www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: รักต้องรอ-ตอนที่ 2  (อ่าน 1393 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 03:17:29 am »

คำนำจากเพ็กกี้--แฮ่ แฮ่ ขอถือโอกาสขอบพระคุณคุณพี่อภิญญา และคุณน้องพิมที่มาให้กำลังใจอ่านนิยายเว่อร์ๆเรื่องนี้ เพ็กกี้กำลังคิดถึงหนุ่มเจมส์ ทั้งๆที่มันกำลังอยู่กลางอากาศบินกลับมาอเมริกาแล้ว วันศุกร์มันก็คงจะมาถึงบ้านแล้ว ต้องทวงของฝาก เจมส์ขา เพ็กกี้คิดถึงจังเลย (แหวะ)

เชิญรับความสนุกสนานต่อนะคะ

ผมเกือบจะสิ้นหวังอยู่แล้ว แต่บังเอิญขับรถไปแถวShopping Village ที่นั่นมีร้านอาหารไทยถึงสามร้าน ยังไม่ถึงShopping Villageฝนก็เทลงมา ผมเห็นหญิงสาวชาวเอเชียคนหนึ่งกำลังก้มๆเงยๆดูรถของเธออยู่ รถเสียแน่ๆ ผมนึกในใจ ด้วยความเห็นใจที่ผู้หญิงตัวคนเดียวจะต้องมาเปียกฝน ผมจึงเข้าไปจอดรถใกล้ๆ เพื่อให้ความช่วยเหลือ

อ้าว รีน่านั่นเอง ผมถามได้ความว่ารถของรีน่าอยู่ดีๆก็หยุดไปเฉยๆ พยายามสตาร์ทเท่าไหร่ก็ไม่ติด เธอก็ไม่มีความรู้เรื่องเครื่องยนต์เลย โถ รีน่าที่น่าสงสาร เธอหนาวจนสั่นมือไม้ซีดไปหมดเลย ผมอยากจะให้ความอบอุ่นเธอ แต่กลัวว่าถ้าสุ่มสี่สุ่มห้าก็อาจจะโดนตบได้ ผมทราบดีครับว่าหญิงไทยรักนวลสงวนตัว

ผมก็เลยได้โอกาสแสดงความเป็นพระเอก เรียกรถลากมา ให้เขาลากรถของรีน่าไปที่อู่ที่ผมใช้บริการเป็นประจำ ผมถามเธอว่า “รีน่ากำลังจะไปไหนครับ ผมจะไปส่ง” เธอบอกว่ากำลังจะไปทำงานที่ร้านอาหารไทยที่ แต่วันนี้คงต้องขอลางาน เพราะไม่มีพาหนะ ผมจึงอาสาไปส่งเธอที่บ้าน

ระหว่างทางไปบ้านรีน่าผมถามเธอว่า “ไม่ได้รับข้อความของผมหรือ ผมโทรฯหาทั้งที่บ้าน และมือถือ แถมยังส่งอีเมล์อีกด้วย” เธอบอกว่าได้รับแต่ต้องขอโทษที เรียนหนัก แล้วก็อย่างที่ผมเห็นนี่แหละ คือต้องทำงานพิเศษด้วย กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกไม่กล้าโทรฯหาคุณเจมส์ ส่วนอีเมล์นั้นรีน่าต้องไปใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัย จึงไม่สะดวกที่จะตอบอีเมล์

ผมบอกว่ารถของรีน่าคงต้องใช้เวลาซ่อมหลายวัน รถของบริษัทผมมีหลายคันจะให้รีน่าไปใช้ชั่วคราว เธอรีบปฏิเสธด้วยความเกรงใจ “แล้วรีน่าจะไปเรียน ไปทำงานยังไงเล่าครับ” รีน่าตอบว่า “ก็จะลองนั่งรถเมล์ดู”

“โอ รถเมล์ที่นี่ไม่มีวิ่งตามถนนทุกสาย แล้วก็มาตามเวลา ถ้าผิดเวลาก็ต้องยืนคอยกันนาน รีน่าบอกว่าอยากช่วยตัวเองดู ถ้ามีอะไรขัดข้องแล้วจะบอกผม” ผมก็ไม่อยากขัดใจเธอนะครับ เธออยากจะลองก็ตามใจ

ผมเป็นห่วงรีน่าตลอดเวลาที่รถของเธออยู่ในอู่ ผมขับรถไปดูรีน่าแถวShopping Villageอยู่เสมอ เผื่อว่ารีน่าต้องการความช่วยเหลือ แต่ก็ไม่เห็นเธอสักที ผมอาจจะไปผิดเวลาก็ได้ เธอขี้เกรงใจไม่อยากรบกวนคนอื่น แต่ผมอยากให้เธอรบกวนบ่อยๆ ผมไปที่อู่จ่ายเงินพิเศษให้ซ่อมรถของรีน่าให้เสร็จเร็วๆ

รถเสร็จแล้วผมโทรไปบอกรีน่า เธอดีใจมาก ผมไปรับเธอไปเอารถ เธอเล่าว่า รอรถเมล์นานจริงๆอย่างที่ผมบอก เวลาเธอกลับบ้านกลางคืนเธอกลัวมาก แต่ไม่อยากรบกวนใคร เธอจึงพยายามช่วยตัวเอง

ผมรู้สึกเหมือนกันครับว่ารีน่ามีความกังวลเรื่องค่าซ่อมรถ เพราะค่าซ่อมสูงมาก แต่ผมบอกเธอว่า ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว เธอยิ่งลำบากใจใหญ่เลยว่าจะเป็นการรบกวนผม แต่ผมบอกว่าไม่เป็นไร มีเมื่อไหร่ก็ค่อยใช้ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหวังประโยชน์อะไร เราช่วยเหลือกันแบบเพื่อนมนุษย์ ผมชอบคนไทย

รีน่าบอกว่า รีน่าเป็นนักเรียนทุน ตัวเธอพยายามใช้ทุนที่ได้ให้พอ ที่ไปทำงานพิเศษก็เพื่อจะได้มีเงินเก็บบ้าง อาจจะซื้อคอมพิวเตอร์ เพราะทุนที่ได้มาเขาให้แต่ค่าเรียน ค่ากินอยู่และค่าหนังสือ ไม่ให้เงินค่าซื้อคอมพิวเตอร์ เรื่องซ่อมรถนี่ไม่เคยคิดมาก่อน มันเป็นรายจ่ายที่คาดไม่ถึง แล้วก็เยอะมากเสียด้วย

เธอยกมือไหว้ขอบคุณผมอย่างน่ารัก “รีน่าไม่ต้องเกรงใจผมนะ ฝรั่งน่ะถ้าเขาอะไร แสดงว่าเขาเต็มใจช่วย ผมรู้ว่าคนไทยขี้เกรงใจ แต่รีน่ารับผมเป็นเพื่อนคนหนึ่งจะได้ไหม” เธอก็ยิ้มอีก ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เอ้าไม่เป็นไร ไม่say noผมก็ดีใจแล้ว ถือว่ายิ้มนั้นเป็นคำตอบyesก็แล้วกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 18, 2008, 03:21:57 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 03:21:22 am »


PeggySueGuerra     
โพสต์เมื่อ: Jul 18 2007, 12:01 PM
   
แฮ่ แฮ่ ลืมบอกไปค่ะ นิยายเรื่องนี้ยังมีต่อนะคะ รอดูสไตล์การจีบสาวของหนุ่มเจมส์ ไอ้เจมส์มันรู้แล้วว่า เพ็กกี้เอามันมาเขียนนิยาย คราวนี้ได้เป็นพระเอก แต่คราวหน้ามันจะกลายเป็นตัวประกอบที่นิสัยไม่ดี ฮ่า ฮ่า



นิค่ะ    
โพสต์เมื่อ: Jul 18 2007, 02:41 PM
   
ที่จริงหนุ่มเจมส์คงจะยังไม่รู้จักนะคะ ที่ว่า เซย์ โน น่ะ สำคัญนัก เพราะแปลว่า เยส
หนุ่มเจมส์ท่าจะหลงน้องรีน่าจริง ๆ คุณเพ็กกี้จะให้สมหวังหรือผิดหวังคะ...

ตอนนี้เลยมีคนตามอ่านหนุ่มเจมส์จีบสาวไทยกันใหญ่แล้วค่ะ คุณเพ็กกี้

โพสได้แก้ไขโดย นิค่ะ เมื่อ Jul 18 2007, 02:42 PM


--------------------
http://nilubol.spaces.live.com
http://chutimasevikul.spaces.live.com



pimlapas    
โพสต์เมื่อ: Jul 22 2007, 07:52 PM
   
มาต่อไว ๆ ค่ะพี่เพ็กกี้จ๋า กำลังลุ้นหนุ่มเจมส์อยู่พอดีเลยค่ะ ขอบคุณนะค่ะ

--------------------
ไปเยื่ยม..บ้านใหม่ด้วยนะค่ะ
http://pimlapas.page.tl/
http://pimmy65unitedstates.spaces.live.com



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Jul 23 2007, 03:45 AM
   
ขอฝันถึงหนุ่มเจมส์ด้วยคนนะคะ ฮิ ๆ... จะคอยตอนต่อไปค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Jul 30 2007, 02:06 PM
   

--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom


กะปอม    
โพสต์เมื่อ: Oct 10 2007, 05:46 AM
   
จากกะปอม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2008, 04:40:59 pm โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF