www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ยายจ๋า...หลานมาเยี่ยม (ตอน ๙)  (อ่าน 1643 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
อภิญญา
Full Member
***
กระทู้: 187



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 05:57:41 am »

   
งานย่าโม

ที่บ้านยายมีงานย่าโมในช่วงปิดเทอมซึ่งเป็นเวลาที่พวกเราได้ไปเยี่ยมยายเสมอ ฉันไม่เคยพลาดงานย่าโมสักครั้ง เพราะเป็นช่วงเวลาที่สนุกสนานที่สุด ได้แต่งตัวสวย ๆ ไปเดินเล่น แม่มักจะชื้อผ้าไม้เดียวกันตัดเสื้อผ้าให้พวกเราสามพี่น้องใส่ เวลาเดินไปไหนใครมองดูก็รู้ว่าลูกบ้านเดียวกันเพราะใส่เสื้อผ้าแบบเดียวกัน ลายเดียวกัน และสีเดียวกัน ฉันเคยถามแม่ว่าทำไมต้องเหมือนกัน แม่บอกว่า มันประหยัดดี และเวลาพลัดหลงไปไหนก็หาง่ายใครเห็นก็รู้ เหมาะกับลิงทะโมนอย่างพวกเรา ดูแม่ว่าเข้าสิ ฉันเลยไม่ถามอีก แต่ความจริงชุดที่ตัดจากฝีมือของแม่ก็สวยถูกใจพวกเราทุกครั้งเสมอ

ที่งานย่าโมมีของเล่นมากมายที่เด็ก ๆ อย่างพวกเราชอบ เช่น รถขายขนมที่มารวมกันจนฉันเลือกไม่ถูก มีชิงช้าสวรรค์ รถมอเตอร์ไซด์ไต่ถัง สาวน้อยตกน้ำ ร้านยิงปืนแลกกับของเล่น แล้วยังมีร้านขายของอีกมากมายดูลานตาไปหมด ยายมักจะพาพวกเรามาเที่ยวทุกปี โดยให้พี่บัวผันเป็นคนคอยคุมเด็ก ๆ ยกเว้นในช่วงหลัง ๆ ที่ยายอายุมากขึ้นเดินไม่ค่อยจะไหวจึงไม่ได้พาไปเที่ยวงานย่าโม มีแต่พี่บัวผันคุมไปเพียงคนเดียว แต่งานนี้พี่บัวผันก็หน้าเบ้ทุกที บอกยายว่าให้แบกกระสอบข้าวสาร หรือตักน้ำให้เต็ม ๕๐ ตุ่มเสียยังดีกว่าพาพวกเราไปเที่ยวงาน เพราะวิ่งตามพวกเราสามคนไม่ไหว เหตุก็เพราะสามคนอยากดูงานไม่เหมือนกันสักคน ยายได้แต่หัวเราะ แต่ก็สั่งให้พี่บัวผันพาพวกเราไปทุกที พร้อมกับให้ค่าขนมไปด้วยมากโข

ปีหนึ่งที่ยายพาพวกเราไปเที่ยวด้วยตัวเอง ฉันตื่นเต้นมากเกาะมือยายและพี่แป๋วไว้แน่น ยายจูงฉันและพี่ปิ๋ว เพราะรู้ฤทธิ์ความซนของหลานคนโตดี แล้วให้พี่บัวผันจูงมืออีกข้างหนึ่งไปด้วยเพื่อความแน่ใจกลัวจะพลัดหลงกัน

เสียงประกาศเชิญชวนให้ผู้คนไปชมการแสดงของตนดังแข่งกันจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง ฉันอยากจะเข้าชมทุกอย่าง แต่ยายไม่ยอม บอกว่าขืนเข้าไปดูทุกอย่างพรุ่งนี้เช้าก็ยังดูไม่หมด ฉันเลยขอแวะซื้อขนมน้ำตาลที่ปั้นเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ ขณะที่กำลังยืนรอเขาปั้นน้ำตาลอยู่นั้น เสียงพี่บัวผันร้องด้วยความตกใจว่า พี่ปิ๋วหายไปไหน ตายแน่จะทำอย่างไร ยายก็ว่าทำไมพี่บัวผันไม่จับให้แน่น ๆ พี่เขาก็บอกว่า นึกว่ายายจับไว้แล้ว ส่วนยายก็ว่ายายนึกว่าพี่บัวผันจูงมือหลานอยู่แล้ว มัวแต่ควักสตางค์ค่าขนมน้ำตาล ไม่ทันระวัง พี่แป๋วบอกยายว่า ยายจ๋า...อย่ามัวพูดกันอยู่เลย ป่านนี้พี่ปิ๋วไปถึงไหนก็ไม่รู้ ทั้งยายทั้งพี่บัวผันจึงได้สติ มองหาพี่ปิ๋วอย่างกังวล ฉันกับพี่แป๋วเกาะมือยายแน่นวิ่งตามแทบไม่ทัน ขนมน้ำตาลก็ยังไม่ได้รับมาเพราะยังปั้นไม่เสร็จ เดินหาอยู่นานยายก็หยุดยืนหอบด้วยความเหนื่อย ไม่รู้จะไปตามหาที่ไหน สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่ประกาศว่า ลูกใครหายชื่อนี้แต่งตัวแบบนี้ให้มารับได้ที่ประชาสัมพันธ์ ยายดีใจมาก ใช่พี่ปิ๋วแน่ (ก็เสื้อผ้ามันบอกอยู่แล้ว เพราะใส่เหมือนกันหมดทั้งสามคนนี่นะ) รีบไปรับหลานทันที

ไปถึงเห็นพี่ปิ๋วยืนหน้าซีด อยู่ข้าง ๆ เจ้าหน้าที่ ยายหลานกอดกันกลม ยายถามว่าทำไมไม่จับมือพี่บัวผันไว้ พี่ปิ๋วก็บอกว่า ก็เพราะให้จับมือนี่แหละก็เลยพลัดหลงกัน เพราะไปเผลอจับมือใครก็ไม่รู้ เดินตามไปตั้งนาน กว่าจะรู้ว่าไม่ใช่ก็หายายไม่เจอแล้ว ขณะนั้นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งดูประมาณอายุเท่าป๋าหรือแก่กว่าไม่มาก แต่งกายชุดทหารอากาศ พูดว่า เด็กคนนี้มาเดินเกาะแขนเขาโดยไม่ทันได้สังเกต เพราะคนแน่นมาก ต้องเดินเบียดกันมาตลอดทาง พอมาหยุดยืนที่ชิงช้าสวรรค์ถึงสังเกตเห็นว่าเอ๊ะลูกใครมาเกาะแขนอยู่ตรงนี้กำลังยืนแหงนมองชิงช้าสวรรค์ตาแป๋วเชียวก็เลยซักถามถึงได้รู้ว่าพลัดหลงกับยาย ก็เลยพามาแจ้งที่ประชาสัมพันธ์ พี่บัวผันร้องฮ้า...นึกออกแล้วตอนนั้นเหงื่อออกเต็มหน้าเลยยกมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อเดี๋ยวเดียวเท่านั้นหันไปอีกทีพี่ปิ๋วหายไปแล้ว

ยายได้ฟังแล้วก็หัวเราะชอบใจความตกใจความโกรธหายไปหมด เพราะพี่ปิ๋วพยายามทำตามที่ยายสั่งนั่นเองคือเกาะมือพี่บัวผันไว้ แต่มัวดูอย่างอื่นเพลินไม่ได้มองว่ามือที่เกาะไว้ช่วงหลังนี้เป็นมือใคร พร้อมกับสอนว่าต่อไปต้องระวังให้มากอย่ามัวมองโน่นนี่เพลิน ต้องสังเกตสิ่งต่าง ๆ รอบตัวให้มาก นี่ดีว่าไปเกาะแขนคนดีนะ เขาถึงได้พามาแจ้งคนหาย ถ้าไปพบคนไม่ดีเขาพาไปขายให้นั่งขอทานจะทำยังไง พี่ปิ๋วก็พยักหน้ารับทำตาแดง ๆ เหมือนจะร้องไห้ ยายถามว่าอยากนั่งชิงช้าสวรรค์รึ พี่ปิ๋วก็บอกว่าอยากนั่งมากแต่ก็กลัวตก ยายเลยให้พี่บัวผันนั่งเป็นเพื่อนพวกเราสามคน วันนั้นสนุกมาก ลมเย็นมองเห็นทั่วงาน เห็นยายตัวเล็กนิดเดียวยืนโบกมือไหว ๆ อยู่ข้างล่าง

เมื่อลงจากชิงช้าสวรรค์แล้ว ยายพาไปดูมอเตอร์ไซด์ไต่ถัง พี่ปิ๋วชอบมากแต่ฉันกลัวเพราะมันหวาดเสียวกลัวคนขับตกลงไปตาย พี่ปิ๋วขอยายดูตั้งสองรอบ เพราะติดใจ จากนั้นพวกเราไปยิงปืนกัน พี่ปิ๋วยิงได้ตุ๊กตา แต่พวกเราสองคนยิงเท่าไหร่ก็ไม่ถูกสักที ในที่สุดพี่ปิ๋วได้ตุ๊กตามาสามตัวแบ่งกันคนละตัวพอดี ก่อนกลับบ้านยายพาเดินดูร้านค้า ไปพบเก้าอี้โยกสำหรับเด็ก ทำจากไม้ ส่วนจะเป็นไม้อะไรฉันก็ไม่ทราบ ทาสีออกน้ำตาลไหม้ (ปัจจุบันเขาเรียกสีโอ๊ค) สวยมาก เขาทำเลียนแบบของผู้ใหญ่ แต่ย่อขนาดให้เล็กลง พี่ปิ๋วบอกยายว่า ชอบมาก ขอให้ยายซื้อให้ ยายเลยซื้อให้จริง ๆ เพื่อเป็นการรับขวัญ พี่ปิ๋วก็ได้นั่งโยกสมใจเวลาไปบ้านยาย ปัจจุบันนี้เก้าอี้โยกตัวนี้ยังอยู่ที่บ้านป้าใหญ่ เวลาได้เห็นอีกครั้งทำให้นึกถึงเรื่องที่ไปเที่ยวงานย่าโมได้ไม่ลืม ฉันต้องเผลอยิ้มคนเดียวทุกครั้ง เพราะสมัยนั้น ฉันก็อยากนั่งก็อยากนั่งกับเขาบ้างสิ ต้องเป่ายิ้งฉุบกับพี่ปิ๋ว ถ้าชนะถึงจะได้นั่งสักครั้ง เลยโยกไม่ยอมหยุด มีพี่ปิ๋วยืนหน้าง้ำอยู่ข้าง ๆ แต่ฉันมีความสุขจริง ๆ


--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 18, 2008, 06:02:49 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
ลั่นทมริมทะเล
Global Moderator
Full Member
*****
กระทู้: 119



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 06:02:24 am »

กะปอม     
โพสต์เมื่อ: Apr 8 2008, 01:04 AM
   
จากกะปอม
อ่านตอน 9 เหมือนได้ไปเที่ยวงานย่าโมในสมัยสามสาว หนูไม่เคยไปแต่ได้ยินเกี่ยวงานย่าโมมานาน เพิ่งจะได้ไปเที่ยวก็ครั้งนี้เอง ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆค่ะเขียนต่อไปนะคะ หนูจะคอยอ่านคะ



PeggySueGuerra    
โพสต์เมื่อ: Apr 16 2008, 11:56 AM
   
เรื่องเล่าของพี่ปิ๋มสนุกมากๆๆๆๆค่ะ เพ็กกี้ไม่ค่อยได้มีโอกาสเที่ยวงานแบบนี้ตอนเป็นเด็ก คุณยายหวงไม่ค่อยยอมให้ไปไหน ขนาดไปบางแสนกับคุณพ่อและแม่เลี้ยงคุณยายยังไม่เต็มใจให้ไปเลย



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: Apr 30 2008, 12:23 PM
   
สวัสดีค่ะ

ก็ยิ้มหน้าบานไปเลย ดีใจที่เป็นที่ถูกใจค่ะ แต่ แหะ ๆ Rating ไม่ขึ้นเลยค่ะ ตอนต่อไปเลยเข็นไม่ออก

เจ้าข้าเอ๊ย....ช่วยกันเข้ามาอ่านหน่อย ...เอิ๊ก...เป็นลมค่ะ ยาดมอยู่ไหน..

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 02:12 AM
   
ตอนเด็กๆหนูเคยไปเทียวงานวัดพระแท่นศิลาอาสน์ หนูไปทุกปี ระยะหลังไม่ได้ไปเพราะย้ายมาอยู่กรุงเทพ ในงานจะมีร้านยิงปืนด้วย หนูชอบเป็นพิเศษและมีอีกอย่างหนึ่งที่หนูชอบก็คือ ละครลิง ตอนนั้นหนูยังเด็กยังจำได้ดี ซึ้งต่อมาหนูรู้มาว่าละครลิงมีอยู่คณะเดียวในประเทศไทย เพราะมีรายการโทรทัศนเอาละครลิงมาออกรายการ ซึ้งเล่นแบบเดียวกันที่หนูเคยดู และผู้กำจัดละครลิงก็แก่มากแล้ว ทำให้งานวัดในปัจจุบัน ละครลิงเริ่มแค่ๆนานไปกับการเวลา หนูรู้สึ้กเสียดาย

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ May 6 2008, 02:17 AM



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 12:55 PM
   
เรตติ้งกำลังขึ้นค่ะ อ่านสนุกเห็นภาพเหมือนเดิมค่ะ คุณอภิญญาเล่าเรื่องนี้ได้มีชีวิตชีวามากทีเดียว

ตอนนี้เพิ่งเริ่มจะหายมึนจากการเดินทาง เลยค่อย ๆ ได้ตามอ่านตามตอบค่ะ
จริง ๆ ไล่อ่านอยู่เสมอ แต่บางทีไม่มีอารมณ์หรือจังหวะที่จะได้ตอบ ตอนนี้นิมาเพิ่มเรตติ้งให้แล้วนะคะ จริง ๆ แล้วเชื่อว่ามีคนอ่านแยะนะคะ แต่เป็นแบบเดียวกันคืออ่านอย่างเดียว ไม่ค่อยได้ตอบน่ะค่ะ ดีใจอย่างหนึ่งที่ของเราเปิดให้อ่านกันอย่างเต็มที่ หลาย ๆ คนบอกมาว่าเข้ามาอ่าน มีบางท่านบอกอ่านแล้วติด อันนี้พวกเรายิ้มหน้าบานเลยค่ะ เพราะสมาชิกน่ารักเก่ง ๆ ของเราทั้งหลายนั่นเองที่ช่วยกันมอบสิ่งดี ๆ ให้กับเพื่อนฝูงในโลกไซเบอร์แบบนี้ ขอได้รับการปรบมือด้วยค่ะ...

นิเองบางช่วงก็ได้แต่อ่านอย่างเดียวอย่างที่บอกแล้ว ช่วงไหนพอมีเวลา มีอารมณ์ก็ถึงจะได้กดตอบแล้วนั่งร่ายยาวคุยกัน อย่างในขณะนี้แหล่ะค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย ชุติมา เมื่อ May 6 2008, 01:01 PM



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 6 2008, 02:03 PM
   
สวัสดีค่ะ คุณนิ น้องกะปอม คุณเพ็กกี้ และทุก ๆ ท่านค่ะ

ดีใจที่เห็นคุณนิกลับเข้าบ้าน พีเสวิกุลเรียบร้อยแล้ว ปล่อยใหนั่งเหงาอยู่นาน เพราะคนอื่นเขามัวแต่ปัดกวาดบ้านของตัวเองเลยลืมบ้านนี้ไปแล้ว นั่นไง...อดไม่ได้ต้องเหน็บแนมนิดหน่อยแต่พองาม ในฐานะที่หายหน้าหายตากันไปหมดค่ะ....

อยากบอกน้องกะปอมว่า พี่ชอบนั่งชิงช้าสวรรค์เป็นที่สุด ทุกวันนี้เห็นทีไรก็ยังอยากนั่งเพราะเวลาขึ้นไปสูง ๆ แล้วมองเห็นได้ไกล ๆ เหมือนโลกนี้เป็นของเรา ลมเย็นสบายดีด้วย แต่ตอนเป็นเด็กกลัวความสูง แต่ก็อยากนั่ง ละครลิงก็ชอบดู แต่ตอนนี้หาดูยากเหมือนน้องกะปอมว่านั่นแหละค่ะ แล้วคุณนิล่ะคะ เคยไปเที่ยวงานวัดบ้างไหมคะ

คุณเพ็กกี้ตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยได้เที่ยวเพราะคุณยายหวง ก็คงเพราะห่วงแหล่ะค่ะ ส่วนยายของสามทะโมนทั้งหวงทั้งห่วง แต่ก็อุตส่าห์ให้พี่บัวผันคุมทัพลิงไป ก็เลยได้ไปไหน ๆ เสมอค่ะ แต่ตอนนี้คุณเพ็กกี้ก็ได้เที่ยวสมใจแล้วนะ ไปไกลเสียด้วยค่ะ

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 7 2008, 06:27 PM
   
ขอบคุณค่ะคุณอภิญญา ตอนนี้กลับเข้าบ้านแล้ว ส่วนคนอื่น ๆ คงจะตามกลับมาในเร็ววันนี้นะคะ คิดถึงมากเลยค่ะ

งานวัดเหรอคะ เคยค่ะ นิเคยเที่ยวแล้วก็ชอบด้วย ไม่ได้เที่ยวแต่ในเมืองไทยเท่านั้นนะคะ เวลาอยู่ประเทศอื่นก็ตามไปเที่ยวกับเขาด้วย ทั้งวัดไทย วัดฝรั่ง บรรยากาศไม่ค่อยผิดกันนักหรอกค่ะ น่าจะเคยได้ของรางวัลจากการเล่นพวกโยนห่วงไปคล้องคอขวดมาบ้างเหมือนกันนะคะ แต่ไม่ได้มากมายหรือน่าตื่นเต้นอะไร แต่พวกมอเตอร์ไซลด์ไต่ถังเคยดูค่ะ ยังหวาดเสียวแทนไม่หาย และคุณภัสสรก็นำบรรยากาศงานวัดไปเขียนถึงไว้ในเรื่องเพื่อน มีฉากมอเตอร์ไซลด์ไต่ถังที่น่าเร้าใจด้วยค่ะ ตอนหลัง ๆ พอออกไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองก็เลยเที่ยวงานวัดของฝรั่งแทน

ตอนนี้ขอร่วมแสดงความยินดีต่อน้องกะปอม สมาชิกที่น่ารักของเรา ที่ผ่านเข้ารอบนายอินทร์อวอร์ด ปีนี้อีกครั้งนะคะ พวกพี่ ๆ ทางนี้จะช่วยกันรอลุ้นผลการประกวดค่ะ ขอให้น้องกะปอมโชคดีค่ะ

และนอกจากนี้ก็รอลุ้นคุณอภิญญาให้ได้มีโอกาสรวมเล่ม ยายจ้า...หลานมาเยี่ยม กับ สารคดีท่องเที่ยว โดยเร็วนะคะ

ใครมีข่าวดีอะไรอีกโพสต์มาบอกกันบ้างนะคะ จะได้ช่วยกันไชโย ๆ ๆ ค่ะ



อภิญญา    
โพสต์เมื่อ: May 8 2008, 04:18 AM
   
สาธุ....เจ้าข้า...ขอให้พรของคุณนิเป็นจริงเถิดค่ะ...

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 13 2008, 02:30 AM
   
จากกะปอม
เป็นผลงานเข้ารอบสุดท้ายของนายอินทร์อะวอร์ด โดยผลงานรอบสุดท้ายจะมีการประเมินค่าตัดสินจากคณะกรรมผู้ทรงคุณวุฒิแล้วรางวัลยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด , รองชนะเลิศนายอินทร์อะวอร์ด จะประกาศให้ทราบด้วยการแถลงข่าวพร้อมจัดงานเลี้ยงและจัดพิมพ์หนังสือเป็นเล่มแล้วเสร็จ ภายในเดือนกรกฎาคม ๒๕๕๑
ส่วนตัวหนู หนูอยากได้พิมพ์มากกว่า เพราะนายอินทร์บอกว่า"มากกว่ารางวัลคือโอกาส " ทำให้หนูหวังจะได้พิมพ์มากกว่ารางวัลก็ 50-50%ส่วนรางวัลก็หวังแต่ไม่เท่าไหร่คือหวังน้อยมาก (ได้ทั้งสองอย่างก็ดีคะ) แต่ถ้าไม่ได้เลยหนูก็ต้องนำมาปรับปรุงใหม่แล้วส่งไปประกวดใหม่อีกคะพี่นิ พี่อภิญญา ขอบคุณคะ



[b]อภิญญา [/b]
   
โพสต์เมื่อ: May 13 2008, 11:30 AM
   
สวัสดีค่ะ คุณนิ และน้องกะปอม (ท่านอื่น ๆ ด้วยค่ะ)

น้องกะปอมมีสิ่งที่ต้องลุ้น พี่ก็มีเหมือนกันค่ะ คือเมื่อวานนี้ได้นำต้นฉบับ สารคดี "พาลูกไปไหว้พระ" (สำหรับภาพประกอบจะเป็น CD) และ "ยายจ๋าหลานมาเยี่ยม" ไปมอบให้อาจารย์ องอาจ จิระอร ที่อัมรินทร์ เรียบร้อยแล้วค่ะ สำหรับสารคดี อาจารย์ขอเวลาอ่าน 1 เดือน ส่วนเรื่อง "ยายจ๋า...." อาจารย์จะส่งให้ บก.เขาอ่านดู

คุณนิ ตอนนี้ก็ต้องรอกันไปอีกหนึ่งเดือนนับแต่วันนี้ ได้แต่ภาวนา ว่า ขอให้ฝันเป็นจริง ด้วยเถิด...สำธุ ขอแรงใจจากเพื่อน ๆ ทุกคนด้วยค่ะ โดยเฉพาะจากคุณครูประภัสสรค่ะ ......

น้องกะปอมส่งข่าวมาเรื่อย ๆ นะคะ ขอให้สมหวังเช่นกันค่ะ อย่างน้อยก็ได้พิมพ์เป้นเล่มแน่นอน แต่ของพี่ต้องลุ้น ๆ ๆ ๆ อย่างเดียวจ้า.....

--------------------
จะขี่ไม้กวาดไปตามหาฝัน...เข้าไปเยื่ยมชมบ้านในฝันได้ที่นี่ค่ะ
http://apinya07.spaces.live.com



ชุติมา    
โพสต์เมื่อ: May 14 2008, 01:52 PM
   
รอลุ้นด้วยคนค่ะ คุณอภิญญา ตอนนี้สมาชิกของเราอีกหนึ่งท่านก็มีหนังสือรวมเรื่องสั้นออกมาแล้ว ขอแสดงความยินดีกับคุณรุ่งฤทธิ์ ทรงคัชชะ นะคะ ที่เรื่องสั้นรวมเล่มแล้ว ใครพบเห็นอย่าลืมช่วยอุดหนุนกันบ้างนะคะ

ตอนนี้ ชาวพีเสวิกุล กำลังมีข่าวดีกันเป็นแถว ๆ คุณเพ็กกี้ติดต่อทางนานมีหรือยังคะ ถ้ายังไงจะได้ช่วยกันลุ้น ช่วยกันเอาใจช่วยค่ะ และอีกหลาย ๆ ท่านที่กำลังบ่มเพาะผลงานอยู่ คิดถึงคุณปลิวลมจัง คุณพิม ด้วย คิดจะรวมเล่มผลงานกันบ้างหรือยังคะ คุณสีน้ำฟ้าก็ผลงานหนังสือทำมือเข้าขั้นมากแถมใจดีให้ข้อมูลชัดแจ๋วทุกขั้นตอน ทำให้คนรักหนังสือ อยากเขียนหนังสือสุขใจกันเป็นแถว

ขอเอาใจช่วยทุก ๆ ท่านเลยนะคะ อย่าลืมส่งข่าวดีกันมาอีกนะคะ หนูตั๊ดก็มีผลงานอยู่หลายเรื่องเหมือนกันไม่ใช่หรือคะ การเรียนป่านนี้คงใกล้บรรลุจุดหมายแล้วนะคะ ส่งเสียงมาบ้างนะคะ พี่ ๆ คิดถึงค่ะ

สรุปแล้วคิดถึงทุก ๆ ท่านที่เคยเข้ามาพูดคุยกันน่ะค่ะ ถ้าพอมีเวลาว่างส่งข่าวกันบ้างนะคะ



กะปอม    
โพสต์เมื่อ: May 15 2008, 02:12 AM
   
กะปอมคะ
หนูเป็นกำลังใจให้พี่อภิญญาเสมอ ตอนนี้เหมือนพวกเรากำลังเดินเทียวงานย่าโมอยู่ เดินกันไปคุยกันไปมีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ แลกเปลียนความคิดเห็นกัน นั้นแน่ได้ยินไหมค่ะ! เสียงใครเอย! หัวเราะออกมา พี่อภิญญาสาวน้อยคนสุดท้องของเรื่องนั้นไงค่ะ ไม่ต้องกลัวนะค่ะผลงานดีๆของพี่จะได้ออกสู้สายตาแน่นอน
ส่วนเรื่องสั้นของคุณรุ่งฤทธิ์ ทรงคัชชะ หนูจะหามาอ่านค่ะ อย่าได้หนังสือทำมือของคุณสีน้ำฟ้าด้วยค่ะ
ส่วนพี่นิของหนูยังมีการประกวดวรรณกรรมเยาวชน รางวัล แว่นแก้ว ครั้งที่ 5 อีกรางวัลที่รอลุ้นอยู่ภาคในเดือนพ.คนี้ เป็นแนวนวนิยายสำหรับเยาวชน รางวัลนี้หนูไม่ค่อยหวังคะ หนูรู้ตัวว่าเขียนไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะเวลาเหลือน้อยไม่ถึง 2 เดือนก็ประมาณเกือบ 90 แผ่นA4 คะ พอเขียนเสร็จก็รู้สึ้กโล่งอก จบซะที แค่นี้ก็ดีใจแล้วค่ะ ส่วนเรื่องนี้หนูจะส่งข่าวมาอีกทีค่ะ พี่นิ ปล.รักทุกคนนะค่ะ

โพสได้แก้ไขโดย กะปอม เมื่อ May 15 2008, 02:20 AM [/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 02, 2008, 01:56:27 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
โคลอน
Newbie
*
กระทู้: 7



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2008, 10:48:08 am »

พี่อภิญญาจ๋า...โคลอนมาเยี่ยม sml

สวัสดีทุกท่านด้วยค่ะ

แหะ...ทีมงานทราบได้อย่างไรคะว่า โคลอนลืมพาสเวิร์ด

ตอนนี้เข้าเว็บได้แล้ว......เย้ ..........

หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ

ต่อไปนี้คงเห็น โคลอนมางีบหลับอยู่ที่นี่บ่อยขึ้นนะคะ:p


โฮ้...........คิดถึงๆ
บันทึกการเข้า

(o*^_____^*o)
ชุติมา-ประภัสสร
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 446



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 19, 2008, 12:54:08 am »

   โอ้โฮ คุณน้องโคลอน คะ ดีใจจังที่เห็นน้องเข้ามา  ลืมพาสเวิร์ดนี่เอง... แหมถ้าทราบก่อนหน้านี้ก็คงแก้ปัญหาให้แล้วค่ะ

ในฐานะที่น้องเข้ามาแล้ว ช่วงนี้ทางเรามีของที่ระลึกสำหรับทุกท่านที่เข้ามาที่นี่ ท่านละ1อย่าง น้องช่วยส่งที่อยู่มาให้ด้วยนะคะ

ส่งมาที่เวบมาสเตอร์ของเราได้เลยนะคะ   ทุกท่านที่เข้ามาตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 1 ธันวาคม 08 นี้ค่ะ
บันทึกการเข้า
โคลอน
Newbie
*
กระทู้: 7



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #4 เมื่อ: พฤศจิกายน 19, 2008, 11:10:59 am »

อ่า...สวัสดีค่ะ พี่นิ

ขอบคุณมากค่ะ........ luvfl

รู้สึกช่วงนี้มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต  โคลอน ยังไงไม่รู้นะคะ

พี่นิคะ เรียกฝนก็ได้นะคะ...ต่อไปฝนขอแทนตัวเองว่า ฝน แบบนี้ดีกว่าเนาะ  Grin

ไว้ฝนจะมาอีกนะคะช่วงนี้ต้องไปแล้วค่ะ.....คิดถึงทุกท่านเลยค่ะ

บันทึกการเข้า

(o*^_____^*o)
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF