www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ข้อคิดจากละครไทย  (อ่าน 2712 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: ธันวาคม 03, 2011, 03:30:27 am »

วันนี้เพ็กกี้กำลังอยู่ในอารมณ์ที่อยากเขียน เมื่อตอนเช้าคุยกับเพื่อนทางเฟสบุ๊ค เขาถามว่าปีหน้าจะเขียนหนังสือเล่มใหม่อีกไหม เพ็กกี้ตอบว่า "I am not only a freelance writer but I also write at my own free will." ฉันไม่ใช่เป็นแค่เป็นนักเขียนอิสระ แต่ฉันเขียนเมื่ออยากจะเขียน" เคยมีเพื่อนฝรั่งถึงสองคนเล่าชีวิตส่วนตัวของเขาให้ฟัง ซึ่งทั้งสองรายมีชีวิตที่ผาดโผนแบบสุดเหวี่ยง แต่เพ็กกี้ก็ยังลังเลที่จะเขียน เหตุผลที่สำคัญก็คือ ถึงแม้เขาจะเล่าชีวิตของเขาอย่างไม่ปิดบัง แต่เพ็กกี้รับฟังอย่างไม่ซาบซึ้งนัก และไม่มีแรงบันดาลใจที่จะเขียน นี่ถ้าจะคิดจะเป็นนักเขียนอาชีพคงจะอดตาย เพราะเขียนตามใจฉัน

ในระหว่างที่รองานเข้ามาแต่ละคืน (เพ็กกี้ทำงานยามวิกาล เหมือนนกฮูกเลย) ถ้าไม่มีสายเข้าเพ็กกี้ก็นั่งเล่นอินเทอร์เน็ท บางทีก็ดูละครไทยบางเรื่องย้อนหลัง นานๆถึงจะเจอละครสนุกๆบ้าง มีอยู่เรื่องหนึ่งถึงจะ"เว่อร์"ไปบ้าง แต่ก็ยังนับว่า "เน่า"น้อยกว่าเรื่องอื่นๆคือเรื่อง ดวงตาในดวงใจ พระเอกใหม่ ถึงจะแสดงขัดเขินไปบ้าง แต่ความน่ารักของเธอก็พอจะทำให้มองข้ามไปได้ นอกจากจะชอบความน่ารักของพระเอกแล้ว เพ็กกี้ยังชอบคำคมที่ตัวละครบางตัวพูด "คนที่อยู่กับความทุกข์ ถึงจะมีลมหายใจ ก็เหมือนตายทั้งเป็น"

โอ้ ชอบมากเลย เพ็กกี้ก็เลยบังเกิดความคิดต่อเติมว่า "คนที่มองโลกในแง่ร้ายก็ไม่ต่างกับคนที่แบกความทุกข์ไว้ตลอดเวลา"

เคยเจอปฏิกิริยาพิลึกจากคนไทยคนหนึ่ง ตอนแรกก็โกรธมาก คิดจะเอาคืน แต่เมื่อได้ข้อคิดจากละครก็ทำให้มองโลกในมุมใหม่ "คนที่คิดว่าตัวเองวิเศษกว่าคนอื่น ก็คือคนที่สร้างความทุกข์ให้ตัวเองโดยไม่รู้ตัว ลึกลงไปเจ้าตัวเขาคงรู้ว่าตัวเองไร้ค่า จึงพยายามหาปมเด่นให้ตัวเองโดยพยายามกดคนอื่นลง คนแบบนี้จิตใจถูกเผาไหม้ด้วยโมหะอยู่ตลอดเวลา เราไม่ต้องไปแก้คืนเขาก็เร่าร้อนอยู่แล้ว ทำไมเราจะต้องเก็บขยะพวกนี้มาใส่ในสมองตัวเองด้วย"

คำคมจากพระไพศาล วิสาโล ท่านบอกว่า "การให้อภัยเป็นยาสามัญประจำใจที่เราควรมีติดตัว" สาธุ พระคุณเจ้า โยมอาจจะตัดโทสะไม่ได้หมด แต่ก็คิดเสียว่า "ถ้ายังทำใจให้อภัยไม่ได้ ก็ขอให้เลิกใส่ใจคนคนนั้นก็แล้วกัน"

เอาละค่ะ แบ่งปันคำคมกันมาพอสมควร ถ้าทำได้ตามนี้ก็จะดีไม่น้อย เป็นการเพิ่มภูมิต้านทานให้แก่ชีวิตเราด้วยค่ะ
บันทึกการเข้า
ชุติมา-ประภัสสร
Global Moderator
Sr. Member
*****
กระทู้: 446



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 15, 2012, 10:56:27 pm »

ไม่ได้เข้ามาตอบเสียนานเลยค่ะ แต่อ่านหลายเที่ยวแล้วละค่ะ

ชอบมุมคิดของคุณเพ็กกี้ ที่จับมาเขียนมาเล่า

จริง ๆ แล้วนิก็เอาใจช่วยละครไทยนะคะ อยากให้มีเรื่องดี ๆ ดูแล้วซึ้ง ๆ ดังแบบดี ๆ แบบซึ้ง ๆ โดยไม่ต้องให้เวอร์ ๆ หรือ แว๊ด ๆ กันเกินงาม หรือมากจนเกินไปก็ยังพอทนได้

ปีใหม่แล้ว ก็พยายามดูละครไทยบ้าง แต่ถ้าไม่นึกอยากดูก็จะหันไปดูสารคดีต่างประเทศบ้าง หรือชีวิตสัตว์น่ารักต่าง ๆ บ้างแทน

ดีค่ะ ที่คุณเพ็กกี้ดูละครแล้วได้ข้อคิด คำคมดี ๆ มาเล่าสู่กันฟัง จะได้ทำให้คนที่ไม่ค่อยนึกอยากดูละครไทยมีความหวังว่าจะได้พบละครดี ๆ ที่ให้แง่คิดดี ๆ อย่างที่คุณเพ็กกี้ได้ดูบ้าง
บันทึกการเข้า
อภิญญา
Full Member
***
กระทู้: 187



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 22, 2012, 12:53:29 pm »

จริงค่ะละครไทยบางครั้ง บางเรื่องก็มีวลีเด็ด ๆ ที่เก็บมาเป็นข้อคิดได้ เช่นเรื่อง "ธรณี นี่นี้ใครครอง" เป็นต้นค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF