www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: "อิ่ม"  (อ่าน 2057 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
รัน
Newbie
*
กระทู้: 0


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 02:56:40 am »

“อิ่ม”

หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ นาฬิกาหัวเตียง บอกเวลา อีก 10 นาที จะเคารพธงชาติแล้ว ท้องเจ้ากรรมก็ดันเกิดร้องจ๊อกๆ ขึ้นมาด้วยความหิว เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อคืนนี้ ผมล้มตัวลงนอนตั้งแต่หัวค่ำ โดยไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย
ออกมาจากห้องนอนได้ ผมรีบเดินไปเปิดตู้กับข้าวในครัวทันที หวังหาอะไรมากินรองท้อง แต่โชคร้าย ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงปลาช่อนแดดเดียวค้างคืนอยู่ซีกหนึ่ง ผมลองหยิบมันมากัดกินดู ก่อนจะพ่นทิ้งลงถังขยะแทบไม่ทัน เพราะรสชาติเหมือนกระดาษทิชชู่ไม่มีผิด ชงกาแฟมาดื่มแก้หิวถ้วยหนึ่งก่อน แล้วจึงผละเดินไปที่หน้าบ้าน มองไปยังร้านส้มตำรถเข็น โห ! คนรอซื้อกันยังกับหนอน ผมไปเลยดีกว่า เดี๋ยวค่อยกลับมากิน
ปกติแล้ว ผมจะเป็นคน “นอนดึก ตื่นสาย” เป็นประจำครับ ตามประสาคนทำงานอิสระด้านศิลปะ ไม่ได้ทำงานประจำเหมือนคนอื่นเขา ทว่าวันนี้ ผมตั้งใจจะไปตัดผมที่ยาวประบ่ากระเซอะกระเซิง จนแลดูเหมือนคนบ้าเข้าให้ทุกที แต่ค่าที่ขี้เกียจไปนั่งรอคิวในร้านตัดผมนานๆ ผมจึงตื่นเช้าเป็นพิเศษ กะไปให้ทันเวลาเปิดร้านพอดี เพื่อจะได้เป็นลูกค้าคนแรกของร้าน…

สักพัก ผมจึงมาเดินลัดเลาะอยู่ที่พงหญ้าหลังบ้าน มุ่งหน้าตรงไปยังร้าน “เล็ก บาร์เบอร์” ร้านตัดผมเจ้าประจำที่ผมเป็นลูกค้ามาแสนนาน นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ รวมเวลาก็ 10 กว่าปี เข้าให้แล้ว ตัดไปตัดมาจนกลายเป็นเพื่อนกับเจ้าของร้านไปในที่สุด
ในละแวกบ้านของผม “ช่างเล็ก” จัดเป็นช่างตัดผมที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ร้านของเขามักจะเต็มแน่นไปด้วยลูกค้าตั้งแต่เปิดร้านในเวลา 8 โมงเช้าไปจนกระทั่งร้านปิด แม้จะมีร้านตัดผมอยู่มากมายหลายร้านก็ตาม ด้วยค่าบริการที่ถูกสุดกว่าที่อื่น คือ ตัดผม 50 บาท แคะหู ล้างตาอย่างละ 20 บาทเท่ากัน แถมฝีมือการตัดผมของเล็กยังนับว่ายอดเยี่ยมอีกด้วย ยิ่งใครได้มา “แคะหู” ที่เอาไม้แคะหูเข้าไปปั่นๆ ในรูหูทั้งสองข้าง หรือ “ล้างตา” โดยการใช้ไม้เล็กๆ ชอนไชเข้าไปตามซอกเล็กซอกน้อยในดวงตากับเล็กแล้วละก็ รับรองว่าจะติดใจ เพราะนอกจากจะได้ความมันในอารมณ์แล้ว ทั้งหูทั้งตาจะสะอาดใหม่เอี่ยมอ่อง เดินตัวเบาหวิวออกไปจากร้านอย่างมีความสุข ทุกครั้งที่ผมมาตัดผมที่ร้านแห่งนี้ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดระหว่างเรา เล็กจะรู้ได้ทันทีว่า ผมจะต้องตัด “ชุดใหญ่” คือ ตัดผม แคะหู และล้างตาเสร็จสรรพ สนนราคาค่าบริการรวมทั้งสิ้น 90 บาท

เมื่อตอนที่ผมมาถึง ร้านตัดผมเปิดแล้ว ผมเข้าไปในร้าน แต่แอร์ยังไม่เปิด ไม่มีเล็กอยู่ในนั้น ผมถือวิสาสะเดินเข้าไปที่หลังร้านตามประสาคนคุ้นเคย เล็กนุ่งผ้าขาวม้าตัวเดียวกำลังนั่งซักผ้าอยู่ที่นั่น
“บอกให้หาเมียๆไม่เชื่อ จะได้ไม่ต้องซักผ้าเองอย่างนี้”
ผมแกล้งกระเซ้าเล็กเสียงดัง เล็กหัวเราะลั่นอย่างอารมณ์ดี ผมบอกเขาว่าจะมาตัดผม เล็กให้ผมไปนั่งรอเขาอยู่ที่หน้าร้าน แล้วให้เปิดแอร์ทิ้งไว้ได้เลย ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกางเกงยีน คลุมทับด้วยเสื้อช่างตัดผมสีขาวตัวโคลง เดินตามผมออกมาในชั่วอึดใจ
ระหว่างที่เล็กลงมือตัดผมให้ผมได้ไม่นาน จึงมีเด็กนักเรียนช่างกลคนหนึ่ง หน้าตาท่าทางเอาเรื่อง เดินถือไม้ทีอันใหญ่ ท่าทีขรึมๆ เข้ามาเป็นลูกค้าคนต่อไปของเช้านี้ เขาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาเก่าคร่ำด้านหลังผม ฉวยหนังสือพิมพ์มาอ่านฆ่าเวลา
เล็กกระซิบบอกกับผมว่า เขาเป็นลูกชายป้าประนอม แม่ค้าขายผักที่บ้านพักอยู่ในซอยถัดไป มีประวัติตีรันฟันแทงกับนักเรียนช่างกลคู่อริโชกโชน ผมรู้จักป้าประนอมอยู่บ้าง จำได้ว่า ในวันเก่าคืนก่อน ผมยังเคยเห็นเขาที่ยังเป็นเพียงนักเรียนมัธยมตัวจ้อย เดินตามแม่ต้อยๆไปช่วยขายผักที่ตลาดสดอยู่เลยนี่นา แต่มาวันนี้ เขากลับกลายเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่กว่าผมเสียด้วยซ้ำ ดวงตาดุดันก้าวร้าวไม่ยอมคนทำเอาผมรู้สึกหนาวๆร้อนๆ ขึ้นมาพิกล
ครู่ต่อมา พ่อวัย 40 เศษ เงอะงะอุ้มลูกชายวัยซน อายุราว 4 ขวบ เข้ามาเป็นลูกค้าคนล่าสุด เขาบอกเล็ก ด้วยสุ้มเสียงเหน่อๆแบบคนต่างจังหวัดว่า จะพาลูกชายมาตัดผม
“คงต้องรอนานหน่อยนะครับ ลุง พี่คนนี้เขาตัดชุดใหญ่ และมีคนนั่งรอต่อคิวอยู่ด้วย” เล็กว่า พลางปรายตาไปที่เด็กนักเรียนช่างกลคนนั้น ชายผู้เป็นพ่อ รูปร่างล่ำสัน ผิวกายดำเมี่ยม ยิ้มรับเจื่อนๆ และจากเสื้อผ้ามอซอที่สวมใส่อยู่ ผมคาดเดาเอาเองว่า เขาน่าจะเป็นกรรมกรจากต่างจังหวัดที่มารับจ้างแบกหามอยู่แถวนี้ ลูกชายหน้าตาน่ารักชัง แม้เนื้อตัวจะดูเปรอะเปื้อนไปบ้าง พาหัวฟูๆเหมือนหนามทุเรียนวิ่งเล่นภายในร้านตัดผมเป็นที่สนุกสนาน เปิดโทรทัศน์วิทยุเสียงดังลั่นไปหมด โดยมีผู้เป็นพ่อที่นั่งถัดไปจากเด็กนักเรียนช่างกล คอยส่งเสียงห้ามปราม

เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง พร้อมๆกับที่ ท้องของผมยังคงส่งเสียงร้องครวญครางไม่หยุดหย่อน เล็กตัดผมใกล้เสร็จแล้ว จากผมยาวรุงรังเรื่อยเปื่อย กลายมาเป็นทรงรากไทรสวยงาม
“ป้อคับ เมื่อไร จะได้ตักเสียที อยากกับบ้าน คิดถึงแม่อะ” เด็กน้อยที่วิ่งเล่นอยู่ในร้านเมื่อชั่วครู่ กลับมาอยู่ในวงแขนของพ่อ เพราะคงเบื่อกับการเล่นซ้ำซากในร้านแล้ว ส่งเสียงร้องถามพ่อของเขาขึ้น
“เดียวสิลูก รออีกนิดหนึ่ง เดี๋ยวน้าเขาก็เสร็จแล้ว” ผู้เป็นพ่อพยายามหลอกล่อลูกชาย
“ตั้งนานแล้ว ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”
หนูน้อยทำหน้าตาเง้างอดเหมือนจะร้องไห้ พ่อต้องโอบกอดปลอบโยน
จากนั้นอีกทุกๆ 2 นาที เด็กน้อยก็จะถามพ่อด้วยคำถามเดิม ข้างฝ่ายเด็กนักเรียนช่างกลยังคงก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือพิมพ์ สีหน้าเรียบขรึม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมกลับเริ่มรู้สึกอึดอัดใจประหลาด !

ในตอนนั้น ผมถามตัวเองว่า ผมควรจะตัดผมอย่างเดียว ไม่ควรแคะหูล้างตาต่อจะดีไหมนะ ? เพราะมันจะกินเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมง ซึ่งก็เห็นอยู่ว่า มีคนนั่งรออยู่ นั่นรวมถึงเด็กน้อยคนนี้ด้วย การนั่งรอสำหรับเด็กนั้น มันคงเป็นเรื่องที่ทุกข์ทรมานอยู่พอควร หากผมเพียงแค่ตัดผมอย่างเดียว ทุกคนก็จะได้ตัดเร็วขึ้น ซึ่งในสังคมที่เห็นแก่ตัวเช่นทุกวันนี้ หากเรารู้จักแบ่งปัน เสียสละ เท่าที่จะทำได้ ไม่คำนึงถึงความสุขส่วนตัวกันจนมากเกินไป สังคมของเราก็จะรื่นรมย์และน่าอยู่มากกว่าที่เป็นอยู่นี้อย่างแน่นอน
แต่อีกใจหนึ่ง ผมกลับโต้แย้งขึ้นมาว่า ผมไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำเช่นนั้น ในเมื่อวันนี้ผมก็ต้องแหกขี้หูขี้ตาตื่นขึ้นเพื่อมาตัดผมโดยเฉพาะ ทั้งที่ในเวลานี้ผมควรจะนอนหลับอุตุอยู่ในห้องนอน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ทำไมผมต้องยอมเสียสละให้กับคนที่นั่งรออยู่ด้วย ผมควรกอบโกยความสุขที่ผมพึงจะได้รับให้สมกับที่ลงทุนตื่นเช้าขึ้นมา
อีกอย่าง ผมเองก็ไม่ได้ขอให้เล็กตัดให้ฟรีๆเสียหน่อย ผมจ้างเขาด้วยเงินที่ผมหามาได้ด้วยความบริสุทธิ์ ไม่ได้ไปจี้ไปปล้นใครเขามา ผมจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเสียสละให้ใคร ในเมื่อผมมาก่อน ผมก็ควรได้ตัดก่อน มันเป็นหลักการที่ถูกต้องยุติธรรมอยู่แล้ว ผมจะใช้บริการนานแค่ไหนก็ย่อมได้ เพราะคนที่นั่งรออยู่นี้ ไม่ว่าจะเป็นเด็กนักเรียนช่างกลคนนั้น หรือเด็กน้อยคนนี้ พวกเขาอยากมาช้ากว่าผมกันทำไม ....

ความคิดของผมหยุดกึกลง ทั้งที่ยังหาข้อยุติไม่ได้ เมื่อเสียงพูดของเล็กดังแทรกขึ้นมาว่า “ตัดเสร็จแล้ว” จากนั้นเล็กจึงใช้มือปลดล็อคเก้าอี้ตัดผมให้นอนราบลง เพื่อจะได้แคะหูและล้างตา ต่อไป
“ป้อ เมื่อไหร่จะได้ตักเสียทีน้า”
เสียงรำพึงของเจ้าหนูน้อยที่ด้านหลังผมดังขึ้นอีกแล้ว ขณะที่เล็กกำลังลากโคมไฟและเก้าอี้ เพื่อนำมาเริ่มต้นแคะหูให้กับผม วินาทีนั้น ผมมองไปที่ดวงหน้าบริสุทธิ์ของเด็กน้อยที่สะท้อนอยู่ในกระจกใสบานใหญ่ตรงหน้า และแล้ว คล้ายดวงไฟผุดพรายในความมืด ผมหลุดปากบอกเล็กออกไป (แม้น้ำเสียงจะลังเลอยู่บ้างก็เถอะ) ว่า
“อ..อ..เออ เล็ก เราว่า เอาไว้แค่นี้ก่อนดีกว่า วันหลัง ค่อยแคะหูล้างตาล่ะกันเนอะ ”
เล็กทำหน้างง ๆ
“อ้าว! ทำไมหรือ ?”
ผมเหลียวหน้าไปมองเด็กคนนั้นแทนคำตอบ ก่อนจะผุดลุกจากโต๊ะตัดผมขึ้นมายืน ยื่นเงินจำนวน 90 บาทไปให้เล็ก และบอกว่า “เก็บไว้เหอะ” เล็กรับเงินเฉพาะในส่วนค่าตัดผม 50 บาท ส่งส่วนที่เหลือคืนมาให้ผม เขาบังคับให้ผมรับมันคืนไป แม้จะอิดออดในตอนแรก แต่ที่สุดผมก็ยอมรับมันคืนมา เราต่างบอกลากันด้วยรอยยิ้ม
จังหวะนั้น เด็กนักเรียนช่างกลผู้มาก่อนขยับตัว ทำท่าเหมือนจะลุกขึ้นมาที่โต๊ะตัดผม มันเป็นเวลาเดียวกันกับที่ ผมก้าวเดินไปที่ประตูกระจกใสเพื่อกลับบ้าน แวบหนึ่ง ผมเผลอมองใบหน้ามอมแมมของเด็กน้อย ที่มีเม็ดน้ำตาเกลื่อนอยู่บนแก้ม ในใจนึกสงสารที่เจ้าหนูน้อยยังคงต้องนั่งรอคอยอยู่ต่อไป แต่ทันใดนั้น หัวใจของผมก็ต้องลุกพองขึ้น เมื่อเด็กนักเรียนช่างกล เหลียวมองไปยังเด็กน้อย พร้อมกับพยักหน้าให้ และพูดขึ้นว่า “เอา ไอ้น้อง ไปตัดก่อนเถอะไป๊ พี่เรียนรอบบ่าย รอได้” สิ้นเสียงของเขา จึงมีเสียงขอบคุณมาจากผู้เป็นพ่อดังล่องลอยติดตามมา พลันชั่วพริบตา ภายในร้านรวงแห่งนั้นจึงสว่างไสวเจิดจ้าไปด้วยรอยยิ้มของพวกเราทุกคน

ระหว่างเดินกลับบ้าน แม้ท้องของผมจะยังคงร้องจ๊อกๆ อยู่ด้วยความหิวโหยไปตลอดทาง และดูเหมือนว่าจะยิ่งร้องดังกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำตามเวลาที่ผ่านไป แต่น่าแปลกที่ว่า หัวใจของผมในตอนนั้นกลับรู้สึก “อิ่ม” ครับ !
.......................

โพสได้แก้ไขโดย รัน เมื่อ Aug 29 2007, 07:30 PM
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2008, 04:14:22 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 03:02:33 am »


obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 04:20 AM
   
ผู้ชายก็ใช่เวลาตัดผมนานเหมือนกันเนอะ.....เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่บรรยายได้น่าประทับใจมากเลยค่ะ....นุชชอบแระ
จะหิว เลยกลายเป็นอิ่มอกอิ่มใจเสียจริง



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 05:32 AM
   
คุณรัน

ดีใจที่ได้อ่านผลงานดี ๆ ของคุณอีกครั้ง คุณใช้คำพูดใด้สวยงามค่ะ ชอบมาก เช่นคำว่า "คล้ายดวงไฟผุดพรายในความมืด" หรือ "ที่มีเม็ดน้ำตาเกลื่อนอยู่บนแก้ม" ชอบจริง ๆ ค่ะ และคุณอธิบายเหตุการณ์สั้น ๆ ได้น่าฟังน่าอ่าน ...ขอบคุณค่ะ

แต่อย่างไรก็ดี ลองวิจารณ์ "ยายจ่า...หลานมาเยี่ยม" ของพี่บ้างนะ อ่านหรือยังคะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Aug 30 2007, 04:12 PM
   
คุณรันคะ...ขอบคุณที่เขียนเรื่องที่ให้ความรู้สึกดี ๆ แบบนี้ค่ะ

พี่ไปเขียนไว้ในยายจ๋า ของคุณอภิญญา ไว้ก่อนหน้านี้ลองแวะไปอ่านนะคะ

ขอแก้ไขนิดหนึ่งค่ะ บอกผิดไป ที่จริงอยู่ในกระทู้ "เย้ เย้...เข้าบ้านได้แล้ว"ของคุณ obb ค่ะ สงสัยต้องแวะไปดูใหม่อีกทีแล้วกันนะคะ


โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Aug 31 2007, 03:29 AM

--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



รัน    
โพสต์เมื่อ: Aug 31 2007, 12:40 AM
   
ขอบคุณพี่นิ พี่อญิญญา และคุณ obb ที่เข้ามาอ่านนะครับ อ่านกันให้มีความสุขนะครับ



obb    
โพสต์เมื่อ: Aug 31 2007, 03:41 AM
   
ก๊อก ก๊อก เอาข้อความมาส่ง
ด้วยพี่นิ ให้ที่อยู่ และข้อความผิด
พี่นิคงสับสน ระหว่างนุชกับพี่อภิญญา
ข้อความส่งถึงคุณรัน อยู่กระทู้ของนุช...เย้ เย้ เข้าบ้านได้แล้ว นั้นล่ะค่ะ
เรียนมาเพื่อทราบ...เหอเหอ



lantom    
โพสต์เมื่อ: Sep 2 2007, 01:12 PM
   
- ลงชื่ออ่านจบแล้วครับ
- สั้นกระชับ ได้ใจความ จบในเวลา ได้อารมณ์ร่วม
- อ่านแล้วนึกถึงหนังสั้น เหตุการณ์ที่เกิดและจบในสถานที่แห่งเดียว
- อิ่มครับ



หมายเหตุ : แก้คำผิด
- เสื้อตัวโคลง -> เสื้อตัวโคร่ง
- เจอ Lexitron Web Dictionary ของ NECTEC เอามาฝากครับ

--------------------
หอมเอย หอมกลิ่น อบอวล ... หอมชวน ชิดใกล้ ให้หา... ขาวนวล ชวนชม ลมพา... พริ้วมา ลั่นทม ชมเชย



รัน    
โพสต์เมื่อ: Sep 2 2007, 06:14 PM
   
ขอบคุณนะครับคุณlantom



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Oct 9 2007, 07:42 AM
   
จากฉวีวรรณ
อ่านสองรอบแล้ว ทำให้มองเห็นความสำคัญของอาหารใจ“อิ่ม” เพราะคนเราจะกินแต่อาหารกายอย่างเดียวก็ไม่ได้ อาหารใจก็สำคัญ เป็นเรื่องสั้นที่ใช่เหตุการณ์ในชีวิตประจำวันมาเปรียบเทียบให้เห็นความรู้สึ้ก“อิ่ม”ของตัวละครมากขึ้น



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Oct 9 2007, 04:44 PM
   
เห็นด้วยค่ะน้องกะปอม และชอบตรงที่ใช้ภาษาได้สวยงามจริง ๆ ค่ะ....

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2008, 04:20:14 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
rj83hm2b
Newbie
*
กระทู้: 1


ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: สิงหาคม 27, 2012, 08:48:43 pm »

"Saudi Arabian Medicine and health Economy Calculate towards 2012" will provide broad advice not to mention logical test at the Saudi Arabian medicine and health economy not to mention at the particulars prefer expanding health coverage in the land. Typically the state even will provide invaluable home elevators macroeconomic causes not to mention sicknesses numbers of this usa. As well as louis vuitton outlet, market place general trends are generally widely lined not to mention considered in your state in any mode presenting the not to mention neutral visualize of this market place.
With the help of past experiences www.louisvuittonoutletmart.com, I enjoy suppose I just upgraded. I just clearly near your teenagers further with the help of your active industry. Whatever I just put on discover might be even if some of those teenagers suppose it again marvelous to always be near My father such a lot of.. Items everybody, subsequent to step 2 attacks I enjoy this unique demonstrate to not to mention typically suppose Let me significance it again. Afterward this unique few weeks, Let me have a relatively healthier theory as at that time Let me oftimes be seven days latter (prefer to watch out typically the programs a week latter as a way to follow these products in your choose I just want). What’s significant utilizing this people are that to begin with fullness is during March which provides everybody a surplus few weeks to try your final choice.
Gut instinct might be identified as "still not to mention hushed. inches It again doesn frequently reply to in any enormous louis vuitton, thriving phone. It happens to be a lot of subtler. Look at any sort of imagery you obtain, written text most people learn, vigorous sounds you go through and / or attachments that is felt. I personally use an already-established get cage within my residential home. Step-up cooking with your best suited lower body to begin with 12 intervals, therefore convert towards prominent utilizing your departed lower body. Reiterate.
3) Truly does a LinkedIn description topic demonstrate to for what reason you could be completely different? Stop by families look up LinkedIn not to mention enter your job story. Analyze the total number of families meet a story. To illustrate, their enter "internet online marketing consultant" to families browse it again will provide everybody 139 www.louisvuittonoutletmarket.co.uk, 041 good results.
Such delays are able to selling price your internet business predominantly. Even very often urgent youngsters definitely will will obtain a work that may be well over he or she can take on. Many make an effort for the associate for helping these products and / or exercise theirselves. Turn out to be ethical and yet organisation. You have towards bargain for in your short-term to accomplish all the way up his or her's give good results to get reduce these products. And yet put on bargain for if they travel to continue being -- they are willing to use any sort of pliability.
Any time you some Triond buyer, most people get through to a large number of milestones not to mention can many items which were certainly feats. Most people share a to begin with piece of writing, most people share a 10th piece of writing louis vuitton, the user gets the pioneer 1, 000 website page suggestions, and / or the user gets 5 louis vuitton uk, 000 website page suggestions, to call only some. Nowadays, towards agree to such feats, you are likely to be given a marker www.louisvuittonoutletmarket.co.uk, of which within claim can be described as bit extremely cute world famous..
 
   louis vuitton outlet g46Tl
 
   www.louisvuittonoutletmart.com z73ZP
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF