www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: แวะมาทักทาย  (อ่าน 2163 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤษภาคม 21, 2012, 08:45:01 pm »

เว็บของเราเงียบเหงาจัง ก็เลยแวะมาทักทายให้กำลังใจเจ้าของเว็บที่มีภาระกิจมากมาย น้องๆที่ไปเรียนการประพันธ์กับอาจารย์ประภัสสรเขียนอะไรมาลงในเว็บนี้บ้างซิคะ อย่าอ่านแต่ฝ่ายเดียว หลายๆคนมีความสามารถในเชิงกวี เชิญเลย บทกวีน่ะเพราะจะตาย สามารถบอกอะไรได้หลายอย่าง ตัวเองเขียนร้อยกรองไม่เป็น พอไปได้ยินบทกวีที่เขาอ่านที่งานสัปดาห์หนังสือแล้วก็ต้องบอกว่าสุดยอด

อยากจะบอกว่าเพ็กกี้ไปเข้าค่ายสุขภาพกับหมอเขียว ใจเพชร กล้าจนมาเมื่อเดือนที่แล้ว ตอนนี้คนที่เมืองไทยก็รู้จักหมอเขียวกันทั้งนั้น (ยกเว้นคนที่ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง) ชื่อเสียงของหมอเขียวดังไปจนถึงอีกซีกโลกหนึ่ง ก็เลยเกิดสารคดีชุดหมอเขียวโกอินเตอร์ขึ้นมา อ้า...ลืมบอกไป ตอนนี้เพ็กกี้เขียนให้ต่วยตูนค่ะ ดังนั้นบทความที่ว่าหาอ่านได้ในต่วยตูน แต่เขายังไม่ได้บอกว่าจะลงให้เมื่อไร แล้วแต่กองบอกอ

พอญาติๆที่เมืองไทยรู้ว่าจะไปเข้าค่ายหมอเขียว เขาบอกว่า "พี่ต้องกินฉี่ตัวเองด้วยนะ" "หมอเขียวเขาบอกให้ดื่มฉี่ของตัวเอง" ว้าย......ใครได้ยินก็ต้องสะดุด บางคนไม่พิจารณาให้ดี เชื่อตามคำบอกเล่าของคนที่ไม่เคยไปเข้าค่ายหมอเขียว แต่นำเอาเรื่องฉี่นี้มาทำให้คนหวาดกลัว บางคนพาลยกเลิกการเข้าค่ายไปเลย
เพ็กกี้ถามคนพูดว่า "ถ้าเราไม่ดื่มอย่างที่เขาบอก จะเป็นอย่างไร" ญาติของเพ็กกี้ตอบว่า "เขามีวิธีพูดให้เรากินจนได้" โอ้คุณพระช่วย (กล้วยทอด) อะไรจะขนาดน้านนน เพ็กกี้ไปมาแล้วขอบอกว่าไม่จริงอย่างที่คนเล่าเอามาบอก อย่าเชื่ออะไรง่ายๆ

อย่างไรก็ดีคุณจะดื่มฉี่ตัวเองหรือไม่ เป็นวิจารณญาณส่วนบุคคล ไม่มีใครบังคับคุณได้ เพ็กกี้เขียนไว้ในตอนที่ชื่อว่า ยาของพระพุทธเจ้า ถ้าสนใจก็รออ่านในต่วยตูนนะคะ หวังว่าเขาคงจะลงให้เร็วหน่อย เพราะเป็นเรื่องที่คนสนใจกันมาก ขณะที่เขียนกระทู้นี้หมอเขียวยังอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ทราบมาว่าเธอจะเดินทางกลับเมืองไทยวันที่ 23 พค.นี้ กลับมาได้วันเดียว พอวันที่ 25 พค.ก็จะเปิดค่ายสุขภาพที่มุกดาหารทันที เหนื่อยแย่เลย โดยเฉพาะหมอเขียวจะมีอาการjet lagหรือปรับตัวเข้ากับเวลาท้องถิ่นไม่ได้ ตอนอยู่ที่เท็กซัสแกจะง่วงตอนบ่ายสองอยู่หลายวัน หมอเขียวไปอยู่อเมริกาหนึ่งเดือน เมื่อกลับมาเมืองไทยก็ต้องมาปรับให้เข้ากับเวลาเมืองไทยอีก

เอาไว้ว่างๆจะเข้ามาคุยอีกนะคะ ลืมถามไป สารคดีของน้องวรบรรณตีพิมพ์ในสกุลไทยหรือยังคะ พี่เพ็กกี้จะได้ไปหาอ่าน คนกันเองเราต้องช่วยกันเชียร์หน่อย แล้วก็อย่าเงียบเฉยเข้ามาปรากฏตัวในนี้บ้างนะคะน้องวรบรรณ 555
บันทึกการเข้า
ประภัสสร
Global Moderator
Newbie
*****
กระทู้: 8



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤษภาคม 21, 2012, 11:53:24 pm »

ต้องรีบตอบเลยค่ะ...

ไม่มีเวลายาว ๆ พอที่จะร่ายยาวอะไรได้มากนัก ผลก็เลยได้แต่เข้ามาอ่าน เข้ามาดูค่ะ

วันนี้พอเห็นคุณเพ็กกี้ช่วยเข้ามาให้สีสันในเวบ ก็เลยต้องรีบส่งเสียงทักทายด้วยความดีใจค่ะ

วันนี้อีกเช่นกันที่เราออกจากบ้านแต่เช้า และกลับเข้ามาตอนเกือบ ๆ สามทุ่ม

พรุ่งนี้ก็ต้องออกเช้าอีกตามเคย เพราะคุณภัสสรมีประชุมแต่เช้าค่ะ 


ใจจริงนิอยากเข้ามาเล่าให้ฟังว่าในแต่ละวันเราสองคนไปทำกิจกรรมอะไรกันมาบ้าง
แต่เอาเข้าจริง ๆ ก็ยังทำไม่ได้อยู่ดีค่ะ ได้แต่เข้ามาเมล์ดูว่ามีใครส่งเสียงทักทายมาบ้าง
ซึ่ง วันนี้ก็สุดแสนดีใจที่ได้พบคุณเพ็กกี้ค่ะ แต่เวลาจะคุยกันนาน ๆ ก็ยังไม่ค่อยมีเลยค่ะ
อยากคุย อยากเล่า แต่ก็ยังต้องการเวลาและอารมณ์อยู่พอสมควรค่ะ ดังนั้นคงต้องขอ
กลับมาเล่าโน่นเล่านี่ในตอนหลังนะคะ

ขอบคุณมากนะคะ
บันทึกการเข้า
PeggySueGuerra
Full Member
***
กระทู้: 237


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #2 เมื่อ: พฤษภาคม 22, 2012, 10:14:51 pm »

เพ็กกี้ก็คิดถึงคุณนิและคุณประภัสสรเช่นเดียวกันค่ะ วันนั้ที่คุณทั้งสองพาเพ็กกี้ไปทานอาหารทะเล อร่อยมากค่ะ วันนั้นเพ็กกี้พูดอยู่คนเดียว สงสัยว่าจะแย่งพูดไม่ทัน ฮ่า ฮ่า

เมื่อวานเจอพฤติกรรมประหลาดจากเพื่อนคนลาว อันที่จริงอาจจะไม่แปลกสำหรับบางคน แต่เพ็กกี้ว่าแปลก เรื่องมีอยู่ว่าสาวลาวคนหนึ่งเธอทำงานในร้านอาหารไทย เจ้าของร้านให้สิทธิเต็มที่ในการดูแลร้าน เพ็กกี้รู้ว่าเธอชอบเพ็กกี้มาก สังเกตว่าเจอกันแต่ละครั้ง หมายถึงที่อื่นที่ไม่ใช่ร้านที่เธอทำงาน เธอจะชอบคะยั้นคะยอให้กินโน่นกินนี่ เป็นการแสดงความรักที่มากเกินไป บางครั้งเพ็กกี้บอกว่าอิ่มแล้ว ไม่เอาแล้ว ของหวานไม่ดีต่อสุขภาพ แต่เขาก็ยังไม่หยุดคะยั้นคะยอ บางทีเรากินตัดรำคาญรู้สึกเขาพอใจ แต่ก็ยังยัดเยียดต่อให้กินเยอะๆ

คนบางคนเอ็นดูเด็ก เห็นเด็กเล็กๆน่ารักก็เอาโน่นเอานี่ป้อน เด็กท้องเสียเลย เมื่อก่อนเพ็กกี้ตามใจเพื่อนเพราะเห็นว่าเขาหวังดี ไม่อยากให้เขาเสียน้ำใจ แต่ตอนนี้ไม่รักษาน้ำใจใครแล้ว ถ้ามันมากเกินไปแล้วทำให้ตัวเราอึดอัด

เมื่อวานแวะไปที่ร้านเขา เขาขอให้ทำรายการอาหารพิเศษให้เขา ก็ทำให้เขาสิบแผ่นใช้กระดาษอย่างดีหุ้มพลาสติกให้ด้วย ตอนแรกเขาถามว่าจะคิดเงินเท่าไร เพ็กกี้บอกว่าไม่เป็นไรนิดๆหน่อยๆ เขาก็ถามอยู่เรื่อยๆว่าจะกินอะไรไหม เพ็กกี้บอกว่ากินมาแล้ว ตอนนั้นเป็นเวลาบ่ายสองยังไม่หิว เขาก็คะยั้นคะยอให้กินทุกครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็เลยบอกเขาไปว่าเอาเย็นตาโฟมาชามนึง พอจะกลับเธอเขียนบิลให้ เพ็กกี้ก็จ่ายไป แต่เสียความรู้สึกอย่างมากๆ และตั้งใจว่าจะไม่ไปหาคนคนนี้อีก เสียความรู้สึกที่รู้สึกเหมือนถูกมัดมือชกให้สั่งอาหาร แล้วที่เราทำเมนูให้เขาล่ะ ไม่อยากจะคิดเล็กคิดน้อย แต่ก็ต้องคิด เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นเป็ครั้งแรก เสียดายเวลาที่ไปที่ร้านนั้น ต่อไปนี้จะไม่ยอมให้ใครมายัดเยียดอะไรให้กินอีก

เจอคนแบบนี้หลายราย บางครั้งเราไม่สบาย หมอบอกว่าน้ำตาลคุณสูง ต้องลดอาหาร และออกกำลัง ไม่อย่างนั้นเป็นเบาหวานแน่ พอเราบอกเพื่อนว่าต้องลดอาหารเขาก็ไม่ฟัง ยังคะยั้นคะยอให้เรากินอาหารที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ คนแบบนี้น่าคบไหมล่ะคะ

บอกตรงๆคบกับเพื่อนฝรั่งสบายใจกว่า ไม่ชอบก็บอกกันตรงๆ ไม่มีการโกรธกัน เราต้องดูภาษากายของเขาด้วย เมื่ออาทิตย์ก่อนไปกินขนมจีบซาลาเปากับไอ้เจมส์ รู้เลยว่ามันไม่ชอบ ก็เลยไม่คะยั้นคะยอให้มันกิน แต่จะจำไว้เลยว่ามันไม่ชอบอาหารจีน

เวลาจะทำอาหารให้เพื่อนกิน เพ็กกี้จะไม่ถามว่าจะกินอะไร เพราะจะได้คำตอบว่า "อะไรก็ได้" แต่พอทำมาอย่างที่เรานึกว่าเขาชอบเขากลับไม่กิน ต้องเปลี่ยนคำถามใหม่ว่า "อะไรที่คถุณไม่กิน หรืออาหารชนิดไหนที่คุณแพ้" ถามแบบนี้ก็มักจะได้คำตอบที่ชัดเจนทุกครั้ง

สาวลาวรายนี้ถ้าโทรมาหาอีก เพ็กกี้ก็จะบอกว่า "ต่อไปนี้ข้อยจะไม่ไปหาเจ้าอีก เจ้าฮู้ตัวบ่ว่าเจ้ายัดเยียดของกินให้ข้อยบ่อยเกินไป" ของอะไรที่มากเกินไปก็เป็นพิษ ความรัก ความชอบถ้าล้นเกินไปก็เป็นพิษ ต้องเดินทางสายกลาง แล้วก็อย่ามาเดาใจเพ็กกี้ คุณไม่มีทางเดาใจคนอื่นได้ถูกหรอก เบื่อคนที่ชอบคาดเดาว่าเราชอบอย่างนั้นอย่างนี้ ถ้าเป็นเพื่อนที่ดีจริงเขาจะไม่กดดันเพื่อนหรอก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 25, 2012, 09:58:15 pm โดย PeggySueGuerra » บันทึกการเข้า
อภิญญา
Full Member
***
กระทู้: 187



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 22, 2012, 12:38:23 pm »

อ่านแล้วเพิลินดีค่ะ ตอนนี้ปิ๋มก็ยัดเยียดตัวเองกินโน่นนี้อยู่เรื่อย ทำให้น้ำหนักขึ้นถึง 77.4 ก.ก. แล้ว อึดอัดมาก จะออกกำลังกายก็ไม่สะดวก เจ็บแขน จะเดินก็เหนื่อย เลยนั่งเฉย ๆ ถึงอ้วยเอา ๆ อย่างนี้และค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF