www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ความทรงจำยามเริ่มเขียน  (อ่าน 3218 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ชุติมา-ประภัสสร
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 446



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 07:00:15 am »

โพสต์เมื่อ: Jun 7 2007, 02:49 PM

 ยังจำกันได้ไหมคะว่าตอนที่คุณเริ่มเขียนหนังสือนั้นเพราะอะไร หรือมีอะไรบันดาลใจให้นึกอยากจับปากกาเขียนกันบ้างคะ...

ส่วนของนินั้น จำได้ว่าชอบอ่านมาก ตามกระดาษต่าง ๆ ที่มีตัวหนังสือนี่ก็ไม่เว้นเลยนะคะ พวกถุงกล้วยแขกนี่ไม่เคยพลาดสายตานิเลยค่ะ แรก ๆ ก็อ่านแบบพลิกหน้าหลังของถุง พอหมดแล้วจากนั้นก็จะค่อย ๆ บรรจงแกะก้นถุงออกก่อน แล้วก็ค่อย ๆ เลาะด้านข้างออก เพื่อให้มันเป็นแผ่นกระดาษ แล้วใช้มือรีดให้เรียบ ทีนี้ก็อ่านสะดวกเลยค่ะ

พออ่านมาก ๆ ก็ชักอินทรีย์แก่กล้า อยากเขียนมั่ง แรก ๆ นี่ก็หนีไม่พ้นพวกนิยาย พวกละครวิทยุค่ะ เขียนไว้หลังสมุดเรียนนั่นแหล่ะค่ะ เพื่อน ๆ ก็จะแย่งกันเอาไปอ่าน แล้วต่อมาก็ทำเป็นเล่มเล็ก ๆ ใช้กระดาษพิมพ์ดีดมาพับทบแล้วก็ทำเป็นคอลัมน์ ต่อมาก็เป็นพวกที่ระลึกไงคะ...นิเขียนหลังสมุดเรียนมาเรื่อย แม้จะกระทั่งไปเรียนรามคำแหงก็ยังเขียนใส่หลังสมุดจดแลคเชอร์หลายวิชาเหมือนกัน

จนกระทั่งไปเรียนที่บรัสเซล์ลจึงเปลี่ยนมาเขียนบนกระดาษแผ่น ๆ เก็บไว้ทีละแผ่นบ้าง เป็นปึก ๆ บ้าง แต่ตอนนั้นเขียนเป็นจดหมายก็แยะค่ะ

ช่วงนั้นนิเริ่มเขียนลงขวัญเรือนแล้วนะคะ ของหนูนินี่ประเดิมที่ขวัญเรือนในนามปากกาว่า "เนาวสราญ นวเรศ" ค่ะ โดยเขียนนิทาน เรื่อง หนูน้อยแอนนี่ จากนั้นพอไปเรียนที่บรัสเซล์ล พี่น้อย หรือคุณพนิดา แห่งขวัญเรือนขอให้เขียนเรื่องเกี่ยวกับต่างแดนมาให้ จึงเริ่มเขียน เที่ยวไปในต่างแดน ค่ะ และใช้นามปากกาว่า "นิลุบล นวเรศ" ตั้งแต่บัดนั้นมา จนถึงบัดนี้ก็ กี่ปีแล้วละคะ ...อึม จาก 2515 แหล่ะค่ะ

รบกวนขอทราบของทุกท่านบ้างได้ไหมคะ... ขอบคุณค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 28, 2008, 07:20:37 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 07:05:33 am »

นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jun 7 2007, 02:55 PM
   
อ้อ ลืมบอกไปว่า เวลาที่เขียนหนังสือนั้นมีความสุขมากค่ะ เหมือนอยู่ในโลกที่มีแต่เรากับตัวหนังสือที่เรารัก ความรู้สึกต่าง ๆ ไหลพรั่งพรูออกมาสู่มือ จนบางครั้งราวกับจะเขียนไม่ทัน นิชอบจะเขียนด้วยมือค่ะ แล้วตอนหลังนี้ก็จะคอยตามจดเวลาที่คุณภัสสรไปพูดที่ไหนก็ตาม หากมีจังหวะให้จดได้นิก็จะคอยจดเอาไว้ ลืมบอกไปว่าตอนที่ไปเรียนเลขานุการที่ปีนังนั้น นิเรียน ชอร์ทแฮนด์ของ ปิทแมน ด้วยค่ะ แต่ไม่ได้เอามาใช้หรอกค่ะ... เพราะมือเขียนตามสิ่งที่ได้ยิน ตอนหลังก็เลยเขียนได้ไวมาก ๆ จนบางทีก็อ่านไม่ออกเหมือนกันว่าที่เขียนไว้นั้นอ่านว่าอย่างไร ฮา...


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Jun 9 2007, 11:11 AM
   
สวัสดีค่ะ คุณนิ
เจอปัญหาแบบคุณอีกแล้วค่ะเขียนตั้งยาวไม่รู้มือไปโดนปุ่มไหน หายหมดเลย ต้องตั้งสมาธีเขียนใหม่ โฮ่ย...เหนื่อย เพราะเขียนอีกทีก็ไม่เหมือนเดิม

ดีใจที่คุณนิเปิดกระทู้นี้ เพราะนัก(ขอ)เขียนจะได้มีโอกาสเปิดใจอันหดหู่ (บางครั้ง) บวก ปลาบปลื้ม (บ่อยครั้ง) เหมือนรำลึกถึงความทรงจำเก่า ๆ

ประสบการณ์ในการเขียนนั้นเริ่มเมื่อ ตอนเรียนมัธยมปลาย (ปีไหนก็อย่าไปคิดเลยค่ะเหนื่อยเปล่า ๆ) แต่ตอนนั้นเขียนให้ตัวเองอ่านเล่น ๆ และก็ไม่ได้เก็บไว้ย้ายบ้านทีก็หายหมด

มาเริ่มจริงจังตอนทำงาน เขามีวารสารภายในชื่อ "Sawaddee 3M" ชื่อเป็นภาษาอังกฤษแต่เนื้อหาเป็นภาษาไทยนะคะ ก็มีโอกาศเขียนโน่นนิดนี่หน่อย ตั้งแต่ปี ๒๕๓๕ หาอ่านไม่มีแล้ว แต่ที่ยังมีเก็บไว้ก็เป็นตอนหลัง ๆ นี่แหละค่ะ ส่วนใหญ่เป็นบทความหรือความรู้ หัวข้อสิ่งแวดล้อม ชื่อ
"สิ่งแวดล้อมรอบตัวเราของแม่แสร์" ตอน น้ำเสีย ซึ่งเขียนในวันสิ่งแวดล้อมโลก ปี ๒๕๓๗ และ โลกสีเขียว "โต้ง" (เพราะไก่โต้งเป็นตัวเล่าเรื่อง)

นอกจากนั้นยังมีโอกาสเป็นเจ้าของคอลัมน์ "โลกสีเขียว" ในวารสาร "3M ขอบคุณ" ซึ่งส่งให้ลูกค้าภายนอก และใด้มีโอกาสเป็น บก. ด้วยในช่วง ปี ๒๕๓๘ - ๒๕๓๙ ผลงานก็มีตามนี้ค่ะ

+ คอลัมน์ "โลกสีเขียว"
- รักษ์สิ่งแวดล้อม....จากครูสิน ตอน ๑-๓
- เด็กเอ๋ยเด็กน้อย
- รูโอโซน
- สิ่งมีชีวิตกับการสูญพันธุ์

+ คอลัมน์ "น่ารู้"
- วันขึ้นปีใหม่
- วันสงกรานต์

+ คอลัมน์ "สังคม...สมบูรณ์"
- พฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไป
- เทคนิคการดูแลลูกรัก
- โอ้...ลูกรัก

+ คอลัมน์ "ที่นี่เมืองไทยของเรา"
- เมืองไทยของแม่พลอย ตอน ๑-๔

นี่ก็เป็นความภูมิใจ(เล็ก ๆ) ของเรา ส่วนใหญ่เป็นแนวพ่อสอนลูก แม่สอนลูก ครูสอนนักเรียนอะไรทำนองนั้น ก็ต้องไปค้นคว้าจากหนังสือต่าง ๆ วิ่งไปถ่ายรูปเพื่อมาเป็นภาพประกอบเรื่อง สนุกมากตอนนั้น พอนโยบายบริษัทเปลี่ยนไป ก็ไม่มีเนื้อที่ให้เราเขียนอีกแล้ว จากนั้นก็ขยับมาเขียนลงนิตยสารเมืองแก้ว ของสำนักปฏิบัติธรรมสวนแก้ว ราชบุรี ก็เป็นเรื่องแนวธรรมะ เกี่ยวกับเด็ก ๆ ที่ศูนย์ฯ (ก็เด็กอีกนั่นแหละ) จนกระทั่งเปลี่ยนมาเป็น นิตยสารดวงแก้ว ก็เป็นหนังสือแจกฟรีอีกนั่นแหละ ก็แจกคนที่ไปรักษาศิลนั่นเอง ที่นี่ก็มีคนถามหาอยากรู้จักเหมือนกันว่าอยากเห็นคนเขียน (ว่าเข้านั่น) ก็พอมีแฟนคลับอยู่บ้าง จนทางสำนักฯ เลิกทำเพราะไม่มีงบ (เพราะพิมพ์สี่สีอย่างดีแต่แจกฟรัทั้งหมด)

พอแก่ตัวลง เกษียณแล้ว ไฟมันแรงขึ้นอยากเป็นนักเขียนกับเขา ก็ไปร่ำไปเรียน เรียนแล้วก็ไม่มีเวทีลงซ้อมมือ เลยเหมือนคนตาบอดมืดมนไปหมด จนกระทั่งมาพบแสงสว่าง คือ เวป นี้แหละค่ะ ถึงได้เป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาบ้าง แต่ดูเหมือนจะเป็น เด็กเกรด F (สอบไม่ค่อยจะผ่าน) ต้องพยายามหนักหน่อย จึงรู้สึกว่าเหนื่อยล้าจริง ๆ เป็นนักเขียนมืออาชีพนี่ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเป็นการเขียนให้คนเขาจ่ายเงินเพื่อซื่อไปอ่านจึงไม่เหมือนกับการเขียนที่แจกฟรี นั่นเอง....เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้ค่ะ ทั้งสุขเศร้าเคล้าน้ำตา แหะ ๆ

โพสได้แก้ไขโดย อภิญญา เมื่อ Jun 11 2007, 03:30 AM

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jun 9 2007, 06:38 PM

เพราะว่าเป็นคนที่เขียนเรียงความแย่มาก
ถูกครูโยนสมุดเรียงความลงบนพื้น ครูสมัยก่อนนี้นะ ดุและเจ้าเรื่องเอ๊ยเจ้าระเบียบ
แต่ครูไม่พยายามเข้าใจว่า เราไม่ใช่คนไทยแท้ ไม่ให้กำลังใจ กลับบอกว่า
"เด็กอะไรไม่เอาถ่าน"

เด็กๆพูดภาษาอังกฤษป้อ (ทุกวันนี้ก็ยังป้อ แถมหลายภาษาด้วย แล้วaccent ยุโรป ขึ้นตะหมูกลามตามไปถึงภาษาไทย )

ตอนก้มเก็บสมุดที่อยู่บนพื้น ในใจหมายมั่นไว้ว่า วันหนึ่งเราจะเขียนนิยาย เรื่องราว ให้คนทั้งโลกนี้ได้หัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวหนังสือของเรา

สิ่งที่หมายมั่น ไม่เคยฝัน แต่อาฆาตภาษาไทยไว้
จากวันนั้นกลายเป็นคนที่อ่านวรณณคดีแตกฉาน ตั้งแต่ยังอยู่ชั้นประถม

ไตรภูมิพระร่วงของท่านยาย...
ลิลิตตะเลงพ่ายของน้าสาว
(รวมถึงพ็อคเก็ตบุ๊คเรื่องพระจันทร์แดงของคุณชูวงศ์ที่น้าสาวซื้ออ่านทุกเดือน)

วรรณคดีทำให้เป็นคนที่จำบทกลอนทุกอย่างได้...
อ่านเวสสันดรชาดกตั้งแต่อายุไม่ถึงสิบสอง ทั้งที่เข้าใจศัพท์ไม่หมด(หยิบของพวกน้าๆมาอ่าน)
กาพย์นางลอย...จำได้ว่า ต้องเล่นโขนเป็นนางเบญจกาย เพราะเป็นคนเดียวที่สามารถจำได้ทั้งองก์ นางเพื่อนคนอื่นไม่ยอมจำ เลยไม่ต้องทรงเครื่องที่เวลาทรงแล้วไม่ยอมดื่มน้ำเพราะกลัวว่าจะปวดท้องฉี่ แล้วถกเครื่องลำบาก

แล้ววันหนึ่งตอนอายุยี่สิบสาม ก็จับปากกาขึ้นมาเขียนเรื่องสั้น โรแมนติกมาก...
ได้ลงในขวัญเรือน

จนถึงวันนี้...ยี่สิบสามเข้ายี่สิบสี่ปีแล้ว
ไม่เคยได้ส่งนิยายไปที่นิตยสารอื่น ส่งให้แต่ขวัญเรือน
(มีอยู่สองเรื่องที่เขียนแล้วรวมเล่มเลย ใช้นามปากกาอื่น)

เขียนไม่มาก แต่ถ้าเขียนแล้ว จะลงพล็อตแน่น ใช้สมาธิในการเขียน พยายามไม่ให้งานไปซ้ำกับเพื่อนนักเขียนคนอื่น ชื่อเรื่องจะตั้งให้หรูหรา...

พอเขียนเรื่องหนึ่งจบ ก็จะพักอารมณ์ ไม่รีบลงมือเขียนเรื่องใหม่ทันที
เพราะกลัวว่าอารมณ์จากเรื่องเก่า จะติดมายังเรื่องใหม่ ทำให้พล็อตไปซ้ำกับเรื่องที่เคยเขียนไว้...

แต่รับรองว่า ที่ผ่านมา นิยายทุกเรื่องมีเอกลักษณ์ของมันเอง

(ขอชมตัวเองซักหน่อยน่า)

โพสได้แก้ไขโดย สุวดี เมื่อ Jun 9 2007, 06:40 PM


--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



จงกลณี
โพสต์เมื่อ: Jun 10 2007, 12:43 AM
   
อิอิอิ ส่วนหวานเป็นคนอ่านค่ะยังไม่ใช่นักเขียน แต่ก็ชอบเขียน เขียนไว้เยอะมาก ตั้งแต่เขียนหนังสือตัวเท่าหม้อแกง จนกระทั่งทุกวันนี้เขียนหนังสือไม่เป็นตัวหนังสือ(พยายามเขียนให้คนอื่นอ่านไม่ออกสงวนลิขสิทธิ์ไว้อ่านคนเดียว) เป็นคนที่ชอบเขียนด้วยมือค่ะ เหมือนคุณนิ เพราะมีความรู้สึกว่าอารมณ์ ณ ขณะนั้น มันจะพรั่งพรูมาก พอเขียนเก็บๆไว้ แล้วกลับมาอ่านอีกทีก็ตลกตัวเอง ว่า ณ เวลานั้นที่เราเขียนอย่างนี้ เขียนไปได้อย่างไร สมัยที่เป็นเด็กนักเรียนมัธยมจะรับจ้างเขียนรายงานให้เพื่อนๆ โดยนับหน้ากระดาษแผ่นละ 2 บาท บางเทอมจำได้ว่า เคยรับจ้างเขียนรายงานเป็นหลายๆพันแผ่นน่าจะได้ค่ะ และทำอาชีพนี้(น่าต้องเรียกเป็นอาชีพก็ว่าได้เพราะมีรายได้เป็นกอบเป็นกำ) และพอมีความสามารถทางด้านแต่งกลอนขึ้นมาหน่อย สมัยเรียนมัธยมจะชอบส่งประกวดเรียงความและแต่งกลอน หรือเรื่องสั้น เข้าประกวดตามที่ต่างๆ ส่วนมากจะได้รางวัลอยู่ในอันดับ1-3 ตลอด แม่เคยเล่าให้ฟังว่าเคยเก็บรวบรวมใบประกาศฯที่ทีหวานเคยได้รางวัลจากเกี่ยวกับเรื่องสั้น เรียงความ คำขวัญ อ่านทำนองเสนาะ หรือขับเสภา ไม่น่าจะต่ำกว่าสองร้อยใบ ภายใน 6 ปี แต่ก็ด้วยย้ายบ้านบ้างและข้าวของมันเยอะขึ้นทุกวันมั่งแม่ก็เลยขนทิ้งซะเลยไม่ว่าจะเป็นสมุดบันทึกเก่า หรือใบประกาศฯต่างๆ ทุกวันนี้แม่บอกว่าเสียดายจัง ถ้าเอามาติดฝาผนังบ้านตอนนี้มันคงเท่น่าดูเลย biggrin.gif ก็เลยมีความรู้สึกว่าตัวเองชอบที่จะขีดๆเขียนๆ ไปตามเรื่องตามราว โดยเฉพาะการเขียนไดอารี บางทีเรื่องเก่าที่เราลึมไปนานแล้ว แต่พอมาเปิดเจอในไดอารี่ ทำให้ความรู้สึกนึกคิดเดิม ณ ตอนนั้นหวนกลับมาอีกอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะฉะนั้นในความรู้สึกของหวาน ตัวอักษรทุกตัว ประโยคทุกประโยค มันเหมือนกับความรู้สึกนึกคิดของคนๆนั้น ตัวอักษรทุกตัวถ่ายทอดความเป็นตัวตนของผู้เขียนได้เป็นอย่างดี และตัวอักษรทุกตัวเป็นเพื่อนแท้ที่ดีที่สุดในยามที่เราอยู่ในโลกของเราเองค่ะ

--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com



lantom
โพสต์เมื่อ: Jun 10 2007, 07:08 PM
   
- เสียดายจังครับ เป็นไม่ได้เลยทั้งสองนัก ทั้งนักเขียนและนักอ่าน เล่าเรื่องตอนเป็นนักเรียนร่วมกระทู้ด้วยคนนะครับ
- ตอนมัธยมต้นเรียนภาษาไทย "วรรณวิจักษ์" มีความสุขมากครับ อาจารย์ภาษาไทย
ท่านเป็นคนเดียวมีอุปกรณ์ขยายเสียงหิ้วมาเวลาสอนในห้อง วิธีการสอนท่านจะให้เรา
อ่านหนังสือบทนั้นให้จบในเวลาที่กำหนด แล้วท่านอธิบายเนื้อหาทีละตอนจนจบ
ท่านสอนเนิบ ๆ ช้า ๆ (เหมาะกับนิสัยเรา) ร้อยแก้วเรื่องที่จำชื่อติดมาเรื่องสามก๊ก
ตอนฝ่าทัพรับอาเต๊า แต่ที่ชอบฟังอาจารย์ท่านสอนคือร้อยแก้วครับ ท่านจะอธิบายทีละบรรทัด ทั้งความหมายทั้งศัพท์ ทำให้เราซึมซับความรู้สึกของผู้แต่ง
จากร้อยแก้วนั้น เหล่านี้จึงเพาะนิสัยการอ่านของเราจนปัจจุบัน ติดนิสัยการอ่านที่ต้อง ทำความเข้าใจทีละตอน จึงเป็นคนอ่านหนังสือช้ามากกกกกกก.... (ช้าแบบเล่มละปีสองปีก็มี ) ตอนมัธยมปลายเข้าไปเรียนที่กรุงเทพ อาจารย์สอนภาษาไทยท่านก็จะมีอัตลักษณ์ที่พิเศษมาก คือทรงผมท่านจะเกล้าสูงมาก (สูงจริง ๆ ครับ) ส่วนการสอนก็ทำให้เราได้เห็นของจริง
ท่านพาไปวัดพระเชตุพนเลยครับ เพื่อดูผังของวัดที่ได้เรียนในหนังสือ
หลังจากได้จินตนาการเอาเองก่อน ทำให้เราฝึกฝนการจินตนาการ และหาคำตอบเชิงประจักษ์
- รวมความแล้ว การเรียนการสอนในวัยเด็กมีอิทธิพลมากต่อพฤติกรรมของเราเมื่อโตขึ้นอย่างมาก ไม่ว่า่การเขียน หรือการอ่านจะผ่านไปนานเท่าใด ความประทับใจก็กลับมาได้เมื่อได้อ่านเรื่องที่เขียนอีกครั้ง
- ความทรงจำในอดีตทำให้เรามีความสุขทุกครั้งเมื่อนึกถึง

หมายเหตุ
- สงกรานต์ที่ผ่านมาได้ดูทีวีสัมภาษณ์ผู้สูงอายุท่านหนึ่งว่าเห็นอย่างไรกับเด็กวัยรุ่นปัจจุบัน
ท่านว่า "เด็กดีไม่ดีอย่าไปโทษเค้า ต้องโทษผู้ใหญ่อย่างเราว่าสอนเค้าดีไม่ดี"
จริงของท่านนะครับ

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Jun 10 2007, 11:35 PM
   
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาตอบค่ะ แล้วคุณสุวดีไม่ใช่ไทยแท้หรือคะเนี่ย แต่ปณิธานแน่วแน่ดีจังค่ะ ถึงว่าจุดเริ่มต้นของแต่ละคนมักจะมีที่มาเสมอ อย่างไรก็ตามตอนนี้คุณสุวดีก็เป็นนักเขียนสมใจแล้ว ดีใจด้วยค่ะ

ส่วนคุณอภิญญาก็สร้างผลงานไว้มากมายเลยนะคะ รวมเล่มเมื่อไหร่คงจะเป็นประโยชน์ต่อนักอ่านมากเลยค่ะ ส่วนเรื่องสั้นที่คุณอภิญญาอยากเขียนนั้น รอเวลาตกผลึกอีกสักนิดคงเข้าที่แล้วละค่ะ มีคนคอยอ่านคอยเป็นกำลังใจแยะเลยค่ะ

คุณหวานก็เก่งจังนะคะ อย่างนี้ความรู้ก็แน่นปั๋งเลย เพราะการเขียนด้วยมือเป็นวิธีการหนึงของการเรียนรู้เพื่อให้ความรู้ฝังแน่นและทำให้จดจำได้แม่นยำมากขึ้นด้วยค่ะ เสียดายก็แต่การเรียนในสมัยนี้ เด็ก ๆ ไม่ได้รับการฝึกฝนเรื่องการเขียนด้วยมือให้มากพอ สมัยเราเรียน จะมีทั้งเขียนไทย เขียนตามคำบอกเล่า เขียนเรียงความ ย่อความ ข้อสอบต่าง ๆ ก็ต้องเขียนตอบ แต่พอหันมาเป็นขีดถูกขีดผิด ก็เลยหมดเลย ความสามารถการเขียนของเด็กสมัยนี้จึงอ่อนไปมาก นับว่าน่าเสียดายมากเลยนะคะ

ไม่อยากคิดว่าเพราะเราเอาแต่สอนแบบรีบร้อนเกินไป เอาแต่ความง่ายเข้าว่า จริง ๆ แล้ว ในการตอบคำถาม ควรจะต้องประมวลความรู้แล้วมาตอบด้วยการเขียนตอบให้กระจ่างจะดีกว่า แค่ขีดถูกขีดผิด ไม่รู้ว่าจะกลับมาใช้ระบบการสอนเพื่อให้เด็ก ๆ ได้เขียนตอบเป็นคำตอบได้ไหม... เพราะถ้าทำได้ เราก็จะแก้ปัญหาเรื่องการเขียนผิดไปได้แยะ เรื่องตัวสะกดต่าง ๆ เรื่องความเข้าใจบทเรียน เข้าใจคำถาม...

แต่....
ค่ะคงต้องมีแต่..... แต่คุณครูสมัยนี้จะยอมสอนลูกศิษย์กันแบบนี้หรือเปล่านะซิคะ...

คุณลั่นทมเป็นนักอ่านที่เก่งมาก ๆ เลยค่ะ จริง ๆ ค่ะเห็นด้วยว่าการเรียนการสอนในวัยเด็กมีอิทธิพลต่ออนาคตของเด็กจริง ๆ แต่สำหรับยุคปัจจุบันนี้ถ้าจะไม่โทษเด็กเลยก็กระไรอยู่นะคะ เอาเป็นว่าโทษผู้ใหญ่สัก75 เด็ก 25 แล้วกันนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



จงกลณี    
โพส&
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 05:02:22 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 07:14:46 am »

อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 11:35 AM
   
คุณนิ

ภาพที่ส่งมานี้สวย ๆ ๆ มากค่ะ ขอบฤดูใบไม้ร่วงมาก ๆ ค่ะ เพาะสีของใบไม้จะแตกต่างกันอย่างที่หาดูไม่ได้ที่เมืองไทย เกิดแรงบันดาลใจอยากวาดจริง ๆ แต่เก็บไว้วาดตอนเรียนสีน้ำมันดีกว่า เพราะตอนนี้ยุ่งมากเลยค่ะ (ต้องโทษตัวเอง) เพราะมีงานที่สภาอุตสาหกรรมหลายอย่างต้องรีบทำให้เสร็จ นี่ก็ แว่บ ๆ ๆ ๆ เข้ามาอ่านนะเนี่ย ....

ตอนนี้ คุณปลิว หายเงียบไปนะคะ ไม่ส่งเสียงมาเลย คิดถึง ๆ ๆ ๆ ค่ะ น้อง ๆ คนอื่น ๆ ด้วยค่ะ คุณเทาแดง คุณโจ๊ก คุณหวาน น้องแจม นองชบาแก้ว น้องตั๊ด น้องริมธาร น้อง Ora B. น้องผู้หญิงสีน้ำทะเล (น้องเอม) น้องสายลมแสงเงา น้องโคลอน น้องอวโร น้อง... น้อง...โฮ้ยเหนือย เยอะแยะไปหมด โดยเฉพาะคุณครูของเรา ไปไหนหนอ....

ส่วนน้องลั่นทม และคุณนิ ยังทำที่อย่างดี ไม่ตกหล่นก็ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ฮิ ๆ ๆ 

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



จงกลณี     
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 12:17 PM
   
ภูกระดึงตรึงใจค่ะ



--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 01:28 PM
   
สวัสดีค่ะคุณหวาน

บ่นถึงก็มาเลยนะคะ ไม่มาเปล่า เอาภาพสวย ๆ มาให้ดูด้วย สวยมากค่ะ พี่มีความหลังที่ภูกระดึง สมัยสาว ๆ (โฮ้ย...ขี้เกียจจำว่าปีไหน) เคยตะกายขึ้นภูกระดึง โดยมีคนรู้ใจคอยลาก คอยฉุด คอยดันขึ้นไปจนได้ และก็ได้เห็นความสวยของภูกระดึง ยังตราตรึงอยู่ทุกวันนี้เลยค่ะ แต่ตอนนี้จะให้ขึ้นไปรำลึกถึงความหลังบนนั้นอีก ก็คงไม่ไหวแล้วค่ะ ฮิ ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



สีน้ำฟ้า    
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 06:03 PM
   
แจมมารายงานตัวอีกรอบค่ะ
เดี๋ยวพี่อภิญญาว่าแจมหาย... อิอิ.. จริง ๆ อยากบอกว่าแจมคลิกเข้ามาทุกวัน
แต่ช่วงหลังนี้ไม่ค่อยได้ออกความเห็นมากนัก.. เพราะเกิดอาการอิ่มตัวด้านการเขียน
หรืออะไรก็มิทราบ.. องค์ไม่ประทับค่ะ.. (แป่ว !!!!!!! โทษไปโน่นอีกนั่น)

เฮ้อ.. ตอนนี้แจมไปเปิดกระทู้ถามที่พันทิปค่ะ
ว่าจะไม่นำมาให้พี่ ๆ เหนื่อยใจกับแจม..เฮ้อ.. ชีวิตมันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย

แจมไม่เข้าใจจริง ๆ

คลิกลิ้งค์ ... ขอคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ

ทำอะไรไม่ค่อยจะถูกแล้วค่ะทุกวันนี้ ได้แต่ใช้เวลาในหนึ่งวันให้หมดไปอย่างเปล่าประโยชน์โดยแท้ .. นี่ใกล้ปิดบัญชีสหกรณ์ฯ งานที่บอกว่าไปช่วยเขาทำน่ะค่ะ ก็นั่งตาละห้อยมองระบบบัญชี สมาธิมันกระเจิงน่ะค่ะ

เศร้า..

โพสได้แก้ไขโดย สีน้ำฟ้า เมื่อ Jun 14 2007, 06:05 PM


----------------------
คิดถึง..ไปหาได้ทุกเมื่อนะคะ...
-----------------------------------------------------------
ลานอักษร สีน้ำฟ้า ณ โอเคเนชั่น



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 07:08 PM
   
ขอบคุณค่ะ คุณพี่อภิญญา

เพ็กกี้ถือโอกาสมอบเรื่องสั้นให้เป็นของฝากแก่ทุกๆท่านนะคะ อยู่ในห้องสมุดเรื่องสั้นค่ะ เป็นเรื่องจริงเอามาอิงนิยาย เกี่ยวกับชีวิตของคนที่อพยพไปอยู่ที่อเมริกา พี่ๆน้องๆอ่านแล้วก็จะสัมผัสได้ว่าเขาอยู่กันอย่างไร

เรื่องนี้ชื่อว่า หนุ่มเวอร์จิ้น มีตลกนิดๆ แฝงความเปิ่นของพระเอก ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 07:30 PM
   
พี่นิขา...กะอีแค่เรื่อง พิมานรัถยา ที่กำลังลงในขวัญเรือน ตอนนี้ โจ๊กก็ถูกแฟนๆ ไถให้ส่งแต่ละตอนยาวๆหน่อย เวลาจะฝันว่าได้นอนตื่นสาย ยังไม่มีเลยค่ะ แต่ขอบคุณที่ชวนให้ส่งเรื่องสั้นนะคะ โจ๊กขอยกรางวัลที่คุณพี่ประภัสสรตั้งใจจะให้โจ๊ก ให้พี่ๆน้องๆคนอื่นไปก็แล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขำได้อย่างไม่อายเล้ย

พี่อภิญญา...โจ๊กไม่ได้หายไปไหน ทั้งร่างกายและวิญญาณยังอยู่พร้อมค่ะ แต่ยุ่งๆๆๆ จนคิดว่า อยากให้วันหนึ่งมีสี่สิบชั่วโมง ไม่น่าเลย...ทำไมคนโบราณจึงตั้งเวลาแต่ละวันให้อยู่บนเลขฐาน 24 โดยคิดให้เป็นหน่วยของชั่วโมงน้า...

คุณลั่นทม...เที่ยวส่งภาพขนมอร่อยๆให้เค้าดูน่ะ ระวังนะ เค้าจะแก้แค้นตัวมั่ง เค้กดัตช์น่ะ อืมมมมมมมมมมมมมม

โพสได้แก้ไขโดย สุวดี เมื่อ Jun 14 2007, 07:33 PM

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Jun 14 2007, 11:20 PM
   
คุณเพ็กกี้ขา หนูนิเขาเป็นเงาที่สนิทแนบแน่นของชุติมาค่ะ ก็เลยไปไหนไปกันผลัดกันเย้า ผลัดกันหยอก ในบางเรื่องบางข้อเขียนมีความรู้สึกว่านิจะสะดวกใจมากกว่า คุยเล่นได้มากกว่า ไม่ต้องเคร่งครัดมากนัก ถ้าอะไรที่เป็นทางการหน่อยก็จะถอยฉากให้ชุติมา ก็เลยออกมาเป็นทำนองนี้แหล่ะค่ะ

แต่อย่างไรก็ตามขอบคุณที่ถามมานะคะ ส่วนเรื่องสั้นหนุ่มน้อยเวียตนามอ่านแล้วค่ะ
น่ารักดี อ่านแล้วสบายใจ หวังว่าคงจะมีเรื่องอื่น ๆ มาให้พวกเราอ่านกันบ่อย ๆ นะคะ

คุณโจ๊กคะ ที่จริงไม่กล้าชวนเหมือนกันค่ะ แต่กลัวจะถูกต่อว่าว่าทำไมตกชื่อโจ๊กไปล่ะ ก็เลยลองชวนมาด้วย... เห็นใจค่ะ แฟน ๆ อยากอ่านยาว ๆ กันทั้งนั้น ยิ่งเรื่องสนุก ๆ สไตล์คุณโจ๊กด้วยแล้ว...น่าดีใจออกค่ะ

คุณแจมอย่าเครียดนักนะคะ พี่ตามไปดูรูปดอกบัวแล้วค่ะ ดูไปดูมาก็สวยซึ้งตามแบบฉบับของบัวเลยละค่ะ

คุณอภิญญาคงวาดออกมาได้สวยมาก ๆ อีกแน่เลย วันนี้ฝนก็ยังตกอยู่ตลอดวันค่ะ เล่นเอาซันติอาโกชุ่มฉ่ำ น้ำท่วมถนนไปหลายสาย แต่หลายคนก็โล่งอกเพราะมีแต่ฝนเท่านั้นที่จะช่วยจัดการกับหมอกควันพิษที่ล้อมรอบขอบฟ้าของเมืองอยู่ค่ะ แต่นี่ตกมาสองวันสองคืนแล้ว เห็นเขาว่าว่าจะตกพรุ่งนี้อีกวัน...ก็กำลังรอดูอยู่ค่ะ แต่อากาศที่เมื่อวานทำท่าว่าอุ่นขึ้นนั่น วันนี้เย็นลงอีกแล้ว หน้าหนาวปีนี้เลยหนาวไวมากค่ะ

ส่วนคุณหวานก็มีภาพสวย ๆ มาให้ชมมากมายเลย สวย ๆ ทั้งนั้น

คุณลั่นทม ถ้าจะเป็นมือแต่งเค็กซะละมั้งคะ นิเคยไปเรียนแต่งหน้าขนมเค็กที่เมลเบิร์น มาพักหนึ่ง สนุกดีค่ะ เรียกว่าบ้าเป็นพัก ๆ พอสนใจอะไรขึ้นมาก็จี๋เข้าหาไปหมด ไม่ว่าจะเป็นแต่งหน้าขนมเค็ก เพ้นท์เซรามิค ตอนนี้ชักเริ่มนึกอยากจะร้อยสร้อยกับเขาบ้าง เห็นเขาทำกันสวย ๆ ได้แต่หมายมาดเอาไว้ ยังไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ลงมือเลยค่ะ ...

กำลังรอเวลาจะออกไปร่วมงานแสดงภาพถ่ายที่ เขต ลาส คอนเดส เมื่อคราวที่แล้วเราจัดแสดงศิลปะไทย ทางเขตให้ความร่วมมือดีมาก พอเขาจัดงานมา เราก็เลยต้องให้ความร่วมมือตอบแทน

ไปก่อนนะคะ แล้วจะกลับมาคุยต่อค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Jun 14 2007, 11:22 PM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



lantom    
โพสต์เมื่อ: Jun 15 2007, 05:59 PM
   
- รูปสวยเป็น postcard ทั้งนั้นเลยครับ ทั้งที่ชิลี ทั้งที่ ภูกระดึง
- ดอกไม้งามคู่กับสาวสวยครับ (เขียนถูกใช่ไม๊ ?)
- ทำอาหารอะไรเป็นหล่ะครับ Cake ทั้งหลายเห็นใน net น่ะครับ
เห็นแล้วอยากชิมน่ะครับเลยสะสมภาพไว้ วันก่อนเค้า review ร้าน Dim Sum
โหยยยยย...... ท้องร้องเลยครับ



--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jun 15 2007, 07:11 PM
   
คุณลั่นทมนะคุณลั่นทม

อ่านบรรทัดแรก ใจหวิวคล้ายจะเป็นลม เพราะดีใจ คิดว่ารูปของเราสามารถทำเป็นโปสการ์ดได้ (ปกติเพื่อนมักจะขอรูปแปะไว้ที่ประตูหน้าบ้านเอาไปทำยันต์กันเมีบน้อยบุกบ้านใหญ่)

อ่านบรรทัดต่อไป ถึงบางอ้อ หลังจากท่านสุนทร(ภู่)พายเรือผ่านบางเมื่อร้อยกว่าปีก่อนไปแล้ว.... เดี๋ยวไปอัดรูปตัวเองที่ร้านถ่ายรูป แล้วให้เขาใช้กระดาษสำหรับโปสการ์ดแทนกระดาษอัดรูปธรรมดาก็ด๊าย....

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



สีน้ำฟ้า    
โพสต์เมื่อ: Jun 15 2007, 07:57 PM
   
สวัสดีค่ะทุกท่าน..

เว็บเริ่มครึกครื้นแล้วนะคะ..ดีจัง ๆ
แต่ต้องขออภัยคุณเพ็กกี้ ยังไม่ได้แวะไปอ่านเรื่องสั้นเลย
เดี๋ยวค่อยตามเก็บก็แล้วกันนะคะ

ช่วงนี้.. ยุ่งกับงานอยู่ค่า..



----------------------
คิดถึง..ไปหาได้ทุกเมื่อนะคะ...
-----------------------------------------------------------
ลานอักษร สีน้ำฟ้า ณ โอเคเนชั่น



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Jun 16 2007, 06:59 AM
   
ภาพเค็กกับโบว์สีขาวและดอกกุหลาบสีส้มสวยมากเลยนะคะ นิเองก็ชอบค่ะ ภาพสวย ๆ เห็นแล้วอดไม่ได้ แต่ตอนหลัง ๆ มานี้ เกรงเรื่องลิขสิทธิ์ ยิ่งเราชอบเขียนเรื่องท่องเที่ยวด้วย ไม่มีอะไรดีไปกว่าถ่ายภาพเอง ดังนั้น ก็เลยกลายเป็นมือกล้องไปโดยปริยาย ผลพลอยได้คือมีภาพเยอะแยะไปหมด วันดีคืนดีอาจจะเปิดแสดงภาพบ้างก็ได้ค่ะ

พวกดิ่มซำนี่ ถ้าได้เห็นก็คงจะพลอยหิวตามไปด้วยเหมือนกันแหล่ะค่ะ


โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Jun 16 2007, 07:01 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



PeggySueGuerra
โพสต์เมื่อ: Jun 17 2007, 12:20 PM
   
ขอบคุณค่ะคุณนิ ที่มาเฉลยข้อข้องใจ พูดถึงdim sum แฮ่ แฮ่ เพ็กกี้ไม่แน่ใจนะคะว่า เขาออกเสียงว่ายังไง คนจีนในเมืองนี้เขาเรียกดิมซำ เป็นอาหารที่เพ็กกี้ชอบมากเลย เมืองที่เพ็กกี้อยู่มีคนหลายชาติหลายภาษา มีอาหารการกินสารพัดนานาชาติเลย รวมทั้งอาหารไทยด้วย ที่นี่มีร้านอาหารไทยมากกว่าหกสิบร้านค่ะ

เพ็กกี้ไปเจอเรื่องสั้นเก่าๆที่เคยเขียนไว้ เลยนำมาโพสต์ให้อ่านกันอีกค่ะ



lantom    
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 10:04 AM
   
- เนี่ยครับ เมืองไทยเรียก "ติ่มซำ" นะครับ เห็นแล้วอยากร้องไห้ อยู่ไกลไปไม่ได้
- เข้าใจแล้วว่าทำไมอ่านเรื่อง หนุ่ม virgin ของ Peggy จนจบ (แบบไม่เว้นบรรทัด)
เพราะว่าวิธีเล่าเรื่องเป็นแบบการเล่า fact เหมือนพวก howto, history ที่ชอบอ่าน ถ้าเป็นแบบนิยายจะมีการพรรณนาบรรยายบรรยากาศที่ไม่เป็นธรรมชาติอย่างนี้

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



PeggySueGuerra
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 03:18 PM
   
ขอบคุณค่ะคุณลั่นทม พูดถึงดิมซำแล้วก็นึกขำ นึกถึงพฤติกรรมการกินของคนเอเซียกับฝรั่ง

พูดถึงการกินดิมซำแบบคนเอเชียคือ ถ้าไปกันหลายๆคน ก็จะนั่งโต๊ะกลมใหญ่ที่ตรงกลางหมุนได้ พอบริกรเข็นรถผ่านมา บรรดาคนในกลุ่มก็ช่วยกันเลือกช่วยกันหยิบขนมจีบ ซาลาเปา และอาหารว่างประเภท ทอด ปิ้ง อบ นึ่ง หยิบกันมาเต็มโต๊ะ มองดูแล้วน่ากินและน่าสนุกมาก

แต่เวลาที่ไปกินขนมจีบซาลาเปากับพวกเพื่อนฝรั่ง เขาจะหยิบจากรถเข็นมาทีละจาน กินจานนั้นให้หมดก่อน แล้วค่อยหยิบจานใหม่จากรถเข็นที่ผ่านมา ดูมันไม่น่าจะอร่อยเลย เพราะมันมีไม่มีอาหารจานอื่นมาช่วยเพิ่มรสชาติ แต่วิธีการกินแบบนี้ทำให้ไม่มีของเหลือทิ้ง

ต้องขอขอบคุณคุณลั่นทมที่ให้กำลังใจเพ็กกี้นะคะ



อินทีวร
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 05:02 PM
   
สวัสดีค่า........ ขอสวัสดีพี่ เพ็กกี้ก่อนเลยนะคะ อ้อ.พี่จงกลณีด้วยคะ ...... (ยังไม่เคยทักทายพี่สองท่านนี้เลย (มั้งคะ ^^!)) แล้วก็สวัสดีพี่ๆ ทุกท่านเช่นเคยคะ ตั๊ดนะคะพี่ๆทั้งหลาย ^^! ......... อ่านไป แอบแทะเค๊กพี่ลั่นทมไป อย่าตกใจนะคะ ถ้าปรากฎว่า เค๊กหาย หรือมีรอย เอิ๊กๆๆๆๆ

พี่แจมคะ...ตั๊ดตั้งใจส่งเรื่องยาวคะพี่ แต่งมาสามปีแล้ว ปีนีต้องส่งให้ได้ ...เรื่องสั้นคงจะยังไม่ไหว เปิดเทอมปีนี้ตั๊ดเหนื่อยมักๆ อ่านเรื่องราวของพี่ๆ มาทั้งหมด สร้างแรงฮึดให้ตัวเองไม่น้อยค่ะ สู้ๆ

มาถึงเรื่องหัวข้อกระทู้ ขอตั๊ดเล่าให้อ่านก่อนไปนอนนะคะ ......
สำหรับตัวตั๊ดเอง ถ้าไม่เพราะใบปลิว การประกวด "นายอินอวอร์ด" เมื่อประมาณสี่ปีที่แล้ว ที่ได้มาพร้อมกับหนังสือที่ซื้ออ่านเป็นประจำแล้วละก็ คงไม่มีวันที่ตั๊ดอยากเขียนนิยายเป็นเรื่องเป็นราวแน่ๆคะ .... แต่ตามปกติ จะเขียนไดอารี่อยู่เมื่อว่าง พอได้เขียนนิยายก็เอาใหญ่เลยละคะ ..... จับปากกาได้เป็นเขียน เพลงมั่ง กลอน(ปล่อย)มั่ง ตามประสาคนไม่สันทัดเรื่องการเขียนนะคะ .... แหะๆ จนบัดนี้ เรื่องจบแล้วแต่ยังขัดๆ ถูๆ เกลาๆอยู่ ..... (จนจะเงาแวววาวอยู่แล้ว) ฝันแรกของการเขียนนิยายคะ ...ส่งเรื่องที่ว่านี้ไปยังการประกวดนั้น ...... สู้ๆ แหะ ๆ

เมื่อวันที่ 7 ที่ผ่านมา คุณวัฒน์ วรรลยางกูล นักเขียนที่ได้รับรางวัล ศรีบูรพา ปีนี้ มาพูดคุยเรื่องความฝัน กับเล่าเรื่องประสบการณ์ด้านงานเขียนที่มหาวิทยาลัยที่ตั๊ดเรียนด้วยละคะ โดดเรียนไปนั่งฟังเลย ...... ได้หนังสือมาอ่านด้วย หนี่งเล่ม พร้อมลายเซ็นต์ .... ฮี่ๆๆ แต่ยังไม่ได้อ่านเลยคะ .... ไว้อ่านแล้วตั๊ดจะมาหัดวิจารณ์ให้อ่านนะคะ .....

ไปนอนละค่ะ ....รักษาสุขภาพกันดีๆนะคะพี่ๆ ตั๊ดป่วยไปเกือบทั้งสัปดาห์ (ที่แล้ว)
คอกๆแค่กๆ ด็อกแดกๆ ........ โย่วๆๆ ^O^



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jun 18 2007, 07:45 PM
   
น้องตั๊ด(สาวเท่)...
เรื่องยาวที่แต่งมาสามปีนี่ พี่โจ๊ก(คนน่ารัก)คิดว่าน้องตั๊ด(สาวเท่)คงเขียนยาวราวๆเกือบร้อยตอนได้แล้วมังคะ นี่ตั้งสมมติฐานจากตัวแปรที่เป็นระยะเวลานะคะ




--------------------
A woman called JJ, born to be happy.

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 05:37:42 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2008, 07:19:39 am »

จงกลณี    
โพสต์เมื่อ: Jun 20 2007, 10:02 AM
   
และหนังสือดีอีกเล่มหนึ่งที่อยากแนะนำให้อ่านค่ะ คือเรื่อง เราจะข้ามเวลามารักกัน (ไม่แน่ใจว่าจำชื่อเรื่่องถูกหรือเปล่านะคะ ชื่อภาษาอังกฤษก็จำไม่่ได้แล้วค่ะตอนกลับเมืองไทยจะไปค้นมาให้ดูค่ะ)เป็นหนังสือแปลค่ะเป็นเรื่องที่ถูกแปลมากเรื่องหนึ่งของโลกเลยก็ว่าได้ถูกแปลไปกว่า 25 ภาษาทั่วโลก ภาคภาษาไทยแปลโดย คุณโจ้ มณฑาณี ตัณติสุขภาคภาษาไทยที่แปลโดยคุณโจ้ก็ถูกตีพิมพ์มากเหมือนกันค่ะเมื่อสองปีที่ผ่านมาเห็นที่ซีเอ็ดแว๊บๆหยิบมาดูหน้าปกพิมพ์ครั้งที่ 27 แล้วค่ะ แต่ละครั้งพิมพ์ไม่น้อยเลยค่ะหลายแสนเล่ม ก็ต้องยอมรับว่าเป็นหนังสือที่ขายดีและน่าอ่านอีกเรื่องหนึ่ง เรื่องจะเป็นเกี่ยวกับผลงานการวิจัยของคุณหมอท่านหนึ่งที่อเมริกา เกี่ยวกับการระลึกชาติ หรือการกลับชาติมาเกิด หรือเรื่องเจ้ากรรมนายเวรแต่ชาติปางก่อนและจนกระทั่งมาในชาติภพปัจจุบัน เหมือนเรื่องวัฏสงสารของไทยเราประมาณนั้นล่ะค่ะ เรื่องส่วนมากคุณหมอท่านนี้ก็จะหยิบงานวิจัยของตัวเองเอามาเล่า ถ้าใครที่เชื่อเรื่องภพเรื่องชาติแล้วเรื่องนี้ไม่น่าพลาดค่ะ คิดว่าที่ซีเอ็ดน่าจะมีขาย ไม่น่าจะขาดท้องตลาด หวานได้รับหนังสือเล่มนี้มาโดยบังเอิญจากเพื่อน พออ่านแล้ววางไม่ลงและพออ่านจบไปที่ซีเอ็ดเลยค่ะ บอกน้องพี่ขอซื้อหนังสือเรื่องนี้ 20 เล่ม มีเหตุผลในการซื้อไม่ได้บ้านะคะ ซื้อมาเก็บไว้เป็นของขวัญเวลาเพื่อนคนไหนแต่งงานให้หนังสือเล่มนี้ค่ะ เพื่อบอกแทนความหมายว่า ต้องอยู่กันนานๆนะไม่รู้ว่ากีภพกี่ชาติกว่าจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขหรือกว่าจะได้พบกัน(เอ..หรือว่าหวานจะอินกับเรื่องจนเกินไป ) หรือเวลาวันเกิดเพื่อนก็ให้หนังสือเล่มนี้ค่ะเป็นของขวัญและก็เขียนคำบรรยายหน้าเล่มว่า...ไม่รู้ว่ากี่ภพกี่ชาติกว่าเราจะได้มาเป็นเพื่อนกันในวันนี้เพราะฉะนั้นเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป(น้าน...สงสัยจะเป็นเอามากจริงๆค่ะ ) และท้ายเล่มของหนังสือเนี่ยเขาก็จะมีแฟนๆหนังสือของคุณโจ้หรือของสำนักพิมพ์ที่เขียนจดหมายมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับเรื่องการระลึกชาติและเรื่องความเชื่อเรื่องภพเรื่องชาติมากมายค่ะ ทั้งพระสงฆ์ทั้งคนธรรมดา ทั้งเด็ก ทั้งคนแก่ หลากหลายสาขาอาชีพ เป็นเรื่องที่ไม่น่าพลาดค่ะ ...แต่ที่แน่ๆคือหวานพลาด จำชื่อเรื่องภาคภาษาอังกฤษไม่ได้และชื่อภาษาไทยก็ไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เคยเห็นเพื่อนบอกว่ายิ่งถ้าได้อ่านภาคภาษาอังกฤษยิ่งสนุกมากยิ่งจะอินไปมากกว่าที่หวานเป็นอยู่ค่ะ เพราะฉะนั้นแสดงว่าหวานไม่ได้บ้าคนเดียว ถ้าเพื่อนพูดอย่างนี้แสดงว่า..มังก็บ้าเหมือนกัน

--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com




จงกลณี    
โพสต์เมื่อ: Jun 20 2007, 09:14 PM
   
ถึงคุณอภิญญาค่ะ พอดีเห็นภาพคุณอภิญญาไปดูโขนมา หวานอยากถามนีดหนึ่งค่ะ มีเปิดแสดงทุกวันหรือเปล่า พอดีว่าหวานจะกลับเมืองไทยช่วงวันที่ 5 กค.นี้ค่ะ แล้วก็มีแขกจากเนเธอร์แลนด์ตามไปด้วยหนึ่งคน เธอก็ลิสต์รายการออกมาว่าเธออยากไปอยากเห็นอะไรมั่ง มีหลายอย่างหลายที่ที่หวานยังไม่เคยไปไม่เคยเห็น อย่างโขนเนี่ยเธอบอกว่าเธอต้องดูให้ได้เอาล่ะสิเจ้าภาพเองก็ยังไม่เคยดู เชิดหุ่นกระบอกโจหลุยส์เธอก็อยากดู ดินเนอร์กลางลำน้ำเจ้าพระยาเธอก็อยากไป เชียงใหม่อยากไป โคราชอยากไป ฯลฯ ด้วยความที่เธอเป็นครู โหวันนี้เธอนัดหวานไปคุยเรื่องรายละเอียดซะยกใหญ่ แต่ละรายการที่ให้มาก็แสนยาก แต่ก็คงต้องอาศัยเพื่อนๆที่ทำงานอยู่ในสายการท่องเที่ยวช่วย แต่พอดีในเว็บนี้เห็นคุณอภิญญาพึ่งไปดูโขนมาก็เลยลองถามเรื่องโขนดูค่ะ ว่ามีแสดงทุกวันหรือเปล่าและสถานที่อยู่ที่ไหนแค่นั้นล่ะค่ะ

และหวานเห็นคุณอภิญญาพูดถึงเพลงบรรเลงของคุณจำรัส เศวตาภรณ์ หวานเคยซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าค่ะ ที่ซุ้มของกรีนมิวสิคมั้งคะ ถ้าจำไม่ผิด ทั้งขุด 10 แผ่นราคา 1500 บาท แต่ถ้าซื้อทีละแผ่นๆละ 200 เป็นเพลงบรรเลงที่เพราะมากค่ะ หวานซื้อมาที่เนเธอร์แลนด์มาใช้ประกอบในการสอนโยคะ ช่วงนั่งสมาธิลูกค้าจะชอบมาก ก็เลยก็อปแจกกันเพียบเลยค่ะ(รู้ว่าผิดแต่ทำไงได้ค่ะ) ตอนนี้หวานมีแต่ชุดก๊อป เพราะของจริงเอาไปเป็นของขวัญบุคคลที่เคารพที่นี่ คุณอภิญญาอยากได้ไหมคะ หวานจะก๊อปไปให้ตอนกลับเมืองไทยค่ะ(ทำผิดกฏหมายลิชสิทธิ์อีกแล้ว) แค่นี้ล่ะค่ะ

--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 03:26 AM
   
สวัสดีค่ะคุณหวาน

ความจริงพี่ก็ไม่ได้ตั้งใจไปดูโขน คือวันนั้นไปหาข้อมูลที่กรมศิลปากรให้ครอบครัวพี่สาวซึ่งจะมาจากอเมริกาเพื่อมาเที่ยวและเยี่ยมญาติ ก็เลยไปเห็นคนนั่งกันเต็มที่สนามหญ้าในกรมศิลป์ก็เลยถาม เขาก็บอกว่าจะมีการแสดงของโรงเรียนนาฏศิลป์มีชื่อแห่งหนึ่ง จำไม่ได้ รู้แต่ว่าเป็นของลูกหลาน มล.ขาบ กุญชร ณ อยุธยา ค่ะ เขามีเป็นฤดูกาลเท่านั้น ตอนนี้หน้าฝนอาจไม่มีก็ได้ค่ะ เสียค่าเข้าชม ๒๐ บาท หรือบางคนก็เข้าฟรีก็มีค่ะเพราะไม่มีรั้วกั้น

ถ้าคุณหวานอยากดูโขน ทราบว่าเขาจะมีแสดงหลายแห่งถ้าสนใจจะลองสีบ ๆ ดูให้นะคะ ว่าแต่ว่าเขาอยู่เมืองไทยช่วงไหนคะจะได้ถามได้ถูกต้องค่ะ อ้อมีที่หนึ่ง คือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวกอย่าลืมพาเขาไปนะคะ ชอบมากค่ะ

พี่เคยไปดูโขนที่ศูนย์วัฒนธรรม จัดโดยอาจารย์เสรี ก่อนท่านจะเสียชีวิตไม่นาน สนุกมากค่ะ มีสองวัน วันละสองรอบ แต่ต่อเนื่องกันเป็นตอน ๆ ค่ะ ซึ่งเขาก็จะมีจัดเป็นช่วง ๆ แต่ไม่บ่อยนัก อ้อ...มีอีกที่หนึ่งที่พี่ไปดูมาแล้วชอบมาก คือ "สยามนิรมิต" เป็นโชว์แบบไทย ๆ เป็นเรื่องราวนรกสวรรค์ มนุษย์ทำนองนี้แหละค่ะ แต่ฉากสวยมาก ชุดสวย และที่ติดใจมากคือ มีเทวดา เทพธิดาเหาะมาจากสวรรค์จริง ๆ ทำได้ดีมาก ถึงมากที่สุด ควรพาไปชมให้ได้นะคะ อยู่ใกล้ ๆ กับศูนย์วัฒนธรรม นั่นแหละค่ะ

ท้ายที่สุดอย่าลืมวัดพระแก้วของเรา รวมทั้งพระที่นั่งวิมาณเมฆ ค่ะ สวยมาก

ขอขอบคุณล่วงหน้าค่ะสำหรับเพลงที่จะเอื้อเฟื้อให้ค่ะ ของฟรีเนี่ยชอบค่ะ ฮิ ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 03:31 AM
   
ภาพนี้เป็นทางเข้าด้านหน้ากรมศิลป์ค่ะ เดินตรงไปตามทางแล้วเลี่ยวขวาก็เจอสนามหญ้า



--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 03:33 AM
   
ภาพนี้เป็นบรรยากาสคนที่นั่งคอยชมค่ะ



--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 03:35 AM
   
นี่ก็อีกบรรยากาศหนึ่งค่ะ มีคนไทยพาชาวต่างชาติไปนั่งดูเก็บภาพไปเป็นที่ระลึกด้วยค่ะ



--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



จงกลณี    
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 07:57 PM
   
พระราชวัง วัดพระแก้ว วัดโพธิ์ วุดอรุณ พระที่นั่งวิมานเมฆ ตลาดน้ำดำเนินฯ อยุธยา บางปะอิน เชียงใหม่ พนมรุ้ง สุโขทัย พัทยา ระยอง นี่คือรายการสถานที่เธออยากไปค่ะแต่เธอไปเมืองไทยแค่ 2 อาทิตย์หวานก็หนักใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมเธอกะจะเที่ยวครั้งเดียวให้จบแล้วไม่กลับมาอีกหรืออย่างไรไม่ทราบ เรื่องสถานที่ไม่มีปัญหาสำหรับหวานค่ะ แต่เรื่องสันทนาการเนี่ยเป็นเรื่องไม่ค่อยถนัดสำหรับหวาน ก็เลยไม่ค่อยมีข้อมูลค่ะ ถ้าเรื่องสถานที่กับร้านอาหารหรือภัตตาคารเนี่ยของชอบค่ะ ช่วงที่อยู่กรุงเทพฯก็คงจะเป็น 8-10 ก.ค. หลังจากนั้นก็คงจะขึ้นเชียงไป ไปโคราช ลงมาอยุธยาฯ กลับเข้ากรุงเทพฯอะไรประมาณนั้นค่ะ ช่วงที่อยู่กรุงเทพฯก็คงเข้าพักที่ฮอลิเดย์อินน์สีลม เป็นที่ๆหวานคุ้นเคยใข้รับแขกประจำ และถ้าพัทยาก็คงจะเป็นมณเทียรพัทยาค่ะ

--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com



ปลิวลม
โพสต์เมื่อ: Jun 21 2007, 10:57 PM
   
มาเยี่ยมมาเยียนด้วยคิดถึง
รักคำนึงคิดถึงจึงมาหา
ไม่ได้เจอกันนานแล้วนา
สวัสดี เพื่อนจ๋า คิดถึงจัง

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Jun 22 2007, 04:57 AM
   
คิดถึงคุณปลิวลมมากเลยค่ะ ดีใจที่เห็นแวะเข้ามาค่ะ

สรุปแล้วคิดถึงทุก ๆ ท่านเลยนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jun 24 2007, 04:15 AM
   
ไปพบรายการแสดงโขนของโรงละครแห่งชาติ (โรงเล็ก) กทม ใกล้สนามหลวง ก็เลยเก็บมาฝากเผื่อคุณหวานจะพาเพื่อนไปชม ลองดูนะคะ



--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Jun 24 2007, 04:20 AM
   
คุณหวานลองคลิกที่ภาพดูนะคะจะเห็นชัดเจนดีกว่า สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 02-224-1342 หรือ 02-222-1092 ค่ะ

http://www.finearts.go.th/~opa/show_plan.html

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



สีน้ำฟ้า    
โพสต์เมื่อ: Jun 24 2007, 06:13 AM
   
สวัสดีค่ะทุกท่าน

กำลังจะไปบ่นที่กระทู้ที่น้องตั๊ดตั้งไว้ ว่าหายไปนาน
ก็เลยได้พบที่นี่..

แจมแวะมาติดตามความเคลื่อนไหวของเว็บค่ะ..
ช่วงนี้แจมไม่ได้เขียนอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เท่าที่พอจะมาตั้งกระทู้ใหม่ได้
ก็ยังไง.. จะมาติดตามเรื่อย ๆ ก็แล้วกันนะคะ

รักษาสุขภาพนะคะทุกท่าน.. น้องตั๊ด, พี่อภิญญา, พี่นิ, อาจารย์ประภัสสร, คุณจงกลณี, คุณเพ็กกี้, พี่สุวดี..และทุกท่าน..

เอ..เหมือนจะลืมใครไปสักคนไหมเนี่ย.. อ่อ.. คุณลั่นทม..



----------------------
คิดถึง..ไปหาได้ทุกเมื่อนะคะ...
-----------------------------------------------------------
ลานอักษร สีน้ำฟ้า ณ โอเคเนชั่น



lantom    
โพสต์เมื่อ: Jun 27 2007, 08:18 AM
   
ลืมกันได้ไง... คิดถึงกันหน่อยเหอะนะ....
ว่าแล้วก็ขอเตือน เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเพื่อนพึ่งเสียไป
เส้นโลหิตในสมองแตกขณะเล่นกอล์ฟ
ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ แต่น้ำหนักกว่าร้อยกิโล
นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่า... กอล์ฟไม่ใช่กีฬาเพื่อสุขภาพ !

รักษาสุขภาพนะครับ
ออกกำลังกาย (แบบ aerobic ดีกว่า an-aerobic)
ทานอาหารที่ดี
และหลีกเลี่ยงสิ่งทำลายสุขภาพ
ขอให้มีความสุข มีชีวิตที่ดีครับ


--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



lantom    
โพสต์เมื่อ: Jun 27 2007, 08:21 AM
   
- ลืมไป ไป city of angels เที่ยวนี้ เห็นเพลงคุณจำรัส เศวตาภรณ์ ขายที่สถานีรถไฟฟ้าด้วยครับ
- เพื่อนซื้อ (เราฟัง) เพราะจริงตามคำคุณหวานครับ


--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 11 2007, 04:52 AM
   
เข้ามาแสดงความเสียใจกับคุณลั่นทมค่ะที่ต้องสูญเสียเพื่อนไปค่ะ และขอบคุณที่ให้ความห่วงใยพวกเรานะคะ นั่นซิคะ เคยคิดกันว่า กอล์ฟเป็นกีฬาที่เหมาะในการออกกำลังกาย สงสัยต้องเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น

แต่เรื่องการออกกำลังกายนี่ไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ง่าย ๆ เลยนะคะ ยิ่งถ้าต้องทำให้ได้ทุกวัน ด้วยแล้ว แรก ๆ ที่ตั้งใจทำ ก็เดินค่ะ วันละเกือบชั่วโมง แต่พออากาศไม่เป็นใจคือเริ่มหนาว ก็ชักจะไม่ค่อยอยากจะเดิน ก็เข้าไปเดินในศูนย์การค้าแทน แต่ก็อย่างว่าอีกแหละค่ะ ส่วนใหญ่คนจะแยะ และเดินกันบ่อยครั้งที่น่ารำคาญ เพราะเขาจะเดินจี้เราเดินอยู่ข้างหน้าก็ไม่ค่อยสบายใจนัก เพราะมีความรู้สึกว่าเขาเร่งรีบกัน ก็มักจะหยุดให้เขาแซง ๆ กันไปซะก่อน มันก็เลยไม่ค่อยสนุก เพราะเขามักจะเดินกันแบบนี้ซะส่วนใหญ่ค่ะ

ช่วงหลังก็เลยใช้วิธีเปิดเพลงจังหวะที่มัน ๆ หน่อย แล้วก็ขยับตามจังหวะ แต่ก็ทำได้ไม่ตลอดเพราะยังมีโน่นนี่ต้องทำด้วยจะมัวแต่สนุกกับการขยับตามจังหวะเพลงเห็นจะไม่ได้...

อย่างไรก็ตามขอบคุณคุณลั่นทมที่คอยเตือนค่ะ และขอให้คุณลั่นทมและหลาน ๆ สุขภาพดีตลอดไปเช่นกันนะคะ พูดถึงเรื่องสุขภาพนี่ เดี๋ยวนิลงเปิดกระทู้ใหม่เกี่ยวกับสุขภาพดูดีกว่า เผื่อจะมีท่านใดสนใจ จะได้มีเรื่องราวต่าง ๆ มาร่วมคุยกันบ้าง หรือคุณลั่นทมจะรับเป็นเจ้าภาพคะ...

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com




นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 25 2007, 04:17 AM
   
ช่วงนี้อากาศทางชิลีค่อนข้างหนาวเย็น แถมมีหิมะตกลงมาด้วยซิคะ เรียกว่าหนาวที่สุดในรอบ23 ปีของชิลีเลยทีเดียวค่ะ

แต่ต้นเชอร์รี่เริ่มออกดอกแล้วนะคะ เป็นความสดใสในฤดูหนาวก็ว่าได้

ที่อยากร้องไห้คือต้นกล้วยที่ไปได้มาตั้งแต่เมื่อปีที่แล้ว และกำลังออกใบงามมากให้นิเคยได้ตัดใบมาทำกระทงทำอาหารและขนมเลี้ยงแขกมาแล้ว ตอนนี้ตายหมดแล้วค่ะ เสียดายมากเลย อุตส่าห์หาพลาสติกไปพันต้นให้เขาเพื่อจะได้พอสู้อากาศหนาวได้บ้าง แต่ก็สู้ไม่ไหว เพราะทุก ๆ เช้าตอนนี้สนามหญ้ามีแต่น้ำแข็งจับขาวเต็มไปหมดทุกเช้าเลยค่ะ จนหญ้าเปลี่ยนสีจากเขียวขจีกลายเป็นเหลืองแห้งหมดแล้ว...เลยต้องทำใจอย่างเดียว และรอคอยให้ถึงหน้าร้อนเร็ว ๆ เพื่อที่ต้นไม้ทั้งหลายจะได้คืนความสดชื่นใหม่อีกครั้ง...

เก็บความรู้สึกในช่วงหน้าหนาวมาฝากค่ะ
นิค่ะ
คืนวันอังคาร24กค07ซันติอาโก 23.56น.

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Jul 25 2007, 04:17 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Jul 25 2007, 06:36 AM
   
คุณนิ

ที่ชิลีกำลังหนาวจัดแต่ที่ยุโรปเห็นข่าวว่ากำลังร้อนจัดถึง ๔๔ องศาเซลเซียสทีเดียวค่ะ ที่เมืองไทยขณะที่กำลังตอบคุณนิอยู่นีฝนตกแรงมากค่ะ ลมก็แรงมีเสียงฟ้าผ่าด้วย แต่ก็นั่งเขียนไปเรื่อย ๆ กลัวไฟดับเหมือนกัน เพราะไม่ได้ใส่แบตเตอรี่สำรองไว้เพราะเวลาแกะออกนั้น แกะยากมาก ก..ก. เลยไม่ใช้ อากาศเลยเย็นสบายค่ะ

ต้นกล้วยของคุณนิน่าจะยังไม่ตายนะ พอฤดูใบไม้ผลิคงจะแตกหน่อออกมาใหม่เพราะตอนนี้คงจำศิลอยู่ใต้ดิน กล้วยตายยากค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 25 2007, 07:41 PM
   
ตามพี่นิ และพี่อภิญญาเข้ามาคุยด้วยค่ะ ( ขอโทษนะค่ะ เรียกว่าพี่ คือรู้สึกดีมากค่ะ ขออนุญาตนะค่ะ ) มีกาแฟปั่น กับซาลาเปาพันปี ที่พิมทำเมื่อเดือนก่อนแช่ช่องแข็งเอาไว้กิน พอมาอุ่นให้ร้อน ๆ อร่อยเหมือนซื้อที่เซเว่นเมืองไทยเลยล่ะ ค่ะ เอามาเผื่อด้วยนะค่ะ คนละลูก พร้อมกาแฟปั่นอีกคนละแก้วค่ะ
อยู่ต่างบ้านต่างเมือง อะไรก็แช่แข็ง หากเป็นเมืองไทยคงไม่กินแน่นอนเลย แต่อยู่ที่นี่ยิ่งของหายาก ยิ่งอยากจะกิน เฮ่อ ถอนหายใจสักหน่อย
ตอนนี้ที่เมืองโปรตุเกส อากาศร้อน อยู่ที่ ๓๒ องศา ค่ะ แต่เหมือนว่าร้อนมากกว่าบ้านเราตอนหน้าร้อนเลยค่ะ บอกไม่ถูก อากาศจะแห้ง ๆ ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร ตอนนี้โลกแปรปรวนไปแล้ว ที่ชิลี หนาวมาก เลยเหรอค่ะ ทางเมืองไทย เมื่อคืนโทรกลับไปหา พ่อ กับแม่ ที่เมืองเลย บอกว่าฝนตกหนักมาก เออหนอ ไม่มีที่ไหนพอดีเลย จริง ๆ นะ วันนี้เป็นยายแก่ ขี้บ่น อิ อิ

วันนี้ขอให้พี่ ๆ ทุก ๆ ท่านมีความสุขกับครอบครัวนะค่ะ แล้วพิมจะเข้ามาใหม่ค่ะ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Jul 28 2007, 06:25 AM
   
คุณพิมเป็นอย่างไรบ้างคะ... คลีนิกเรื่องสั้นกำลังจะลงเรื่อง โชคจากจุกน้ำปลาแล้วนะคะ ...อย่าลืมแวะติดตามชมได้ค่ะ

วันนี้ที่ซันติอาโกมีแดดก็เลยอากาศดีขึ้นมาหน่อยแล้วค่ะ แต่ตอนเย็นรถติดมากคงเพราะเป็นวันศุกร์ปลายเดือนด้วยมั้งคะ และใกล้วันเด็กที่กำลังจะมาถึงในวันอาทิตย์ต้นเดือนสิงหาคมนี้แล้วด้วยค่ะ ก็เลยคึกคักไปหมด โดยเฉพาะเด็ก ๆ ที่ตอนนี้โรงเรียนยังไม่เปิด ก็เลยสนุกสนานกันเต็มที่ น่ารักดีค่ะ


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



pimlapas
โพสต์เมื่อ: Jul 28 2007, 09:20 PM
   
พี่นิค่ะ พิมสบายดีค่ะเข้ามาที่เวปทุกวันค่ะ แต่ส่งตอบกระทู้ไม่ได้ เครื่องพิมมันรวนจัง แต่วันนี้ตอบได้แล้วล่ะค่ะ หวังว่าพี่นิ และอาจารย์ประภัสสร และลูกหลานคงสบายดีนะค่ะ ขอให้มีความสุขค่ะ
พิมเพิ่งเข้าไปอ่านเรื่องของพิมในห้องคลีนิกเรื่องสั้นมาค่ะ ยิ้มแก้มปริเหมือนหนุ่มน้อยในเรื่องเลยค่ะ คำทุกคำที่อาจารย์ท่านเขียนนั้น พิมคิดเองว่าท่านบอกว่าดีค่ะ พิมนอนหลับฝันดีแน่เลยคืนนี้ ขอกราบขอบพระคุณท่านมา ณที่นี่ด้วยค่ะ
เรื่องเขียนผิด นี่แย่จังเลยนะค่ะ คือตอนนี้สะกดคำยังต้องนั่งคิดตั้งนาน ภาษาไทยอ่อนจังค่ะ
อยากเห็นบรรยากาศ งานวันเด็กที่ชิลีจังค่ะพี่นิ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jul 29 2007, 12:42 PM
   
ในที่สุดก็ค้นพบคนที่ใช้ภาษาไทยถูกต้อง

"ภาษาไทยอ่อนจัง"

คนสมัยใหม่จะเขียนว่า "ภาษาไทยไม่แข็งแรง" ซึ่งจริงแล้วเป็นคำแปลมาจากภาษาอังกฤษว่า My Thai langauge is not strong. หรือ My Thai lang. is not good enough."

อ่านแล้วก็ชื่นชม

โพสได้แก้ไขโดย สุวดี เมื่อ Jul 29 2007, 07:29 PM

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jul 29 2007, 12:57 PM
   
แต่เคยได้ยิน บางคนพูดว่า ภาษาไทยอ่อนแอค่ะ คุณโจ๊กจะว่ายังไงคะ คนแก่ได้ยินก็ขัดหูกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่บางคนบอกว่าพูดตามภาษานิยมไม่ได้จริงจังอะไร
--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



สุวดี    
โพสต์เมื่อ: Jul 29 2007, 07:28 PM
   
โจ๊กไม่นิยมค่ะ แต่ถ้าใครจะพูด ก็ฟังได้

จริงๆแล้ว เวลาโจ๊กพูดภาษาไทย รู้ตัวว่า บางครั้งจะออกสำเนียงเนื่องจากอยู่เมืองนอกมานาน และในแต่ละวันใช้ภาษาดัตช์มากกว่าสิบห้าชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่โจ๊กจะพยายามปรับตัวให้เป็นคนไทยทันทีที่รู้ตัว

โจ๊กจะไม่ออกเสียงตัว ท เป็น t
ไม่ออกเสียงตัว ฉ เป็น ch

จะไม่ทำลายเอกลักษณ์ของภาษาไทยด้วยการนำภาษาต่างชาติมาครอบงำภาษาไทย
แต่ถ้าพูดภาษาอังกฤษ ดัตช์ เยอรมัน แล้ว จะออกเสียงภาษานั้นๆให้ชัดอย่างเต็มที่เลยค่ะ ดังนั้น...การเสตรสเสียงภาษาต่างชาติจึงหลงเข้ามาบ้างเวลาโจ๊กพูดภาษาไทย แต่เชื่อโจ๊กได้เลยว่า พอรู้ตัว จะรีบแก้ไขทันที...

--------------------
A woman called JJ, born to be happy.



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 30 2007, 03:54 PM
   
ขอบคุณพี่โจ๊ก ( ขอเรียกพี่ อบอุ่นดีค่ะ ) ที่ชมนะค่ะ และขอขอบคุณที่ได้บอกเล่าเรื่องการใช้ภาษาไทย และยกตัวอย่างสำเนียงไทยมาให้ฟัง ตอนนี้พิมก็มารู้ตัวเองว่า ภาษาไทยอ่อน ตอนสมัยเป็นนักเรียน ใช้ภาษาไทยได้ดีพอควร แต่มาตอนนี้เอาส่งคืนคุณครูไปเยอะเลยค่ะ คุณครูท่านรู้คงไม่ชอบใจแน่ๆ
พี่อภิญญา พิมก็ได้ยินบ่อยเหมือนกันที่บอก ภาษาอ่อนแอ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



obb
โพสต์เมื่อ: Jul 31 2007, 03:58 PM
   
นุชไม่รู้เลยจริงๆ ว่าความรู้สึกอยากเขียนครั้งแรกเป็นอย่างไร....ที่จริง นุชไม่ใช้คนชอบเขียน.....แต่ชอบเล่า....กับชอบที่จะอ่าน อ่าน อ่าน อ่าน....จำได้เพียงความรู้สึกรักการอ่าน...เมื่อได้กลิ่นต้มปลาช่อนจำศิลออกมาจาก หนังสือเรื่องลูกอิสาน...มันเลยเกิดอาการเปรี้ยวปากมาเรื่อยๆค่ะ



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Aug 2 2007, 04:30 AM

คุณ Obb คะ...ถ้าชอบเล่าก็ยิ่งดีเลยค่ะ ตอนนี้พวกเราช่วยกันเล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้กันอย่างสนุกสนาน คุณนุชเข้ามาเล่าให้พวกเราฟังบ้างซิคะ เลือกมุมไหนก็ได้ค่ะ มีหลายมุมให้เลือกเลย ...ค่ะ ลูกอีสาน นั่นอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของใครต่อใครแยะเลยค่ะ เปรี้ยวปากแล้ว ก็อย่ารอช้าเลยค่ะ เปิดครัวตัวอักษรร่ายยาวได้เลยค่ะ จะรออ่านเรื่องเล่าของคุณนุชนะคะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม
โพสต์เมื่อ: Oct 16 2007, 09:20 AM
   
พี่นิกะปอมเอง
ตอนเริ่มเขียนใหม่ๆหนูก็เขียนด้วยมือนี่แหล่ะ บรรยายทุกย่างก้าวขอตัวละครเลยกว่าจะเข้าเรื่องได้ อรัมภบทซะยาวมาก เขียนไปเขียมมาชักเมื่อยมือ เพราะเมือยมือนี้แหล่ะก็ค่อยตัดอรัมภบทไปที่ละนิดที่ละหน่อยจนได้เรื่องที่กระชับมาขึ้น ซึ้งก็เขียนมือมาเป็นปีเหมือนกัน ถึงทำให้ได้ความเข้าใจได้อย่างหนึ่งว่า อรัมภบทตรงไหนควรเขียนตรงไหนไม่ควรเขียนยาวเกินไป และตรงไหนสำคัญกว่า เหมือนอย่างที่ท่านประภัสสรณ์ แนะนำ โครงสร้างตึกต้องแข็งแรงถึงจะสามารถรองรับงานสถาปัตย์ได้ เมือตึกเป็นรูปเป็นร่างแล้วงานตกแต่งทั้งภายนอกและภายในก็จะตามมา ซึ้งเราจะตกแต่งอย่างไรก็ได้ให้สวยงาม :bow:


โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Oct 18 2007, 02:29 AM



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Oct 17 2007, 07:02 AM

สวัสดีค่ะน้องกะปอม... เท่าที่ตามอ่านข้อเขียนของน้อง น้องเป็นคนช่างสังเกตดีค่ะและให้รายละเอียดในความรู้สึกได้ดี อย่างที่พูดถึงเรื่องของคุณอภิญญา พี่ได้อ่านผ่าน ๆ สองสามช่วงที่น้องดึงความรู้สึกจากตรงนั้นตรงนี้ออกมา สื่อถึงกัน พี่ว่าน้องจะเป็นนักเขียนที่ดีและสร้างผลงานที่น่าชื่นชมได้เป็นอย่างดีเลยละค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



กะปอม
โพสต์เมื่อ: Oct 17 2007, 10:02 AM
   
จากกะปอม
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกคะพี่นิ เพียงแต่ว่าหนูชอบสร้างสรรค์มากกว่า ใครเขียนอะไรดีหรือไม่ดีก็ถูกติชมอยู่แล้ว แต่ในมุมมองของหนู หนูจะมองสิ่งที่ดีที่สุดของพี่เขามาพูด ร่วมถึงของทุกคนด้วยหรือ มองสิ่งที่ดีก่อน เพราะหนูไม่มีความสามารถพอจะตัดสินได้ นอกจากความรู้สึกดีในตัวของพี่อภิญญาที่ตรงใจหนูว่า นี่แหละโดนใจหนูจริงๆ หรืออาจจะไม่ใด้มองบางบทบางตอน หนูจะดูภาพรวมก่อนแล้วมาวิเคราะห์ ก็จะได้คำตอบว่าพี่อภิญญาต้องการสือถึงอะไร แล้วเราก็จะมองเห็นชัดเจนถึงผลงานที่ดีของพี่อภิญญาเอง


โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Oct 18 2007, 02:31 AM



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Oct 18 2007, 06:57 PM
   
น้องกะปอม และคุณนิ

ดีใจค่ะที่มีคนอ่านและวิจารณ์งานของเรา เพราะแสดงว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว ยังมีคนที่อยู่ข้าง ๆ เรา และเป็นกำลังใจให้เรา ตอนนี้ รู้งกินน้ำของปานวาด ก็อาการหนักอีกตามเคย คงต้องพบคุณครูที่ห้องพักฟื้นอีกที ความจริงเรื่องนี้ส่งไปประกวดนายอินทร์อวอร์ด เมือปีที่แล้วค่ะ แต่ไม่ติดโผเลย คงเพราะเหตุนี้นี่เอง ทำให้เราเข้าใจว่าทำไมถึงไม่ได้รางวัล นับว่าเป็นประโยชน์สำหรับก้าวต่อ ๆ ไปของเรา แต่รู้สึกว่ามันยากกว่าการวาดภาพเยอะมาก ไม่ง่ายเลย เพราะ พี่มีปัญหาอย่างที่คุณครูว่าจริง ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Oct 18 2007, 11:49 PM

คุณอภิญญาคะ,

อยากให้คุณอภิญญาเก็บเรื่องราวทั้งหมดที่อยากจะเล่าไว้ในใจ ใส่เครื่องปรุงเพื่อหมักให้ได้ที่ แล้วทีนี้ก็ ดึงออกมาเล่า จำได้ไหมคะที่คุณอภิญญาเล่าเรื่อง ยายจ๋า ทั้งหลายแหล่ หลายตอน ล้วนน่าอ่านน่าติดตาม เพราะอะไร เพราะคุณอภิญญามีความรู้สึกร่วม ความรู้จริง และแน่นไปด้วยความรู้สึกที่คุณอภิญญามีต่อเรื่องเหล่านั้นอย่างเต็มเปี่ยม ทำให้ไม่ว่าจะพูดถึงอะไร หรือเล่าอะไร ก็หนักแน่น น่าอ่าน อ่านแล้วเห็นภาพตาม ในขณะที่ภาพปานวาดของคุณอภิญญายังไม่หนักแน่นเหมือนเวลาที่คุณอภิญญาพูดถึงพี่ ๆ

อยากให้คุณอภิญญาลองกลับไปอ่านเรื่อง กลางเมืองหลวง ของคุณรัน ดูอีกสักครั้งไหมคะ ไม่ได้หมายความว่าจะให้คุณอภิญญาเล่าเรื่องแบบนั้น แต่ลักษณะการนำเสนอ การให้ภาพ ให้ความรู้สึกที่นวลเนียน น่าจะทำให้พอได้เห็นภาพอะไรบางอย่างได้บ้างนะคะ

จริง ๆ แล้วคุณอภิญญามีพรสวรรค์หลายอย่าง ตอนนี้การวาดภาพเป็นอะไรที่แจ่มแจ๋วมากแล้วนะคะ เก่งจริง ๆ ค่ะ ส่วนการเขียนก็อยู่ในระดับที่ดีเช่นกันค่ะ เพียงแต่การนำเสนอในบางครั้งอาจจะยังไม่สอดประสานกันเท่าที่ควรมั้งนะคะ... ถ้าลองปรับลองเปลี่ยน ลองวางลองวาดทุกอย่างให้แจ่มชัดในความรู้สึกจนได้ความหนักแน่นแล้ว ภาพที่ออกมาย่อมแจ่มชัด สามารถสัมผัสได้ และทีนี้ก็จะเป็นทำนองมองทะลุปุโปร่ง ทีเดียว... ขอเอาใจช่วยนะคะ เพราะคุณอภิญญาเกือบผ่านจุดที่เป็นปัญหานี้ได้แล้วละค่ะ อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นเองค่ะ

ตอนนี้มีคนเอาใจช่วยแยะเลยค่ะ และก็รอตามอ่านเรื่องของคุณอภิญญาอีกหลายคนเลย ตอนนี้มีน้อง ๆ น่ารักอย่างน้องกะปอมเข้ามาร่วมพูดคุยด้วย และมิตรรักทั้งหลายก็ทะยอยกลับเข้ามาทักทายกันได้แล้ว บรรยากาศน่ารัก ๆ ก็เลยยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



อภิญญา
โพสต์เมื่อ: Oct 19 2007, 04:20 AM
   
ขอบคุณมากค่ะสำหรับความห่วงใยและหวังดี + กำลังใจ นี่แหละค่ะความอบอุ่นที่เราได้จากบ้านหลังนี้ จะพยายามค่ะ

แม้จะยากเพียงใดใจยังสู้
แม้จะรู้ว่ายากลำบากหนอ
ขอเพียงส่งกำลังใจให้ก็พอ
จะสู้ต่อสานฝันไปให้เป็นจริง

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม
โพสต์เมื่อ: Nov 14 2007, 02:26 AM
   
จากกะปอม
หนูได้อ่านรู้งกินน้ำของปานวาด กับเพียงภาพในวัยเยาว์ แล้วหนูอ่านหลายครั้งก็พยายามคิดอยู่หลายวัน ว่าพี่อภิญญาจะบอกอะไรกับผู้อ่าน คิดไปคิดมาแล้วจะเป็นเรื่องสั้นในเชิงภาพ แทนที่จะเป็นภาพถ่ายหรือภาพวาด แต่กลับกลายเป็นภาพที่ถ่ายทอดออกมาเป็นไปตามตัวอักษร ทำให้เห็นเป็นภาพได้ หนูมองว่าพี่พยายามจะโฟร์กัสภาพให้ชัดเจนด้วยตัวอักษร อย่างเช่นพี่จะพยายามโฟร์กัสปานวาดให้รับมือกับความสูญเสียได้อย่างไร ในเมือภาพในอดีตนั้นก็เหมือนกับภาพรุ้งกินน้ำจะอยู่ตรงข้ามกับดวงอาทิตย์เสมอ หรือ โฟร์กัสให้เห็นภาพสาวๆในเยาว์วัยที่นั่งเรียงรายห้อยขากัน ซึ้งหนูเห็นด้วยว่ายากกว่าการวาดรูปเสียอีก ถ้าเป็นหนังสือภาพแล้วนำมาทำให้เป็นหนังสือที่เป็นไปตามตัวอักษร หนูคงทำไม่ได้เพราะยากค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ Nov 14 2007, 06:25 AM



นิค่ะ
โพสต์เมื่อ: Aug 2 2008, 12:15 PM
   
วันนี้เช้าวันเสาร์ที่ 2สิงหาคม 2008 ค่ะ เข้ามาในมุมกาแฟเมือคืนเห็นวันที่แล้วไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาจะผ่านไปเป็นปีแล้วนะคะ จากช่วงที่นิโพสต์รูปงานคืนแห่งศิลปินคราวก่อน

และครั้งล่าสุดคือครั้งที่ 4 เมื่อเสาร์ที่ผ่านมาคือ 26กรกฏาคมนี้เองค่ะ เราสนุกสนานกันเหมือนเดิมและยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับการที่เพื่อน ๆ ทางนี้ได้รับทราบถึงการที่จะอำลาการปฏิบัติหน้าที่ที่ชิลีของคุณภัสสร ในปลายเดือนกันยายนนี้ด้วยค่ะ

คืนนั้นเลยเหมือนกับเราเปิดห้องอาหารไทยให้เพื่อน ๆ ได้มาเยือนและชิมอาหารไทยกันอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มีน้อง ๆ หลายคนมาช่วยปรุงอาหารเลี้ยงแขกด้วยค่ะ ซึ่งนิขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี่ด้วยนะคะ ไว้จะหาภาพมาลงให้ชมกันอีกค่ะ

ถ้าอย่างไรเพื่อน ๆ และท่านที่แวะเข้ามา เชิญอ่านเรื่องนี้ได้ที่ ห้อง 60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล ในกระทู้ เรือกระดาษ ดูนะคะ นิลงรูปตอนที่คุณประภัสสร กับ ริคาร์โต้ เซ็นสัญญา ขอจัดพิมพ์รวมเรื่องสั้นชุด เรือกระดาษ เป็นภาษาสเปน ค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2008, 05:39:22 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF