kohler คนนี้ด้วยนะคะ ......(เคลียร์ไหมเนี่ย ^^!)

อยากจะบอกคะ ว่ารอตั้งนาน ไม่เห็นรูปพี่ซักที ..... มันไม่ติด หรือว่าเครื่องตั๊ดมันอืดมากกกกกก กันละนี่ ^^!



Guest
โพสต์เมื่อ: Aug 20 2007, 06:27 PM
   
- ไม่ clear !! เพราะ Dr.Kholer เป็น suspected person ในคดีนี้นี่นา
ตำรวจทั้งหลายก็รับทราบแล้ว เอ๋... หรือต้องไปอ่านใหม่แฮะ... (.-___-.) คืนหนังสือเค้าไปแว๊ว !
- เครื่องอืด หรือคนอืด ? ?? 55

ความสุขของกะทิ
- ภาษาเขียนสะอาด ใส เหมาะสมกับเนื้อเรื่องที่ต้องอธิบายโลกที่พบเห็นจากมุมมองของเด็ก ๆ
- การดำเนินเรื่องที่ต้องโยงไปหาอดีตส่วนต่าง ๆ และสถานที่ต่าง ๆ ทำได้อย่างมีศิลป เรียบง่าย ไม่ซับซ้อนสับสน เกิดภาพในใจชัดเจนและต่อเนื่อง (ยกเว้นตอนที่น้ากันต์กับน้าฎาพากะทิมาที่บ้านกลางกรุงของแม่ ก่อนจะให้กะทิขึ้นสำรวจชั้นบนหลังชมบ้านชั้นล่างเสร็จก็ใกล้เที่ยง จึงพักเตรียมอาหารสำหรับ 3 คน แต่เมื่อถึงเวลาชมบันทึกของแม่ชั้นบน กลับเป็นลุงตองเป็นผู้นำชม เป็นภาพในใจภาพเดียวที่สะดุด เกิดข้อสงสัยเล็กน้อยที่ยังนึกหาคำอธิบายไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้เป็นสาระสำคัญของเรื่อง)
- รู้สึกน้ำตารื้นและตีบตันในคอตอนที่แม่กับกะทิกอดกัน แม่ทำให้กะทิรู้จัก "การพลัดพราก" โดยไม่รู้สึกเศร้า เป็นความจริงของโลกที่กะทิได้เรียนรู้จากแม่ กะทิเข้าใจและปฏิบัติได้เพราะความไร้เดียงสาของกะทิเอง ในขณะที่คนอื่น ๆ ที่โตแล้ว แสดงความเศร้าเสียใจ ทำให้เสียดายว่า เราน่าจะเก็บความไร้เดียงสาไว้กับเราได้ตลอดไปนะ
- น่าสนุกที่เรารู้ว่ากะทิโตขึ้น ผ่านสิ่งที่กะทิทำ แล้วหนังสือก็จบลงอย่างอิ่มใจ ทำให้เรามีรอยยิ้ม มีความสุข
- "ความสุข" ทั้งหลายที่เกิดกับกะทิ และความสุขแวดล้อมของวิถีชีวิตในชนบท ซึมผ่านการทำความรู้จักกะทิ เรารู้จักเด็กหญิงคนนี้ผ่านการอ่าน ความสุขดังกล่าวคงเป็นสิ่งที่ผู้เขียนอยากให้เราได้รับ และเป็นสาระที่ผู้เขียนส่งมอบผ่านหนังสือมาอย่างนุ่มนวล
- ชอบข้อความคำอธิษฐานของแม่ ที่ขอพระตอนท้องกะทิว่า "ขอลูกที่มีความสุขในหัวใจได้เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรในชีวิต" ...ได้ผลครับ

อ่านจบจนได้



lantom
โพสต์เมื่อ: Aug 20 2007, 07:13 PM
   
(Post แล้วทำไมไม่ไป ? )
- ไม่ clear !! เพราะ Dr.Kholer เป็น suspected person ในคดีนี้นี่นา
ตำรวจทั้งหลายก็รับทราบแล้ว เอ๋... หรือต้องไปอ่านใหม่แฮะ... (.-___-.) คืนหนังสือเค้าไปแว๊ว !
- เครื่องอืด หรือคนอืด ? ?? 55

ความสุขของกะทิ
- ภาษาเขียนสะอาด ใส เหมาะสมกับเนื้อเรื่องที่ต้องอธิบายโลกที่พบเห็นจากมุมมองของเด็ก ๆ
- การดำเนินเรื่องที่ต้องโยงไปหาอดีตส่วนต่าง ๆ และสถานที่ต่าง ๆ ทำได้อย่างมีศิลป เรียบง่าย ไม่ซับซ้อนสับสน เกิดภาพในใจชัดเจนและต่อเนื่อง (ยกเว้นตอนที่น้ากันต์กับน้าฎาพากะทิมาที่บ้านกลางกรุงของแม่ ก่อนจะให้กะทิขึ้นสำรวจชั้นบนหลังชมบ้านชั้นล่างเสร็จก็ใกล้เที่ยง จึงพักเตรียมอาหารสำหรับ 3 คน แต่เมื่อถึงเวลาชมบันทึกของแม่ชั้นบน กลับเป็นลุงตองเป็นผู้นำชม เป็นภาพในใจภาพเดียวที่สะดุด เกิดข้อสงสัยเล็กน้อยที่ยังนึกหาคำอธิบายไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้เป็นสาระสำคัญของเรื่อง)
- รู้สึกน้ำตารื้นและตีบตันในคอตอนที่แม่กับกะทิกอดกัน แม่ทำให้กะทิรู้จัก "การพลัดพราก" โดยไม่รู้สึกเศร้า เป็นความจริงของโลกที่กะทิได้เรียนรู้จากแม่ กะทิเข้าใจและปฏิบัติได้เพราะความไร้เดียงสาของกะทิเอง ในขณะที่คนอื่น ๆ ที่โตแล้ว แสดงความเศร้าเสียใจ ทำให้เสียดายว่า เราน่าจะเก็บความไร้เดียงสาไว้กับเราได้ตลอดไปนะ
- น่าสนุกที่เรารู้ว่ากะทิโตขึ้น ผ่านสิ่งที่กะทิทำ แล้วหนังสือก็จบลงอย่างอิ่มใจ ทำให้เรามีรอยยิ้ม มีความสุข
- "ความสุข" ทั้งหลายที่เกิดกับกะทิ และความสุขแวดล้อมของวิถีชีวิตในชนบท ซึมผ่านการทำความรู้จักกะทิ เรารู้จักเด็กหญิงคนนี้ผ่านการอ่าน ความสุขดังกล่าวคงเป็นสิ่งที่ผู้เขียนอยากให้เราได้รับ และเป็นสาระที่ผู้เขียนส่งมอบผ่านหนังสือมาอย่างนุ่มนวล
- ชอบข้อความคำอธิษฐานของแม่ ที่ขอพระตอนท้องกะทิว่า "ขอลูกที่มีความสุขในหัวใจได้เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรในชีวิต" ...ได้ผลครับ

อ่านจบจนได้

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Aug 21 2007, 03:53 AM
   
ดีใจจังค่ะที่เห็นคุณลั่นทมกลับเข้ามาพูดคุยกันได้อีก ที่ผ่านมายอมรับว่าเวบบอร์ดช่างเข้ายากเย็นเสียจริง ๆ เห็นคุณลั่นทมกลับมาเที่ยวนี้ อีกหลาย ๆ ท่านคงดีใจเช่นกัน หายหน้าหายตาไปนานจนคิดถึงกันไม่เว้นวายนะคะ แล้วน้องซินเป็นอย่างไรบ้างคะ รอชมภาพและเรื่องราวน่ารัก ๆ ของน้องซินอยู่นะคะ

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Aug 21 2007, 06:27 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Aug 26 2007, 04:35 AM
   
น้องลั่นทม

หายไปไหนคะตั้งนานสองนาน พวกเราคิดถึงค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 26 2007, 07:39 AM
   
มาอ่านงานวิจารณ์ด้วยคนค่ะ...แต่ไม่สามารถ วิจารณ์เรื่องใดๆได้ โดยไม่ใช้อารมณ์ตัวเองเป็นหลัก...ขอเป็นผู้อ่านงานแล้วกันค่ะ...กับนั่งพยักหน้า เห็นด้วยทุกประการ



lantom
โพสต์เมื่อ: Aug 27 2007, 08:11 PM
   
- กราบสวัสดีพี่นิ พี่อภิญญา คุณ Obb และทุกคนด้วยความคิดถึงเช่นกันครับ
- น้องชินก็ยังขำสม่ำเสมอ ! 55 ..
- ผมพาน้องชินไปรับพี่สาวกับหลานที่สนามบิน มาถึงบ้านรองเท้าน้องชอร์หาย
ก็ถามกันไปมาว่าอยู่ไหนน๊า สงสัยอยู่ในรถเข็น หรือตกตอนอุ้มขี้นรถ หรือตอนเข็นออกมา
น้องชินยืนฟังอยู่สักพักก็พูดว่า...อยู่บงเคื่องบิงอ๊ะเป่า ! 555.... เธอช่วยวิเคราะห์ !!
- นั่งรถจะไปสวนสาธารณะกัน น้องส้มไม่ได้ไปด้วย ซันถามว่าเจ้ส้มหายไปไหน เรายังไม่ทันจะตอบ
น้องชินก็สวนขึ้นมาก่อนที่ใครจะตอบทัน.. "ไปถักจือ !" 555... เร็วกว่าใจ ไวกว่าความคิด !
- ไม่รักไหวเหรอครับ ? 55
- คุณ Obb ครับ
เรา share ความคิดเห็นกันด้วยความสุขได้ครับ
discuss กันทำให้เราเห็นอีกด้านที่เรามองไม่เห็น
ความเห็นที่เรามีต่องานสาธารณะ เป็นประโยชน์กับทุกคนครับ
หนังสือเป็นงานเผยแพร่ให้สาธารณะ ให้ความรู้ ความคิด และอารมณ์น่ะครับ
การใช้อารมณ์ที่เกิดขึ้นกับหนังสือมาคุยกันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่เราไม่ได้เอาอคติที่เกิดนอกเหนือจากสิ่งที่ได้จากหนังสือมาเกี่ยวข้อง
ทุกคนก็จะมีความสุข
ผู้เขียนก็มีความสุขที่ได้รับฟังความเห็นต่องานที่เขียน
ผู้อ่านก็ได้เห็นด้านที่ยังมองไม่เห็น
ยิ่งถ้าสื่อสารสองทางได้
ผู้อ่านก็มีโอกาสได้รับคำตอบในจุดที่ไม่เข้าใจ
น่าสนุกนะ

(จริงป๊ะ.. ตั๊ด จู้จู้ !)

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



lantom    
โพสต์เมื่อ: Aug 28 2007, 07:56 PM
   
- เจองานเขียนของคุณ Obb ที่ห้องสมุดเรื่องสั้น อ่านไปแล้วนิดนึง
เดี๋ยวมีแรงจะอ่านต่อ... ยาวมาก..ก้าก !!! erksss...

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Aug 29 2007, 04:02 PM

สวัสดีค่ะ คุณลั่นทม...ช่วงนี้ต้องเล่นเอาเถิดกับเนทค่ะ พอเข้าได้ต้องรีบตอบไม่งั้นเดี๋ยวหมดสิทธิ์ ต้อง รอ ร้อ รอ ... หนุ่มทะเลกับสาวลั่นทมถึง กท.แล้ว คงจะแก้ไขปัญหานี้ได้ในเร็ววันนี้ค่ะ

น้อง obb อารมณ์ขันแยะค่ะ แล้วก็ห่อหุ้มอะไรต่อมิอะไรเก่ง อ่านเสร็จแล้วมาคุยกันต่อนะคะ ตอนนี้สมาชิกของเราเก่ง ๆ กันทุกคนเลยค่ะ มีเรื่องให้อ่านเพลินและมีสาระดี ๆ แยะมาก

เพิ่งได้อ่านข่าวที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเน้นให้คณะทูตให้เห็นถึงความสำคัญของภาษาไทย... อ่านแล้วน้ำตาซึม พระองค์ท่านทรงรักและเป็นห่วงภาษาไทยมากค่ะ ขอกราบแทบบาทและเราทั้งสองจะตามรอยพระราชปณิธานนี้อย่างมั่นคงค่ะ และเชื่อว่าพวกเราทุก ๆ คนในนี้ก็คงมีความรู้สึกไม่ต่างจากนี้เช่นกันนะคะ

ขอทักทายทุก ๆ ท่านที่นี่ก่อนแล้วกันนะคะ ยังไม่รู้ว่าจะส่งคำตอบได้หรือเปล่า...คิดถึงทุก ๆ คนมากเลยค่ะ เลยไม่ได้เข้ามาคุยกับใครต่อใครเลย ยิ่งกับคุณพิมได้ข่าวว่าอ่านได้แต่ตอบไม่ได้... ช่วงที่ผ่านมาพอดีมีงานเข้ามามากด้วย พอมีเวลาก็เข้าเนทไม่ได้ ก็เลยไม่ได้ติดต่อกันเลย

ทุก ๆ ท่านสบายกันดีนะคะ แม้จะมิได้เอื้อนเอ่ยชื่อเสียงเรียงนามแต่โปรดทราบด้วยว่านิกับคุณภัสสรคิดถึงทุก ๆ ท่านมากเลยค่ะ

ไว้เว็บได้รับการแก้ไขดีแล้ว ทีนี้เราคงจะได้เข้ามาคุยกันอย่างต่อเนื่องเหมือนเดิมนะคะ

ขอฝากรูปนี้มาแสดงความคิดถึงแทนค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Aug 29 2007, 04:05 PM



--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



lantom    
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 06:30 AM
   
เรียนคุณนิ และคุณอาประภัสสรที่รักและนับถือ
- สงสัย server ที่ฝาก web เค้าทำงานผิดปกติ
- น้อง obb เขียนเรื่องขำดีครับ ภาษาก็สนุกดีครับ
- ยังไม่ได้อ่านข่าวเลยครับ แต่เราจะช่วยกันครับ เพราะนับวันวัฒนธรรมของแต่ละประเทศก็จะกลืนกันไป เหลือแต่ภาษาที่จะเป็นเอกลักษณ์ของชาติ และเป็นสิ่งเดียวที่ผูกพันเราไว้ด้วยกัน บอกได้ว่าเราเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน
- บางทีเราก็คุ้นเคยกับคำที่ผิดแต่เห็นจนชินตา ก็ใช้ผิดตามกันไป อันไหนที่นึกออก ก็ช่วย ๆ กันบอกด้วยความปรารถนาดี คงไม่ทำให้ความรู้สึกว่าเสียหน้า หรือก้าวก่าย คงเป็นประโยชน์ครับ
- คุณนิและคุณอาประภัสสรโชคดีจังเลยครับ ได้เห็นโลกกว้าง ได้ประสบการณ์ จากการเดินทาง ได้รู้จักผู้คนและประเทศต่าง ๆ น่าสนุกนะครับ
- อาคารเค้าทาสีสนุกจังเลย

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 06:51 AM
   
ดีค่ะ ภาพสวย ส่งมาให้ดูอีกนะคะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 07:55 PM
   
สวัสดีค่ะ...... คุณอาประภัสสร พี่นิค่ะ พี่อภิญญา พี่ลั่นทม คุณobb และทุกท่านที่ไม่ได้เอ่ยนาม ...

อะโหย.... คิดถึงพี่ๆ ที่นี่ที่สุดเลย ...หายหน้าหายตาไปนาน (เลยไม่ทราบว่าพี่ลั่นทมเองก็หายตัว !) ดีใจมากมายที่พี่ๆ แวะมาพูดคุยกันในกระทู้นี้ ..... สวัสดีอย่างเป็นทางการกับคุณ cbb ด้วยนะคะ ..อุอุ

จริง!!!! อย่างที่สุดค่ะ ... (อันนี้ตอบคำถามในวงเล็บ จุ๊จุ๊ ของพี่ลั่นทม ที่โพสเมื่อวันที่ 27 สิงหา นะคะ ^^! ย้อนหลังไปไกลหน่อย) ความสุขของกะทิ ตั๊ดอยากอ่านเหมือนกันนะคะ แต่...นิยายแนวสืบสวน ที่รักมากกก วางแผงให้เพียบ เรื่องนี้เลยไม่ได้ซื้อมาอ่านซักที อ่านวิวที่พี่ลั่นทมโพสไว้ เรียกน้ำย่อยไม่น้อย ขอบคุณนะคะที่มาแชร์ความเห็นร่วมกัน...(ของตั๊ดมีรอคิวเพียบ) .. ตั๊ดว่า พี่น่าจะไปหาหนังสือมาอ่านอีกซักรอบนะคะ ( ^ 0 ^) ..
Dr.Kholer เนี่ย ใช่คนที่เป็นคนให้ แลงดอนมาทำคดีนี้ป่าว? ถ้าใช่ก็คนเดียวกันนี่แหละค่ะ ดูเหมือนว่า ถึงแม้ว่าตำรวจจะรู้ว่า Dr.Kholer เป็นsuspected person ในคดี แต่ในเวลานั้น เขาก็เป็นคนที่บอกกับตำรวจ ว่าเขาสามารถจัดการกับสถานการณ์ที่ทางสำนักวาติกันกำลังเผชิญอยู่ได้ไง เลยอนุญาติให้เข้าพบ โปป ได้ ตั๊ดคิดว่าเป็นประมาณนี้ จากการนั่งเทียน เอ้ย...นั่งนึกที่อ่านอีกรอบง่ะ ^^!

ภาพแจ่มใสมากเลยค่ะ พี่นิ บ้านเขาน่าสนุกเหมือนอย่างที่พี่ลั่นทมว่าเลย .....ช่วงนี้ตั๊ดกำลังวุ่นวายกับกิจกรรมที่มหาลัย ไม่ค่อยสบายซักเท่าไหร่ค่ะ (ปวดหมอง!) นี่ก็ใกล้สอบอีกแล้ว คะแนนสอบกลางภาคทำเอาเหนื่อยหนักเข้าไปอีก ...(ขอบ่นนิดนะคะ ) แต่ก็สู้ ๆ ค่ะ

พี่ๆ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้ฝนตกเป็นหย่อมๆ (หย่อมละใหญ่ๆ) เมื่อวันที่ 27 ที่ว่าจะมีพระจันทร์ สองดวง ก็อดดู ฟ้าดำปืดเลย .....

คิดถึงทุกคนมากๆ ค่ะ....... โย่ๆๆ



ประภัสสร
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 10:41 PM
   
แวะมาสวัสดีด้วยความคิดถึง

กว่าจะเปิดเวบได้ก็ต้องลุ้นกันพอดู แต่ก็ดีใจที่เห็นว่าทุกคน
ยังเป็นแฟนอย่างเหนียวแน่น แม้จะเจอปัญหาเช่นเดียวกัน
อย่างที่บอก คือฝากให้ลั่นทมริมทะเลกลับไปหาทางแก้ไข
คิดว่าอีกวันสองวันคงจะมีความคืบหน้า และพูดคุยกันได้
ตามปกติครับ

คิดถึงมาก ๆ
ประภัสสร เสวิกุล

--------------------
http://psevikul.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 31 2007, 04:40 AM
   
เอาหน้าบานๆเข้ามารับคำชม
ส่วนคำติ เข้าไปรับในกระทู้ตัวเองเรียบร้อยแล้วค่ะ
ตอนนี้กำลังผ่าตัดงานของตัวเองครั้งใหญ่....แต่ญาติๆสามารถเข้าเยี่ยมได้
และให้อาหารทางคอมเม้นกำลังใจ...เป็นสัตว์เลือดอุ่นยังชีพด้วยความรักนะค่ะ...เหอเหอ
ยินดีต้อนกลับ...อุ้ย...ต้อนรับคุณกะทิเข้ามาในใจเหมือนกันค่ะ...วันไหนอัพอะไรเพิ่มวานบอกกันนิด..เกิดมองผ่านไป ไม่ทันเห็นค่ะ

ธัมโม สังโฆ...ให้เวบสามารถกลับมาได้เหมือนเดิมในเร็ววัน...สงสัยจะเริ่มสัมฤทธิผลวันนี้เข้าออกสบายมากๆเลยค่ะ



lantom    
โพสต์เมื่อ: Sep 1 2007, 05:48 PM
   
- หายไป...โชคดีไม่ได้ถูกตีหัว ! (วิ่งเร็ว)
- eieieie.... ได้คำตอบ "ความสุขของกะทิ" แล้วครับ โย่ว !
- ท้ายบทก่อน "บ้านกลางเมือง" ลุงตองไปส่งตากับยายกลับก่อนแล้วค่อยตามไปสมทบทีหลัง
- แต่ความรู้สึกก็ยังกระโดดนิดหน่อย เพราะน้ากันต์เอาจานออกมา 3 ใบสำหรับ 3 คน
ลุงตองคงมาตอนทานเสร็จแล้วพอดี ก็เป็นผู้นำชมชั้นบน...
- ตั๊ดจู้จู้, ระหว่างเหตุการณ์ที่มีการสังหารพระ Cardinal ยิ่งต้องระวัง Pope นะ
ให้ผู้ต้องสงสัยเข้าพบ Pope ก็ไปกันใหญ่สิ ! เฮ้อ !

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 04:05:16 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF