www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: วันขอบคุณพระเจ้ามาเยือนอีกครั้ง  (อ่าน 2038 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 25, 2011, 02:08:20 pm »

สวัสดีค่ะ อ่านกระทู้และดูภาพจากลาดหญ้าแล้ว คุณนิมีกำลังใจดีจังเลย การอพยพครั้งนี้ถือว่าไปพักผ่อนก็แล้วกัน ขอชื่นชมคนรอบข้างของคุณนิที่ดูแลคุณนิและคุณประภัสสรเป็นอย่างดี เห็นจากภาพแล้วทุกคนก็มีความสนุกสนานดีนะคะ อีกไม่ช้าหรอกค่ะทุกสิ่งคงจะกลับคืนสู่ปกติ ขอส่งกำลังใจมาให้นะคะ

เพ็กกี้เองก็หายไปพักใหญ่ เนื่องจากภาระกิจหลายๆอย่าง เลยไม่ค่อยได้เข้ามาคุย เมื่อวันพฤหัสที่ 24 พฤศจิกายนเป็นวันขอบคุณพระเจ้า ประเพณีนี้มีปฏิบัติอยู่แค่สองประเทศคือสหรัฐและแคนาดา เพ็กกี้พูดถึงวันขอบคุณพระเจ้าไปหลายครั้งแล้ว ถ้าพวกเราบางคนสงสัยที่มาที่ไปก็สามารถหารายละเอียดอ่านได้ทางอินเทอร์เน็ทนะคะ

สำหรับปีนี้ก็เหมือนกับทุกๆปี กินไก่งวง อาจจะแตกต่างที่สถานที่ที่รับประทาน ขอเท้าความหน่อยค่ะ เพ็กกี้อยู่อเมริกาปีนี้เป็นปีที่35แล้วนะคะ นานกว่าเวลาที่อยู่ในเมืองไทยเสียอีก ตอนมาอเมริกาใหม่ๆได้กินไก่งวงครั้งแรกบอกตรงๆว่าไม่ประทับใจเลย เนื้อก็หยาบ แถมยังมีกลิ่นสาบด้วย พออยู่ไปนานๆกลับชอบอาหารชนิดนี้ตอนที่อยู่คนเดียวก็มักจะไปร่วมฉลองวันขอบคุณพระเจ้าที่บ้านเพื่อน บางปีก็อาสาอบไก่งวง จนกระทั่งเริ่มมีแฟน แฟนเขาจะไปร่วมฉลองกับครอบครัวเขาที่เมืองอื่นทุกปี เมื่อเรามาใช้ชีวิตร่วมกันเราก็ยังไปฉลองกับพี่น้องเขาทุกปี มาปีนี้เขาขี้เกียจขับรถไกลๆก็เลยตัดสินใจว่า เราฉลองของเราที่บ้าน อบไก่งวงกินกันเอง  คุณผู้ชายตื่นเต้นมากก่อนวันฉลองสองวันเธอโทรศัพท์จากที่ทำงานมาเตือนให้เอาไก่งวงแช่แข็งออกมาละลายก่อนล่วงหน้าหนึ่งวัน  เพ็กกี้บอกว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันอบไก่งวง คราวนี้ใช้เฉพาะอกไก่ ไม่ต้องเสียเวลารอให้น้ำแข็งละลายหรอก

ปีนี้พิเศษหน่อยก็คือเพื่อนคนไทย-ลาวชวนไปวัด เขาทำอาหารไปถวายเพลรวมทั้งมีไก่งวงไปถวายพระด้วย แต่สังเกตว่าไก่งวงและเครื่องเคียงที่จัดถวายไม่ค่อยพร่องเลย คุณพระท่านไม่สันทัดอาหารฝรั่ง ท่านบอกว่า “อาตมาคุ้นแต่ตำมะหุ่ง” เหอ เหอ พระวัดนี้มาจากภาคอิสานทั้งทีม มีส้มตำแบบลาวฉันแทบทุกมื้อ พระไทยในอเมริกาแทบจะไม่เคยลิ้มรสอาหารฝรั่งเลย โยมจะทำแต่อาหารไทยมาถวาย

วันนั้นเพ็กกี้ทานแต่อาหารไทยที่วัด เพราะตอนเย็นเราก็จะอบไก่งวงอยู่แล้ว มาเจออาหารถูกใจคือยำทะเลรสจัด ทานแล้วก็เข้าไปเดินจงกรมในป่าสามรอบ ลืมบอกไปว่าวัดนี้เป็นวัดป่าค่ะ แต่เป็นวัดป่าในเมืองใหญ่ มีป่าจำลองที่เขาทำไว้ให้เป็นสถานปฏิบัติธรรม มีสะพานที่สร้างยกสูงกว่าระดับพื้นดินประมาณสองฟีต พวกเราจะเข้าไปเดินออกกำลังหรือเดินจงกรมกันบ่อยๆ เวลาดึกๆบางทีท่านเจ้าอาวาสก็จะเข้าไปเดินจงกรม ท่านเอาผ้าคลุมศีรษะด้วย คนที่เห็นท่านตอนกลางคืนนึกว่าผี ในวันสำคัญทางศาสนาพระท่านจะพาโยมเดินจงกรม พระเดินนำหน้า ตามด้วยพวกแม่ชีที่มาถือศีล และญาติโยมทั้งหลาย รั้งท้ายด้วยแมวเหมียวประมาณ4-5ตัว เป็นภาพที่น่าดูมาก แต่เสียดายว่าไม่ได้เก็บภาพนี้ไว้ แมวเดินจงกรมกับมนุษย์ไม่ใช่สิ่งที่หาดูได้ง่ายๆ

กลับมาถึงบ้านในตอนบ่ายก็มาพักผ่อนเล็กน้อยแล้วก็เริ่มอบไก่งวง คุณผู้ชายชมว่าอร่อย แต่เธอไม่รู้หรอกว่าเพ็กกี้หมักไก่งวงด้วยบรั่นดี ฮ่า ฮ่า เป็นสูตรที่คิดขึ้นมาเอง การอบไก่งวงเป็นการแสดงความสามัคคีในครอบครัว เพ็กกี้ได้รับเชิญไปทานไก่งวงบ้านคนอื่นก็บ่อยครั้ง มันเป็นวันของครอบครัวและญาติมิตรทุกคนช่วยกันทำอาหาร หรือไม่ก็เอาอาหารติดมือมากินร่วมกัน สามีฝรั่งจะไม่มีทางได้นั่งสบายๆ ต้องโดนใช้เป็นลูกมือแทบทุกครอบครัว

อันที่จริงตอนเย็นเราสองคนก็ได้รับเชิญไปกินไก่งวงที่บ้านเพื่อน แต่เราตั้งใจจะทำกินกันเอง อีกอย่างหนึ่งคือเพ็กกี้ต้องทำงานเวรดึก จึงไม่สะดวกที่จะไปที่อื่น อย่างไรก็ดีอาหารออกมาดี ทุกอย่างอร่อยหมดค่ะ เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 25, 2011, 02:10:32 pm โดย PeggySueGuerra » บันทึกการเข้า
อภิญญา
Full Member
***
กระทู้: 187



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2011, 11:26:58 pm »

สวัสดีค่ะคุณสุ

ตามมาอ่านค่ะ หมู่นี้ห่างหายไปนาน คิดถึงทุกคนค่ะ เพราะเรามี FB เลยได้มีโอกาสคุยกันทาง FB วันนี้คิดถึงบ้านหลังนี้เลยเข้ามาเยี่ยมค่ะ อ่านแล้วสนุกนะคะ ปิ๋มเองไม่เคยกินไก่งวงเลยค่ะ ก็เลยไม่ทราบว่ารสชาติเป็นอย่างไร แต่ถ้าคุณสุบอกว่าอร่อย ก็คงจะอร่อยนะคะ ที่เมืองไทยก็เหมือนกันค่ะ ระหว่าง ผัดผักบุ้งไว้แดง กับแกงเผ็ดเป็ดย่าง นั้น ผัดผักบุ้งหมดเกลี้ยง แกงเผ็ดแทบไม่พร่องเลย พระท่านเบื่อค่ะ เพราะโยมทั้งหลายไม่ค่อยถวายผัดผักบุ้งไฟแดงค่ะ อิ ๆ 
บันทึกการเข้า
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 29, 2011, 02:28:48 am »

สวัสดีค่ะพี่ปิ๋มและพี่น้องทุกท่าน พูดถึงอาหารถวายพระ มีคนตั้งข้อสังเกตว่ามีแต่แกงกะทิทั้งนั้น ยิ่งแตกมันจะยิ่งอร่อย แต่หารู้ไม่ว่ากะทิมีไขมันอิ่มตัว รับประทานมากๆก็จะสะสมไปกั้นทางเดินของเส้นเลือดเข้าสู่หัวใจ ตัวอย่างมีมาแล้วค่ะ พระคุณเจ้าที่สุเคารพท่านหนึ่งท่านเกิดอาการหัวใจวาย โยมต้องรีบนำส่งโรงพยาบาล อยู่ดีๆท่านก็เกิดอาการแน่นหน้าอก หมอต้องทำbypass หลังจากนั้นทางวัดต้องติดประกาศว่า เวลาทำอาหารมาถวายพระกรุณาลดความมัน และความเค็ม และงดผงชูรสด้วย เพื่อสุขภาพของพระท่าน เหตุเกิดเมื่อประมาณสิบกว่าปีก่อน ขณะนี้ท่านเจ้าคุณรูปนี้ก็ยังแข็งแรง ท่านระวังสุขภาพหลังจากเกิดเหตุฉุกเฉินครั้งนั้น ตอนนี้ท่านอายุ74ปีแล้ว ยังแข็งแรง ท่านอาจจะทำอะไรช้าลงไปตามสังขารที่ร่วงโรย แต่สุขภาพทั่วไปก็นับว่าดีมาก

ดังนั้นจะเอาอะไรไปถวายพระก็ขอให้คำนึงถึงสุขภาพของท่านด้วย พระเลือกฉันไม่ได้ ญาติโยมใส่บาตรอะไรมาก็ต้องฉันเพื่อยังชีพ ที่พี่ปิ๋มเล่ามาว่าผัดผักบุ้งไฟแดงพระฉันหมด ขออนุโมทนาท่านที่นำมาถวายด้วย ได้ประโยชน์กับคุณพระ ผักบุ้งมีไวตามินเอสูง สาธุ ส่วนไก่งวงก็เป็นเนื้อสัตว์ที่มีไขมันต่ำ ถ้าคุณพระได้ฉันบ่อยๆก็คงจะชินไปเองเหมือนเพ็กกี้นี่แหละค่ะ ฮิ ฮิ
บันทึกการเข้า
ชุติมา-ประภัสสร
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 446



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #3 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2011, 07:46:17 pm »

คุณเพ็กกี้คะ...ใช่เลยค่ะ สำหรับอาหารถวายพระ อย่างนิกับคุณภัสสร ตอนหลัง ๆ เวลาจะใส่บาตรเราก็มักจะไปแถว ๆ ตรอกหม้อ เสาชิงช้าแล้วก็ซื้ออาหารที่เขาทำใส่ถาดไว้ เห็นตรงไหนน่าทานก็จะซื้อ แม่ค้าจะจัดเป็นชุดให้ แต่บ่อยครั้งแทนที่จะใส่เป็นชุดข้าวกับกับข้าว เราก็จะเปลี่ยนเป็นก๋วยจั๊บบ้าง ขอบอกว่ามีเจ้าหนึ่งขายอยู่แถวด้านต้น ๆ ซอย เยื้องร้านขายหนังสือพิมพ์ที่เป็นเพื่อนซี้ของเรา ประเภทซื้อกันบ่อยจนซี้กันน่ะค่ะ... ก๋วยจั๊บร้านนี้มีหมูกรอบใส่ไปด้วย แล้วตัวหมูกรอบนี่แหล่ะค่ะที่อร่อยมาก แม้จะใส่ลงไปในชามที่มีน้ำก๋วยจั๊บอยู่ เวลาทานหนังก็ยังกรอบอยู่เลยค่ะ เวลาซื้อใส่บาตรพระแล้วเราก็จะซื้อกลับไปทานด้วยเสมอ

บางครั้งเราก็เจอ ข้าวหมกไก่ เจอแบบนี้รับรองได้ใส่บาตร บางครั้งก็เป็นข้าวขาหมู ข้าวหมูแดง ข้าวหน้าเป็ด... ฟังคุณเพ็กกี้เล่าแล้วก็เห็นภาพเลยค่ะ อย่างว่าพระท่านต้องรับบาตรทุกวัน คงเบื่ออย่างที่ว่า บางครั้งเราก็เลยซื้อปาท่องโก๋มาใส่ก็มี เรียกว่าเราก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบหาอาหารอร่อย ๆ แปลก ๆ ใส่บาตรให้พระท่าน ซึ่งใส่แต่ละครั้งก็ 10รูปค่ะ

แต่ตั้งแต่อพยพมาก็เลยยังไม่มีโอกาสได้ใส่บาตร ตอนนี้กำลังเล็ง ๆ ว่าน่าจะหาโอกาสไปสังขละ หลายคนบอกว่าสวยมาก แต่ต้องไปถึงเช้ามืดจะได้ดูขบวนคนมอญมาใส่บาตร
และขบวนพระมอญ และเดินข้ามสะพานมอญ แต่ระยะทางค่อนข้างไกลคือประมาณ 250 กม. ก็เลยยังคิด ๆ กันอยู่ค่ะ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 02, 2011, 08:15:53 pm โดย ชุติมา-ประภัสสร » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF