www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ของฝาก ถุงงู, เขียนเอง ก็ไม่รู้ จะให้มันอยู่แนวไหน  (อ่าน 1638 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
obb
Newbie
*
กระทู้: 0


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 02:36:56 am »

วันนี้อากาศร้อน เหมือนทุกๆวัน..ไม่รู้จะนั่งบ่นความร้อนของอากาศไปทำไม..ก็เกิดอยู่นี้...กับอยู่นี้แต่เกิด....ช่วงนี้เป็นช่วงทำนา....ทุกพื้นที่คงไถ ว่านเรียบร้อย...ตอนนี้หลายพื้นที่ คงนอนรอฝนฟ้า..ตกลงมา เทลงมา กันหน้าดู..นอนรอบนเปลที่ผูกอยู่ใต้ถุนบ้าน
ที่หนองสงวิลล่าพาลาอาเขตซีตี้..มีแต่สายลมพัดผ่าน....หอบเอาขี้ดินทรายเข้าบ้านมาสองสามอาทิตย์แล้วมั่ง....มันจะแล้งไปไหนล่ะนั้น

อาชีพหลักฉันเป็นเกษตรกร....แต่อาชีพรองถ่ายแบบ....ครั้งสุดท้ายนี้ไปประกวดนางงามยอดกระถินอ่อน....ได้ยอดกระถินอ่อนมาเป็นรางวัลสมน้ำหน้าคุณ เลยทีเดียว..
ที่หนองสงวิลล่าพาลาอาเขตซีตี้....ก็เหมือนกับบ้านน๊อกบ้านนอกทั่วประเทศ..บุคคลอายุระหว่าง 15-40 ห้ามเข้า..ที่หมู่บ้านนี้เลยมีเหลือแต่สาวโสดไม่มีภาระ...ผัวจากไปด้วยโรคชรา..ลูกหลานพากันโกอินเตอร์.....อิฉันเลยเป็นตัวประหลาด..กับเป็นสัตว์ประหลาดของหมู่บ้านเข้าไปทุกวันทุกวัน....

ประหลาดตั้งแต่..มันมาไถ..ตัด..ถม..ปลูกนั้น..เลี้ยงนี้...ทั้งๆที่ตรงนี้..ผีดุ...ไม่รู้จักเสียแล้ว....อิฉันเนี้ยผีบ้า...ไม่ใช่ไม่กลัว..ไม่ใช่ลบลู่....แต่ถ้ามี.....แม่จะจับขัง เอาทัวร์มาลง....เปิดเป็นโฮมสเตย์กับเขาบ้างเสียเลย....อัพเป็นหนองสงพัฒนา....แม๊..ก็ฟังหลายปากเล่าเรื่องผี..จนสรุปเองว่า..มันหน้าจะเป็น UFO เสียมากกว่าล่ะมั้ง
เดินไปบ้านไหม..อ้าปากคุยด้วย..ก็มีแต่ความ จน จน จน จน ทุกข์ ทุกข์ ทุกข์ ทุกข์...ฟังก็เริ่มที่จะทุกข์ๆจนๆเพิ่มขึ้นอีก..แปลกสงสัย โรงเรียนบ้านนี้สอนแต่ จอ จาน กับทอ ทหาร ....ขอ ไข่ น่ะ...สอนๆกัน มากๆน้อย..รวมแล้วจะได้คำว่าขยัน....ไม่ใช่ขอ หรือ รอ
ทุกวันนี้เห็นแต่ทำนาสิบสี่วัน อีกสามร้อยกว่าวันที่เหลือ..เลยเป็นทุกข์ กับจน และเปลใต้ถุนบ้านนั้นล่ะ....

จะน้อยใจอะไร......คนจนเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศไม่เห็นจะเป็นปมด้อยที่ไหน....คุยก็คุยเรื่องเดียวกัน...พูดจาฟังภาษาเดียวกัน..แสนจะเข้าใจ.....ใครใครก็หากินกับคนจน...เพลงยังมี คนจนที่ยิ่งใหญ่

อย่างวันก่อน ผู้ใหญ่บ้าน..รวมลูกบ้านเข้าประชุมประจำเดือน..คุยไปทางไหนไม่รู้...มาคุยเรื่องการร่างรัฐธรรมนูญ...ยายน้อย ป้าทอง ยายสีดา พี่โสภา บอกอ่านไม่เข้าใจจะเสนอ แก้อะไร ปรับอะไร ก็คนมันอ่านไม่เข้าใจ.....ส่วนยายเรียบเจ้าคาถา....แกเป็นคนเดียวในโลกนี้ ที่ไม่เชื่อว่าจรวดมิซาย จะเก่งกว่าควายธนูของแกไปได้...แกฟังเขาคุยกันไม่เข้าใจตั้งแต่ต้นการประชุมอยู่แล้ว.........ก็ขนาดคนมีการศึกษายังต้องปีนกระไดคิด....เห็นท่าต้องส่งฮอ มาบ้านนี้ด่วน ยายน้อย ป้าทอง ยายสีดา พี่โสภาขอที่สูงกว่ากระได...หรือแนบเป็นฉบับแปรมาด้วยท่าจะดีกว่า...ส่วนยายเรียบต้องการล่าม

มาต่อกันที่แคร่ไม้ไผ่..กับข้าวกร่ำเต็มไห...ยายเรียบเดินหลังค่อม..ก้นชี้ฟ้าออกมาจากบ้าน.. มารวมวงนั่งคุย กับลูกๆหลานๆต่อ หลังจากดูละครช่วงหนึ่งทุ่ม นั่งดูข่าวพระราชสำนัก กับเก็บตกจบ
ยายเรียบ “ สงสารนายกเนอะ ”
ไอ..คุก.คุก....กันขึ้นมาที่เดียว
ยายเรียบ “ นายกคนเก่า ”
พร้อมกัน “ อ้อ..อะไรล่ะ”
ยายเรียบ “ เหลือโตนนายก” (เหลือโตน=สงสาร)
พร้อมกัน “ เหลือโตนยั๋ง”
ยายเรียบ “แกร๊วยรวย.....คิดดู” มองดูจานอาหาร และแก้วน้ำเมา ของทุกคนตรงหน้า หันมามองฉัน ที่นั่งกอดเข่า มองแกอยู่
ยายเรียบ “พวกเอ็งนั่งกิน....ข้าวกร่ำกัน....กับข้าวโพดต้ม...เอ็งว่าอาหารจานล่ะหมื่นล่ะแสน.....ท่านนายก(เก่า)เคยกินไหม..แล้วซื้อของราคาเป็นหมื่นเป็นแสนแกก็ต้องเคยซื้อทุกอย่าง.....ยายฟังข่าว..เงินแกยังเหลืออีกมาก..ชาตินี้ยังอยากจะซื้อจะจ่าย....อยากจะได้อะไรอีก.....ยายเหลือโตน”
พร้อมกัน “...ผู้เฒ่าเน้อ....ผู้เฒ่า”

ทุกๆเช้า..งานหลักของฉันคือ...ออกไปดูเป็ดที่เล้า..เราเลี้ยงกันเล็กๆ...ฉันเรียกเล้าเป็ด..แต่ชาวบ้านเรียกฟาร์ม...เอ้า..ฟาร์มก็ฟาร์ม..ดูมีฐานะเป็นคหบดีประจำหมู่บ้านดี

วันนี้ได้ยินเสียง ผู้หญิงโกธรโกธา......เสียงดังเกือบถึงหน้าถนน....ฉันเลยเดินตามหาเสียง....แม่ฉันยืนหันหลังเท้าสะเอว...ก้มหน้า..ตะคอกเป็ดปักกิ่ง...ยื่นคำขาดกับมันว่า....ถ้าภายในสิบสี่วัน..มันไม่ออกไข่..แกจะขายมันก่อนสาทจีนแน่นอน......เพราะกับชี้หน้าเป็ดอีกต่างหาก...ตูจะบ้าตาย...หนัก..แม่ฉัน...เย็นนี้ต้องโทรไปคุยพี่สาวเสียหน่อย...เฮ่อ
ว่าแล้วก็หันมาเจอฉันพอดี
แม่ “อ่ะ....แม่มีของฝาก...สับมันเมื่อตะกี้เอง...มันเข้ามาจะฉกลูกเป็ด.....ดูซิงูอะไร”
ฉัน “งูสิงล่ะมั่ง....แม่เจอที่ไหนล่ะ...”
แม่ “ข้างเรือนเพาะต้นไม้....แม่จะไปเอาสังกะสี.....เห็นมันออกมา....มันจะเข้าไปในเล้าลูกเป็ด.....กลัวมันกัดลูกเป็ดตาย.....แม่เลยฆ่ามันก่อน”
ฉัน “ตรงนั้น.....มันไม่มีคนเดิน.....มันเงียบ...งูมันเลยชอบไปอยู่”

ที่เงียบๆสัตว์ร้ายมันชอบอยู่.....เป็นเพราะเราไม่เข้าไป ไม่ใส่ใจ ไม่ดูแล......ควรไหมที่จะสอดส่อง ดูแลสิ่งรอบๆตัว.....ไม่ใช่เฉยเมย เพราะเห็นว่าบางสิ่งนั้นมันไกลตัว....การปล่อยปะละเลย กับการไม่ใส่ใจไม่สนใจ.....ฉันว่ามันคงกลายเป็นสัตว์ร้าย....คงเหมือนงู.....ถ้าแม่ฉันไม่เข้าไปกวน.....มันก็คงไม่หนีออกมา....แล้วไอ้ที่ใหญ่กว่างูล่ะ......ต้องช่วยกัน ซักกี่คน มันถึงจะหนีออกมา....19 สิงหา 2550....เพื่อรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย.....

ถึงน้าเหล่...ปาร์ตี้งูเห่ารีดพิษวันศุกร์นี้..ข่อยขอบายเด้อ...อิ่มผัดเผ็ดงูสิง...ครั้งสุดท้ายที่ไปกินด้วยเมียแกผัดแต่พริกใส่..สุดท้ายต้องยกจานไปนั่งกินกันหน้าส้วม.....ฮู่บ่.....ยินดียิ่ง

โพสได้แก้ไขโดย obb เมื่อ Aug 1 2007, 08:07 AM


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2008, 04:01:44 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 02:41:21 am »


pimlapas     
โพสต์เมื่อ: Aug 1 2007, 07:40 PM
   
น้อง obb อ่านเรื่องของน้องแล้วพี่พิมก็ให้เหลือโตนเหมือนยายเรียบเด๊อจ้า

น้องเขียนได้หลายแง่หลายมุมดีแท้ ๆ พี่พิมอ่านไปก็ขำไปจ้า สนุกดีค๊า เขียนอีกนะจ๊ะของคอยอ่านเด๊อ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 2 2007, 12:09 PM
   
ชวนขนาดนี้...นุชยิ่งเขียนยิ่งยาวนะพี่พิม...เตรียมใจ ขำค้าง..กับอ่านตาแชะได้เลย...ฮ่า ฮ่า ฮ่าฮ่า



จงกลณี    
โพสต์เมื่อ: Aug 2 2007, 08:21 PM
   
สนุกมากค่ะ แล้วจะมาติดตามอ่านอีกนะะค

--------------------
อยากรู้จักกันมากกว่านี้ แวะมาเยี่ยมได้ที่นี่ค่ะ
My life in Netherland
http://waan2089.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Aug 3 2007, 02:37 AM
   
อ่านแล้วเช่นกันค่ะ คุณนุช...

เข้าใจเปรียบดีค่ะ

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 3 2007, 12:32 PM
   
คุณจงกลณี...อ่านแล้วต้องวิจารณ์..เป็นแนวทางปรับปรุงนะค่ะ. ...(เริ่มไม่แน่ใจ)...เอาเป็น....วิจารณ์แต่น้อยพองาม....ถ้ากลัวนุชคิดสั้น ..หุหุหุหุ

พี่นิ...อันนี้หรือที่เฉียวๆฉิวๆ...ค่ะพี่



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Aug 3 2007, 03:32 PM
   
ตามมาอ่านเหมือนกันค่ะ ตามมาติด ๆ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Oct 9 2007, 08:17 AM
   
จากฉวีวรรณ
เป็นแนวพื้นบ้านที่ผสมประสานกันด้วยการเมืองที่หลายคนไม่เข้าใจการร่างรัฐธรรมนูญ ยายเรียบแกเป็นคนเดียวในโลกนี้ ที่ไม่เชื่อว่าจรวดมิซาย จะเก่งกว่าควายธนูของแกไปได้ ความจริงยายแกฉลาดเพราะไม่มีใครคิดเหมือนแก
ยายเรียบ “พวกเอ็งนั่งกิน....ข้าวกร่ำกัน....กับข้าวโพดต้ม...เอ็งว่าอาหารจานล่ะหมื่นล่ะแสน.....ท่านนายก(เก่า)เงินแกยังเหลืออีกมาก..ชาตินี้ยังอยากจะซื้อจะจ่าย....อยากจะได้อะไรอีก.....ยายเหลือโตน” เป็นแนวสนุกชวนให้คิดตามแต่มองมุมของใครจะคิดแบบไหน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2008, 04:07:08 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF